ऋग्वेद · सूक्त 8.15

8.15.1

तं व॒भि प्र गा॑यत पुरुहू॒तं पु॑रुष्टु॒तम् ।
इन्द्रं॑ गी॒र्भिस्त॑वि॒षमा वि॑वासत ॥

अनेकांनी आवाहिलेल्या, अनेकांनी स्तुती केलेल्या त्या इंद्रासाठी गा; स्तोत्रांनी त्या महापराक्रमी इंद्राकडे इच्छेने पुढे जा.

यस्य॑ द्वि॒बर्ह॑सो बृ॒हत्सहो॑ दा॒धार॒ रोद॑सी ।
गि॒रीँरज्राँ॑ अ॒पः स्व॑र्वृषत्व॒ना ॥

द्विबर्हाचे महान सामर्थ्य द्युलोक व पृथ्वी यांना धारण करते; आपल्या वृषभ-सामर्थ्याने तो पर्वत, स्थिर प्रवाह, जल आणि प्रकाश सांभाळतो.

स रा॑जसि पुरुष्टुतँ॒ एको॑ वृ॒त्राणि॑ जिघ्नसे ।
इन्द्र॒ जैत्रा॑ श्रव॒स्या॑ च॒ यन्त॑वे ॥

अनेकांनी स्तुती केलेल्या, तूच एकटा राजा आहेस; वृत्रांना तू ठार करतोस. हे इंद्रा, विजय आणि कीर्ती दोन्ही नेण्यास तूच समर्थ आहेस.

तं ते॒ मदं॑ गृणीमसि॒ वृष॑णं पृ॒त्सु सा॑स॒हिम् ।
उ॒लो॒क॒कृ॒त्नुम॑द्रिवो हरि॒श्रिय॑म् ॥

तुझ्या त्या मदाची (सोमोल्हासाची) आम्ही स्तुती करतो; तो बलवान आहे, युद्धांत विजयी आहे. हे दगडधारी, लोकनिर्माता, सोनेरी तेजाने चमकणाऱ्या.

येन॒ ज्योतीं॑ष्या॒यवे॒ मन॑वे च वि॒वेदि॑थ ।
म॒न्दा॒नो अ॒स्य ब॒र्हिषो॒ वि रा॑जसि ॥

ज्या बळाने तू आयू आणि मनूसाठी प्रकाश प्रकट केलास; या बर्हिसवर (कुशासनावर) आनंदित होऊन तू प्रकाशतोस.

तद॒द्या चि॑त्त उ॒क्थिनोऽनु॑ ष्टुवन्ति पू॒र्वथा॑ ।
वृष॑पत्नीर॒पो ज॑या दि॒वेदि॑वे ॥

आजही तुझे उक्थ-गायक पूर्वीप्रमाणे तुझी स्तुती करतात; वृषपत्नी जलांना जिंक, दिवसेंदिवस.

तव॒ त्यदि॑न्द्रि॒यं बृ॒हत्तव॒ शुष्म॑मु॒त क्रतु॑म् ।
वज्रं॑ शिशाति धि॒षणा॒ वरे॑ण्यम् ॥

तुमचे ते महान इंद्रिय-सामर्थ्य आहे; तुमचा पराक्रम आणि संकल्पही आहे. श्रेष्ठ वज्राला तुमच्या प्रार्थना धार लावतात.

तव॒ द्यौरि॑न्द्र॒ पौंस्यं॑ पृथि॒वी व॑र्धति॒ श्रवः॑ ।
त्वामापः॒ पर्व॑तासश्च हिन्विरे ॥

तुमच्या पौरुषाने आकाश, हे इंद्रा, आणि विशाल पृथ्वी कीर्ती वाढवतात. पाणी आणि पर्वतही तुम्हाला प्रेरणा देतात.

त्वां विष्णु॑र्बृ॒हन्क्षयो॑ मि॒त्रो गृ॑णाति॒ वरु॑णः ।
त्वां शर्धो॑ मद॒त्यनु॒ मारु॑तम् ॥

तुम्हाला विष्णू, महान आश्रय असलेला मित्र आणि वरुण स्तुती करतात. तुम्हाला बल मरुतांसह आनंदित करते.

त्वं वृषा॒ जना॑नां॒ मंहि॑ष्ठ इन्द्र जज्ञिषे ।
स॒त्रा विश्वा॑ स्वप॒त्यानि॑ दधिषे ॥

तुम्हीच लोकांमधील वृषभ आहात; हे इंद्रा, अत्यंत श्रेष्ठ म्हणून तुम्ही प्रकट झालात. खरोखर तुम्ही सर्व उत्तम कर्मे धारण केली आहेत.

स॒त्रा त्वं पु॑रुष्टुतँ॒ एको॑ वृ॒त्राणि॑ तोशसे ।
नान्य इन्द्रा॒त्कर॑णं॒ भूय॑ इन्वति ॥

खरोखर तुम्हीच एकटे, हे बहुप्रार्थित, वृत्रांना जिंकता. इंद्रापेक्षा मोठा कर्ता दुसरा कोणी नाही.

यदि॑न्द्र मन्म॒शस्त्वा॒ नाना॒ हव॑न्त ऊ॒तये॑ ।
अ॒स्माके॑भि॒र्नृभि॒रत्रा॒ स्व॑र्जय ॥

हे इंद्रा, स्तोते रक्षणासाठी तुम्हाला विविध प्रकारे बोलावतात तेव्हा आमच्या वीरांसह येथेच स्वर्गप्रकाश जिंका.

अरं॒ क्षया॑य नो म॒हे विश्वा॑ रू॒पाण्या॑वि॒शन् ।
इन्द्रं॒ जैत्रा॑य हर्षया॒ शची॒पति॑म् ॥

आमच्या महान निवासासाठी पुरेसा, सर्व रूपांमध्ये प्रवेश केलेला तो. विजयासाठी इंद्राला, शचीपतीला संतुष्ट कर.