ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 8.16

8.16.1

प्र स॒म्राजं॑ चर्षणी॒नामिन्द्रं॑ स्तोता॒ नव्यं॑ गी॒र्भिः ।
नरं॑ नृ॒षाहं॒ मंहि॑ष्ठम् ॥

ଲୋକମାନଙ୍କ ସମ୍ରାଟ, ନବୀନ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଗୀତରେ ସ୍ତୁତି କର — ବୀର ନେତା, ମନୁଷ୍ୟଦମନକାରୀ, ପରମ ପରାକ୍ରମୀ ତାଙ୍କୁ।

यस्मि॑न्नु॒क्थानि॒ रण्य॑न्ति॒ विश्वा॑नि च श्रव॒स्या॑ ।
अ॒पामवो॒ न स॑मु॒द्रे ॥

ଯାହାଙ୍କଠାରେ ସବୁ ସ୍ତୋତ୍ର ଓ ଯଶସ୍ୱୀ କର୍ମ ଆନନ୍ଦ ପାଏ — ଜଳର ସହାୟତା ସମୁଦ୍ରରେ ଆନନ୍ଦ ପାଏ ପରି।

तं सु॑ष्टु॒त्या वि॑वासे ज्येष्ठ॒राजं॒ भरे॑ कृ॒त्नुम् ।
म॒हो वा॒जिनं॑ स॒निभ्यः॑ ॥

ସେହି ପରମ ରାଜାଙ୍କୁ ଉତ୍ତମ ସ୍ତୁତିରେ ଆହ୍ୱାନ କରେ — ଯଜ୍ଞରେ କର୍ମକର୍ତ୍ତା, ମହାବଳୀ ତାଙ୍କୁ, ଦାନ ପାଇଁ।

यस्यानू॑ना गभी॒रा मदा॑ उ॒रव॒स्तरु॑त्राः ।
ह॒र्षु॒मन्तः॒ शूर॑सातौ ॥

ଯାହାଙ୍କର ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ନୁହେଁ, ଗଭୀର, ବିଶାଳ, ବେଗରେ ବହୁଥିବା ମଦ ଅଛି — ସେମାନେ ବୀର ଯୁଦ୍ଧଲାଭରେ ହର୍ଷରେ ଅଛନ୍ତି।

तमिद्धने॑षु हि॒तेषु॑ अधिवा॒काय॑ हवन्ते ।
येषा॒मिन्द्र॒स्ते ज॑यन्ति ॥

ତାଙ୍କୁ ଧନ ଓ ଅର୍ପଣରେ ଅଧିବାକ (ଘୋଷଣା) ପାଇଁ ଆହ୍ୱାନ କରନ୍ତି; ଯାହାଙ୍କ ଇନ୍ଦ୍ର ଅଛନ୍ତି ସେମାନେ ଜିତନ୍ତି।

तमिच्च्यौ॒त्नैरार्य॑न्ति॒ तं कृ॒तेभि॑श्चर्ष॒णयः॑ ।
ए॒ष इन्द्रो॑ वरिव॒स्कृत् ॥

ତାଙ୍କୁ ଧନରେ ସେବା କରନ୍ତି; ତାଙ୍କୁ କର୍ମରେ ସ୍ଥିର ଲୋକମାନେ ସେବା କରନ୍ତି — ଏହି ଇନ୍ଦ୍ର ହିଁ ଧନଦାତା।

इन्द्रो॑ ब्र॒ह्मेन्द्र॒ ऋषि॒रिन्द्रः॑ पु॒रू पु॑रुहू॒तः ।
म॒हान्म॒हीभिः॒ शची॑भिः ॥

ଇନ୍ଦ୍ର ହିଁ ବ୍ରହ୍ମ, ଇନ୍ଦ୍ର ହିଁ ଋଷି, ଇନ୍ଦ୍ର ବହୁଜନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆହୂତ। ସେ ନିଜର ମହାନ ଶକ୍ତି ଓ କର୍ମରେ ମହାନ।

स स्तोम्यः॒ स हव्यः॑ स॒त्यः सत्वा॑ तुविकू॒र्मिः ।
एक॑श्चि॒त्सन्न॒भिभू॑तिः ॥

ସେ ହିଁ ସ୍ତୁତିଯୋଗ୍ୟ, ସେ ହିଁ ଆହ୍ୱାନଯୋଗ୍ୟ; ସେ ସତ୍ୟ, ବଳବାନ, ମହାକର୍ମୀ। ଏକାକୀ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଜିଣନ୍ତି।

तम॒र्केभि॒स्तं साम॑भि॒स्तं गा॑य॒त्रैश्च॑र्ष॒णयः॑ ।
इन्द्रं॑ वर्धन्ति क्षि॒तयः॑ ॥

ତାଙ୍କୁ ମନ୍ତ୍ରରେ, ତାଙ୍କୁ ସାମଗାନରେ, ତାଙ୍କୁ ଗାୟତ୍ରୀ ଛନ୍ଦରେ — ଗାୟକ ଓ ଲୋକମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବର୍ଦ୍ଧିତ କରନ୍ତି।

प्र॒णे॒तारं॒ वस्यो॒ अच्छा॒ कर्ता॑रं॒ ज्योतिः॑ स॒मत्सु॑ ।
सा॒स॒ह्वांसं॑ यु॒धामित्रा॑न् ॥

ସେ ପଥପ୍ରଦର୍ଶକ, କଲ୍ୟାଣ ଆଡ଼କୁ ନେଉଥିବା; ସଂଗ୍ରାମରେ ଆଲୋକ ସୃଷ୍ଟିକାରୀ; ବଳରେ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜିଣିଥିବା।

स नः॒ पप्रिः॑ पारयाति स्व॒स्ति ना॒वा पु॑रुहू॒तः ।
इन्द्रो॒ विश्वा॒ अति॒ द्विषः॑ ॥

ସେ ଆମକୁ ନୌକାରେ ନିରାପଦରେ ପାରିକୁ ନେଉନ୍ତୁ; ବହୁଜନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆହୂତ ଇନ୍ଦ୍ର ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁତାରୁ ପାର କରାଉନ୍ତୁ।

स त्वं न॑ इन्द्र॒ वाजे॑भिर्दश॒स्या च॑ गातु॒या च॑ ।
अच्छा॑ च नः सु॒म्नं ने॑षि ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଆମକୁ ବଳରୂପୀ ପୁରସ୍କାର ଦିଅ ଏବଂ ପଥରେ ମଧ୍ୟ ନେଇଯାଅ; ଆମ ପାଖକୁ ଆସି ଆମକୁ ସୁଖ ଆଡ଼କୁ ନେଇଯାଅ।