ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 8.64

8.64.1

उत्त्वा॑ मन्दन्तु॒ स्तोमाः॑ कृणु॒ष्व राधो॑ अद्रिवः ।
अव॑ ब्रह्म॒द्विषो॑ जहि ॥

ହେ ବଜ୍ରଧାରୀ ଇନ୍ଦ୍ର! ସ୍ତୋତ୍ରସବୁ ତୁମକୁ ଆନନ୍ଦିତ କରୁ; ଧନ ଦାନ କର। ବ୍ରହ୍ମଦ୍ୱେଷୀ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ବଧ କର।

प॒दा प॒णीँर॑रा॒धसो॒ नि बा॑धस्व म॒हाँ अ॑सि ।
न॒हि त्वा॒ कश्च॒न प्रति॑ ॥

ଯେଉଁ ପଣିମାନେ ଦାନ ଦିଅନ୍ତି ନାହିଁ ସେମାନଙ୍କୁ ପାଦରେ ଦବାଇ ଦିଅ; ତୁମେ ମହାନ। ତୁମ ସମ୍ମୁଖରେ କେହି ଟିକିପାରନ୍ତି ନାହିଁ।

त्वमी॑शिषे सु॒ताना॒मिन्द्र॒ त्वमसु॑तानाम् ।
त्वं राजा॒ जना॑नाम् ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର! ସୋମ ନିଷ୍କାଶନ କରୁଥିବାଙ୍କର ତୁମେ ହିଁ ପ୍ରଭୁ; ଯେଉଁମାନେ ନିଷ୍କାଶନ କରିନାହାଁନ୍ତି ସେମାନଙ୍କର ମଧ୍ୟ ତୁମେ ପ୍ରଭୁ। ତୁମେ ହିଁ ଜନଗଣର ରାଜା।

एहि॒ प्रेहि॒ क्षयो॑ दि॒वि आ॒घोष॑ञ्चर्षणी॒नाम् ।
ओभे पृ॑णासि॒ रोद॑सी ॥

ଆସ, ଆଗକୁ ଆସ! ସ୍ୱର୍ଗରେ ତୁମର ବାସ; ମଣିଷମାନଙ୍କୁ ଡାକିବା ସମୟରେ। ତୁମେ ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀ ଦୁଇ ଲୋକକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରୁଅଛ।

त्यं चि॒त्पर्व॑तं गि॒रिं श॒तव॑न्तं सह॒स्रिण॑म् ।
वि स्तो॒तृभ्यो॑ रुरोजिथ ॥

ସେହି ପର୍ବତକୁ, ସେହି ପାହାଡକୁ ମଧ୍ୟ, ଯାହା ଶହେ ଓ ହଜାର (ଦ୍ୱାରବିଶିଷ୍ଟ), ସ୍ତୋତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମେ ଭାଙ୍ଗି ଖୋଲିଦେଲ।

व॒यमु॑ त्वा॒ दिवा॑ सु॒ते व॒यं नक्तं॑ हवामहे ।
अ॒स्माकं॒ काम॒मा पृ॑ण ॥

ଆମେ ତୁମକୁ ଦିନରେ ଓ ସୋମ ନିଷ୍କାଶନ ସମୟରେ ଡାକୁ; ରାତ୍ରିରେ ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ ଡାକୁ। ଆମ ଇଚ୍ଛା ପୂର୍ଣ୍ଣ କର।

क्व॑ स्य वृ॑ष॒भो युवा॑ तुवि॒ग्रीवो॒ अना॑नतः ।
ब्र॒ह्मा कस्तं स॑पर्यति ॥

ସେ ବଳବାନ, ଯୁବା, ଦୃଢ଼ଗ୍ରୀବ, ଅନତ ବୃଷଭ କେଉଁଠି ଅଛନ୍ତି? କେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ତାଙ୍କୁ ସେବା କରନ୍ତି?

कस्य॑ स्वि॒त्सव॑नं॒ वृषा॑ जुजु॒ष्वाँ अव॑ गच्छति ।
इन्द्रं॒ क उ॑ स्वि॒दा च॑के ॥

କାହାର ସବନ (ସୋମାର୍ପଣ) ସେ ବୃଷା ଆନନ୍ଦରେ ଗ୍ରହଣ କରି ତଳକୁ ଆସନ୍ତି? ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ନିକଟକୁ କିଏ ପହଞ୍ଚିଛି?

कं ते॑ दा॒ना अ॑सक्षत॒ वृत्र॑ह॒न्कं सु॒वीर्या॑ ।
उ॒क्थे क उ॑ स्वि॒दन्त॑मः ॥

ହେ ବୃତ୍ରହନ୍ତା! କାହା ପାଇଁ ତୁମ ଦାନ ଲାଗିଛି, କାହା ପାଇଁ ସୁବୀର୍ଯ୍ୟ? ଉକ୍ଥରେ କିଏ ସବୁଠାରୁ ନିକଟରେ?

अ॒यं ते॒ मानु॑षे॒ जने॒ सोमः॑ पू॒रुषु॑ सूयते ।
तस्येहि॒ प्र द्र॑वा॒ पिब॑ ॥

ଏହି ସୋମ ତୁମ ପାଇଁ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଜନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନିଷ୍କାଶିତ ହେଉଛି। ତାହାର ନିକଟକୁ ଏଠାକୁ ଆସ, ଶୀଘ୍ର ଧାଇଁ ଆସି ପାନ କର।

अ॒यं ते॑ शर्य॒णाव॑ति सु॒षोमा॑या॒मधि॑ प्रि॒यः ।
आ॒र्जी॒कीये॑ म॒दिन्त॑मः ॥

ଏହି ସୋମ ତୁମ ପାଇଁ ଶରଣାବତରେ, ଭଲ ନିଷ୍କାଶିତ ସୁଷୋମରେ ପ୍ରିୟ। ଆର୍ଜୀକୀୟରେ ଏହା ଅତି ମଦକାରୀ।

तम॒द्य राध॑से म॒हे चारुं॒ मदा॑य॒ घृष्व॑ये ।
एही॑मिन्द्र॒ द्रवा॒ पिब॑ ॥

ଆଜି ସେହି ମନୋହର ସୋମକୁ ମହାନ ଧନ, ଉଲ୍ଲାସ ଓ ସାହସୀର ବଳ ପାଇଁ ନିଷ୍କାଶିତ କରାଯାଇଛି। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର! ଏଠାକୁ ଆସ, ପ୍ରକୃତରେ ଧାଇଁ ଆସି ପାନ କର।