ரிக் வேதம் · சூக்தம் 8.65

8.65.1

यदि॑न्द्र॒ प्रागपा॒गुद॒क्न्य॑ग्वा हू॒यसे॒ नृभिः॑ ।
आ या॑हि॒ तूय॑मा॒शुभिः॑ ॥

இந்திரா, கிழக்கிலோ மேற்கிலோ வடக்கிலோ தெற்கிலோ மனிதர்களால் நீ அழைக்கப்படும்போது, விரைவாக உன் வேகமான குதிரைகளுடன் இங்கே வா.

यद्वा॑ प्र॒स्रव॑णे दि॒वो मा॒दया॑से॒ स्व॑र्णरे ।
यद्वा॑ समु॒द्रे अन्ध॑सः ॥

நீ வானத்தின் பாயும் ஊற்றருகிலும் ஒளியுலகிலும் மகிழும்போதும், அல்லது சோமரசக் கடலருகில் மகிழும்போதும்.

आ त्वा॑ गी॒र्भिर्म॒हामु॒रुं हु॒वे गामि॑व॒ भोज॑से ।
इन्द्र॒ सोम॑स्य पी॒तये॑ ॥

இந்திரா, பெரியவனும் விரிந்தவனுமான உன்னை நான் பாடல்களால் அழைக்கிறேன், உணவுக்காக பசுவை அழைப்பது போல, சோமரசம் பருக.

आ त॑ इन्द्र महि॒मानं॒ हर॑यो देव ते॒ महः॑ ।
रथे॑ वहन्तु॒ बिभ्र॑तः ॥

இந்திரா, உன் மகிமையை உன் பழுப்பு நிறக் குதிரைகள் இங்கே கொண்டு வரட்டும்; தேவனே, உன் பெரும் மகிமையை அவை தேரில் சுமந்து வரட்டும்.

इन्द्र॑ गृणी॒ष उ॑ स्तु॒षे म॒हाँ उ॒ग्र ई॑शान॒कृत् ।
एहि॑ नः सु॒तं पिब॑ ॥

இந்திரா, நான் உன்னைப் புகழ்ந்து போற்றுகிறேன்; நீ பெரியவன், உக்கிரமானவன், ஆட்சியை நிலைநாட்டுபவன்; இங்கே வா, எங்கள் பிழிந்த சோமரசத்தைப் பருகு.

सु॒ताव॑न्तस्त्वा व॒यं प्रय॑स्वन्तो हवामहे ।
इ॒दं नो॑ ब॒र्हिरा॒सदे॑ ॥

சோமம் பிழிபவர்களான நாங்கள், பிரசாதத்துடன் உன்னை அழைக்கிறோம்; இந்தப் புல் ஆசனம் எங்களுக்காக அமர்வதற்கு உள்ளது.

यच्चि॒द्धि शश्व॑ता॒मसीन्द्र॒ साधा॑रण॒स्त्वम् ।
तं त्वा॑ व॒यं ह॑वामहे ॥

ஏனெனில் நீ நிலையான மக்களுக்கெல்லாம் பொதுவானவன், இந்திரா; அந்த உன்னையே நாங்கள் அழைக்கிறோம்.

इ॒दं ते॑ सो॒म्यं मधु॒ अधु॑क्ष॒न्नद्रि॑भि॒र्नरः॑ ।
जु॒षा॒ण इ॑न्द्र॒ तत्पि॑ब ॥

இதோ உனக்கான சோமத்தின் இனிய தேன் போன்ற சாறு; மனிதர்கள் கற்களால் பிழிந்தனர். இந்திரா, மகிழ்ந்து அதைப் பருகு.

विश्वाँ॑ अ॒र्यो वि॑प॒श्चितोऽति॑ ख्य॒स्तूय॒मा ग॑हि ।
अ॒स्मे धे॑हि॒ श्रवो॑ बृ॒हद् ॥

எல்லா எதிரிகளையும் ஞானிகளையும் கடந்து பார்; விரைவாக இங்கே வா. எங்களுக்கு பெரிய புகழை அளி.

दा॒ता मे॒ पृष॑तीनां॒ राजा॑ हिरण्य॒वीना॑म् ।
मा दे॑वा म॒घवा॑ रिषत् ॥

நான் புள்ளிகள் கொண்ட பசுக்களின் கொடையாளி; பொன் அணிகலன்களுடையவர்களின் அரசன். தேவர்களே, கொடையாளி இந்திரன் என்னை அழிய விடாதிருக்கட்டும்.

स॒हस्रे॒ पृष॑तीना॒मधि॑ श्च॒न्द्रं बृ॒हत्पृ॒थु ।
शु॒क्रं हिर॑ण्य॒मा द॑दे ॥

புள்ளிக் பசுக்களின் ஆயிரத்தில் நான் ஒளிரும், பெரிய, விரிந்த, தூய பொன்னை ஏற்றுக்கொண்டேன்.

नपा॑तो दु॒र्गह॑स्य मे स॒हस्रे॑ण सु॒राध॑सः ।
श्रवो॑ दे॒वेष्व॑क्रत ॥

என் அடைய முடியாத இடத்தின் பேரர்கள், ஆயிரத்துடன் நல்ல செல்வம் கொடுப்பவர்கள், தேவர்களிடையே புகழை உண்டாக்கினர்.