உபநிடதங்கள் · Bṛhadāraṇyaka 4.5
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Bṛhadāraṇyaka 4.5.1
(याज्ञवल्क्यमैत्रेयीसंवादब्राह्मणम्)
अथ ह याज्ञवल्क्यस्य द्वे भार्ये बभूवतुर्मैत्रेयी च कात्यायनी च ।
तयोर्ह मैत्रेयी ब्रह्मवादिनी बभूव ।
स्त्रीप्रज्ञैव तर्हि कात्यायनी ।
अथ ह याज्ञवल्क्योऽन्यद्वृत्तमुपाकरिष्यन् ॥ ४.५.१ ॥
(யாஜ்ஞவல்கியர்-மைத்ரேயி உரையாடல் பிராஹ்மணம்) இப்போது யாஜ்ஞவல்கியருக்கு இரண்டு மனைவியர் இருந்தனர்: மைத்ரேயியும் காத்யாயனியும். அவர்களில் மைத்ரேயி பிரம்மவாதினியாக இருந்தாள். காத்யாயனி பெண்ணுக்குரிய அறிவு மட்டுமே கொண்டிருந்தாள். அப்போது யாஜ்ஞவல்கியர் வேறு வாழ்க்கை நிலையை மேற்கொள்ள எண்ணினார்.
Bṛhadāraṇyaka 4.5.2
मैत्रेयीति होवाच याज्ञवल्क्यः ।
प्रव्रजिष्यन् वा अरेऽहमस्मात्स्थानादस्मि ।
हन्त तेऽनया कत्यायन्यान्तं करवाणीति ॥ ४.५.२ ॥
"மைத்ரேயீ," என்று யாஜ்ஞவல்கியர் கூறினார்: "அடியே, நான் இந்த இடத்திலிருந்து துறவறம் செல்லப்போகிறேன். ஆகவே இந்தக் காத்யாயனியுடன் உனக்குரிய பங்கைப் பிரித்துவிடுகிறேன்."
Bṛhadāraṇyaka 4.5.3
सा होवाच मैत्रेयी
यन्नु म इयं भगोः सर्वा पृथिवी वित्तेन पूर्णा स्यात्स्यां न्वहं तेनामृताहो३ नेति ।
नेति होवाच याज्ञवल्क्यः ।
यथैवोपकरणवतां जीवितम् ।
तथैव ते जीवितं स्यात् ।
अमृतत्वस्य तु नाशास्ति वित्तेनेति ॥ ४.५.३ ॥
மைத்ரேயி கூறினாள்: "ஐயா, இந்த முழு பூமியும் செல்வத்தால் நிரம்பியிருந்தால், அந்தச் செல்வத்தால் நான் அமரியாவேனோ?" யாஜ்ஞவல்கியர் கூறினார்: "இல்லை." செல்வமுடையவர்களின் வாழ்க்கை போலவே உன் வாழ்க்கையும் இருக்கும். ஆனால் செல்வத்தால் அமிருதத்துவத்தில் நம்பிக்கை இல்லை.
Bṛhadāraṇyaka 4.5.4
सा होवाच मैत्रेयी
येनाहं नामृता स्यां किमहं तेन कुर्याम् ।
यदेव भगवान् वेद तदेव मे ब्रूहीति ॥ ४.५.४ ॥
மைத்ரேயி கூறினாள்: எதன் மூலம் நான் அமரளாக ஆகமுடியாதோ, அதை வைத்து நான் என்ன செய்வேன்? பகவான் அறிந்ததையே எனக்குச் சொல்லுங்கள்.
Bṛhadāraṇyaka 4.5.5
स होवाच याज्ञवल्क्यः
प्रिया वै खलु नो भवती सती प्रियमवृधत् ।
हन्त तर्हि ।
भवत्येतद्व्याख्यास्यामि ते ।
व्याचक्षाणस्य तु मे निदिध्यासस्वेति ॥ ४.५.५ ॥
யாஜ்ஞவல்க்யர் கூறினார்: நீ எங்களுக்கு அன்பானவள்; அன்பானவளாக இருந்து நீ அன்பான விஷயத்தையே வளர்த்தாய். சரி, அப்படியானால் இதை உனக்கு விளக்குகிறேன். நான் விளக்கும்போது நீ தியானித்துப் பார்.
Bṛhadāraṇyaka 4.5.6
स होवाच ।
न वा अरे पत्युः कामाय पतिः प्रियो भवत्यात्मनस्तु कामाय पतिः प्रियो भवति ।
न वा अरे जायायै कामाय जाया प्रिया भवत्यात्मनस्तु कामाय जाया प्रिया भवति ।
न वा अरे पुत्राणां कामाय पुत्राः प्रिया भवन्त्यात्मनस्तु कामाय पुत्राः प्रिया भवन्ति ।
न वा अरे वित्तस्य कामाय वित्तं प्रियं भवत्यात्मनस्तु कामाय वित्तं प्रियं भवति ।
न वा अरे पशूनां कामाय पशवः प्रियं भवत्यात्मनस्तु कामाय पशवः प्रियं भवति ।
न वा अरे ब्रह्मणः कामाय ब्रह्म प्रियं भवत्यात्मनस्तु कामाय ब्रह्म प्रियं भवति ।
न वा अरे क्षत्रस्य कामाय क्षत्रं प्रियं भवत्यात्मनस्तु कामाय क्षत्रं प्रियं भवति ।
न वा अरे लोकानां कामाय लोकाः प्रिया भवन्त्यात्मनस्तु कामाय लोकाः प्रिया भवन्ति ।
न वा अरे देवानां कामाय देवाः प्रिया भवन्त्यात्मनस्तु कामाय देवाः प्रिया भवन्ति ।
न वा अरे वेदानां कामाय वेदाः प्रिया भवन्त्यात्मनस्तु कामाय वेदाः प्रिया भवन्ति ।
न वा अरे भूतानां कामाय भूतानि प्रियाणि भवन्त्यात्मनस्तु कामाय भूतानि प्रियाणि भवन्ति ।
न वा अरे सर्वस्य कामाय सर्वं प्रियं भवत्यात्मनस्तु कामाय सर्वं प्रियं भवति ।
आत्मा वा अरे द्रष्टव्यः श्रोतव्यो मन्तव्यो निदिध्यासितव्यो मैत्रेयि ।
आत्मनि खल्वरे दृष्टे श्रुते मते विज्ञात इदं सर्वं विदितम् ॥ ४.५.६ ॥
அவர் கூறினார்: அன்பே, கணவனின் விருப்பத்திற்காக கணவன் பிரியமானவன் ஆவதில்லை; ஆன்மாவின் விருப்பத்திற்காகவே கணவன் பிரியமானவன் ஆகிறான். அன்பே, மனைவியின் விருப்பத்திற்காக மனைவி பிரியமானவள் ஆவதில்லை; ஆன்மாவின் விருப்பத்திற்காகவே மனைவி பிரியமானவள் ஆகிறாள். அன்பே, மகன்களின் விருப்பத்திற்காக மகன்கள் பிரியமானவர்கள் ஆவதில்லை; ஆன்மாவின் விருப்பத்திற்காகவே மகன்கள் பிரியமானவர்கள் ஆகிறார்கள். அன்பே, செல்வத்தின் விருப்பத்திற்காக செல்வம் பிரியமானது ஆவதில்லை; ஆன்மாவின் விருப்பத்திற்காகவே செல்வம் பிரியமானது ஆகிறது. அன்பே, கால்நடைகளின் விருப்பத்திற்காக கால்நடைகள் பிரியமானவை ஆவதில்லை; ஆன்மாவின் விருப்பத்திற்காகவே கால்நடைகள் பிரியமானவை ஆகின்றன. அன்பே, பிராமண குலத்தின் விருப்பத்திற்காக பிராமணம் பிரியமானது ஆவதில்லை; ஆன்மாவின் விருப்பத்திற்காகவே பிராமணம் பிரியமானது ஆகிறது. அன்பே, க்ஷத்திரிய குலத்தின் விருப்பத்திற்காக க்ஷத்திரியம் பிரியமானது ஆவதில்லை; ஆன்மாவின் விருப்பத்திற்காகவே க்ஷத்திரியம் பிரியமானது ஆகிறது. அன்பே, உலகங்களின் விருப்பத்திற்காக உலகங்கள் பிரியமானவை ஆவதில்லை; ஆன்மாவின் விருப்பத்திற்காகவே உலகங்கள் பிரியமானவை ஆகின்றன. அன்பே, தேவர்களின் விருப்பத்திற்காக தேவர்கள் பிரியமானவர்கள் ஆவதில்லை; ஆன்மாவின் விருப்பத்திற்காகவே தேவர்கள் பிரியமானவர்கள் ஆகிறார்கள். அன்பே, வேதங்களின் விருப்பத்திற்காக வேதங்கள் பிரியமானவை ஆவதில்லை; ஆன்மாவின் விருப்பத்திற்காகவே வேதங்கள் பிரியமானவை ஆகின்றன. அன்பே, உயிரினங்களின் விருப்பத்திற்காக உயிரினங்கள் பிரியமானவை ஆவதில்லை; ஆன்மாவின் விருப்பத்திற்காகவே உயிரினங்கள் பிரியமானவை ஆகின்றன. அன்பே, அனைத்தின் விருப்பத்திற்காக அனைத்தும் பிரியமானது ஆவதில்லை; ஆன்மாவின் விருப்பத்திற்காகவே அனைத்தும் பிரியமானது ஆகிறது. அன்பே மைத்ரேயி, ஆன்மாவே பார்க்கத்தக்கது, கேட்கத்தக்கது, சிந்திக்கத்தக்கது, தியானிக்கத்தக்கது. அன்பே, ஆன்மா பார்க்கப்பட்டாலும், கேட்கப்பட்டாலும், சிந்திக்கப்பட்டாலும், அறியப்பட்டாலும், இவை அனைத்தும் அறியப்பட்டவை ஆகின்றன.
Bṛhadāraṇyaka 4.5.7
ब्रह्म तं परादाद्योऽन्यत्रात्मनो वेदान् वेद ।
क्षत्रं तं परादाद्योऽन्यत्रात्मनः क्षत्रं वेद ।
लोकास्तं परादुर्योऽन्यत्रात्मनो लोकान् वेद ।
देवास्तं परादुर्योऽन्यत्रात्मनो देवान् वेद ।
वेदास्तं परादुर्योऽन्यत्रात्मनो वेदान् वेद ।
भूतानि तं परादुर्योऽन्यत्रात्मनो भूतानि वेद ।
सर्वं तं परादाद्योऽन्यत्रात्मनः सर्वं वेद ।
इदं ब्रह्मेदं क्षत्रमिमे लोका इमे देवा इमे वेदा इमानि भूतानीदं सर्वं यदयमात्मा ॥ ४.५.७ ॥
யார் ஆத்மாவிலிருந்து வேறாக வேதங்களை அறிகிறானோ, அவனை பிரம்மம் கைவிடுகிறது. யார் ஆத்மாவிலிருந்து வேறாக க்ஷத்திரத்தை அறிகிறானோ, அவனை க்ஷத்திரம் கைவிடுகிறது. யார் ஆத்மாவிலிருந்து வேறாக உலகங்களை அறிகிறானோ, அவனை உலகங்கள் கைவிடுகின்றன. யார் ஆத்மாவிலிருந்து வேறாக தேவர்களை அறிகிறானோ, அவனை தேவர்கள் கைவிடுகின்றனர். யார் ஆத்மாவிலிருந்து வேறாக வேதங்களை அறிகிறானோ, அவனை வேதங்கள் கைவிடுகின்றன. யார் ஆத்மாவிலிருந்து வேறாக பூதங்களை அறிகிறானோ, அவனை பூதங்கள் கைவிடுகின்றன. யார் ஆத்மாவிலிருந்து வேறாக அனைத்தையும் அறிகிறானோ, அவனை அனைத்தும் கைவிடுகிறது. இதுவே பிரம்மம், இதுவே க்ஷத்திரம், இவையே உலகங்கள், இவையே தேவர்கள், இவையே வேதங்கள், இவையே பூதங்கள், இதுவே அனைத்தும் — இந்த ஆத்மாவே அது.
Bṛhadāraṇyaka 4.5.8
स यथा दुन्दुभेर्हन्यमानस्य न बाह्याञ्छब्दाञ्छक्नुयाद्ग्रहणाय ।
दुन्दुभेस्तु ग्रहणेन दुन्दुभ्याघातस्य वा शब्दो गृहीतः ॥ ४.५.८ ॥
முழக்கப்படும் துந்துபியின் வெளிப்புற ஒலிகளை எவ்வாறு பற்ற இயலாதோ, ஆனால் துந்துபியைப் பற்றுவதால், அல்லது துந்துபியின் அடியின் ஒலியைப் பற்றுவதால் அந்த ஒலி பற்றப்படுகிறதோ, அவ்வாறே.
Bṛhadāraṇyaka 4.5.9
स यथा शङ्खस्य ध्मायमानस्य न बाह्याञ्छब्दाञ्छक्नुयाद्ग्रहणाय ।
शङ्खस्य तु ग्रहणेन शङ्खध्मस्य वा शब्दो गृहीतः ॥ ४.५.९ ॥
ஊதப்படும் சங்கின் வெளிப்புற ஒலிகளை எவ்வாறு பற்ற இயலாதோ, ஆனால் சங்கைப் பற்றுவதால், அல்லது சங்கை ஊதுபவரின் ஒலியைப் பற்றுவதால் அந்த ஒலி பற்றப்படுகிறதோ, அவ்வாறே.
Bṛhadāraṇyaka 4.5.10
स यथा वीणायै वाद्यमानायै न बाह्याञ्छब्दाञ्छक्नुयाद्ग्रहणाय ।
वीणायै तु ग्रहणेन वीणावादस्य वा शब्दो ग्र्हीतः ॥ ४.५.१० ॥
வாசிக்கப்படும் வீணையின் வெளிப்புற ஒலிகளை எவ்வாறு பற்ற இயலாதோ, ஆனால் வீணையைப் பற்றுவதால், அல்லது வீணை வாசிப்பின் ஒலியைப் பற்றுவதால் அந்த ஒலி பற்றப்படுகிறதோ, அவ்வாறே.
Bṛhadāraṇyaka 4.5.11
स यथार्द्रैधाग्नेरभ्याहितस्य पृथग्धूमा विनिश्चरन्त्येवं वा अरेऽस्य महतो भूतस्य निःश्वसितमेतद्यदृग्वेदो यजुर्वेदः सामवेदोऽथर्वाङ्गिरस इतिहासः पुराणं विद्या उपनिषदः श्लोकाः सूत्राण्यनुव्याख्यानानि व्याख्याननीष्टं हुतमाशितं पायितमयं च लोकः परश्च लोकः सर्वाणि च भूतानि ।
अस्यैवैतानि सर्वाणि निश्वसितानि ॥ ४.५.११ ॥
ஈரமான விறகால் மூட்டப்பட்ட நெருப்பிலிருந்து தனித்தனியாகப் புகை எழுவது போல, அரியே, இந்த மகத்தான உயிரின் மூச்சே ரிக்வேதம், யஜுர்வேதம், சாமவேதம், அதர்வாங்கிரஸ், இதிகாசம், புராணம், வித்தைகள், உபநிடதங்கள், சுலோகங்கள், சூத்திரங்கள், விளக்கங்கள், உரைகள் ஆகும். யாகம், ஹோமம், உணவு, பானம், இவ்வுலகம், மறுவுலகம், அனைத்து உயிர்களும் இதன் மூச்சுகளே.
Bṛhadāraṇyaka 4.5.12
स यथा सर्वासामपां समुद्र एकायनम् ।
एवं सर्वेषां स्पर्शानां त्वगेकायनम् ।
एवं सर्वेषां गन्धानां नासिके एकायनम् ।
एवं सर्वेषां रसानां जिह्वैकायनम् ।
एवं सर्वेषां रूपाणां चक्षुरेकायनम् ।
एवं सर्वेषं शब्दानां श्रोत्रमेकायनम् ।
एवं सर्वेषां संकल्पानां मन एकायनम् ।
एवं सर्वासां विद्यानां हृदयमेकायनम् ।
एवं सर्वेषां कर्मणां हस्तावेकायनम् ।
एवं सर्वेषामानन्दानामुपस्थ एकायनम् ।
एवं सर्वेषां विसर्गाणां पायुरेकायनम् ।
एवं सर्वेषामध्वनां पादावेकायनम् ।
एवं सर्वेषां वेदानां वागेकायनम् ॥ ४.५.१२ ॥
எல்லா நீர்களுக்கும் ஒரே புகலிடம் கடலாக இருப்பது போல, எல்லாத் தொடு உணர்வுகளுக்கும் ஒரே புகலிடம் தோல். அவ்வாறே எல்லா மணங்களுக்கும் ஒரே புகலிடம் மூக்குகள். எல்லாச் சுவைகளுக்கும் ஒரே புகலிடம் நாக்கு. எல்லா வடிவங்களுக்கும் ஒரே புகலிடம் கண். எல்லா ஒலிகளுக்கும் ஒரே புகலிடம் செவி. எல்லா எண்ணங்களுக்கும் ஒரே புகலிடம் மனம். எல்லா வித்தைகளுக்கும் ஒரே புகலிடம் இதயம். எல்லாச் செயல்களுக்கும் ஒரே புகலிடம் இரு கரங்கள். எல்லா இன்பங்களுக்கும் ஒரே புகலிடம் உபஸ்தம். எல்லா கழிவுகளுக்கும் ஒரே புகலிடம் பாயு. எல்லா வழிகளுக்கும் ஒரே புகலிடம் இரு கால்கள். எல்லா வேதங்களுக்கும் ஒரே புகலிடம் வாக்கு.
Bṛhadāraṇyaka 4.5.13
स यथा सैन्धवघनोऽनन्तरोऽबाह्यः कृत्स्नो रसघन एव ।
एवं वा अरेऽयमात्मानन्तरोऽबाह्यः कृत्स्नः प्रज्ञानघन एव ।
एतेभ्यो भूतेभ्यः समुत्थाय तान्येवानुविनयति ।
न प्रेत्य संज्ञास्तीत्यरे ब्रवीमि ।
इति होवाच याज्ञवल्क्यः ॥ ४.५.१३ ॥
உப்புக் கட்டி உள்ளும் புறமும் இல்லாது முழுவதும் சுவையின் திரளாக இருப்பது போல, அரியே, இந்த ஆத்மா உள்ளும் புறமும் இல்லாது முழுவதும் பிரக்ஞையின் திரளாகவே இருக்கிறது. இந்த பூதங்களிலிருந்து எழுந்து, அவற்றிலேயே மறைகிறது. மரணத்திற்குப் பின் அதற்கு உணர்வு இல்லை என்று அரியே, நான் சொல்கிறேன். இவ்வாறு யாஜ்ஞவல்கியர் கூறினார்.
Bṛhadāraṇyaka 4.5.14
सा होवाच मैत्रेयी
अत्रैव मा भगवान्मोहान्तमापीपदत् ।
न वा अहमिमं विजानामीति ।
स होवाच न वा अरेऽहं मोहं ब्रवीमि ।
अविनाशी वा अरेऽयमात्मानुच्छित्तिधर्मा ॥ ४.५.१४ ॥
மைத்ரேயி கூறினாள்: இங்கேயே பகவான் என்னை மயக்கத்தின் ஆழத்தில் தள்ளிவிட்டார், ஏனெனில் நான் இதை அறியவில்லை. யாஜ்ஞவல்கியர் கூறினார்: அரியே, நான் மயக்கத்தைப் பற்றிப் பேசவில்லை. இந்த ஆத்மா அழிவற்றது, அரியே, அதன் இயல்பு அழிவதல்ல.
Bṛhadāraṇyaka 4.5.15
यत्र हि द्वैतमिव भवति तदितर इतरं पश्यति, तदितर इतरं जिघ्रति, तदितर इतरं रसयते, तदितर इतरमभिवदति, तदितर इतरं शृणोति, तदितर इतरं मनुते. तदितर इतरं स्पृशति, तदितर इतरं विजानाति ।
यत्र त्वस्य सर्वमात्मैवाभूत्तत्केन कं पश्येत्तत्केन कं जिघ्रेत्तत्केन कं रसयेत्तत्केन कमभिवदेत्तत्केन कं शृणुयात्तत्केन कं मन्वीत तत्केन कं स्पृशेत्तत्केन कं विजानीयात् ।
येनेदं सर्वं विजानाति तं केन विजानीयात् ।
स एष नेति नेत्यात्मा ।
अगृह्यो न हि गृह्यते ।
अशीर्यो न हि शीर्यते ।
असङ्गो न हि सज्यते ।
असितो न व्यथते न रिष्यति ।
विज्ञातारमरे केन विजानीयादित्युक्तानुशासनासि मैत्रेयि ।
एतावदरे खल्वमृतत्वमिति होक्त्वा याज्ञवल्क्यो विजहार ॥ ४.५.१५ ॥
எங்கே இரண்டு போல் இருக்கிறதோ, அங்கே ஒருவர் மற்றவரைப் பார்க்கிறார், மற்றவரை முகர்கிறார், மற்றவரின் சுவையை அறிகிறார், மற்றவருடன் பேசுகிறார், மற்றவரைக் கேட்கிறார், மற்றவரை நினைக்கிறார், மற்றவரைத் தொடுகிறார், மற்றவரை அறிகிறார். ஆனால் அவருக்கு எல்லாமே ஆத்மாவாகி விட்டால், எதனால் எதைப் பார்ப்பது, எதனால் எதை முகர்வது, எதனால் எதை அறிவது? எதனால் இவை அனைத்தையும் அறிகிறானோ, அவனை எதனால் அறிவது? அவனே 'நேதி நேதி' என்னும் ஆத்மா. அவன் பற்றப்பட முடியாதவன்; அழிக்கப்பட முடியாதவன்; பற்றற்றவன்; கட்டுப்படாதவன், வருந்தாதவன், அழியாதவன். மைத்ரேயியே, 'அறிபவனை எதனால் அறிவது' என்பதே நான் உனக்குக் கொடுத்த உபதேசம். இவ்வளவே அழியாமை என்று கூறி யாஜ்ஞவல்க்யர் சென்றார்.