Upaniṣads · Bṛhadāraṇyaka 4.5
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Bṛhadāraṇyaka 4.5.1
(याज्ञवल्क्यमैत्रेयीसंवादब्राह्मणम्)
अथ ह याज्ञवल्क्यस्य द्वे भार्ये बभूवतुर्मैत्रेयी च कात्यायनी च ।
तयोर्ह मैत्रेयी ब्रह्मवादिनी बभूव ।
स्त्रीप्रज्ञैव तर्हि कात्यायनी ।
अथ ह याज्ञवल्क्योऽन्यद्वृत्तमुपाकरिष्यन् ॥ ४.५.१ ॥
(O brāhmaṇa do diálogo de Yājñavalkya e Maitreyī) Yājñavalkya tinha duas esposas, Maitreyī e Kātyāyanī. Entre elas, Maitreyī era uma falante de brahman. Kātyāyanī tinha apenas a sabedoria de uma mulher. Então Yājñavalkya estava prestes a adotar outro modo de vida.
Bṛhadāraṇyaka 4.5.2
मैत्रेयीति होवाच याज्ञवल्क्यः ।
प्रव्रजिष्यन् वा अरेऽहमस्मात्स्थानादस्मि ।
हन्त तेऽनया कत्यायन्यान्तं करवाणीति ॥ ४.५.२ ॥
"Maitreyī," disse Yājñavalkya, "estou prestes a partir deste lugar. Então deixe-me resolver a sua parte com esta Kātyāyanī."
Bṛhadāraṇyaka 4.5.3
सा होवाच मैत्रेयी
यन्नु म इयं भगोः सर्वा पृथिवी वित्तेन पूर्णा स्यात्स्यां न्वहं तेनामृताहो३ नेति ।
नेति होवाच याज्ञवल्क्यः ।
यथैवोपकरणवतां जीवितम् ।
तथैव ते जीवितं स्यात् ।
अमृतत्वस्य तु नाशास्ति वित्तेनेति ॥ ४.५.३ ॥
Maitreyī disse: "Senhor, se toda esta terra estivesse cheia de riquezas, eu me tornaria imortal por essa riqueza?" Yājñavalkya disse: "Não." Tua vida seria como a vida dos que possuem bens. Mas não há esperança de imortalidade pela riqueza.
Bṛhadāraṇyaka 4.5.4
सा होवाच मैत्रेयी
येनाहं नामृता स्यां किमहं तेन कुर्याम् ।
यदेव भगवान् वेद तदेव मे ब्रूहीति ॥ ४.५.४ ॥
Maitreyī disse: «O que faria eu com aquilo pelo qual não me tornaria imortal? Dize-me apenas o que tu, venerável senhor, sabes.»
Bṛhadāraṇyaka 4.5.5
स होवाच याज्ञवल्क्यः
प्रिया वै खलु नो भवती सती प्रियमवृधत् ।
हन्त तर्हि ।
भवत्येतद्व्याख्यास्यामि ते ।
व्याचक्षाणस्य तु मे निदिध्यासस्वेति ॥ ४.५.५ ॥
Yājñavalkya disse: «És cara para nós, e sendo cara, aumentaste o que é caro. Pois bem, eu te explicarei isto. Enquanto eu explico, medita nisso.»
Bṛhadāraṇyaka 4.5.6
स होवाच ।
न वा अरे पत्युः कामाय पतिः प्रियो भवत्यात्मनस्तु कामाय पतिः प्रियो भवति ।
न वा अरे जायायै कामाय जाया प्रिया भवत्यात्मनस्तु कामाय जाया प्रिया भवति ।
न वा अरे पुत्राणां कामाय पुत्राः प्रिया भवन्त्यात्मनस्तु कामाय पुत्राः प्रिया भवन्ति ।
न वा अरे वित्तस्य कामाय वित्तं प्रियं भवत्यात्मनस्तु कामाय वित्तं प्रियं भवति ।
न वा अरे पशूनां कामाय पशवः प्रियं भवत्यात्मनस्तु कामाय पशवः प्रियं भवति ।
न वा अरे ब्रह्मणः कामाय ब्रह्म प्रियं भवत्यात्मनस्तु कामाय ब्रह्म प्रियं भवति ।
न वा अरे क्षत्रस्य कामाय क्षत्रं प्रियं भवत्यात्मनस्तु कामाय क्षत्रं प्रियं भवति ।
न वा अरे लोकानां कामाय लोकाः प्रिया भवन्त्यात्मनस्तु कामाय लोकाः प्रिया भवन्ति ।
न वा अरे देवानां कामाय देवाः प्रिया भवन्त्यात्मनस्तु कामाय देवाः प्रिया भवन्ति ।
न वा अरे वेदानां कामाय वेदाः प्रिया भवन्त्यात्मनस्तु कामाय वेदाः प्रिया भवन्ति ।
न वा अरे भूतानां कामाय भूतानि प्रियाणि भवन्त्यात्मनस्तु कामाय भूतानि प्रियाणि भवन्ति ।
न वा अरे सर्वस्य कामाय सर्वं प्रियं भवत्यात्मनस्तु कामाय सर्वं प्रियं भवति ।
आत्मा वा अरे द्रष्टव्यः श्रोतव्यो मन्तव्यो निदिध्यासितव्यो मैत्रेयि ।
आत्मनि खल्वरे दृष्टे श्रुते मते विज्ञात इदं सर्वं विदितम् ॥ ४.५.६ ॥
Ele disse: «Na verdade, o marido não é querido por amor ao marido, mas o marido é querido por amor ao ātman. Na verdade, a esposa não é querida por amor à esposa, mas a esposa é querida por amor ao ātman. Na verdade, os filhos não são queridos por amor aos filhos, mas os filhos são queridos por amor ao ātman. Na verdade, a riqueza não é querida por amor à riqueza, mas a riqueza é querida por amor ao ātman. Na verdade, o gado não é querido por amor ao gado, mas o gado é querido por amor ao ātman. Na verdade, o brahman não é querido por amor ao brahman, mas o brahman é querido por amor ao ātman. Na verdade, o kṣatra não é querido por amor ao kṣatra, mas o kṣatra é querido por amor ao ātman. Na verdade, os mundos não são queridos por amor aos mundos, mas os mundos são queridos por amor ao ātman. Na verdade, os deuses não são queridos por amor aos deuses, mas os deuses são queridos por amor ao ātman. Na verdade, os Vedas não são queridos por amor aos Vedas, mas os Vedas são queridos por amor ao ātman. Na verdade, os seres não são queridos por amor aos seres, mas os seres são queridos por amor ao ātman. Na verdade, o todo não é querido por amor ao todo, mas o todo é querido por amor ao ātman. Na verdade, o ātman deve ser visto, ouvido, refletido e meditado, ó Maitreyī. Na verdade, quando o ātman é visto, ouvido, refletido e conhecido, tudo isto se torna conhecido.»
Bṛhadāraṇyaka 4.5.7
ब्रह्म तं परादाद्योऽन्यत्रात्मनो वेदान् वेद ।
क्षत्रं तं परादाद्योऽन्यत्रात्मनः क्षत्रं वेद ।
लोकास्तं परादुर्योऽन्यत्रात्मनो लोकान् वेद ।
देवास्तं परादुर्योऽन्यत्रात्मनो देवान् वेद ।
वेदास्तं परादुर्योऽन्यत्रात्मनो वेदान् वेद ।
भूतानि तं परादुर्योऽन्यत्रात्मनो भूतानि वेद ।
सर्वं तं परादाद्योऽन्यत्रात्मनः सर्वं वेद ।
इदं ब्रह्मेदं क्षत्रमिमे लोका इमे देवा इमे वेदा इमानि भूतानीदं सर्वं यदयमात्मा ॥ ४.५.७ ॥
Brahman abandona aquele que conhece os Vedas como distintos do ātman. O poder guerreiro abandona aquele que conhece o poder guerreiro como distinto do ātman. Os mundos abandonam aquele que conhece os mundos como distintos do ātman. Os deuses abandonam aquele que conhece os deuses como distintos do ātman. Os Vedas abandonam aquele que conhece os Vedas como distintos do ātman. Os seres abandonam aquele que conhece os seres como distintos do ātman. Tudo abandona aquele que conhece tudo como distinto do ātman. Isto é Brahman, este é o poder guerreiro, estes são os mundos, estes são os deuses, estes são os Vedas, estes são os seres, isto é tudo — este ātman é aquilo.
Bṛhadāraṇyaka 4.5.8
स यथा दुन्दुभेर्हन्यमानस्य न बाह्याञ्छब्दाञ्छक्नुयाद्ग्रहणाय ।
दुन्दुभेस्तु ग्रहणेन दुन्दुभ्याघातस्य वा शब्दो गृहीतः ॥ ४.५.८ ॥
Assim como não se pode captar os sons externos de um tambor golpeado, mas ao captar o próprio tambor, ou o som de sua batida, o som é captado; assim o ātman se conhece por sua realidade subjacente, não pelos sons externos separados.
Bṛhadāraṇyaka 4.5.9
स यथा शङ्खस्य ध्मायमानस्य न बाह्याञ्छब्दाञ्छक्नुयाद्ग्रहणाय ।
शङ्खस्य तु ग्रहणेन शङ्खध्मस्य वा शब्दो गृहीतः ॥ ४.५.९ ॥
Assim como não se pode captar os sons externos de uma concha soprada, mas ao captar a própria concha, ou o som de seu sopro, o som é captado; assim o ātman se conhece por sua realidade subjacente, não pelos sons externos separados.
Bṛhadāraṇyaka 4.5.10
स यथा वीणायै वाद्यमानायै न बाह्याञ्छब्दाञ्छक्नुयाद्ग्रहणाय ।
वीणायै तु ग्रहणेन वीणावादस्य वा शब्दो ग्र्हीतः ॥ ४.५.१० ॥
Assim como não se pode captar os sons externos de uma vīṇā tocada, mas ao captar a própria vīṇā, ou o som de sua execução, o som é captado; assim o ātman se conhece por sua realidade subjacente, não pelos sons externos separados.
Bṛhadāraṇyaka 4.5.11
स यथार्द्रैधाग्नेरभ्याहितस्य पृथग्धूमा विनिश्चरन्त्येवं वा अरेऽस्य महतो भूतस्य निःश्वसितमेतद्यदृग्वेदो यजुर्वेदः सामवेदोऽथर्वाङ्गिरस इतिहासः पुराणं विद्या उपनिषदः श्लोकाः सूत्राण्यनुव्याख्यानानि व्याख्याननीष्टं हुतमाशितं पायितमयं च लोकः परश्च लोकः सर्वाणि च भूतानि ।
अस्यैवैतानि सर्वाणि निश्वसितानि ॥ ४.५.११ ॥
Assim como de um fogo aceso com lenha úmida saem fumaças separadas, assim, ó Maitreyī, o expirar deste grande ser é o Ṛg Veda, o Yajur Veda, o Sāma Veda, o Atharvāṅgiras, a história, os Purāṇa, os conhecimentos, os Upaniṣad, os versos, os aforismos, as explicações e os comentários. O sacrifício, a oferenda, o alimento, a bebida, este mundo, o outro mundo e todos os seres: tudo isso são os seus alentos.
Bṛhadāraṇyaka 4.5.12
स यथा सर्वासामपां समुद्र एकायनम् ।
एवं सर्वेषां स्पर्शानां त्वगेकायनम् ।
एवं सर्वेषां गन्धानां नासिके एकायनम् ।
एवं सर्वेषां रसानां जिह्वैकायनम् ।
एवं सर्वेषां रूपाणां चक्षुरेकायनम् ।
एवं सर्वेषं शब्दानां श्रोत्रमेकायनम् ।
एवं सर्वेषां संकल्पानां मन एकायनम् ।
एवं सर्वासां विद्यानां हृदयमेकायनम् ।
एवं सर्वेषां कर्मणां हस्तावेकायनम् ।
एवं सर्वेषामानन्दानामुपस्थ एकायनम् ।
एवं सर्वेषां विसर्गाणां पायुरेकायनम् ।
एवं सर्वेषामध्वनां पादावेकायनम् ।
एवं सर्वेषां वेदानां वागेकायनम् ॥ ४.५.१२ ॥
Assim como o oceano é o único lugar de repouso de todas as águas, assim a pele é o único lugar de repouso de todos os toques. Assim também as duas narinas são o único lugar de repouso de todos os odores. Assim a língua é o único lugar de repouso de todos os sabores. Assim o olho é o único lugar de repouso de todas as formas. Assim o ouvido é o único lugar de repouso de todos os sons. Assim a mente é o único lugar de repouso de todas as intenções. Assim o coração é o único lugar de repouso de todos os conhecimentos. Assim as duas mãos são o único lugar de repouso de todas as ações. Assim o órgão genital é o único lugar de repouso de todos os prazeres. Assim o ânus é o único lugar de repouso de todas as excreções. Assim os dois pés são o único lugar de repouso de todos os caminhos. Assim a fala é o único lugar de repouso de todos os Vedas.
Bṛhadāraṇyaka 4.5.13
स यथा सैन्धवघनोऽनन्तरोऽबाह्यः कृत्स्नो रसघन एव ।
एवं वा अरेऽयमात्मानन्तरोऽबाह्यः कृत्स्नः प्रज्ञानघन एव ।
एतेभ्यो भूतेभ्यः समुत्थाय तान्येवानुविनयति ।
न प्रेत्य संज्ञास्तीत्यरे ब्रवीमि ।
इति होवाच याज्ञवल्क्यः ॥ ४.५.१३ ॥
Assim como um pedaço de sal-gema é inteiramente e puramente uma massa de sabor, sem interior nem exterior, assim, ó Maitreyī, este ātman é inteiramente e puramente uma massa de pura consciência, sem interior nem exterior. Erguendo-se destes seres, dissolve-se de novo neles. Após a morte não há consciência, ó Maitreyī, digo isto. Assim falou Yājñavalkya.
Bṛhadāraṇyaka 4.5.14
सा होवाच मैत्रेयी
अत्रैव मा भगवान्मोहान्तमापीपदत् ।
न वा अहमिमं विजानामीति ।
स होवाच न वा अरेऽहं मोहं ब्रवीमि ।
अविनाशी वा अरेऽयमात्मानुच्छित्तिधर्मा ॥ ४.५.१४ ॥
Maitreyī disse: «Aqui mesmo o venerável me lançou na confusão profunda, pois não compreendo isto». Yājñavalkya disse: «Ó Maitreyī, eu não falo de confusão. Este ātman é certamente indestrutível, ó Maitreyī; sua natureza não é ser cortado nem destruído».
Bṛhadāraṇyaka 4.5.15
यत्र हि द्वैतमिव भवति तदितर इतरं पश्यति, तदितर इतरं जिघ्रति, तदितर इतरं रसयते, तदितर इतरमभिवदति, तदितर इतरं शृणोति, तदितर इतरं मनुते. तदितर इतरं स्पृशति, तदितर इतरं विजानाति ।
यत्र त्वस्य सर्वमात्मैवाभूत्तत्केन कं पश्येत्तत्केन कं जिघ्रेत्तत्केन कं रसयेत्तत्केन कमभिवदेत्तत्केन कं शृणुयात्तत्केन कं मन्वीत तत्केन कं स्पृशेत्तत्केन कं विजानीयात् ।
येनेदं सर्वं विजानाति तं केन विजानीयात् ।
स एष नेति नेत्यात्मा ।
अगृह्यो न हि गृह्यते ।
अशीर्यो न हि शीर्यते ।
असङ्गो न हि सज्यते ।
असितो न व्यथते न रिष्यति ।
विज्ञातारमरे केन विजानीयादित्युक्तानुशासनासि मैत्रेयि ।
एतावदरे खल्वमृतत्वमिति होक्त्वा याज्ञवल्क्यो विजहार ॥ ४.५.१५ ॥
Onde há, por assim dizer, dualidade, um vê o outro, cheira o outro, saboreia o outro, fala com o outro, ouve o outro, pensa no outro, toca o outro, conhece o outro. Mas quando para ele tudo se tornou apenas o ātman, com o quê veria a quem, com o quê cheiraria a quem, com o quê saborearia a quem, com o quê falaria a quem, com o quê ouviria a quem, com o quê pensaria em quem, com o quê tocaria a quem, com o quê conheceria a quem? Com o quê se poderia conhecer aquilo pelo qual tudo isto é conhecido? Ele é este ātman, descrito como 'não isto, não isto'. É inapreensível, pois não é apreendido; é indestrutível, pois não é destruído; é desapegado, pois não se prende; é não ligado, não sofre, não é ferido. Maitreyī, 'Com o quê se poderia conhecer o conhecedor?' — esta é a instrução que te dei. Apenas isto é a imortalidade — tendo dito isto, Yājñavalkya partiu.