الأوبانيشاد · Śvetāśvatara 5
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Śvetāśvatara 5.1
द्वे अक्षरे ब्रह्मपरे त्वनन्ते विद्याविद्ये निहिते यत्र गूढे ।
क्षरं त्वविद्यां ह्यमृतं तु विद्या विद्याविद्ये ईशते यस्तु सोऽन्यः ॥ ५.१ ॥
هناك حرفان، والبراهمن هو الأسمى لهما، وهما بلا نهاية؛ وفيهما تكمن المعرفة (vidyā) والجهل (avidyā) مستترين. الفاني هو الجهل (avidyā)، والخالد هو المعرفة (vidyā). أما من يحكم المعرفة والجهل فهو غير كليهما.
Śvetāśvatara 5.2
यो योनिं योनिमधितिष्ठत्येको विश्वानि रूपाणि योनीश्च सर्वाः ।
ऋषिं प्रसूतं कपिलं यस्तमग्रे ज्ञानैर्बिभर्ति जायमानं च पश्येत् ॥ ५.२ ॥
الذي وحده يتولى كل منبع وجميع الصور وجميع المنابع؛ الذي أنشأ أولاً الحكيم كابيلا ويحفظه بالمعرفة — فليُبصره وهو يولد.
Śvetāśvatara 5.3
एकैकं जालं बहुधा विकुर्वन्नस्मिन्क्षेत्रे संहरत्येष देवः ।
भूयः सृष्ट्वा पतयस्तथेशः सर्वाधिपत्यं कुरुते महात्मा ॥ ५.३ ॥
يُنشئ كل شبكة بأشكال متعددة، ثم يسحبها ثانيةً في هذا الحقل. وبعد أن يخلق من جديد، يمارس ذلك الرب، الآتمان العظيم، السيادة على جميع الأرباب.
Śvetāśvatara 5.4
सर्वा दिश ऊर्ध्वमधश्च तिर्यक्प्रकाशयन्भ्राजते यद्वनड्वान् ।
एवं स देवो भगवान्वरेण्यो योनिस्वभावानधितिष्ठत्येकः ॥ ५.४ ॥
كما تشرق الشمس فتنير جميع الاتجاهات، فوقاً وتحتاً وعرضاً، كذلك ذلك الإله، المبارك، الأسمى، ينفرد بالإشراف على طبائع كل منبع.
Śvetāśvatara 5.5
यच्च स्वभावं पचति विश्वयोनिः पाच्यांश्च सर्वान् परिणामयेद्यः ।
सर्वमेतद्विश्वमधितिष्ठत्येको गुणांश्च सर्वान्विनियोजयेद्यः ॥ ५.५ ॥
الذي ينضج طبيعته الذاتية، وهو مصدر الكون، والذي يحوّل كل ما ينبغي أن ينضج — هذا الكون كله يتولاه وحده، وهو الذي يُسخّر جميع الغُنَ (guṇas).
Śvetāśvatara 5.6
तद्वेदगुह्योपनिषत्सु गूढं तद्ब्रह्मा वेदते ब्रह्मयोनिम् ।
ये पूर्वं देवा ऋषयश्च तद्विदुस्ते तन्मया अमृता वै बभूवुः ॥ ५.६ ॥
وذلك مستور في الأوبانيشاد السرية للفيدا؛ وبرهما يعرف أصل البراهمان. أما الآلهة والرشيون الأوائل الذين عرفوه، فقد صاروا واحداً معه، وبالفعل صاروا خالدين.
Śvetāśvatara 5.7
गुणान्वयो यः फलकर्मकर्ता कृतस्य तस्यैव स चोपभोक्ता ।
स विश्वरूपस्त्रिगुणस्त्रिवर्त्मा प्राणाधिपः सञ्चरति स्वकर्मभिः ॥ ५.७ ॥
الذي يرتبط بالغُنَ، ويؤدي الأفعال مع ثمارها، وهو بالفعل المتمتع بما فُعل — هذا الذي له كل الصور، وذو الغنات الثلاث، وذو المسالك الثلاثة، ربّ النَّفَس، يتجول بأعماله الخاصة.
Śvetāśvatara 5.8
अङ्गुष्ठमात्रो रवितुल्यरूपः सङ्कल्पाहङ्कारसमन्वितो यः ।
बुद्धेर्गुणेनात्मगुणेन चैव आराग्रमात्रोऽप्यपरोऽपि दृष्टः ॥ ५.८ ॥
الذي بمقدار الإبهام، ذو صورة كالشمس، المتصف بالإرادة والأنا؛ بصفة العقل وبصفة الذات، وآخرُ، وإن كان بقدر رأس المِهماز، يُرى.
Śvetāśvatara 5.9
बालाग्रशतभागस्य शतधा कल्पितस्य च ।
भागो जीवः स विज्ञेयः स चानन्त्याय कल्पते ॥ ५.९ ॥
اعلم أن الذات الحية (jīva) جزء من جزء من مائة من طرف شعرة، مقسّم إلى مائة؛ وذلك الجزء صالح للَّانهاية.
Śvetāśvatara 5.10
नैव स्त्री न पुमानेष न चैवायं नपुंसकः ।
यद्यच्छरीरमादत्ते तेने तेने स युज्यते ॥ ५.१० ॥
هذا ليس بأنثى ولا ذكر، ولا هو خنثى؛ فأيَّ جسدٍ يتخذه، فبذلك الجسد بعينه يتصل.
Śvetāśvatara 5.11
सङ्कल्पनस्पर्शनदृष्टिमोहैर्ग्रासांबुवृष्ट्यात्मविवृद्धिजन्म ।
कर्मानुगान्यनुक्रमेण देही स्थानेषु रूपाण्यभिसम्प्रपद्यते ॥ ५.११ ॥
بالنية واللمس والنظر والوهم، وبالطعام والماء والمطر، وبنماء الذات يكون الميلاد؛ وتابعًا لأعماله بالترتيب، يتخذ المتجسّد صورًا في أماكن شتى.
Śvetāśvatara 5.12
स्थूलानि सूक्ष्माणि बहूनि चैव रूपाणि देही स्वगुणैर्वृणोति ।
क्रियागुणैरात्मगुणैश्च तेषां संयोगहेतुरपरोऽपि दृष्टः ॥ ५.१२ ॥
يختار المتجسّد بصفاته أشكالًا كثيرة، غليظة ولطيفة؛ ويُرى سبب آخر لاتحادها به، هو صفات الفعل وصفات الذات.
Śvetāśvatara 5.13
अनाद्यनन्तं कलिलस्य मध्ये विश्वस्य स्रष्टारमनेकरूपम् ।
विश्वस्यैकं परिवेष्टितारं ज्ञात्वा देवं मुच्यते सर्वपाशैः ॥ ५.१३ ॥
الذي لا بداية له ولا نهاية، القائم في وسط العالم المتشابك، خالق الكون ذو الأشكال المتعددة، الواحد الذي يحيط بالكون كله؛ من عرف ذلك الدِّيفا تحرر من جميع القيود.
Śvetāśvatara 5.14
भावग्राह्यमनीडाख्यं भावाभावकरं शिवम् ।
कलासर्गकरं देवं ये विदुस्ते जहुस्तनुम् ॥ ५.१४ ॥
المُدرَك بالشعور الباطني، المسمّى غير المأوى، الذي يُحدث الوجود والعدم، الميمون شيفا، خالق الفنون والخلق؛ الذين يعرفون ذلك الدِّيفا يتركون الجسد.