ഉപനിഷത്തുകൾ · Śvetāśvatara 5
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Śvetāśvatara 5.1
द्वे अक्षरे ब्रह्मपरे त्वनन्ते विद्याविद्ये निहिते यत्र गूढे ।
क्षरं त्वविद्यां ह्यमृतं तु विद्या विद्याविद्ये ईशते यस्तु सोऽन्यः ॥ ५.१ ॥
ബ്രഹ്മം പരമമായ രണ്ട് അക്ഷരങ്ങളുണ്ട്; അവ അനന്തങ്ങളാണ്. അവയിൽ വിദ്യയും അവിദ്യയും ഗൂഢമായി നിലകൊള്ളുന്നു. ക്ഷരം അവിദ്യയും അമൃതം വിദ്യയുമാണ്. എന്നാൽ വിദ്യയെയും അവിദ്യയെയും ഭരിക്കുന്നവൻ അവയിൽ നിന്ന് വേറിട്ടവനാണ്.
Śvetāśvatara 5.2
यो योनिं योनिमधितिष्ठत्येको विश्वानि रूपाणि योनीश्च सर्वाः ।
ऋषिं प्रसूतं कपिलं यस्तमग्रे ज्ञानैर्बिभर्ति जायमानं च पश्येत् ॥ ५.२ ॥
എല്ലാ ഉത്പത്തികേന്ദ്രങ്ങളെയും എല്ലാ രൂപങ്ങളെയും ഏകനായി അധിഷ്ഠിക്കുന്നവൻ ആരോ; ആദിയിൽ കപിലമഹർഷിയെ ഉണ്ടാക്കി ജ്ഞാനത്താൽ പോഷിപ്പിക്കുന്നവൻ ആരോ, ജനിക്കുന്ന അവനെ കാണട്ടെ.
Śvetāśvatara 5.3
एकैकं जालं बहुधा विकुर्वन्नस्मिन्क्षेत्रे संहरत्येष देवः ।
भूयः सृष्ट्वा पतयस्तथेशः सर्वाधिपत्यं कुरुते महात्मा ॥ ५.३ ॥
ഓരോ വലയും പലവിധത്തിൽ സൃഷ്ടിച്ച്, ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ ഈ ദേവൻ അതിനെ സംഹരിക്കുന്നു. വീണ്ടും സൃഷ്ടിച്ച്, ആ ഈശൻ, മഹാത്മാവ്, എല്ലാ അധിപതികളുടെയും മേൽ ആധിപത്യം നടത്തുന്നു.
Śvetāśvatara 5.4
सर्वा दिश ऊर्ध्वमधश्च तिर्यक्प्रकाशयन्भ्राजते यद्वनड्वान् ।
एवं स देवो भगवान्वरेण्यो योनिस्वभावानधितिष्ठत्येकः ॥ ५.४ ॥
എല്ലാ ദിക്കുകളെയും മുകളിലും താഴെയും കുറുകെയും പ്രകാശിപ്പിച്ച് സൂര്യൻ തിളങ്ങുന്നതുപോലെ, ആ ദേവൻ, ഭഗവാൻ, വരേണ്യൻ, ഏകനായി യോനികളുടെ സ്വഭാവങ്ങളെ അധിഷ്ഠിക്കുന്നു.
Śvetāśvatara 5.5
यच्च स्वभावं पचति विश्वयोनिः पाच्यांश्च सर्वान् परिणामयेद्यः ।
सर्वमेतद्विश्वमधितिष्ठत्येको गुणांश्च सर्वान्विनियोजयेद्यः ॥ ५.५ ॥
സ്വഭാവത്തെ പാകപ്പെടുത്തുന്നവനും വിശ്വത്തിന്റെ യോനിയായവനും പാകമാകേണ്ടവയെല്ലാം മാറ്റുന്നവനും — ഈ സമസ്ത വിശ്വത്തെയും ഒരുവൻ മാത്രം അധിഷ്ഠിക്കുന്നു; എല്ലാ ഗുണങ്ങളെയും നിയോഗിക്കുന്നവനും അവൻ തന്നെ.
Śvetāśvatara 5.6
तद्वेदगुह्योपनिषत्सु गूढं तद्ब्रह्मा वेदते ब्रह्मयोनिम् ।
ये पूर्वं देवा ऋषयश्च तद्विदुस्ते तन्मया अमृता वै बभूवुः ॥ ५.६ ॥
അത് വേദങ്ങളിലെ രഹസ്യോപനിഷത്തുകളിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ബ്രഹ്മയോനിയെ ബ്രഹ്മാവ് അറിയുന്നു. പണ്ട് ദേവന്മാരും ഋഷിമാരും അത് അറിഞ്ഞു; അതുമായി ഏകീഭവിച്ച് അവർ യഥാർത്ഥത്തിൽ അമൃതരായി.
Śvetāśvatara 5.7
गुणान्वयो यः फलकर्मकर्ता कृतस्य तस्यैव स चोपभोक्ता ।
स विश्वरूपस्त्रिगुणस्त्रिवर्त्मा प्राणाधिपः सञ्चरति स्वकर्मभिः ॥ ५.७ ॥
ഗുണങ്ങളോടു ചേർന്നവനും ഫലത്തോടുകൂടിയ കർമ്മം ചെയ്യുന്നവനും ചെയ്ത കർമ്മത്തിന്റെ ഭോക്താവും അവൻ തന്നെ. അവൻ വിശ്വരൂപനും ത്രിഗുണനും ത്രിവർത്മാവും പ്രാണാധിപനുമാണ്; സ്വന്തം കർമ്മങ്ങളാൽ അവൻ സഞ്ചരിക്കുന്നു.
Śvetāśvatara 5.8
अङ्गुष्ठमात्रो रवितुल्यरूपः सङ्कल्पाहङ्कारसमन्वितो यः ।
बुद्धेर्गुणेनात्मगुणेन चैव आराग्रमात्रोऽप्यपरोऽपि दृष्टः ॥ ५.८ ॥
തള്ളവിരലിന്റെ വലിപ്പമുള്ളവനും സൂര്യസമാനമായ രൂപമുള്ളവനും സങ്കല്പവും അഹങ്കാരവും ചേർന്നവനും ആകുന്നവൻ; ബുദ്ധിയുടെ ഗുണത്താലും ആത്മഗുണത്താലും, ആരാഗ്രമാത്രനായ മറ്റൊരുവനും കാണപ്പെടുന്നു.
Śvetāśvatara 5.9
बालाग्रशतभागस्य शतधा कल्पितस्य च ।
भागो जीवः स विज्ञेयः स चानन्त्याय कल्पते ॥ ५.९ ॥
ഒരു മുടിത്തുമ്പിന്റെ നൂറിലൊന്നിനെ നൂറായി വിഭജിച്ചതിന്റെ ഒരു ഭാഗമാണ് ജീവൻ എന്നറിയേണ്ടത്; അത് അനന്തതയ്ക്ക് യോഗ്യമാകുന്നു.
Śvetāśvatara 5.10
नैव स्त्री न पुमानेष न चैवायं नपुंसकः ।
यद्यच्छरीरमादत्ते तेने तेने स युज्यते ॥ ५.१० ॥
ഇത് സ്ത്രീയുമല്ല, പുരുഷനുമല്ല, നപുംസകവുമല്ല; ഏത് ഏത് ശരീരം അത് സ്വീകരിക്കുന്നുവോ, അതതിനോടുതന്നെ അത് ചേരുന്നു.
Śvetāśvatara 5.11
सङ्कल्पनस्पर्शनदृष्टिमोहैर्ग्रासांबुवृष्ट्यात्मविवृद्धिजन्म ।
कर्मानुगान्यनुक्रमेण देही स्थानेषु रूपाण्यभिसम्प्रपद्यते ॥ ५.११ ॥
സങ്കല്പം, സ്പർശം, ദൃഷ്ടി, മോഹം, ആഹാരം, ജലം, മഴ എന്നിവയാലും ആത്മവളർച്ചയാലും ജന്മം ഉണ്ടാകുന്നു; കർമ്മത്തെ പിന്തുടർന്ന് ക്രമപ്രകാരം ദേഹി വിവിധ സ്ഥാനങ്ങളിൽ വിവിധ രൂപങ്ങളെ പ്രാപിക്കുന്നു.
Śvetāśvatara 5.12
स्थूलानि सूक्ष्माणि बहूनि चैव रूपाणि देही स्वगुणैर्वृणोति ।
क्रियागुणैरात्मगुणैश्च तेषां संयोगहेतुरपरोऽपि दृष्टः ॥ ५.१२ ॥
ദേഹി തന്റെ ഗുണങ്ങളാൽ സ്ഥൂലവും സൂക്ഷ്മവുമായ പല രൂപങ്ങളെ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു; ക്രിയാഗുണങ്ങളാലും ആത്മഗുണങ്ങളാലും അവയുടെ സംയോഗത്തിന് മറ്റൊരു കാരണവും കാണപ്പെടുന്നു.
Śvetāśvatara 5.13
अनाद्यनन्तं कलिलस्य मध्ये विश्वस्य स्रष्टारमनेकरूपम् ।
विश्वस्यैकं परिवेष्टितारं ज्ञात्वा देवं मुच्यते सर्वपाशैः ॥ ५.१३ ॥
ആദിയും അന്തവുമില്ലാത്തവനും, സങ്കീർണമായ ഈ ലോകത്തിന്റെ മധ്യത്തിലുള്ളവനും, ലോകത്തെ സൃഷ്ടിക്കുന്നവനും, അനേകരൂപങ്ങളുള്ളവനും, ലോകത്തെ ഏകനായി ചുറ്റിപ്പൊതിഞ്ഞിരിക്കുന്നവനുമായ ആ ദേവനെ അറിഞ്ഞവൻ എല്ലാ ബന്ധനങ്ങളിൽനിന്നും മോചിതനാകുന്നു.
Śvetāśvatara 5.14
भावग्राह्यमनीडाख्यं भावाभावकरं शिवम् ।
कलासर्गकरं देवं ये विदुस्ते जहुस्तनुम् ॥ ५.१४ ॥
ഭാവത്താൽ ഗ്രഹിക്കപ്പെടുന്നവനും, 'അനീഡൻ' എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നവനും, ഉണ്മയും ഇല്ലായ്മയും സൃഷ്ടിക്കുന്നവനും, ശിവനും, കലകളും സൃഷ്ടിയും ചെയ്യുന്നവനുമായ ആ ദേവനെ അറിയുന്നവർ ശരീരം ഉപേക്ഷിക്കുന്നു.