Upaniṣaden · Śvetāśvatara 5
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Śvetāśvatara 5.1
द्वे अक्षरे ब्रह्मपरे त्वनन्ते विद्याविद्ये निहिते यत्र गूढे ।
क्षरं त्वविद्यां ह्यमृतं तु विद्या विद्याविद्ये ईशते यस्तु सोऽन्यः ॥ ५.१ ॥
Es gibt zwei Silben, deren höchstes brahman ist, und sie sind endlos; in ihnen sind vidyā und avidyā verborgen. Das Vergängliche ist avidyā, das Unsterbliche ist vidyā. Der aber, der vidyā und avidyā beherrscht, ist vom beiden verschieden.
Śvetāśvatara 5.2
यो योनिं योनिमधितिष्ठत्येको विश्वानि रूपाणि योनीश्च सर्वाः ।
ऋषिं प्रसूतं कपिलं यस्तमग्रे ज्ञानैर्बिभर्ति जायमानं च पश्येत् ॥ ५.२ ॥
Der, der allein über jeden Schoß und alle Gestalten und alle Schöße waltet; der zuerst den Seher Kapila hervorbrachte und ihn mit Wissen erhält — er möge ihn sehen, wie er geboren wird.
Śvetāśvatara 5.3
एकैकं जालं बहुधा विकुर्वन्नस्मिन्क्षेत्रे संहरत्येष देवः ।
भूयः सृष्ट्वा पतयस्तथेशः सर्वाधिपत्यं कुरुते महात्मा ॥ ५.३ ॥
Jedes Netz vielfältig hervorbringend, zieht dieser Gott es in diesem Feld wieder ein. Nachdem er wieder geschaffen hat, übt jener Herr, das große ātman, die Herrschaft über alle Herren aus.
Śvetāśvatara 5.4
सर्वा दिश ऊर्ध्वमधश्च तिर्यक्प्रकाशयन्भ्राजते यद्वनड्वान् ।
एवं स देवो भगवान्वरेण्यो योनिस्वभावानधितिष्ठत्येकः ॥ ५.४ ॥
So wie die Sonne scheint und alle Richtungen erleuchtet, oben, unten und seitwärts, so waltet dieser Gott, der Gesegnete, der Erhabenste, allein über die Wesensarten aller Schöße.
Śvetāśvatara 5.5
यच्च स्वभावं पचति विश्वयोनिः पाच्यांश्च सर्वान् परिणामयेद्यः ।
सर्वमेतद्विश्वमधितिष्ठत्येको गुणांश्च सर्वान्विनियोजयेद्यः ॥ ५.५ ॥
Derjenige, der die eigene Natur reifen lässt, der Ursprung des Weltalls, der alles, was reifen soll, verwandelt – er allein waltet über dieses ganze Weltall, und er ist es, der alle guṇas lenkt.
Śvetāśvatara 5.6
तद्वेदगुह्योपनिषत्सु गूढं तद्ब्रह्मा वेदते ब्रह्मयोनिम् ।
ये पूर्वं देवा ऋषयश्च तद्विदुस्ते तन्मया अमृता वै बभूवुः ॥ ५.६ ॥
Das, verborgen in den geheimen Upaniṣaden der Veden, kennt Brahmā als den Ursprung des brahman. Die Götter und Seher der Vorzeit, die es erkannten, wurden eins mit ihm und wurden wahrlich unsterblich.
Śvetāśvatara 5.7
गुणान्वयो यः फलकर्मकर्ता कृतस्य तस्यैव स चोपभोक्ता ।
स विश्वरूपस्त्रिगुणस्त्रिवर्त्मा प्राणाधिपः सञ्चरति स्वकर्मभिः ॥ ५.७ ॥
Der mit den guṇas verbunden ist, der Handlungen mit ihren Früchten vollzieht und der wahrlich auch der Genießer des Getanen ist – dieser, der alle Gestalten hat, die drei guṇas besitzt, drei Wege hat, Herr des Atems ist, wandert durch seine eigenen Taten umher.
Śvetāśvatara 5.8
अङ्गुष्ठमात्रो रवितुल्यरूपः सङ्कल्पाहङ्कारसमन्वितो यः ।
बुद्धेर्गुणेनात्मगुणेन चैव आराग्रमात्रोऽप्यपरोऽपि दृष्टः ॥ ५.८ ॥
Derjenige, der daumengroß ist, sonnengleich an Gestalt, mit Wille und Ich-Bewusstsein ausgestattet, durch die Eigenschaft des Intellekts und durch die Eigenschaft des ātman – und ein anderer, obwohl nicht größer als die Spitze eines Stachelstabs, wird gesehen.
Śvetāśvatara 5.9
बालाग्रशतभागस्य शतधा कल्पितस्य च ।
भागो जीवः स विज्ञेयः स चानन्त्याय कल्पते ॥ ५.९ ॥
Wisse, dass das lebendige Selbst (jīva) ein Teil des hundertsten Teils der Haarspitze ist, selbst hundertfach geteilt; und dieser Teil ist fähig zur Unendlichkeit.
Śvetāśvatara 5.10
नैव स्त्री न पुमानेष न चैवायं नपुंसकः ।
यद्यच्छरीरमादत्ते तेने तेने स युज्यते ॥ ५.१० ॥
Dieser ist weder Frau noch Mann, noch ist er ein Neutrum; welchen Körper er auch annimmt, mit eben diesem verbindet er sich.
Śvetāśvatara 5.11
सङ्कल्पनस्पर्शनदृष्टिमोहैर्ग्रासांबुवृष्ट्यात्मविवृद्धिजन्म ।
कर्मानुगान्यनुक्रमेण देही स्थानेषु रूपाण्यभिसम्प्रपद्यते ॥ ५.११ ॥
Durch Vorsatz, Berührung, Sehen und Verblendung, durch Nahrung, Wasser und Regen, und durch das Wachsen des Selbst entsteht Geburt; seinen Handlungen der Reihe nach folgend, nimmt das verkörperte Selbst an verschiedenen Orten Gestalten an.
Śvetāśvatara 5.12
स्थूलानि सूक्ष्माणि बहूनि चैव रूपाणि देही स्वगुणैर्वृणोति ।
क्रियागुणैरात्मगुणैश्च तेषां संयोगहेतुरपरोऽपि दृष्टः ॥ ५.१२ ॥
Das verkörperte Selbst wählt durch seine eigenen Eigenschaften viele Formen, grobe und feine; und eine andere Ursache ihrer Verbindung wird gesehen, durch die Eigenschaften des Handelns und die Eigenschaften des Selbst.
Śvetāśvatara 5.13
अनाद्यनन्तं कलिलस्य मध्ये विश्वस्य स्रष्टारमनेकरूपम् ।
विश्वस्यैकं परिवेष्टितारं ज्ञात्वा देवं मुच्यते सर्वपाशैः ॥ ५.१३ ॥
Ohne Anfang und Ende, in der Mitte der verwickelten Welt, der Schöpfer des Alls in vielen Gestalten, der eine, der das All umschließt: Wer diesen deva erkennt, wird von allen Fesseln befreit.
Śvetāśvatara 5.14
भावग्राह्यमनीडाख्यं भावाभावकरं शिवम् ।
कलासर्गकरं देवं ये विदुस्ते जहुस्तनुम् ॥ ५.१४ ॥
Durch inneres Empfinden zu erfassen, Anīḍa genannt, Ursache von Sein und Nichtsein, der Heilvolle, Schöpfer der Künste und der Schöpfung: Die, die diesen deva kennen, verlassen den Körper.