ಉಪನಿಷತ್ತುಗಳು · Śvetāśvatara 5
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Śvetāśvatara 5.1
द्वे अक्षरे ब्रह्मपरे त्वनन्ते विद्याविद्ये निहिते यत्र गूढे ।
क्षरं त्वविद्यां ह्यमृतं तु विद्या विद्याविद्ये ईशते यस्तु सोऽन्यः ॥ ५.१ ॥
ಬ್ರಹ್ಮವೇ ಪರಮವಾದ ಎರಡು ಅಕ್ಷರಗಳಿವೆ; ಅವು ಅನಂತ. ಅಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯೆ ಮತ್ತು ಅವಿದ್ಯೆ ಗೂಢವಾಗಿ ನೆಲೆಸಿವೆ. ಕ್ಷರವು ಅವಿದ್ಯೆ; ಅಮೃತವು ವಿದ್ಯೆ. ಆದರೆ ವಿದ್ಯೆ ಮತ್ತು ಅವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಆಳುವವನು ಅವುಗಳಿಗಿಂತ ಭಿನ್ನನು.
Śvetāśvatara 5.2
यो योनिं योनिमधितिष्ठत्येको विश्वानि रूपाणि योनीश्च सर्वाः ।
ऋषिं प्रसूतं कपिलं यस्तमग्रे ज्ञानैर्बिभर्ति जायमानं च पश्येत् ॥ ५.२ ॥
ಪ್ರತಿ ಗರ್ಭ-ಮೂಲವನ್ನೂ, ಎಲ್ಲ ರೂಪಗಳನ್ನೂ, ಎಲ್ಲ ಮೂಲಗಳನ್ನೂ ಒಬ್ಬನೇ ಅಧಿಷ್ಠಿಸುವವನು ಯಾರೋ; ಆದಿಯಲ್ಲಿ ಕಪಿಲ ಋಷಿಯನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಿ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಅವನನ್ನು ಪೋಷಿಸುವವನು ಯಾರೋ, ಜನಿಸುತ್ತಿರುವ ಅವನನ್ನು ಕಾಣಲಿ.
Śvetāśvatara 5.3
एकैकं जालं बहुधा विकुर्वन्नस्मिन्क्षेत्रे संहरत्येष देवः ।
भूयः सृष्ट्वा पतयस्तथेशः सर्वाधिपत्यं कुरुते महात्मा ॥ ५.३ ॥
ಒಂದೊಂದು ಜಾಲವನ್ನು ಹಲವು ವಿಧದಲ್ಲಿ ಉತ್ಪಾದಿಸಿ, ಈ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಈ ದೇವನು ಅದನ್ನು ಸಂಹರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಮತ್ತೆ ಸೃಷ್ಟಿಸಿ, ಆ ಈಶ, ಮಹಾತ್ಮ, ಎಲ್ಲ ಅಧಿಪತಿಗಳ ಮೇಲೆ ಆಧಿಪತ್ಯ ನಡೆಸುತ್ತಾನೆ.
Śvetāśvatara 5.4
सर्वा दिश ऊर्ध्वमधश्च तिर्यक्प्रकाशयन्भ्राजते यद्वनड्वान् ।
एवं स देवो भगवान्वरेण्यो योनिस्वभावानधितिष्ठत्येकः ॥ ५.४ ॥
ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನೂ ಮೇಲೆ, ಕೆಳಗೆ ಮತ್ತು ಅಡ್ಡಲಾಗಿ ಬೆಳಗಿಸುತ್ತಾ ಸೂರ್ಯನು ಹೊಳೆಯುವಂತೆ, ಆ ದೇವ, ಭಗವಾನ್, ವರೇಣ್ಯನು ಒಬ್ಬನೇ ಯೋನಿಗಳ ಸ್ವಭಾವಗಳನ್ನು ಅಧಿಷ್ಠಿಸುತ್ತಾನೆ.
Śvetāśvatara 5.5
यच्च स्वभावं पचति विश्वयोनिः पाच्यांश्च सर्वान् परिणामयेद्यः ।
सर्वमेतद्विश्वमधितिष्ठत्येको गुणांश्च सर्वान्विनियोजयेद्यः ॥ ५.५ ॥
ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಪಕ್ವಗೊಳಿಸುವವನು, ವಿಶ್ವಕ್ಕೆ ಮೂಲವಾದವನು, ಪಕ್ವವಾಗಬೇಕಾದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಪರಿವರ್ತಿಸುವವನು — ಈ ಸಮಸ್ತ ವಿಶ್ವವನ್ನು ಒಬ್ಬನೇ ಅಧಿಷ್ಠಿಸುತ್ತಾನೆ, ಎಲ್ಲ ಗುಣಗಳನ್ನೂ ನಿಯೋಜಿಸುವವನೂ ಅವನೇ.
Śvetāśvatara 5.6
तद्वेदगुह्योपनिषत्सु गूढं तद्ब्रह्मा वेदते ब्रह्मयोनिम् ।
ये पूर्वं देवा ऋषयश्च तद्विदुस्ते तन्मया अमृता वै बभूवुः ॥ ५.६ ॥
ಅದು ವೇದಗಳ ಗುಹ್ಯ ಉಪನಿಷತ್ತುಗಳಲ್ಲಿ ಅಡಗಿದೆ. ಬ್ರಹ್ಮಯೋನಿಯನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮನು ತಿಳಿದಿದ್ದಾನೆ. ಹಿಂದೆ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಋಷಿಗಳು ಅದನ್ನು ತಿಳಿದವರು; ಅದರಲ್ಲಿ ತನ್ಮಯರಾಗಿ ಅವರು ನಿಜವಾಗಿ ಅಮೃತರಾದರು.
Śvetāśvatara 5.7
गुणान्वयो यः फलकर्मकर्ता कृतस्य तस्यैव स चोपभोक्ता ।
स विश्वरूपस्त्रिगुणस्त्रिवर्त्मा प्राणाधिपः सञ्चरति स्वकर्मभिः ॥ ५.७ ॥
ಗುಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಕೂಡಿದವನು, ಫಲಸಹಿತ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡುವವನು, ಮಾಡಿದ ಕರ್ಮದ ಭೋಕ್ತಾರನೂ ಅವನೇ. ಅವನು ವಿಶ್ವರೂಪ, ತ್ರಿಗುಣಿ, ತ್ರಿಮಾರ್ಗಿ, ಪ್ರಾಣಾಧಿಪ; ತನ್ನ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾನೆ.
Śvetāśvatara 5.8
अङ्गुष्ठमात्रो रवितुल्यरूपः सङ्कल्पाहङ्कारसमन्वितो यः ।
बुद्धेर्गुणेनात्मगुणेन चैव आराग्रमात्रोऽप्यपरोऽपि दृष्टः ॥ ५.८ ॥
ಹೆಬ್ಬೆರಳಷ್ಟು ಗಾತ್ರದವನು, ಸೂರ್ಯನಂತೆ ರೂಪವುಳ್ಳವನು, ಸಂಕಲ್ಪ ಅಹಂಕಾರಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದವನು; ಬುದ್ಧಿಯ ಗುಣದಿಂದ ಮತ್ತು ಆತ್ಮಗುಣದಿಂದಲೂ, ಆರಾಗ್ರದಷ್ಟು ಗಾತ್ರದ ಇನ್ನೊಬ್ಬನೂ ಕಾಣಿಸುತ್ತಾನೆ.
Śvetāśvatara 5.9
बालाग्रशतभागस्य शतधा कल्पितस्य च ।
भागो जीवः स विज्ञेयः स चानन्त्याय कल्पते ॥ ५.९ ॥
ಕೂದಲಿನ ತುದಿಯ ನೂರನೇ ಭಾಗವನ್ನು ನೂರಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಿದಾಗ ಅದರ ಒಂದು ಭಾಗವೇ ಜೀವ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು; ಅದು ಅನಂತತೆಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.
Śvetāśvatara 5.10
नैव स्त्री न पुमानेष न चैवायं नपुंसकः ।
यद्यच्छरीरमादत्ते तेने तेने स युज्यते ॥ ५.१० ॥
ಇದು ಸ್ತ್ರೀಯೂ ಅಲ್ಲ, ಪುರುಷನೂ ಅಲ್ಲ, ನಪುಂಸಕನೂ ಅಲ್ಲ; ಯಾವ ಯಾವ ಶರೀರವನ್ನು ಅದು ಪಡೆಯುತ್ತದೋ, ಆ ಆ ಶರೀರದೊಂದಿಗೇ ಅದು ಸಂಬಂಧಿಸುತ್ತದೆ.
Śvetāśvatara 5.11
सङ्कल्पनस्पर्शनदृष्टिमोहैर्ग्रासांबुवृष्ट्यात्मविवृद्धिजन्म ।
कर्मानुगान्यनुक्रमेण देही स्थानेषु रूपाण्यभिसम्प्रपद्यते ॥ ५.११ ॥
ಸಂಕಲ್ಪ, ಸ್ಪರ್ಶ, ದೃಷ್ಟಿ, ಮೋಹ, ಆಹಾರ, ನೀರು, ಮಳೆ ಇವುಗಳ ಮೂಲಕ ಮತ್ತು ಆತ್ಮದ ವೃದ್ಧಿಯ ಮೂಲಕ ಜನ್ಮ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ಕರ್ಮವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ ದೇಹಧಾರಿ ವಿವಿಧ ಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ವಿವಿಧ ರೂಪಗಳನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ.
Śvetāśvatara 5.12
स्थूलानि सूक्ष्माणि बहूनि चैव रूपाणि देही स्वगुणैर्वृणोति ।
क्रियागुणैरात्मगुणैश्च तेषां संयोगहेतुरपरोऽपि दृष्टः ॥ ५.१२ ॥
ದೇಹಧಾರಿ ತನ್ನ ಗುಣಗಳಿಂದ ಸ್ಥೂಲ ಮತ್ತು ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಅನೇಕ ರೂಪಗಳನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ; ಕ್ರಿಯೆಯ ಗುಣಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಆತ್ಮಗುಣಗಳಿಂದ ಅವುಗಳ ಸಂಯೋಗಕ್ಕೆ ಇನ್ನೊಂದು ಕಾರಣವೂ ಕಾಣಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.
Śvetāśvatara 5.13
अनाद्यनन्तं कलिलस्य मध्ये विश्वस्य स्रष्टारमनेकरूपम् ।
विश्वस्यैकं परिवेष्टितारं ज्ञात्वा देवं मुच्यते सर्वपाशैः ॥ ५.१३ ॥
ಆದಿಯೂ ಅಂತ್ಯವೂ ಇಲ್ಲದವನು, ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಸಂಕೀರ್ಣತೆಯ ನಡುವೆ ಇರುವವನು, ವಿಶ್ವವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವವನು, ಅನೇಕ ರೂಪಗಳುಳ್ಳವನು, ವಿಶ್ವವನ್ನು ಏಕಮೇವನಾಗಿ ಆವರಿಸಿರುವವನು ಆ ದೇವನನ್ನು ತಿಳಿದವನು ಎಲ್ಲ ಬಂಧನಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.
Śvetāśvatara 5.14
भावग्राह्यमनीडाख्यं भावाभावकरं शिवम् ।
कलासर्गकरं देवं ये विदुस्ते जहुस्तनुम् ॥ ५.१४ ॥
ಭಾವದಿಂದ ಗ್ರಹಿಸಲ್ಪಡುವವನು, 'ಅನೀಡ' ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವವನು, ಇರುವಿಕೆ ಮತ್ತು ಇಲ್ಲದಿರುವಿಕೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವವನು, ಶಿವನು, ಕಲೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ರಚಿಸುವವನು — ಆ ದೇವನನ್ನು ತಿಳಿದವರು ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಾರೆ.