ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 1.122
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.122.1
प्र वः॒ पान्तं॑ रघुमन्य॒वोऽन्धो॑ य॒ज्ञं रु॒द्राय॑ मी॒ळ्हुषे॑ भरध्वम् ।
दि॒वो अ॑स्तो॒ष्यसु॑रस्य वी॒रैरि॑षु॒ध्येव॑ म॒रुतो॒ रोद॑स्योः ॥
ହେ ରଘୁମନ୍ୟୁ ମରୁତଗଣ, ପାନଯୋଗ୍ୟ ସୋମାନ୍ନ ବର୍ଷକ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞରେ ଆଣ। ଦ୍ୟୁଲୋକର ଅସୁରର ବୀରମାନଙ୍କ ସହିତ, ତୂଣୀରଧାରୀ ପରି, ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀର ମରୁତଗଣଙ୍କୁ ମୁଁ ସ୍ତୁତି କରେ।
1.122.2
पत्नी॑व पू॒र्वहू॑तिं वावृ॒धध्यै उ॒षासा॒नक्ता॑ पुरु॒धा विदा॑ने ।
स्त॒रीर्नात्कं॒ व्यु॑तं॒ वसा॑ना॒ सूर्य॑स्य श्रि॒या सु॒दृशी॒ हिर॑ण्यैः ॥
ପତ୍ନୀମାନଙ୍କ ପରି, ପ୍ରଥମେ ଆହୂତ ଉଷା ଓ ରାତ୍ରି ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ଆସନ୍ତି; ଅନେକ ରୂପଧାରିଣୀ, ଜ୍ଞାନବତୀ। ତାରକାପୂର୍ଣ୍ଣ ବିସ୍ତୃତ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି, ସୂର୍ଯ୍ୟର ଦୀପ୍ତି ସହିତ, ସୁନ୍ଦର ଦୃଷ୍ଟିଯୁକ୍ତ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଅଳଙ୍କାରରେ।
1.122.3
म॒मत्तु॑ नः॒ परि॑ज्मा वस॒र्हा म॒मत्तु॒ वातो॑ अ॒पां वृष॑ण्वान् ।
शि॒शी॒तमि॑न्द्रापर्वता यु॒वं न॒स्तन्नो॒ विश्वे॑ वरिवस्यन्तु दे॒वाः ॥
ବିଚରଣଶୀଳ, ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ବସର୍ହା ଆମକୁ ଆନନ୍ଦିତ କରନ୍ତୁ; ଜଳର ବୃଷଭବାନ ବାୟୁ ଆମକୁ ଆନନ୍ଦିତ କରନ୍ତୁ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ପର୍ବତ, ତୁମେ ଦୁହେଁ ଆମକୁ ତୀକ୍ଷ୍ଣ କର; ସମସ୍ତ ଦେବତା ଆମକୁ ଅନୁଗ୍ରହ କରନ୍ତୁ।
1.122.4
उ॒त त्या मे॑ य॒शसा॑ श्वेत॒नायै॒ व्यन्ता॒ पान्तौ॑शि॒जो हु॒वध्यै॑ ।
प्र वो॒ नपा॑तम॒पां कृ॑णुध्वं॒ प्र मा॒तरा॑ रास्पि॒नस्या॒योः ॥
ଏବଂ ସେହି ଦୁହେଁ ମୋ କୀର୍ତ୍ତିରେ ଶ୍ୱେତନା ପାଇଁ ବିସ୍ତାରିତ ହୁଅନ୍ତୁ, ଔଶିଜର ଆହ୍ୱାନ ପାଇଁ। ଜଳର ନପ୍ତୃଙ୍କୁ ପ୍ରକାଶ କର; ରାସ୍ପିନ ଓ ଆୟୁଙ୍କ ଦୁଇ ମାତାଙ୍କୁ ପ୍ରକାଶ କର।
1.122.5
आ वो॑ रुव॒ण्युमौ॑शि॒जो हु॒वध्यै॒ घोषे॑व॒ शंस॒मर्जु॑नस्य॒ नंशे॑ ।
प्र वः॑ पू॒ष्णे दा॒वन॒ आँ अच्छा॑ वोचेय व॒सुता॑तिम॒ग्नेः ॥
ତୁମ ପାଇଁ, ଔଶିଜର ଆହ୍ୱାନ ପାଇଁ ପ୍ରଶଂସନୀୟ ସ୍ତୁତି — ଘୋଷା ଅର୍ଜୁନର ପୌତ୍ର ପାଇଁ ସ୍ତୁତି ଗାଏ ପରି। ପୂଷାଙ୍କ ଦାନ ପାଇଁ ସ୍ତୋତ୍ର ପ୍ରକାଶ କର; ଅଗ୍ନିଙ୍କ ଧନଦାୟୀ କର୍ମ ଦିଗରେ ମୁଁ କହିବି।
1.122.6
श्रु॒तं मे॑ मित्रावरुणा॒ हवे॒मोत श्रु॑तं॒ सद॑ने वि॒श्वतः॑ सीम् ।
श्रोतु॑ नः॒ श्रोतु॑रातिः सु॒श्रोतुः॑ सु॒क्षेत्रा॒ सिन्धु॑र॒द्भिः ॥
ହେ ମିତ୍ରାବରୁଣ, ମୋର ଦୁଇ ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣ; ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଆବାସରେ ମଧ୍ୟ ଶୁଣ। ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣୁଥିବା ଆମକୁ ଶୁଣନ୍ତୁ; ସୁଶ୍ରୋତା, ଉତ୍ତମ କ୍ଷେତ୍ରଯୁକ୍ତ ନଦୀ ଜଳ ସହିତ ଶୁଣନ୍ତୁ।
1.122.7
स्तु॒षे सा वां॑ वरुण मित्र रा॒तिर्गवां॑ श॒ता पृ॒क्षया॑मेषु प॒ज्रे ।
श्रु॒तर॑थे प्रि॒यर॑थे॒ दधा॑नाः स॒द्यः पु॒ष्टिं नि॑रुन्धा॒नासो॑ अग्मन् ॥
ହେ ବରୁଣ, ହେ ମିତ୍ର, ଗାଈମାନଙ୍କର ସେହି ଦାନର ମୁଁ ପ୍ରଶଂସା କରେ; ଯୁଦ୍ଧସଭା ଓ ଗୋଶାଳାରେ ତାହା ଶହେ ରୂପରେ ଅଛି। ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଓ ପ୍ରିୟ ରଥବାନମାନେ ତୁରନ୍ତ ସମୃଦ୍ଧି ଧାରଣ କରି, ଚୋରୀ ରୋକି ଆସିଛନ୍ତି।
1.122.8
अ॒स्य स्तु॑षे॒ महि॑मघस्य॒ राधः॒ सचा॑ सनेम॒ नहु॑षः सु॒वीराः॑ ।
जनो॒ यः प॒ज्रेभ्यो॑ वा॒जिनी॑वा॒नश्वा॑वतो र॒थिनो॒ मह्यं॑ सू॒रिः ॥
ମହିମାବାନ ଦାତାଙ୍କର ମୁଁ ପ୍ରଶଂସା କରେ; ନହୁଷ ବଂଶ ସହିତ ଉତ୍ତମ ବୀରପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ସହ ଆମେ ତାଙ୍କ ଦାନ ଭୋଗ କରିବା। ଗୋଶାଳା ପାଇଁ ବଳବାନ, ଅଶ୍ୱବାନ ଓ ରଥୀ ସେହି ମନୁଷ୍ୟ ମୋ ପାଇଁ ଓ ଗାୟକ ପାଇଁ ଅଛି।
1.122.9
जनो॒ यो मि॑त्रावरुणावभि॒ध्रुग॒पो न वां॑ सु॒नोत्य॑क्ष्णया॒ध्रुक् ।
स्व॒यं स यक्ष्मं॒ हृद॑ये॒ नि ध॑त्त॒ आप॒ यदी॒ं होत्रा॑भिर्ऋ॒तावा॑ ॥
ହେ ମିତ୍ର-ବରୁଣ, ଯେ ମନୁଷ୍ୟ ଜଳର ଶତ୍ରୁ ହୋଇ ତୁମ ଦୁହିଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରେ ନାହିଁ, ସେ ଆଖିରେ ଦୁଷ୍ଟ ନ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଶତ୍ରୁ। ଋତର ସ୍ୱାମୀ ହୋତାମାନଙ୍କ ମନ୍ତ୍ରରେ ତାକୁ ଧରିଲେ, ସେ ନିଜ ହୃଦୟରେ ହିଁ ରୋଗ ରଖୁ।
1.122.10
स व्राध॑तो॒ नहु॑षो॒ दंसु॑जूतः॒ शर्ध॑स्तरो न॒रां गू॒र्तश्र॑वाः ।
विसृ॑ष्टरातिर्याति बाळ्ह॒सृत्वा॒ विश्वा॑सु पृ॒त्सु सद॒मिच्छूरः॑ ॥
ସେ ଦଂସୁଜୂତ, ନହୁଷ ବଂଶକୁ ବଢ଼ାଉଥିବା; ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଧିକ ବଳବାନ, ଶ୍ରୁତକୀର୍ତ୍ତି। ଯାହାର ଦାନ ମୁକ୍ତ ଭାବେ ବହେ, ସେ ଗୋଶାଳା ପାଇଁ ଜ୍ଞାନବଳରେ ଦୃଢ଼ ହୋଇ ଚାଲେ। ସେ ବୀର ସବୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ସର୍ବଦା ଆଗରେ ଥାଏ।
1.122.11
अध॒ ग्मन्ता॒ नहु॑षो॒ हवं॑ सू॒रेः श्रोता॑ राजानो अ॒मृत॑स्य मन्द्राः ।
न॒भो॒जुवो॒ यन्नि॑र॒वस्य॒ राधः॒ प्रश॑स्तये महि॒ना रथ॑वते ॥
ତା'ପରେ ନହୁଷଙ୍କ କବିଙ୍କ ଡାକ ଆସି ଶୁଣ, ହେ ଅମୃତର ରାଜାମାନେ, ହେ ଆନନ୍ଦିତ ଜନେ; ଲୋଭହୀନର ଦାନ, ପ୍ରଶଂସା ପାଇଁ ନିଜ ମହିମାରେ, ରଥୀ ପାଇଁ (ଆଣ)।
1.122.12
ए॒तं शर्धं॑ धाम॒ यस्य॑ सू॒रेरित्य॑वोच॒न्दश॑तयस्य॒ नंशे॑ ।
द्यु॒म्नानि॒ येषु॑ व॒सुता॑ती रा॒रन्विश्वे॑ सन्वन्तु प्रभृ॒थेषु॒ वाज॑म् ॥
ଏହି ସଂଘର୍ଷ, ସେହି ବାସସ୍ଥାନ, ଯେଉଁ ସୂରି ବିଷୟରେ ସେମାନେ କହିଲେ, ଦଶତୟଙ୍କ ବଂଶରେ; ଯେଉଁଥିରେ ବସୁମାନଙ୍କ ସମ୍ପଦ ତେଜ ଦେଲା, ସେହି ଯଜ୍ଞମାନଙ୍କରେ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱଦେବ ପୁରସ୍କାର ଜିତନ୍ତୁ।
1.122.13
मन्दा॑महे॒ दश॑तयस्य धा॒सेर्द्विर्यत्पञ्च॒ बिभ्र॑तो॒ यन्त्यन्ना॑ ।
किमि॒ष्टाश्व॑ इ॒ष्टर॑श्मिरे॒त ई॑शा॒नास॒स्तरु॑ष ऋञ्जते॒ नॄन् ॥
ଦଶଗୁଣ ଧାମର ଭାଗକୁ ଆମେ ସ୍ତୁତି କରୁ; ପାଞ୍ଚ ବାହକ ଦୁଇଥର ଅନ୍ନ ନେଇ ଆସନ୍ତି। ଯାହାଙ୍କ ଅଶ୍ୱ ପ୍ରିୟ ଓ ଲଗାମ ପ୍ରିୟ, ସେହି ଶାସକମାନେ ଦ୍ରୁତ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦିତ କରନ୍ତୁ।
1.122.14
हिर॑ण्यकर्णं मणिग्रीव॒मर्ण॒स्तन्नो॒ विश्वे॑ वरिवस्यन्तु दे॒वाः ।
अ॒र्यो गिरः॑ स॒द्य आ ज॒ग्मुषी॒रोस्राश्चा॑कन्तू॒भये॑ष्व॒स्मे ॥
ସୁନା କାନର, ମଣି ଗଳାର ସେହି ଜଳଧାରା — ସମସ୍ତ ଦେବତା ଆମ ପାଇଁ ତାହା ବାଛନ୍ତୁ। ଶୀଘ୍ର ଆସିଥିବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସ୍ତୁତିଗୁଡ଼ିକ ଏଠାକୁ ଆସନ୍ତୁ; ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କିରଣ ଉଭୟ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଆମ ଉପରେ ଚମକନ୍ତୁ।
1.122.15
च॒त्वारो॑ मा मश॒र्शार॑स्य॒ शिश्व॒स्त्रयो॒ राज्ञ॒ आय॑वसस्य जि॒ष्णोः ।
रथो॑ वां मित्रावरुणा दी॒र्घाप्साः॒ स्यूम॑गभस्तिः॒ सूरो॒ नाद्यौ॑त् ॥
ଚାରି ମୋର; ମଶର୍ଶାରଙ୍କ ପୁତ୍ରର। ତିନି ରାଜାଙ୍କର ଓ ବିଜୟୀ ଆୟବସଙ୍କର। ମିତ୍ର-ବରୁଣ, ତୁମର ରଥ ଦୂର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିସ୍ତାରିତ, ଉତ୍ତମ ଲଗାମ ଓ ପଥ-ପ୍ରଦର୍ଶନଯୁକ୍ତ; ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଚମକିଲା।