ഋഗ്വേദം · സൂക്തം 1.122
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.122.1
प्र वः॒ पान्तं॑ रघुमन्य॒वोऽन्धो॑ य॒ज्ञं रु॒द्राय॑ मी॒ळ्हुषे॑ भरध्वम् ।
दि॒वो अ॑स्तो॒ष्यसु॑रस्य वी॒रैरि॑षु॒ध्येव॑ म॒रुतो॒ रोद॑स्योः ॥
ഓ രഘുമന്യു മരുത്തുകളേ, പാനയോഗ്യമായ സോമാന്നം വർഷകനായ രുദ്രന് യജ്ഞത്തിൽ കൊണ്ടുവരുവിൻ. ദ്യുലോകത്തിലെ അസുരന്റെ വീരന്മാരോടുകൂടി, അമ്പുറയിൽ അമ്പുകൾ ധരിച്ചവരെപ്പോലെ, ദ്യാവാപൃഥിവിയിലെ മരുത്തുകളെ ഞാൻ സ്തുതിക്കുന്നു.
1.122.2
पत्नी॑व पू॒र्वहू॑तिं वावृ॒धध्यै उ॒षासा॒नक्ता॑ पुरु॒धा विदा॑ने ।
स्त॒रीर्नात्कं॒ व्यु॑तं॒ वसा॑ना॒ सूर्य॑स्य श्रि॒या सु॒दृशी॒ हिर॑ण्यैः ॥
ഭാര്യമാരെപ്പോലെ, ആദ്യം വിളിക്കപ്പെടുന്ന ഉഷസ്സും രാത്രിയും വളർച്ചയ്ക്കായി വരുന്നു; പലരൂപികളായ, അറിവുള്ളവരായ അവർ. നക്ഷത്രനിബിഡമായ വിശാലമായ വസ്ത്രം ധരിച്ച്, സൂര്യന്റെ ശോഭയോടെ, സുന്ദരദൃഷ്ടിയോടെ, സ്വർണാഭരണങ്ങളോടെ.
1.122.3
म॒मत्तु॑ नः॒ परि॑ज्मा वस॒र्हा म॒मत्तु॒ वातो॑ अ॒पां वृष॑ण्वान् ।
शि॒शी॒तमि॑न्द्रापर्वता यु॒वं न॒स्तन्नो॒ विश्वे॑ वरिवस्यन्तु दे॒वाः ॥
വ്യാപിക്കുന്നവനും സർവ്വവ്യാപിയുമായ വസർഹാ നമ്മെ സന്തോഷിപ്പിക്കട്ടെ; ജലങ്ങളുടെ വൃഷഭവാനായ വായു നമ്മെ സന്തോഷിപ്പിക്കട്ടെ. ഇന്ദ്രാ, പർവതമേ, നിങ്ങൾ ഇരുവരും ഞങ്ങളെ മൂർച്ചയുള്ളവരാക്കുവിൻ; അതു സകല ദേവന്മാരും ഞങ്ങൾക്ക് അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ.
1.122.4
उ॒त त्या मे॑ य॒शसा॑ श्वेत॒नायै॒ व्यन्ता॒ पान्तौ॑शि॒जो हु॒वध्यै॑ ।
प्र वो॒ नपा॑तम॒पां कृ॑णुध्वं॒ प्र मा॒तरा॑ रास्पि॒नस्या॒योः ॥
ആ ഇരുവരും എന്റെ കീർത്തിയാൽ ശ്വേതനയ്ക്കായി വികസിക്കട്ടെ, ഔശിജന്റെ വിളിക്കായി. ജലങ്ങളുടെ നപ്തൃനെ പ്രകടമാക്കുവിൻ; രാസ്പിനന്റെയും ആയുവിന്റെയും ഇരുവരുടെ മാതാക്കളെയും പ്രകടമാക്കുവിൻ.
1.122.5
आ वो॑ रुव॒ण्युमौ॑शि॒जो हु॒वध्यै॒ घोषे॑व॒ शंस॒मर्जु॑नस्य॒ नंशे॑ ।
प्र वः॑ पू॒ष्णे दा॒वन॒ आँ अच्छा॑ वोचेय व॒सुता॑तिम॒ग्नेः ॥
നിങ്ങൾക്കായി, ഔശിജന്റെ വിളിക്കായി പ്രശംസനീയമായ സ്തുതി — ഘോഷ അർജുനന്റെ പൗത്രന് സ്തുതി പാടുന്നതുപോലെ. പൂഷന്റെ ദാനത്തിനായി സ്തോത്രം പ്രകടമാക്കുവിൻ; അഗ്നിയുടെ സമ്പത്തു നൽകുന്ന കർമ്മത്തിലേക്ക് ഞാൻ സംസാരിക്കും.
1.122.6
श्रु॒तं मे॑ मित्रावरुणा॒ हवे॒मोत श्रु॑तं॒ सद॑ने वि॒श्वतः॑ सीम् ।
श्रोतु॑ नः॒ श्रोतु॑रातिः सु॒श्रोतुः॑ सु॒क्षेत्रा॒ सिन्धु॑र॒द्भिः ॥
ഓ മിത്രാവരുണന്മാരേ, എന്റെ രണ്ടു വിളികളും കേൾക്കുവിൻ; എല്ലാ ഭാഗത്തുനിന്നും സദനത്തിലും കേൾക്കുവിൻ. വിളി കേൾക്കുന്നവൻ ഞങ്ങളെ കേൾക്കട്ടെ; നന്നായി കേൾക്കുന്നവനും നല്ല വയലുകളുള്ള നദി ജലങ്ങളോടൊപ്പം കേൾക്കട്ടെ.
1.122.7
स्तु॒षे सा वां॑ वरुण मित्र रा॒तिर्गवां॑ श॒ता पृ॒क्षया॑मेषु प॒ज्रे ।
श्रु॒तर॑थे प्रि॒यर॑थे॒ दधा॑नाः स॒द्यः पु॒ष्टिं नि॑रुन्धा॒नासो॑ अग्मन् ॥
വരുണാ, മിത്രാ, പശുക്കളുടെ ആ ദാനത്തെ ഞാൻ സ്തുതിക്കുന്നു; യുദ്ധസഭകളിലും തൊഴുത്തിലും അത് നൂറായി വന്നിരിക്കുന്നു. പ്രസിദ്ധ രഥങ്ങളും പ്രിയ രഥങ്ങളും ഉള്ളവർ ഉടനടി സമൃദ്ധി കൊണ്ടുവന്ന്, മോഷണം തടഞ്ഞുകൊണ്ട് എത്തിയിരിക്കുന്നു.
1.122.8
अ॒स्य स्तु॑षे॒ महि॑मघस्य॒ राधः॒ सचा॑ सनेम॒ नहु॑षः सु॒वीराः॑ ।
जनो॒ यः प॒ज्रेभ्यो॑ वा॒जिनी॑वा॒नश्वा॑वतो र॒थिनो॒ मह्यं॑ सू॒रिः ॥
മഹിമയുള്ള ആ ദാതാവിനെ ഞാൻ സ്തുതിക്കുന്നു; നഹുഷന്റെ വംശത്തോടൊപ്പം നല്ല വീരന്മാരോടെ നമുക്ക് അവന്റെ ദാനം അനുഭവിക്കാം. തൊഴുത്തുകൾക്ക് ശക്തനും കുതിരകളും രഥികളും ഉള്ളവനുമായ ആ മനുഷ്യൻ എനിക്കും പാടുന്നവനും ഉള്ളവനാണ്.
1.122.9
जनो॒ यो मि॑त्रावरुणावभि॒ध्रुग॒पो न वां॑ सु॒नोत्य॑क्ष्णया॒ध्रुक् ।
स्व॒यं स यक्ष्मं॒ हृद॑ये॒ नि ध॑त्त॒ आप॒ यदी॒ं होत्रा॑भिर्ऋ॒तावा॑ ॥
മിത്ര-വരുണരേ, ജലങ്ങൾക്ക് വിരോധിയായി നിങ്ങൾ ഇരുവർക്കും അർപ്പിക്കാത്ത മനുഷ്യൻ, കണ്ണിൽ ദുഷ്ടനല്ലെങ്കിലും ശത്രുവാണ്. ഋതത്തിന്റെ അധിപൻ ഹോതാക്കളുടെ മന്ത്രങ്ങളാൽ അവനെ പിടികൂടുമ്പോൾ, അവൻ തന്റെ ഹൃദയത്തിൽ തന്നെ രോഗം വെക്കട്ടെ.
1.122.10
स व्राध॑तो॒ नहु॑षो॒ दंसु॑जूतः॒ शर्ध॑स्तरो न॒रां गू॒र्तश्र॑वाः ।
विसृ॑ष्टरातिर्याति बाळ्ह॒सृत्वा॒ विश्वा॑सु पृ॒त्सु सद॒मिच्छूरः॑ ॥
അവൻ ദംസുജൂതൻ, നഹുഷവംശത്തെ വളർത്തുന്നവൻ; മനുഷ്യരിൽ യുദ്ധത്തിൽ ഏറ്റവും ശക്തനും ശ്രുതകീർത്തിയുള്ളവനും. ദാനം അഴിച്ചുവിട്ടവൻ, തൊഴുത്തുകൾക്കായി ജ്ഞാനബലമുള്ളവൻ; എല്ലാ യുദ്ധങ്ങളിലും എപ്പോഴും ആ വീരൻ മുന്നിൽ നീങ്ങുന്നു.
1.122.11
अध॒ ग्मन्ता॒ नहु॑षो॒ हवं॑ सू॒रेः श्रोता॑ राजानो अ॒मृत॑स्य मन्द्राः ।
न॒भो॒जुवो॒ यन्नि॑र॒वस्य॒ राधः॒ प्रश॑स्तये महि॒ना रथ॑वते ॥
അപ്പോൾ നഹുഷന്റെ കവിയുടെ വിളി വന്നു കേൾക്കൂ, അമൃതത്തിന്റെ രാജാക്കന്മാരേ, സന്തുഷ്ടരായ ജനങ്ങളേ; ലോഭമില്ലാത്തവന്റെ ദാനം, സ്തുതിക്കായി തന്റെ മഹിമയാൽ, രഥിയ്ക്കായി (കൊണ്ടുവരൂ).
1.122.12
ए॒तं शर्धं॑ धाम॒ यस्य॑ सू॒रेरित्य॑वोच॒न्दश॑तयस्य॒ नंशे॑ ।
द्यु॒म्नानि॒ येषु॑ व॒सुता॑ती रा॒रन्विश्वे॑ सन्वन्तु प्रभृ॒थेषु॒ वाज॑म् ॥
ഈ മത്സരം, ആ വാസസ്ഥലം, ഏത് സൂരിയെക്കുറിച്ച് അവർ പറഞ്ഞുവോ, ആ ദശതയന്റെ വംശത്തിൽ; വസുക്കളുടെ സമ്പത്ത് തേജസ്സു നൽകിയ അവയിൽ, എല്ലാ വിശ്വദേവന്മാരും യാഗങ്ങളിൽ സമ്മാനം നേടട്ടെ.
1.122.13
मन्दा॑महे॒ दश॑तयस्य धा॒सेर्द्विर्यत्पञ्च॒ बिभ्र॑तो॒ यन्त्यन्ना॑ ।
किमि॒ष्टाश्व॑ इ॒ष्टर॑श्मिरे॒त ई॑शा॒नास॒स्तरु॑ष ऋञ्जते॒ नॄन् ॥
പത്തിരട്ടി ധാമഭാഗത്തെ ഞങ്ങൾ സ്തുതിക്കുന്നു; അഞ്ചു വാഹകർ രണ്ടുതവണ അന്നവുമായി വരുന്നു. കുതിരകൾ പ്രിയരായവരും കടിഞ്ഞാൺ പ്രിയമായവരുമായ ഈ ഭരണാധികാരികൾ വേഗമുള്ള മനുഷ്യരെ സന്തോഷിപ്പിക്കട്ടെ.
1.122.14
हिर॑ण्यकर्णं मणिग्रीव॒मर्ण॒स्तन्नो॒ विश्वे॑ वरिवस्यन्तु दे॒वाः ।
अ॒र्यो गिरः॑ स॒द्य आ ज॒ग्मुषी॒रोस्राश्चा॑कन्तू॒भये॑ष्व॒स्मे ॥
സ്വർണ്ണച്ചെവിയും മണിക്കഴുത്തുമുള്ള ആ ജലപ്രവാഹം — അത് ഞങ്ങൾക്കായി എല്ലാ ദേവന്മാരും തിരഞ്ഞെടുക്കട്ടെ. വേഗത്തിൽ വന്ന ശ്രേഷ്ഠ സ്തുതികൾ ഇവിടെ വരട്ടെ; പ്രകാശിക്കുന്ന രശ്മികൾ ഇരുപക്ഷത്തും ഞങ്ങളുടെ മേൽ തിളങ്ങട്ടെ.
1.122.15
च॒त्वारो॑ मा मश॒र्शार॑स्य॒ शिश्व॒स्त्रयो॒ राज्ञ॒ आय॑वसस्य जि॒ष्णोः ।
रथो॑ वां मित्रावरुणा दी॒र्घाप्साः॒ स्यूम॑गभस्तिः॒ सूरो॒ नाद्यौ॑त् ॥
നാലെണ്ണം എന്റേതാണ്; മശർശാരന്റെ പുത്രന്റേത്. മൂന്നെണ്ണം രാജാവിന്റേതും വിജയിയായ ആയവസന്റേതും. മിത്രാവരുണരേ, നിങ്ങളുടെ രഥം ദൂരം വ്യാപിക്കുന്നതും നല്ല കടിഞ്ഞാണും വഴികാട്ടലുമുള്ളതുമാണ്; സൂര്യനെപ്പോലെ അത് പ്രകാശിച്ചു.