Vedyatra वेदयात्रा
தேடு

ரிக் வேதம் · சூக்தம் 1.122

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

சொற்பொருளுடன் படிக்க

1.122.1

प्र वः॒ पान्तं॑ रघुमन्य॒वोऽन्धो॑ य॒ज्ञं रु॒द्राय॑ मी॒ळ्हुषे॑ भरध्वम् ।
दि॒वो अ॑स्तो॒ष्यसु॑रस्य वी॒रैरि॑षु॒ध्येव॑ म॒रुतो॒ रोद॑स्योः ॥

ரகுமனு மருத்களே, பருகத்தக்க சோம உணவை வளம் தரும் ருத்ரனுக்காக யாகத்தில் கொண்டு வாருங்கள். வானத்தின் அசுரனின் வீரர்களால், அம்பறாத்தூணி ஏந்தியவர்களைப் போல, பூமி வானத்தின் மருத்களை நான் புகழ்கிறேன்.

1.122.2

पत्नी॑व पू॒र्वहू॑तिं वावृ॒धध्यै उ॒षासा॒नक्ता॑ पुरु॒धा विदा॑ने ।
स्त॒रीर्नात्कं॒ व्यु॑तं॒ वसा॑ना॒ सूर्य॑स्य श्रि॒या सु॒दृशी॒ हिर॑ण्यैः ॥

மனைவியரைப் போல, முதலில் அழைக்கப்படுபவர்களான உஷாவும் இரவும், வளர்ச்சிக்காக வருகின்றனர்; பல வடிவினரான அவர்கள் அறிந்தவர்கள். நட்சத்திரங்கள் நிறைந்த விரிந்த ஆடையை அணிந்து, சூரியனின் ஒளியுடன், அழகிய பார்வையும் பொன்னணிகளும் கொண்டவர்களாய்.

1.122.3

म॒मत्तु॑ नः॒ परि॑ज्मा वस॒र्हा म॒मत्तु॒ वातो॑ अ॒पां वृष॑ण्वान् ।
शि॒शी॒तमि॑न्द्रापर्वता यु॒वं न॒स्तन्नो॒ विश्वे॑ वरिवस्यन्तु दे॒वाः ॥

சுற்றித்திரியும், எங்கும் வியாபித்த வசர்ஹா நம்மை மகிழ்விக்கட்டும்; நீர்களின் காளையுடைய வாயு நம்மை மகிழ்விக்கட்டும். இந்திரனே, மலையே, நீங்கள் இருவரும் நம்மைக் கூர்மைப்படுத்துங்கள்; அதை எல்லா தேவர்களும் நமக்கு அருளட்டும்.

1.122.4

उ॒त त्या मे॑ य॒शसा॑ श्वेत॒नायै॒ व्यन्ता॒ पान्तौ॑शि॒जो हु॒वध्यै॑ ।
प्र वो॒ नपा॑तम॒पां कृ॑णुध्वं॒ प्र मा॒तरा॑ रास्पि॒नस्या॒योः ॥

மேலும் அந்த இருவரும் என் புகழால் ஸ்வேதனாவுக்காக விரிந்தவர்களாகட்டும்; நிரம்பிய ஔசிஜன் அழைப்புக்காக. நீர்களின் பேரனை வெளிப்படுத்துங்கள்; ராஸ்பினனுடைய, ஆயுவினுடைய இரண்டு தாய்மார்களையும் வெளிப்படுத்துங்கள்.

1.122.5

आ वो॑ रुव॒ण्युमौ॑शि॒जो हु॒वध्यै॒ घोषे॑व॒ शंस॒मर्जु॑नस्य॒ नंशे॑ ।
प्र वः॑ पू॒ष्णे दा॒वन॒ आँ अच्छा॑ वोचेय व॒सुता॑तिम॒ग्नेः ॥

உங்களுக்காக, ஔசிஜன் அழைப்புக்காக அழகிய துதியை இயற்றுகிறேன், கோஷா அர்ஜுனனின் பேரனுக்காக புகழ்ப்பாடுவது போல். பூஷனுக்கு கொடைக்காக நீங்கள் துதியை வெளிப்படுத்துங்கள்; அக்னியின் செல்வம் அளிக்கும் செயலை நோக்கி நான் பேசுவேன்.

1.122.6

श्रु॒तं मे॑ मित्रावरुणा॒ हवे॒मोत श्रु॑तं॒ सद॑ने वि॒श्वतः॑ सीम् ।
श्रोतु॑ नः॒ श्रोतु॑रातिः सु॒श्रोतुः॑ सु॒क्षेत्रा॒ सिन्धु॑र॒द्भिः ॥

ஓ மித்ரா வருணா, என் இரு அழைப்புகளைக் கேளுங்கள்; எல்லாப் பக்கங்களிலும் உள்ள இல்லத்திலும் கேளுங்கள். அழைப்பைக் கேட்பவர் நம்மைக் கேட்கட்டும்; நன்கு கேட்பவர், நல்ல வயல்களுள்ள நதி நீர்களுடன் கேட்கட்டும்.

1.122.7

स्तु॒षे सा वां॑ वरुण मित्र रा॒तिर्गवां॑ श॒ता पृ॒क्षया॑मेषु प॒ज्रे ।
श्रु॒तर॑थे प्रि॒यर॑थे॒ दधा॑नाः स॒द्यः पु॒ष्टिं नि॑रुन्धा॒नासो॑ अग्मन् ॥

வருணனே, மித்திரனே, பசுக்களின் அந்தக் கொடையை நான் போற்றுகிறேன்; போர்க்கூட்டங்களிலும் தொழுவத்திலும் நூறாக வந்தது. புகழ்பெற்ற தேர்களையும் விருப்பமான தேர்களையும் உடையோர் உடனே செழிப்பைக் கொண்டு, களவைத் தடுத்தபடி வந்துவிட்டனர்.

1.122.8

अ॒स्य स्तु॑षे॒ महि॑मघस्य॒ राधः॒ सचा॑ सनेम॒ नहु॑षः सु॒वीराः॑ ।
जनो॒ यः प॒ज्रेभ्यो॑ वा॒जिनी॑वा॒नश्वा॑वतो र॒थिनो॒ मह्यं॑ सू॒रिः ॥

மகிமை மிக்க இந்தக் கொடையாளியை நான் போற்றுகிறேன்; நகுஷனின் வழியுடன் சேர்ந்து நல்ல வீரர்களைப் பெற்று அவனது கொடையை நாம் அனுபவிக்கட்டும். தொழுவங்களுக்குப் பலமுள்ளவனும், குதிரைகளும் தேர்வீரர்களும் உடையவனுமான அம்மனிதன், எனக்கும் பாடுபவனுக்கும் உரியவன்.

1.122.9

जनो॒ यो मि॑त्रावरुणावभि॒ध्रुग॒पो न वां॑ सु॒नोत्य॑क्ष्णया॒ध्रुक् ।
स्व॒यं स यक्ष्मं॒ हृद॑ये॒ नि ध॑त्त॒ आप॒ यदी॒ं होत्रा॑भिर्ऋ॒तावा॑ ॥

மித்திர-வருணனே, நீர்களுக்குப் பகையாக இருந்து உங்களிருவருக்கும் படைக்காத மனிதன், கண்ணால் தீயவன் அல்லாதவன் என்றாலும் பகைவனே ஆவான். ரிதத்தின் உடையவன் அழைப்புகளால் அவனைப் பற்றிக்கொண்டபோது, அவன் தன் இதயத்திலேயே நோயை வைத்துக்கொள்ளட்டும்.

1.122.10

स व्राध॑तो॒ नहु॑षो॒ दंसु॑जूतः॒ शर्ध॑स्तरो न॒रां गू॒र्तश्र॑वाः ।
विसृ॑ष्टरातिर्याति बाळ्ह॒सृत्वा॒ विश्वा॑सु पृ॒त्सु सद॒मिच्छूरः॑ ॥

அவன் தம்சுஜூதன், நகுஷன் குலத்தை வளர்ப்பவன்; மனிதர்களில் போரில் மிக வலியவன், கேள்வியால் புகழ்பெற்றவன். கொடை விடுவிக்கப்பட்டவன், தொழுவங்களுக்கு ஞானத்தால் வலிமை பெற்றவன், எல்லாப் போர்களிலும் எப்போதும் வீரனாக முன்செல்கிறான்.

1.122.11

अध॒ ग्मन्ता॒ नहु॑षो॒ हवं॑ सू॒रेः श्रोता॑ राजानो अ॒मृत॑स्य मन्द्राः ।
न॒भो॒जुवो॒ यन्नि॑र॒वस्य॒ राधः॒ प्रश॑स्तये महि॒ना रथ॑वते ॥

அப்போது நகுஷனின் பாடகனின் அழைப்பைக் கேட்க வந்து, அமிர்தத்தின் அரசர்களே, மகிழ்ச்சியுள்ள மக்களே; பேராசையற்றவனின் கொடை பாராட்டுக்காக, தன் மகிமையால் தேர்வீரனுக்காக (கொண்டுவாருங்கள்).

1.122.12

ए॒तं शर्धं॑ धाम॒ यस्य॑ सू॒रेरित्य॑वोच॒न्दश॑तयस्य॒ नंशे॑ ।
द्यु॒म्नानि॒ येषु॑ व॒सुता॑ती रा॒रन्विश्वे॑ सन्वन्तु प्रभृ॒थेषु॒ वाज॑म् ॥

இந்தப் போராட்டமும், அந்த வசிப்பிடமும், எந்த வைதிகரைப் பற்றி அவர்கள் சொன்னார்களோ, அந்த தசதயனின் குலத்தில்; எவற்றில் வசுக்களின் செல்வம் ஒளியளித்ததோ, அவற்றில் எல்லா விஸ்வதேவர்களும் படையல்களில் பரிசை வெல்லட்டும்.

1.122.13

मन्दा॑महे॒ दश॑तयस्य धा॒सेर्द्विर्यत्पञ्च॒ बिभ्र॑तो॒ यन्त्यन्ना॑ ।
किमि॒ष्टाश्व॑ इ॒ष्टर॑श्मिरे॒त ई॑शा॒नास॒स्तरु॑ष ऋञ्जते॒ नॄन् ॥

பத்து மடங்கு தானப் பங்கை நாங்கள் போற்றுகிறோம்; ஐந்து சுமப்பவர்கள் இருமுறை உணவுடன் வருகின்றனர். குதிரைகள் விரும்பப்பட்டவர், கடிவாளம் விரும்பப்பட்டவர் ஆகிய இவர்கள் ஆளும் வலிமையுடன் விரைவான மனிதர்களை மகிழ்விக்கட்டும்.

1.122.14

हिर॑ण्यकर्णं मणिग्रीव॒मर्ण॒स्तन्नो॒ विश्वे॑ वरिवस्यन्तु दे॒वाः ।
अ॒र्यो गिरः॑ स॒द्य आ ज॒ग्मुषी॒रोस्राश्चा॑कन्तू॒भये॑ष्व॒स्मे ॥

பொன்னிற காதுகளும் மணி கழுத்தும் கொண்ட அந்த நீரோட்டம் — அதை எல்லா தேவர்களும் எங்களுக்காக விரும்பட்டும். விரைந்து வந்த உயர்ந்த துதிகள் இங்கு வரட்டும்; ஒளிரும் கதிர்கள் இருவகையிலும் எங்கள் மீது பிரகாசிக்கட்டும்.

1.122.15

च॒त्वारो॑ मा मश॒र्शार॑स्य॒ शिश्व॒स्त्रयो॒ राज्ञ॒ आय॑वसस्य जि॒ष्णोः ।
रथो॑ वां मित्रावरुणा दी॒र्घाप्साः॒ स्यूम॑गभस्तिः॒ सूरो॒ नाद्यौ॑त् ॥

நான்கு என்னுடையவை; மசர்சாரரின் மகனுக்குரியவை. மூவர் அரசருக்கும் வெற்றியாளர் ஆயவசருக்கும் உரியவர்கள். மித்திரா-வருணா, உங்கள் தேர் நீண்டு பரவும்; நல்ல கடிவாளமும் வழிகாட்டலும் உடையது; சூரியனைப்போல் அது ஒளிர்ந்தது.