Ṛgveda · Sūkta 1.122
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.122.1
प्र वः॒ पान्तं॑ रघुमन्य॒वोऽन्धो॑ य॒ज्ञं रु॒द्राय॑ मी॒ळ्हुषे॑ भरध्वम् ।
दि॒वो अ॑स्तो॒ष्यसु॑रस्य वी॒रैरि॑षु॒ध्येव॑ म॒रुतो॒ रोद॑स्योः ॥
O Maruts von erregtem Sinn, bringt die trinkbare Soma-Speise dem spendenden Rudra im Opfer dar. Mit den Helden des Herrn des Himmels preise ich die Maruts von Himmel und Erde, wie die Köcherträger.
1.122.2
पत्नी॑व पू॒र्वहू॑तिं वावृ॒धध्यै उ॒षासा॒नक्ता॑ पुरु॒धा विदा॑ने ।
स्त॒रीर्नात्कं॒ व्यु॑तं॒ वसा॑ना॒ सूर्य॑स्य श्रि॒या सु॒दृशी॒ हिर॑ण्यैः ॥
Wie Gattinnen, zuerst angerufen, kommen Uṣas und Nacht zum Gedeihen, vielgestaltig und wissend. In sternenbesetztem, ausgebreitetem Gewand, mit dem Glanz der Sonne, schön anzusehen, mit goldenem Schmuck geschmückt.
1.122.3
म॒मत्तु॑ नः॒ परि॑ज्मा वस॒र्हा म॒मत्तु॒ वातो॑ अ॒पां वृष॑ण्वान् ।
शि॒शी॒तमि॑न्द्रापर्वता यु॒वं न॒स्तन्नो॒ विश्वे॑ वरिवस्यन्तु दे॒वाः ॥
Möge der umherschweifende, allgegenwärtige Vasarhā uns erfreuen; möge der stiermächtige Wind der Wasser uns erfreuen. O Indra und Berg, ihr beide schärft uns; mögen alle Götter es uns gewähren.
1.122.4
उ॒त त्या मे॑ य॒शसा॑ श्वेत॒नायै॒ व्यन्ता॒ पान्तौ॑शि॒जो हु॒वध्यै॑ ।
प्र वो॒ नपा॑तम॒पां कृ॑णुध्वं॒ प्र मा॒तरा॑ रास्पि॒नस्या॒योः ॥
Und mögen jene beiden durch meinen Ruhm für Śvetanā ausgebreitet werden, zum Anruf des Auśija. Macht den Enkel der Wasser offenbar; macht die beiden Mütter des Rāspina und des Āyu offenbar.
1.122.5
आ वो॑ रुव॒ण्युमौ॑शि॒जो हु॒वध्यै॒ घोषे॑व॒ शंस॒मर्जु॑नस्य॒ नंशे॑ ।
प्र वः॑ पू॒ष्णे दा॒वन॒ आँ अच्छा॑ वोचेय व॒सुता॑तिम॒ग्नेः ॥
Für euch, zum Anruf des Auśija, ein lobenswertes Lied, wie Ghoṣā dem Enkel des Arjuna Lobgesang singt. Macht den Hymnus für die Gabe des Pūṣan offenbar; ich möchte zur reichtumgebenden Tat des Agni sprechen.
1.122.6
श्रु॒तं मे॑ मित्रावरुणा॒ हवे॒मोत श्रु॑तं॒ सद॑ने वि॒श्वतः॑ सीम् ।
श्रोतु॑ नः॒ श्रोतु॑रातिः सु॒श्रोतुः॑ सु॒क्षेत्रा॒ सिन्धु॑र॒द्भिः ॥
O Mitra und Varuṇa, hört meine beiden Rufe, und hört im Wohnsitz von allen Seiten her. Möge der Hörer der Anrufe uns hören; der gute Hörer, der Fluss der guten Felder, höre mit seinen Wassern.
1.122.7
स्तु॒षे सा वां॑ वरुण मित्र रा॒तिर्गवां॑ श॒ता पृ॒क्षया॑मेषु प॒ज्रे ।
श्रु॒तर॑थे प्रि॒यर॑थे॒ दधा॑नाः स॒द्यः पु॒ष्टिं नि॑रुन्धा॒नासो॑ अग्मन् ॥
O Varuṇa und Mitra, ich preise jene Gabe der Kühe, hunderte, in den Kampfversammlungen und im Pferch. Jene mit berühmten und lieben Wagen, die sogleich Wohlstand bringen und die Viehraube zurückhalten, sind gekommen.
1.122.8
अ॒स्य स्तु॑षे॒ महि॑मघस्य॒ राधः॒ सचा॑ सनेम॒ नहु॑षः सु॒वीराः॑ ।
जनो॒ यः प॒ज्रेभ्यो॑ वा॒जिनी॑वा॒नश्वा॑वतो र॒थिनो॒ मह्यं॑ सू॒रिः ॥
Ich preise diesen großherzigen Geber; mit dem Geschlecht des Nahuṣa und mit guten Söhnen mögen wir seine Gabe genießen. Jener Mann, stark für die Pferche, reich an Rossen und Wagenkämpfern, steht für mich, den Sänger, bereit.
1.122.9
जनो॒ यो मि॑त्रावरुणावभि॒ध्रुग॒पो न वां॑ सु॒नोत्य॑क्ष्णया॒ध्रुक् ।
स्व॒यं स यक्ष्मं॒ हृद॑ये॒ नि ध॑त्त॒ आप॒ यदी॒ं होत्रा॑भिर्ऋ॒तावा॑ ॥
O Mitra und Varuṇa, der Mann, der den Wassern feind ist und euch beiden nicht opfert, ist, wenn auch nicht böse dem Auge, ein Feind. Wenn der Herr der Wahrheit ihn mit den Anrufungen der Priester ergriffen hat, möge er die Krankheit in seinem eigenen Herzen behalten.
1.122.10
स व्राध॑तो॒ नहु॑षो॒ दंसु॑जूतः॒ शर्ध॑स्तरो न॒रां गू॒र्तश्र॑वाः ।
विसृ॑ष्टरातिर्याति बाळ्ह॒सृत्वा॒ विश्वा॑सु पृ॒त्सु सद॒मिच्छूरः॑ ॥
Er ist Dáṃsujūta, der das Geschlecht des Nahuṣa mehrt, im Kampf stärker als die Menschen, berühmt durch erhörten Ruhm. Wessen Gabe freigesetzt ist, der schreitet fest mit Weisheitskraft zu den Pferchen. Jener Held geht in allen Schlachten stets voran.
1.122.11
अध॒ ग्मन्ता॒ नहु॑षो॒ हवं॑ सू॒रेः श्रोता॑ राजानो अ॒मृत॑स्य मन्द्राः ।
न॒भो॒जुवो॒ यन्नि॑र॒वस्य॒ राधः॒ प्रश॑स्तये महि॒ना रथ॑वते ॥
Dann, herbeigekommen, höret den Ruf des Sehers des Nahuṣa, o Könige der Unsterblichkeit, o Frohe. Die Gabe dessen, der nicht gierig ist, als er niedergeworfen war, zum Lobpreis, durch seine Größe, bringt sie dem Wagenbesitzer.
1.122.12
ए॒तं शर्धं॑ धाम॒ यस्य॑ सू॒रेरित्य॑वोच॒न्दश॑तयस्य॒ नंशे॑ ।
द्यु॒म्नानि॒ येषु॑ व॒सुता॑ती रा॒रन्विश्वे॑ सन्वन्तु प्रभृ॒थेषु॒ वाज॑म् ॥
Dieser Wettstreit, jener Sitz, von dem sie sprachen, dem Seher, im Geschlecht des Daśataya; in dem der Reichtum der Vasus Glanz verlieh, mögen alle Viśvadevas den Preis gewinnen bei den Opfergaben.
1.122.13
मन्दा॑महे॒ दश॑तयस्य धा॒सेर्द्विर्यत्पञ्च॒ बिभ्र॑तो॒ यन्त्यन्ना॑ ।
किमि॒ष्टाश्व॑ इ॒ष्टर॑श्मिरे॒त ई॑शा॒नास॒स्तरु॑ष ऋञ्जते॒ नॄन् ॥
Wir preisen den zehnfachen Anteil der Gabe, wenn die fünf Träger zweimal mit Speise kommen. Mögen jene, deren Rosse und Zügel lieb sind, die mächtigen Herrscher, die eiligen Männer erfreuen.
1.122.14
हिर॑ण्यकर्णं मणिग्रीव॒मर्ण॒स्तन्नो॒ विश्वे॑ वरिवस्यन्तु दे॒वाः ।
अ॒र्यो गिरः॑ स॒द्य आ ज॒ग्मुषी॒रोस्राश्चा॑कन्तू॒भये॑ष्व॒स्मे ॥
Mögen alle Götter uns jenen goldohrigen, juwelenhalsigen Strom erwählen. Mögen die edlen Lieder, eilends herbeigekommen, hierher kommen, und mögen die leuchtenden Strahlen von beiden Seiten auf uns scheinen.
1.122.15
च॒त्वारो॑ मा मश॒र्शार॑स्य॒ शिश्व॒स्त्रयो॒ राज्ञ॒ आय॑वसस्य जि॒ष्णोः ।
रथो॑ वां मित्रावरुणा दी॒र्घाप्साः॒ स्यूम॑गभस्तिः॒ सूरो॒ नाद्यौ॑त् ॥
Vier sind mein, des Sohnes des Maśarśāra; drei gehören dem König und dem siegreichen Āyavasa. O Mitra und Varuṇa, euer Wagen, weitreichend, mit schönen Zügeln und guter Führung, strahlte wie die Sonne.