ಋಗ್ವೇದ · ಸೂಕ್ತ 1.38

1.38.1

कद्ध॑ नू॒नं क॑धप्रियः पि॒ता पु॒त्रं न हस्त॑योः ।
द॒धि॒ध्वे वृ॑क्तबर्हिषः ॥

ಕಧಪ್ರಿಯರೇ, ಕತ್ತರಿಸಿದ ದರ್ಭೆ ಹೊಂದಿದ ಮರುತರೇ! ತಂದೆ ಮಗನನ್ನು ಎರಡು ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಂತೆ, ಈಗ ನೀವು ನಮ್ಮನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದೀರಿ.

क्व॑ नू॒नं कद्वो॒ अर्थं॒ गन्ता॑ दि॒वो न पृ॑थि॒व्याः ।
क्व॑ वो॒ गावो॒ न र॑ण्यन्ति ॥

ಈಗ ನೀವು ಎಲ್ಲಿದ್ದೀರಿ? ಆಕಾಶದಿಂದ ಭೂಮಿಗೆ ಬಂದಂತೆ ನಿಮ್ಮ ಗುರಿಯನ್ನು ಯಾವಾಗ ತಲುಪುತ್ತೀರಿ? ಸಂತೋಷದಿಂದ ಓಡುವ ಹಸುಗಳಂತೆ ನೀವು ಎಲ್ಲಿದ್ದೀರಿ?

क्व॑ वः सु॒म्ना नव्यां॑सि॒ मरु॑तः॒ क्व॑ सुवि॒ता ।
क्वो॑ विश्वा॑नि॒ सौभ॑गा ॥

ಮರುತರೇ, ನಿಮ್ಮ ಹೊಸ ಸುಖಗಳು ಎಲ್ಲಿವೆ? ನಿಮ್ಮ ನೆರವು ಎಲ್ಲಿದೆ? ಎಲ್ಲ ಶುಭ ಭಾಗ್ಯಗಳು ಎಲ್ಲಿವೆ?

यद्यू॒यं पृ॑श्निमातरो॒ मर्ता॑सः॒ स्यात॑न ।
स्तो॒ता वो॑ अ॒मृतः॑ स्यात् ॥

ಚಿತ್ರಿತ ತಾಯಂದಿರ ಮಕ್ಕಳೇ, ನೀವು ಮನುಷ್ಯರಾಗಿದ್ದಾಗ, ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುವವನು ಅಮರನಾಗಲಿ.

मा वो॑ मृ॒गो न यव॑से जरि॒ता भू॒दजो॑ष्यः ।
प॒था य॒मस्य॑ गा॒दुप॑ ॥

ನಿಮ್ಮ ಗಾಯಕನು ಯಮನ ದಾರಿಗೆ ಹೋಗದಿರಲಿ; ಹುಲ್ಲಿಗಾಗಿ ಜಿಂಕೆ ಹೇಗೋ ಅವನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿತನಾಗದಿರಲಿ.

मो षु णः॒ परा॑परा॒ निरृ॑तिर्दु॒र्हणा॑ वधीत् ।
प॒दी॒ष्ट तृष्ण॑या स॒ह ॥

ದೂರದಿಂದಲಾಗಲಿ ಹತ್ತಿರದಿಂದಲಾಗಲಿ ನಿರೃತಿ (ನಾಶ) ನಮ್ಮನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹೊಡೆಯದಿರಲಿ; ದಾಹದೊಂದಿಗೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಬೀಳಿಸದಿರಲಿ.

स॒त्यं त्वे॒षा अम॑वन्तो॒ धन्व॑ञ्चि॒दा रु॒द्रिया॑सः ।
मिहं॑ कृण्वन्त्यवा॒ताम् ॥

ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಹೊಳೆಯುವ, ಕಟ್ಟಲಾಗದ ಮರುತ್‌ಗಳು ಒಣ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಮಂಜನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಾರೆ, ರುದ್ರನ ಮಕ್ಕಳು.

वा॒श्रेव॑ वि॒द्युन्मि॑माति व॒त्सं न मा॒ता सि॑षक्ति ।
यदे॑षां वृ॒ष्टिरस॑र्जि ॥

ಕರುವಿಗಾಗಿ ಹಸು ಕೂಗುವಂತೆ ಮಿಂಚು ಗರ್ಜಿಸುತ್ತದೆ; ತಾಯಿ ಕರುವನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ, ಅವರ ಮಳೆ ಬಿಡುಗಡೆಯಾದಾಗ.

दिवा॑ चि॒त्तमः॑ कृण्वन्ति प॒र्जन्ये॑नोदवा॒हेन॑ ।
यत्पृ॑थि॒वीं व्यु॒न्दन्ति॑ ॥

ಹಗಲಿನಲ್ಲೂ ಅವರು ಕತ್ತಲನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಾರೆ; ಪರ್ಜನ್ಯನೊಂದಿಗೆ, ನೀರು ಹೊರುವ ಮೇಘದೊಂದಿಗೆ; ಅವರು ಭೂಮಿಯನ್ನು ತೋಯಿಸುವಾಗ.

अध॑ स्व॒नान्म॒रुतां॒ विश्व॒मा सद्म॒ पार्थि॑वम् ।
अरे॑जन्त॒ प्र मानु॑षाः ॥

ಆಗ ಮರುತ್‌ಗಳ ಗರ್ಜನೆಯಿಂದ ಮಾನವರೆಲ್ಲರೂ ನಡುಗಿದರು; ಭೂಮಿಯ ಅವರ ಎಲ್ಲಾ ನೆಲೆಗಳೂ ಕಂಪಿಸಿದವು.

मरु॑तो वीळुपा॒णिभि॑श्चि॒त्रा रोध॑स्वती॒रनु॑ ।
या॒तेमखि॑द्रयामभिः ॥

ಓ ಮರುತ್‌ಗಳೇ, ಈಟಿ ಹಿಡಿದ ಕೈಗಳಿಂದ, ಹೊಳೆಯುವವರೇ, ಮೇಘ ತುಂಬಿದ ದಾರಿಗಳ ಉದ್ದಕ್ಕೂ ಬನ್ನಿ, ದಣಿವರಿಯದ ಕುದುರೆಗಳೊಂದಿಗೆ.

स्थि॒रा वः॑ सन्तु ने॒मयो॒ रथा॒ अश्वा॑स एषाम् ।
सुसं॑स्कृता अ॒भीश॑वः ॥

ನಿಮ್ಮ ರಥಗಳ ಚಕ್ರದ ಅಂಚುಗಳು ಸ್ಥಿರವಾಗಿರಲಿ; ಅವರ ಕುದುರೆಗಳೂ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರಲಿ; ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ ಲಗಾಮುಗಳೊಂದಿಗೆ.

अच्छा॑ वदा॒ तना॑ गि॒रा ज॒रायै॒ ब्रह्म॑ण॒स्पति॑म् ।
अ॒ग्निं मि॒त्रं न द॑र्श॒तम् ॥

ಸ್ತುತಿಯ ಮಾತಿನಿಂದ, ಮುದುಕನಿಗಾಗಿ, ಬ್ರಹ್ಮದ ಪ್ರಭು ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಕುರಿತು ಮಾತನಾಡು; ಮಿತ್ರನಂತೆ ಸುಂದರನಾದ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಕುರಿತು ಮಾತನಾಡು.

मि॒मी॒हि श्लोक॑मा॒स्ये॑ प॒र्जन्य॑ इव ततनः ।
गाय॑ गाय॒त्रमु॒क्थ्य॑म् ॥

ಶ್ಲೋಕವನ್ನು ಬಾಯಲ್ಲಿ ರೂಪಿಸು; ಪರ್ಜನ್ಯನು ಮಳೆಯನ್ನು ಹರಡುವಂತೆ ಹರಡು; ಪಠಿಸಬೇಕಾದ ಗಾಯತ್ರಿ ಗೀತೆಯನ್ನು ಹಾಡು.

वन्द॑स्व॒ मारु॑तं ग॒णं त्वे॒षं प॑न॒स्युम॒र्किण॑म् ।
अ॒स्मे वृ॒द्धा अ॑सन्नि॒ह ॥

ಮರುತ್ತುಗಳ ಗಣವನ್ನು ಸ್ತುತಿಸು; ಅವರು ಉಗ್ರರು, ವೇಗವಂತರು, ಪ್ರಕಾಶಮಾನರು; ಅವರು ಇಲ್ಲಿ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದವರಾಗಿರಲಿ.