ਰਿਗਵੇਦ · ਸੂਕਤ 1.38

1.38.1

कद्ध॑ नू॒नं क॑धप्रियः पि॒ता पु॒त्रं न हस्त॑योः ।
द॒धि॒ध्वे वृ॑क्तबर्हिषः ॥

ਹੇ ਕਧਪ੍ਰਿਯ, ਕੱਟੇ ਹੋਏ ਬਰਹਿਸ (ਦਰਭ) ਵਾਲੇ ਮਰੁਤੋ! ਜਿਵੇਂ ਪਿਤਾ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਦੋਹਾਂ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਥਾਮਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਥਾਮਿਆ ਹੈ।

क्व॑ नू॒नं कद्वो॒ अर्थं॒ गन्ता॑ दि॒वो न पृ॑थि॒व्याः ।
क्व॑ वो॒ गावो॒ न र॑ण्यन्ति ॥

ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਕਿੱਥੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਵੱਲ ਵਾਂਗ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਮੰਜ਼ਿਲ ਕਦੋਂ ਪਹੁੰਚੋਗੇ? ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਦੌੜਦੀਆਂ ਗਾਵਾਂ ਵਾਂਗ ਤੁਸੀਂ ਕਿੱਥੇ ਹੋ?

क्व॑ वः सु॒म्ना नव्यां॑सि॒ मरु॑तः॒ क्व॑ सुवि॒ता ।
क्वो॑ विश्वा॑नि॒ सौभ॑गा ॥

ਹੇ ਮਰੁਤੋ, ਤੁਹਾਡੇ ਨਵੇਂ ਸੁੱਖ ਕਿੱਥੇ ਹਨ? ਤੁਹਾਡੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਿੱਥੇ ਹੈ? ਸਾਰੇ ਸੁਭਾਗ ਕਿੱਥੇ ਹਨ?

यद्यू॒यं पृ॑श्निमातरो॒ मर्ता॑सः॒ स्यात॑न ।
स्तो॒ता वो॑ अ॒मृतः॑ स्यात् ॥

ਹੇ ਚਿਤਰੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰੋ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਮਰਤਬਾਨ ਹੋਵੋ, ਤੁਹਾਡਾ ਸਤੋਤਾ ਅਮਰ ਹੋਵੇ।

मा वो॑ मृ॒गो न यव॑से जरि॒ता भू॒दजो॑ष्यः ।
प॒था य॒मस्य॑ गा॒दुप॑ ॥

ਤੁਹਾਡਾ ਗਾਇਕ ਯਮ ਦੇ ਰਾਹ ਨਾ ਜਾਵੇ; ਘਾਹ ਲਈ ਹਿਰਨ ਵਾਂਗ ਉਹ ਅਣਗੌਲਿਆ ਨਾ ਹੋਵੇ।

मो षु णः॒ परा॑परा॒ निरृ॑तिर्दु॒र्हणा॑ वधीत् ।
प॒दी॒ष्ट तृष्ण॑या स॒ह ॥

ਦੂਰੋਂ ਜਾਂ ਨੇੜਿਓਂ, ਨਿਰ੍ਰਤਿ (ਵਿਨਾਸ਼) ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾ ਮਾਰੇ; ਪਿਆਸ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਨਾ ਡੇਗੇ।

स॒त्यं त्वे॒षा अम॑वन्तो॒ धन्व॑ञ्चि॒दा रु॒द्रिया॑सः ।
मिहं॑ कृण्वन्त्यवा॒ताम् ॥

ਸੱਚਮੁੱਚ ਚਮਕਦੇ, ਬੇਰੋਕ ਮਰੁਤ ਸੁੱਕੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੀ ਧੁੰਦ ਰਚਦੇ ਹਨ, ਰੁਦਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ।

वा॒श्रेव॑ वि॒द्युन्मि॑माति व॒त्सं न मा॒ता सि॑षक्ति ।
यदे॑षां वृ॒ष्टिरस॑र्जि ॥

ਵੱਛੜੇ ਲਈ ਗਾਂ ਅੜਾਉਂਦੀ ਹੈ ਤਿਵੇਂ ਬਿਜਲੀ ਗਰਜਦੀ ਹੈ; ਮਾਂ ਜਿਵੇਂ ਵੱਛੜੇ ਨੂੰ ਜੱਫੀ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਛੁੱਟਦੀ ਹੈ।

दिवा॑ चि॒त्तमः॑ कृण्वन्ति प॒र्जन्ये॑नोदवा॒हेन॑ ।
यत्पृ॑थि॒वीं व्यु॒न्दन्ति॑ ॥

ਦਿਨ ਵੇਲੇ ਵੀ ਉਹ ਹਨੇਰਾ ਰਚਦੇ ਹਨ; ਪਰਜਨਯ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਢੋਣ ਵਾਲੇ ਬੱਦਲ ਨਾਲ; ਜਦੋਂ ਉਹ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਭਿਉਂਦੇ ਹਨ।

अध॑ स्व॒नान्म॒रुतां॒ विश्व॒मा सद्म॒ पार्थि॑वम् ।
अरे॑जन्त॒ प्र मानु॑षाः ॥

ਤਦ ਮਰੁਤਾਂ ਦੀ ਗਰਜ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਮਨੁੱਖ ਕੰਬ ਉੱਠੇ; ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਟਿਕਾਣੇ ਵੀ ਹਿੱਲ ਗਏ।

मरु॑तो वीळुपा॒णिभि॑श्चि॒त्रा रोध॑स्वती॒रनु॑ ।
या॒तेमखि॑द्रयामभिः ॥

ਹੇ ਮਰੁਤੋ, ਬਰਛੀ ਫੜੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ, ਚਮਕਦਿਓ, ਬੱਦਲਾਂ ਭਰੇ ਰਸਤਿਆਂ ਨਾਲ ਆਓ, ਨਾ ਥੱਕਣ ਵਾਲੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ।

स्थि॒रा वः॑ सन्तु ने॒मयो॒ रथा॒ अश्वा॑स एषाम् ।
सुसं॑स्कृता अ॒भीश॑वः ॥

ਤੁਹਾਡੇ ਰਥਾਂ ਦੇ ਪਹੀਆਂ ਦੇ ਘੇਰੇ ਪੱਕੇ ਰਹਿਣ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘੋੜੇ ਵੀ; ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀਆਂ ਲਗਾਮਾਂ ਨਾਲ।

अच्छा॑ वदा॒ तना॑ गि॒रा ज॒रायै॒ ब्रह्म॑ण॒स्पति॑म् ।
अ॒ग्निं मि॒त्रं न द॑र्श॒तम् ॥

ਸਤੁਤੀ ਦੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ, ਬੁੱਢੇ ਲਈ, ਬ੍ਰਹਮ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਿਤ ਹੋ; ਮਿੱਤਰ ਵਾਂਗ ਸੁੰਦਰ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਿਤ ਹੋ।

मि॒मी॒हि श्लोक॑मा॒स्ये॑ प॒र्जन्य॑ इव ततनः ।
गाय॑ गाय॒त्रमु॒क्थ्य॑म् ॥

ਸ਼ਲੋਕ ਨੂੰ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਘੜ; ਪਰਜਨਯ ਜਿਵੇਂ ਮੀਂਹ ਫੈਲਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤਿਵੇਂ ਫੈਲਾ; ਉਚਾਰਨਯੋਗ ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਗੀਤ ਗਾ।

वन्द॑स्व॒ मारु॑तं ग॒णं त्वे॒षं प॑न॒स्युम॒र्किण॑म् ।
अ॒स्मे वृ॒द्धा अ॑सन्नि॒ह ॥

ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਗਣ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰ; ਉਹ ਪ੍ਰਚੰਡ, ਤੇਜ਼ ਅਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਹਨ; ਉਹ ਇੱਥੇ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚ ਵਧੇ ਹੋਏ ਹੋਣ।