ரிக் வேதம் · சூக்தம் 1.38
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.38.1
कद्ध॑ नू॒नं क॑धप्रियः पि॒ता पु॒त्रं न हस्त॑योः ।
द॒धि॒ध्वे वृ॑क्तबर्हिषः ॥
கதப்பிரியரே, வெட்டப்பட்ட தர்ப்பைப் புல்லை உடையவர்களே! தந்தை மகனைத் தன் இரு கைகளில் ஏந்துவது போல், இப்போது நீங்கள் எங்களை ஏந்தியிருக்கிறீர்கள்.
1.38.2
क्व॑ नू॒नं कद्वो॒ अर्थं॒ गन्ता॑ दि॒वो न पृ॑थि॒व्याः ।
क्व॑ वो॒ गावो॒ न र॑ण्यन्ति ॥
இப்போது நீங்கள் எங்கே? எப்போது உங்கள் இலக்கை அடைவீர்கள், வானிலிருந்து பூமிக்கு வருவது போல? நீங்கள் எங்கே, பசுக்கள் மகிழ்ச்சியுடன் ஓடுவது போல?
1.38.3
क्व॑ वः सु॒म्ना नव्यां॑सि॒ मरु॑तः॒ क्व॑ सुवि॒ता ।
क्वो॑ विश्वा॑नि॒ सौभ॑गा ॥
மருத்துகளே, உங்கள் புதிய இன்பங்கள் எங்கே? உங்கள் உதவி எங்கே? எல்லா நற்பேறுகளும் எங்கே?
1.38.4
यद्यू॒यं पृ॑श्निमातरो॒ मर्ता॑सः॒ स्यात॑न ।
स्तो॒ता वो॑ अ॒मृतः॑ स्यात् ॥
புள்ளிமான் தாய்மாரின் மக்களே, நீங்கள் மனிதர்களாய் இருக்கும்போது, உங்களைப் போற்றுபவர் அழியாதவராகட்டும்.
1.38.5
मा वो॑ मृ॒गो न यव॑से जरि॒ता भू॒दजो॑ष्यः ।
प॒था य॒मस्य॑ गा॒दुप॑ ॥
உங்கள் பாடகர் யமனின் வழியில் செல்லாதிருக்கட்டும்; புல்லுக்காக ஏங்கும் மான் போல் அவர் புறக்கணிக்கப்படாமல் இருக்கட்டும்.
1.38.6
मो षु णः॒ परा॑परा॒ निरृ॑तिर्दु॒र्हणा॑ वधीत् ।
प॒दी॒ष्ट तृष्ण॑या स॒ह ॥
அருகிலும் தொலைவிலும் உள்ள நிர்ருதி (அழிவு) நம்மை நன்றாக அடிக்கட்டும்; தாகத்துடன் நம்மை வீழ்த்தாது இருக்கட்டும்.
1.38.7
स॒त्यं त्वे॒षा अम॑वन्तो॒ धन्व॑ञ्चि॒दा रु॒द्रिया॑सः ।
मिहं॑ कृण्वन्त्यवा॒ताम् ॥
உண்மையாகவே ஒளிரும் மருத்துகள், அடக்க முடியாதவர்கள், வறண்ட நிலத்திலும் பனிமூட்டத்தைச் செய்கின்றனர், ருத்ரனின் மக்கள்.
1.38.8
वा॒श्रेव॑ वि॒द्युन्मि॑माति व॒त्सं न मा॒ता सि॑षक्ति ।
यदे॑षां वृ॒ष्टिरस॑र्जि ॥
கன்றுக்காக பசு கத்துவது போல மின்னல் முழங்குகிறது; தாய் கன்றைத் தழுவுவது போல, அவர்களின் மழை பொழியும்போது.
1.38.9
दिवा॑ चि॒त्तमः॑ कृण्वन्ति प॒र्जन्ये॑नोदवा॒हेन॑ ।
यत्पृ॑थि॒वीं व्यु॒न्दन्ति॑ ॥
பகலிலும் அவர்கள் இருளை உண்டாக்குகின்றனர், பர்ஜன்யனோடும் நீர் சுமக்கும் மேகத்தோடும்; அவர்கள் பூமியை நனைக்கும்போது.
1.38.10
अध॑ स्व॒नान्म॒रुतां॒ विश्व॒मा सद्म॒ पार्थि॑वम् ।
अरे॑जन्त॒ प्र मानु॑षाः ॥
அப்போது மருத்துகளின் முழக்கத்தால் மனிதர்கள் அனைவரும் நடுங்கினர்; பூமியிலுள்ள அவர்களின் அனைத்து வாசஸ்தலங்களும் அதிர்ந்தன.
1.38.11
मरु॑तो वीळुपा॒णिभि॑श्चि॒त्रा रोध॑स्वती॒रनु॑ ।
या॒तेमखि॑द्रयामभिः ॥
ஓ மருத்துகளே, ஈட்டி ஏந்திய கைகளுடன், பிரகாசமானவர்களே, மேகங்கள் நிறைந்த திசைகளைத் தொடர்ந்து வாருங்கள், சோர்வறியா குதிரைகளோடு.
1.38.12
स्थि॒रा वः॑ सन्तु ने॒मयो॒ रथा॒ अश्वा॑स एषाम् ।
सुसं॑स्कृता अ॒भीश॑वः ॥
உங்கள் தேர்ச் சக்கர விளிம்புகள் உறுதியாக இருக்கட்டும்; அவர்களின் குதிரைகளும் உறுதியாக இருக்கட்டும்; நன்கு செய்யப்பட்ட, நன்கு தயாரான கடிவாளங்களுடன்.
1.38.13
अच्छा॑ वदा॒ तना॑ गि॒रा ज॒रायै॒ ब्रह्म॑ण॒स्पति॑म् ।
अ॒ग्निं मि॒त्रं न द॑र्श॒तम् ॥
பாடலுடன் முதியவருக்காக, பிரார்த்தனையின் தலைவரான அக்னியை நோக்கிப் பேசு; நண்பன் மித்திரனைப் போல அழகிய அக்னியை நோக்கிப் பேசு.
1.38.14
मि॒मी॒हि श्लोक॑मा॒स्ये॑ प॒र्जन्य॑ इव ततनः ।
गाय॑ गाय॒त्रमु॒क्थ्य॑म् ॥
பாடலை வாயில் அமை; பர்ஜன்யன் மழையைப் பரப்புவது போல் பரப்பு; ஓதத்தக்க காயத்ரி பாடலைப் பாடு.
1.38.15
वन्द॑स्व॒ मारु॑तं ग॒णं त्वे॒षं प॑न॒स्युम॒र्किण॑म् ।
अ॒स्मे वृ॒द्धा अ॑सन्नि॒ह ॥
மருத்துக்களின் கூட்டத்தைப் போற்று; அவர்கள் கடுமையும் விரைவும் ஒளியும் உடையவர்கள்; அவர்கள் இங்கே நம்மிடையே வளர்ந்தவர்களாக இருக்கட்டும்.