ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 2.1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.1.1
त्वम॑ग्ने॒ द्युभि॒स्त्वमा॑शुशु॒क्षणि॒स्त्वम॒द्भ्यस्त्वमश्म॑न॒स्परि॑ ।
त्वं वने॑भ्य॒स्त्वमोष॑धीभ्य॒स्त्वं नृ॒णां नृ॑पते जायसे॒ शुचिः॑ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଦିନ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରକଟ ହୁଅ, ତୁମେ ଦୀପ୍ତି କାମନାକାରୀ; ତୁମେ ଜଳରୁ, ତୁମେ ପଥରରୁ ଜନ୍ମ ହୁଅ। ତୁମେ ବନରୁ, ତୁମେ ଔଷଧି ଗଛରୁ; ହେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁ, ତୁମେ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜନ୍ମ ହୁଅ।
2.1.2
तवा॑ग्ने हो॒त्रं तव॑ पो॒त्रमृ॒त्वियं॒ तव॑ ने॒ष्ट्रं त्वम॒ग्निदृ॑ताय॒तः ।
तव॑ प्रशा॒स्त्रं त्वम॑ध्वरीयसि ब्र॒ह्मा चासि॑ गृ॒हप॑तिश्च नो॒ दमे॑ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମର ହୋତା କର୍ମ ଅଛି, ତୁମର ପୋତା କର୍ମ ଋତୁ ଅନୁସାରେ, ତୁମର ନେଷ୍ଟା କର୍ମ ଅଛି; ଋତ ଇଚ୍ଛୁକ ଅଗ୍ନିଧ ତୁମେ। ତୁମର ପ୍ରଶାସ୍ତା କର୍ମ ଅଛି, ତୁମେ ଅଧ୍ୱର୍ଯ୍ୟୁ ରୂପେ କାର୍ଯ୍ୟ କର; ତୁମେ ବ୍ରହ୍ମା ଏବଂ ଆମ ଘରେ ଗୃହପତି ମଧ୍ୟ ତୁମେ।
2.1.3
त्वम॑ग्न॒ इन्द्रो॑ वृष॒भः स॒ताम॑सि॒ त्वं विष्णु॑रुरुगा॒यो न॑म॒स्यः॑ ।
त्वं ब्र॒ह्मा र॑यि॒विद्ब्र॑ह्मणस्पते॒ त्वं वि॑धर्तः सचसे॒ पुरं॑ध्या ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ହିଁ ଇନ୍ଦ୍ର, ବୃଷଭ, ସଜ୍ଜନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ବିଦ୍ୟମାନ; ତୁମେ ହିଁ ବିଷ୍ଣୁ, ବିଶାଳ ପାଦବିକ୍ଷେପକାରୀ, ବନ୍ଦନୀୟ। ତୁମେ ହିଁ ବ୍ରହ୍ମା, ଧନ ଜାଣୁଥିବା; ହେ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି, ତୁମେ ଧାରକ, ଜ୍ଞାନମୟ ସ୍ତୁତିରେ ତୁମେ ସେବିତ ହୁଅ।
2.1.4
त्वम॑ग्ने॒ राजा॒ वरु॑णो धृ॒तव्र॑त॒स्त्वं मि॒त्रो भ॑वसि द॒स्म ईड्यः॑ ।
त्वम॑र्य॒मा सत्प॑ति॒र्यस्य॑ स॒म्भुजं॒ त्वमंशो॑ वि॒दथे॑ देव भाज॒युः ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ରାଜା ବରୁଣ, ଋତବ୍ରତ ଧାରଣକାରୀ; ତୁମେ ମିତ୍ର ହୁଅ, ଦର୍ଶନୀୟ ଓ ସ୍ତୁତ୍ୟ। ତୁମେ ହିଁ ଅର୍ୟମା, ସଜ୍ଜନମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁ, ଯାହାଙ୍କ ସହିତ ତୁମେ ଭାଗୀଦାର ହୁଅ; ହେ ଦେବ, ବଣ୍ଟନର ଅଂଶ ମଧ୍ୟ ତୁମେ।
2.1.5
त्वम॑ग्ने॒ त्वष्टा॑ विध॒ते सु॒वीर्यं॒ तव॒ ग्नावो॑ मित्रमहः सजा॒त्य॑म् ।
त्वमा॑शु॒हेमा॑ ररिषे॒ स्वश्व्यं॒ त्वं न॒रां शर्धो॑ असि पुरू॒वसुः॑ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ତ୍ୱଷ୍ଟା, ଯଜମାନଙ୍କୁ ଉତ୍ତମ ବୀରତ୍ୱ ଦେଉଥିବା; ତୁମର ସଖ୍ୟ ଓ ସମାନ ଜନ୍ମର ସମ୍ବନ୍ଧ ଅଛି। ତୁମେ ଦ୍ରୁତ ଶିଖା ବିଶିଷ୍ଟ, ଉତ୍ତମ ଘୋଡ଼ାର ଧନ ତୁମେ ଦେଇଛ; ତୁମେ ମନୁଷ୍ୟର ବଳ, ଅନେକ ଧନ ଥିବା।
2.1.6
त्वम॑ग्ने रु॒द्रो असु॑रो म॒हो दि॒वस्त्वं शर्धो॒ मारु॑तं पृ॒क्ष ई॑शिषे ।
त्वं वातै॑ररु॒णैर्या॑सि शंग॒यस्त्वं पू॒षा वि॑ध॒तः पा॑सि॒ नु त्मना॑ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ରୁଦ୍ର, ମହାନ ଅସୁର, ଦ୍ୟୁଲୋକର; ତୁମେ ମରୁତମାନଙ୍କର ବଳ, ଚିତ୍ରିତ ଦଳ ଉପରେ ଶାସନ କର। ତୁମେ ବାୟୁମାନଙ୍କ ସହିତ, ଲାଲ ମରୁତମାନଙ୍କ ସହିତ ଯାଅ, ଶାନ୍ତି-ସୁଖ ଦେଉଥିବା ଶଙ୍ଗୟ ତୁମେ; ତୁମେ ପୂଷା, ଉପାସକମାନଙ୍କୁ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ରକ୍ଷା କର।
2.1.7
त्वम॑ग्ने द्रविणो॒दा अ॑रं॒कृते॒ त्वं दे॒वः स॑वि॒ता र॑त्न॒धा अ॑सि ।
त्वं भगो॑ नृपते॒ वस्व॑ ईशिषे॒ त्वं पा॒युर्दमे॒ यस्तेऽवि॑धत् ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଧନଦାତା; ଯଜ୍ଞକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମେ ସବିତା ଦେବତା, ରତ୍ନଦାତା। ତୁମେ ଭଗ, ହେ ନୃପତି, ତୁମେ ସମ୍ପଦ ଉପରେ ଶାସନ କର; ଗୃହରେ ତୁମେ ରକ୍ଷକ, ଯେ ତୁମକୁ ଉପାସନା କରେ ତାହାର ପାଇଁ।
2.1.8
त्वाम॑ग्ने॒ दम॒ आ वि॒श्पतिं॒ विश॒स्त्वां राजा॑नं सुवि॒दत्र॑मृञ्जते ।
त्वं विश्वा॑नि स्वनीक पत्यसे॒ त्वं स॒हस्रा॑णि श॒ता दश॒ प्रति॑ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ଗୃହରେ ତୁମକୁ, ବଂଶର ଅଧିପତିଙ୍କୁ, ପ୍ରଜାମାନେ ତୁମକୁ, ରାଜାଙ୍କୁ, ସୁବିଦତ୍ରଙ୍କୁ ଭଜନ୍ତି। ହେ ସୁନ୍ଦର ମୁଖ, ତୁମେ ସବୁ ଶାସନ କର; ହଜାର, ଶହ, ଦଶ ଉପରେ ତୁମେ।
2.1.9
त्वाम॑ग्ने पि॒तर॑मि॒ष्टिभि॒र्नर॒स्त्वां भ्रा॒त्राय॒ शम्या॑ तनू॒रुच॑म् ।
त्वं पु॒त्रो भ॑वसि॒ यस्तेऽवि॑ध॒त्त्वं सखा॑ सु॒शेवः॑ पास्या॒धृषः॑ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ପିତା ରୂପେ ତୁମକୁ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଇଷ୍ଟିରେ; ଭ୍ରାତୃତ୍ୱ ପାଇଁ ଶମୀ କାଠି ସହିତ, ଶରୀର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳକାରୀଙ୍କୁ। ଯେ ତୁମକୁ ଉପାସନା କରେ ତାହାର ପାଇଁ ତୁମେ ପୁତ୍ର ହୁଅ; ତୁମେ ସଖା, ଶୁଭ ଆଶୀର୍ବାଦଦାତା; ଆକ୍ରମଣକାରୀଙ୍କଠାରୁ ତୁମେ ରକ୍ଷା କର।
2.1.10
त्वम॑ग्न ऋ॒भुरा॒के न॑म॒स्य॑स्त्वं वाज॑स्य क्षु॒मतो॑ रा॒य ई॑शिषे ।
त्वं वि भा॒स्यनु॑ दक्षि दा॒वने॒ त्वं वि॒शिक्षु॑रसि य॒ज्ञमा॒तनिः॑ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଋଭୁ, ଗୃହରେ ନମସ୍କାରଯୋଗ୍ୟ; ବଳବାନ, ପ୍ରଚୁର ଧନର ଅଧିପତି ତୁମେ। ତୁମେ ଦାନ ପାଇଁ ନିପୁଣତାରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଅ; ତୁମେ ପଥର ଶାସକ, ଯଜ୍ଞର ବିସ୍ତାରକ।
2.1.11
त्वम॑ग्ने॒ अदि॑तिर्देव दा॒शुषे॒ त्वं होत्रा॒ भार॑ती वर्धसे गि॒रा ।
त्वमिळा॑ श॒तहि॑मासि॒ दक्ष॑से॒ त्वं वृ॑त्र॒हा व॑सुपते॒ सर॑स्वती ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଅଦିତି, ହେ ଦେବ, ଦାତା ପାଇଁ; ତୁମେ ହୋତା ରୂପେ ଭାରତୀ, ଗୀତରେ ତୁମେ ବଢ଼ୁଛ। ତୁମେ ଇଳା, ଶହେ ଶୀତ ବିଶିଷ୍ଟା; ତୁମେ ନିପୁଣତା ପାଇଁ। ତୁମେ ବୃତ୍ରହନ୍ତା, ହେ ଧନପତି; ତୁମେ ସରସ୍ୱତୀ।
2.1.12
त्वम॑ग्ने॒ सुभृ॑त उत्त॒मं वय॒स्तव॑ स्पा॒र्हे वर्ण॒ आ सं॒दृशि॒ श्रियः॑ ।
त्वं वाजः॑ प्र॒तर॑णो बृ॒हन्न॑सि॒ त्वं र॒यिर्ब॑हु॒लो वि॒श्वत॑स्पृ॒थुः ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ସୁଭୃତ, ଉତ୍ତମ ତେଜ; ତୁମର ଇଷ୍ଟ ରୂପରେ, ତୁମ ଦର୍ଶନରେ ତୁମର ଶ୍ରୀ ପ୍ରକଟ ହୁଏ। ତୁମେ ବାଜ, ପାର କରାଇବା, ବିଶାଳ; ତୁମେ ଧନ, ପ୍ରଚୁର, ସର୍ବତ୍ର ବିସ୍ତୃତ।
2.1.13
त्वाम॑ग्न आदि॒त्यास॑ आ॒स्यं॑ त्वां जि॒ह्वां शुच॑यश्चक्रिरे कवे ।
त्वां रा॑ति॒षाचो॑ अध्व॒रेषु॑ सश्चिरे॒ त्वे दे॒वा ह॒विर॑द॒न्त्याहु॑तम् ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ଆଦିତ୍ୟମାନେ ତୁମକୁ ସେମାନଙ୍କ ମୁଖ କଲେ; ହେ କବି, ଶୁଚିମାନେ ତୁମକୁ ସେମାନଙ୍କ ଜିହ୍ୱା କଲେ। ଦାତାମାନେ ଯଜ୍ଞରେ ତୁମର ସେବା କଲେ; ତୁମଠାରେ ଦେବତାମାନେ ଆହୁତ ହବିଷ ଭୋଜନ କରନ୍ତି।
2.1.14
त्वे अ॑ग्ने॒ विश्वे॑ अ॒मृता॑सो अ॒द्रुह॑ आ॒सा दे॒वा ह॒विर॑द॒न्त्याहु॑तम् ।
त्वया॒ मर्ता॑सः स्वदन्त आसु॒तिं त्वं गर्भो॑ वी॒रुधां॑ जज्ञिषे॒ शुचिः॑ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମଠାରେ ଅମର ଓ ଅଦ୍ରୋହୀ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଆହୁତ ହବିଷ ଭୋଜନ କରନ୍ତି। ତୁମ ଦ୍ୱାରା ମର୍ତ୍ୟମାନେ ସୁତ ଆହୁତିର ସ୍ୱାଦ ନିଅନ୍ତି; ତୁମେ ଔଷଧିମାନଙ୍କର ଗର୍ଭ, ଶୁଚିରୂପେ ଜନ୍ମିଛ।
2.1.15
त्वं तान्त्सं च॒ प्रति॑ चासि म॒ज्मनाग्ने॑ सुजात॒ प्र च॑ देव रिच्यसे ।
पृ॒क्षो यदत्र॑ महि॒ना वि ते॒ भुव॒दनु॒ द्यावा॑पृथि॒वी रोद॑सी उ॒भे ॥
ତୁମେ ସେସବୁକୁ ଏକତ୍ର ଓ ପୃଥକ ଭାବେ ଧାରଣ କର, ହେ ଶକ୍ତିମାନ; ହେ ସୁଜାତ ଅଗ୍ନି, ହେ ଦେବ, ତୁମେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଏଠାରେ ତୁମ ମହିମାରେ ଯେତେବେଳେ ତାହା ବିଭକ୍ତ ହେଲା, ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀ, ଏହି ଦୁଇ ଲୋକ ତୁମ ପାଇଁ ଅନୁକୂଳ ହେଲେ।
2.1.16
ये स्तो॒तृभ्यो॒ गोअ॑ग्रा॒मश्व॑पेशस॒मग्ने॑ रा॒तिमु॑पसृ॒जन्ति॑ सू॒रयः॑ ।
अ॒स्माञ्च॒ तांश्च॒ प्र हि नेषि॒ वस्य॒ आ बृ॒हद्व॑देम वि॒दथे॑ सु॒वीराः॑ ॥
ସ୍ତୋତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଗାଈମାନଙ୍କୁ ଆଗରେ ରଖି, ଅଶ୍ୱରେ ଅଳଙ୍କୃତ ଦାନ ପଠାନ୍ତି ଯେଉଁ ସୂରିମାନେ — ସେମାନଙ୍କୁ ଓ ଆମକୁ, ହେ ଅଗ୍ନି, ନିଶ୍ଚୟ ଧନ ଆଡ଼କୁ ନେଇ ଚାଲ। ହେ ଧନବାନ, ସଭାରେ ଉତ୍ତମ ବୀରମାନଙ୍କ ସହିତ ଆମେ ମହାନ ବାଣୀ କହିବା।