ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 3.62
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.62.1
इ॒मा उ॑ वां भृ॒मयो॒ मन्य॑माना यु॒वाव॑ते॒ न तुज्या॑ अभूवन् ।
क्व॑ त्यदि॑न्द्रावरुणा॒ यशो॑ वां॒ येन॑ स्मा॒ सिनं॒ भर॑थः॒ सखि॑भ्यः ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଆପଣଙ୍କ ପ୍ରତି ନିବେଦିତ ଏହି ସ୍ତୁତିଗୁଡ଼ିକ କେବେ ବି ତୁଚ୍ଛ ନୁହେଁ। ଆପଣଙ୍କର ସେହି ଯଶ କେଉଁଠାରେ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ଆପଣ ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବନ୍ଧାକୁ ଆଣନ୍ତି।
3.62.2
अ॒यमु॑ वां पुरु॒तमो॑ रयी॒यञ्श॑श्वत्त॒ममव॑से जोहवीति ।
स॒जोषा॑विन्द्रावरुणा म॒रुद्भि॑र्दि॒वा पृ॑थि॒व्या शृ॑णुतं॒ हवं॑ मे ॥
ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉଦାର ଓ ଧନକାମୀ ଏହି ସ୍ତୋତା ଆପଣ ଦୁହିଁଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ସର୍ବଦା ଆହ୍ୱାନ କରେ। ଏକମନା ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣ, ମରୁଦ୍ଗଣଙ୍କ ସହିତ, ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀରୁ ମୋ ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣନ୍ତୁ।
3.62.3
अ॒स्मे तदि॑न्द्रावरुणा॒ वसु॑ ष्याद॒स्मे र॒यिर्म॑रुतः॒ सर्व॑वीरः ।
अ॒स्मान्वरू॑त्रीः शर॒णैर॑वन्तु अ॒स्मान्होत्रा॒ भार॑ती॒ दक्षि॑णाभिः ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣ, ସେହି ଧନ ଆମର ହେଉ। ହେ ମରୁଦ୍ଗଣ, ସମସ୍ତ ବୀରଙ୍କ ସହିତ ଧନ ଆମର ହେଉ। ରକ୍ଷାକାରିଣୀ ଦେବୀମାନେ ଶରଣ ଦ୍ୱାରା ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; ଭାରତୀ ଯଜ୍ଞାହ୍ୱାନ ଓ ଦକ୍ଷିଣା ସହିତ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
3.62.4
बृह॑स्पते जु॒षस्व॑ नो ह॒व्यानि॑ विश्वदेव्य ।
रास्व॒ रत्ना॑नि दा॒शुषे॑ ॥
ହେ ବୃହସ୍ପତି, ଆମ ହବ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କର, ହେ ବିଶ୍ୱଦେବ୍ୟ। ଦାତାଙ୍କୁ ରତ୍ନ ପ୍ରଦାନ କର।
3.62.5
शुचि॑म॒र्कैर्बृह॒स्पति॑मध्व॒रेषु॑ नमस्यत ।
अना॒म्योज॒ आ च॑के ॥
ଯଜ୍ଞରେ ମନ୍ତ୍ରରେ ଶୁଦ୍ଧ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କର। ମୁଁ ନ ନଇଁବା ବଳ ପାଇଛି।
3.62.6
वृ॒ष॒भं च॑र्षणी॒नां वि॒श्वरू॑प॒मदा॑भ्यम् ।
बृह॒स्पतिं॒ वरे॑ण्यम् ॥
ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବୃଷ, ସର୍ବରୂପ, ଅଜେୟ, ବରଣୀୟ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ।
3.62.7
इ॒यं ते॑ पूषन्नाघृणे सुष्टु॒तिर्दे॑व॒ नव्य॑सी ।
अ॒स्माभि॒स्तुभ्यं॑ शस्यते ॥
ହେ ପୂଷନ୍, ହେ ତେଜସ୍ୱୀ ଦେବ, ଏହି ନୂତନ ଉତ୍ତମ ସ୍ତୁତି ଆମ ଦ୍ୱାରା ତୁମ ପାଇଁ ପଢ଼ାଯାଉଛି।
3.62.8
तां जु॑षस्व॒ गिरं॒ मम॑ वाज॒यन्ती॑मवा॒ धिय॑म् ।
व॒धू॒युरि॑व॒ योष॑णाम् ॥
ବଳ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବା ମୋର ସେହି ଗୀତକୁ ଗ୍ରହଣ କର, ମୋ ଧୀକୁ ରକ୍ଷା କର, ବର ଯେପରି କନ୍ୟାମାନଙ୍କୁ ଇଚ୍ଛା କରେ।
3.62.9
यो विश्वा॒भि वि॒पश्य॑ति॒ भुव॑ना॒ सं च॒ पश्य॑ति ।
स नः॑ पू॒षावि॒ता भु॑वत् ॥
ଯେ ସମସ୍ତ ଭୁବନକୁ ଦେଖେ ଓ ସମ୍ୟକ୍ ଭାବେ ନିରୀକ୍ଷଣ କରେ, ସେହି ପୂଷନ୍ ଆମର ରକ୍ଷକ ହେଉନ୍ତୁ।
3.62.10
तत्स॑वि॒तुर्वरे॑ण्यं॒ भर्गो॑ दे॒वस्य॑ धीमहि ।
धियो॒ यो नः॑ प्रचो॒दया॑त् ॥
ସବିତା ଦେବଙ୍କ ସେହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତେଜକୁ ଆମେ ଧ୍ୟାନ କରୁ; ତାହା ଆମ ବୁଦ୍ଧିକୁ ପ୍ରେରଣା ଦେଉ।
3.62.11
दे॒वस्य॑ सवि॒तुर्व॒यं वा॑ज॒यन्तः॒ पुरं॑ध्या ।
भग॑स्य रा॒तिमी॑महे ॥
ସବିତା ଦେବଙ୍କ ଠାରୁ, ବଳ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବା ଆମେ ସ୍ତୁତି-ମନରେ ଭଗଙ୍କ ଦାନ ମାଗୁ।
3.62.12
दे॒वं नरः॑ सवि॒तारं॒ विप्रा॑ य॒ज्ञैः सु॑वृ॒क्तिभिः॑ ।
न॒म॒स्यन्ति॑ धि॒येषि॒ताः ॥
ମନୁଷ୍ୟ ଓ ପ୍ରେରିତ ବିପ୍ରମାନେ ଯଜ୍ଞ ଓ ସୁରଚିତ ସ୍ତୁତିରେ ଦେବ ସବିତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରନ୍ତି, ମନରେ ପ୍ରେରିତ ହୋଇ।
3.62.13
सोमो॑ जिगाति गातु॒विद्दे॒वाना॑मेति निष्कृ॒तम् ।
ऋ॒तस्य॒ योनि॑मा॒सद॑म् ॥
ସୋମ ପଥ ଜାଣି ଆଗକୁ ବଢ଼େ; ସେ ଦେବତାଙ୍କ ସ୍ପଷ୍ଟ ପଥରେ ଚାଲେ ଏବଂ ଋତର ଆସନରେ ଯାଇ ବସେ।
3.62.14
सोमो॑ अ॒स्मभ्यं॑ द्वि॒पदे॒ चतु॑ष्पदे च प॒शवे॑ ।
अ॒न॒मी॒वा इष॑स्करत् ॥
ସୋମ ଆମ ପାଇଁ, ଦ୍ୱିପାଦ ମନୁଷ୍ୟ ଓ ଚତୁଷ୍ପାଦ ପଶୁଙ୍କ ପାଇଁ ରୋଗରହିତ ଅନ୍ନ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରନ୍ତୁ।
3.62.15
अ॒स्माक॒मायु॑र्व॒र्धय॑न्न॒भिमा॑तीः॒ सह॑मानः ।
सोमः॑ स॒धस्थ॒मास॑दत् ॥
ଆମ ଆୟୁଷ ବଢ଼ାଇ, ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଆକ୍ରମଣ ଜୟ କରି, ସୋମ ନିଜ ସ୍ଥାନରେ ଆସି ବସିଲେ।
3.62.16
आ नो॑ मित्रावरुणा घृ॒तैर्गव्यू॑तिमुक्षतम् ।
मध्वा॒ रजां॑सि सुक्रतू ॥
ହେ ମିତ୍ର-ବରୁଣ, ହେ ସୁକର୍ମୀମାନେ! ଘିଅରେ ଆମ ଚରାଗାଁକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରନ୍ତୁ; ମଧୁରେ ଲୋକସମୂହକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରନ୍ତୁ।
3.62.17
उ॒रु॒शंसा॑ नमो॒वृधा॑ म॒ह्ना दक्ष॑स्य राजथः ।
द्राघि॑ष्ठाभिः शुचिव्रता ॥
ହେ ବହୁ ପ୍ରଶଂସିତ, ନମସ୍କାରରେ ବଢ଼ୁଥିବା! ନିଜ ମହିମା ଓ ବଳରେ ତୁମେ ଦୁହେଁ ଶାସନ କର; ହେ ଶୁଦ୍ଧବ୍ରତୀ, ଅତି ବଳବାନ।
3.62.18
गृ॒णा॒ना ज॒मद॑ग्निना॒ योना॑वृ॒तस्य॑ सीदतम् ।
पा॒तं सोम॑मृतावृधा ॥
ଜମଦଗ୍ନି ସହିତ ସ୍ତୁତି କରି ତୁମେ ଋତର ଆସନରେ ବସ; ହେ ଋତର ବର୍ଦ୍ଧକମାନେ, ସୋମ ପାନ କରି ରକ୍ଷା କର।