ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 5.42
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.42.1
प्र शंत॑मा॒ वरु॑णं॒ दीधि॑ती॒ गीर्मि॒त्रं भग॒मदि॑तिं नू॒नम॑श्याः ।
पृष॑द्योनिः॒ पञ्च॑होता शृणोतु॒ अतू॑र्तपन्था॒ असु॑रो मयो॒भुः ॥
ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶାନ୍ତ ବରୁଣଙ୍କୁ, ଦୀପ୍ତିରେ, ସ୍ତୁତିରେ — ମିତ୍ର, ଭଗ ଓ ଅଦିତିଙ୍କୁ ବର୍ତ୍ତମାନ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଉ। ଚିତ୍ରିତ ସ୍ଥାନରେ ବସିଥିବା, ପଞ୍ଚ-ହୋତା, ଅବାଧ ପଥର, କଲ୍ୟାଣଦାତା ଅସୁର ଶୁଣନ୍ତୁ।
5.42.2
प्रति॑ मे॒ स्तोम॒मदि॑तिर्जगृभ्यात्सू॒नुं न मा॒ता हृद्यं॑ सु॒शेव॑म् ।
ब्रह्म॑ प्रि॒यं दे॒वहि॑तं॒ यदस्ति॑ अ॒हं मि॒त्रे वरु॑णे॒ यन्म॑यो॒भु ॥
ଅଦିତି ମୋ ସ୍ତୁତି ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ, ମାତା ପୁତ୍ରକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି ପରି — ହୃଦୟପ୍ରିୟ, ସୁଖକର ବାଣୀକୁ। ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ପ୍ରିୟ ଓ ହିତକର ଯେଉଁ ପ୍ରାର୍ଥନା ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କଠାରେ ଅଛି, କଲ୍ୟାଣଦାୟକ ତାହା ମୁଁ (ଅର୍ପଣ କରେ)।
5.42.3
उदी॑रय क॒वित॑मं कवी॒नामु॒नत्तै॑नम॒भि मध्वा॑ घृ॒तेन॑ ।
स नो॒ वसू॑नि॒ प्रय॑ता हि॒तानि॑ च॒न्द्राणि॑ दे॒वः स॑वि॒ता सु॑वाति ॥
କବିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅତି ଜ୍ଞାନୀଙ୍କୁ ଉଠାଅ, ତାଙ୍କୁ ମହୁ ଓ ଘିଅରେ ସିଞ୍ôନ୍ତୁ। ସେହି ଦେବ ସବିତା ଆମକୁ ଧନ, ଅର୍ପିତ, ହିତକର, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ବସ୍ତୁ ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତୁ।
5.42.4
समि॑न्द्र णो॒ मन॑सा नेषि॒ गोभिः॒ सं सू॒रिभि॑र्हरिवः॒ सं स्व॒स्ति ।
सं ब्रह्म॑णा दे॒वहि॑तं॒ यदस्ति॒ सं दे॒वानां॑ सुम॒त्या य॒ज्ञिया॑नाम् ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମକୁ ମନ ସହିତ ନେଇ ଚାଲ, ଗାଈମାନଙ୍କ ସହିତ, ବୀରମାନଙ୍କ ସହିତ, ହେ ହରିବାନ୍, କଲ୍ୟାଣ ସହିତ। ଦେବତାମାନଙ୍କ ପ୍ରିୟ ପ୍ରାର୍ଥନା ସହିତ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ସୁମତି ସହିତ, ଯଜ୍ଞଯୋଗ୍ୟ ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହିତ ଆମକୁ (ନେଇ ଚାଲ)।
5.42.5
दे॒वो भगः॑ सवि॒ता रा॒यो अंश॒ इन्द्रो॑ वृ॒त्रस्य॑ सं॒जितो॒ धना॑नाम् ।
ऋ॒भु॒क्षा वाज॑ उ॒त वा॒ पुरं॑धि॒रव॑न्तु नो अ॒मृता॑सस्तु॒रासः॑ ॥
ଦେବ ଭଗ, ସବିତା, ଧନର ଅଂଶୀଦାର, ଇନ୍ଦ୍ର — ବୃତ୍ରଙ୍କ ବିଜେତା ଓ ଧନ ଜିତିବାଵାଲା। ଋଭୁକ୍ଷା, ବାଜ, କିମ୍ବା ପୁରନ୍ଧି, ଅମର ଓ ବେଗବାନ — ସେମାନେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
5.42.6
म॒रुत्व॑तो॒ अप्र॑तीतस्य जि॒ष्णोरजू॑र्यतः॒ प्र ब्र॑वामा कृ॒तानि॑ ।
न ते॒ पूर्वे॑ मघव॒न्नाप॑रासो॒ न वी॒र्यं॑ नूत॑नः॒ कश्च॒नाप॑ ॥
ମରୁତ୍ମାନଙ୍କ ସହିତ, ଅଜେୟ, ବିଜୟୀ, ଅକ୍ଳାନ୍ତ — ତାଙ୍କର କର୍ମକୁ ଆମେ କହିବା। ହେ ମଘବନ୍, ତୁମ ପୂର୍ବରୁ ଥିବା ନୁହଁନ୍ତି, ପରେ ଆସିବା ନୁହଁନ୍ତି, ବୀର୍ଯ୍ୟ କୌଣସି ନୂତନ ପ୍ରାପ୍ତ କରିନାହିଁ।
5.42.7
उप॑ स्तुहि प्रथ॒मं र॑त्न॒धेयं॒ बृह॒स्पतिं॑ सनि॒तारं॒ धना॑नाम् ।
यः शंस॑ते स्तुव॒ते शम्भ॑विष्ठः पुरू॒वसु॑रा॒गम॒ज्जोहु॑वानम् ॥
ପ୍ରଥମ ରତ୍ନଦାତା ଓ ଧନଦାତା ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କର। ଯିଏ ଶଂସକ ଓ ସ୍ତୋତାର ଅତ୍ୟନ୍ତ କଲ୍ୟାଣକାରୀ, ସେ ବହୁଧନଶାଳୀ ଆହ୍ୱାନକାରୀ ନିକଟକୁ ଆସନ୍ତୁ।
5.42.8
तवो॒तिभिः॒ सच॑माना॒ अरि॑ष्टा॒ बृह॑स्पते म॒घवा॑नः सु॒वीराः॑ ।
ये अ॑श्व॒दा उ॒त वा॒ सन्ति॑ गो॒दा ये व॑स्त्र॒दाः सु॒भगा॒स्तेषु॒ रायः॑ ॥
ହେ ବୃହସ୍ପତି, ତୁମ ରକ୍ଷାରେ ଯୁକ୍ତ ଲୋକେ ଅକ୍ଷତ, ଧନବାନ ଓ ଉତ୍ତମ ବୀରପୁତ୍ରବାନ ହୁଅନ୍ତୁ। ଯେଉଁମାନେ ଅଶ୍ୱଦାତା, ଗୋଦାତା ଓ ବସ୍ତ୍ରଦାତା, ସୌଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ସେମାନଙ୍କଠାରେ ଧନ ରହୁ।
5.42.9
वि॒स॒र्माणं॑ कृणुहि वि॒त्तमे॑षां॒ ये भु॒ञ्जते॒ अपृ॑णन्तो न उ॒क्थैः ।
अप॑व्रतान्प्रस॒वे वा॑वृधा॒नान्ब्र॑ह्म॒द्विषः॒ सूर्या॑द्यावयस्व ॥
ଏମାନଙ୍କୁ ନେତା କର; ସ୍ତୋତ୍ରରେ ତୃପ୍ତ ନହୋଇ ଭୋଗକାରୀଙ୍କ ଧନ ସେମାନଙ୍କ ପାଖରେ ରହୁ। ବ୍ରତହୀନ, ସନ୍ତାନରେ ବଢ଼ୁଥିବା ବ୍ରହ୍ମଦ୍ୱେଷୀମାନଙ୍କୁ ସୂର୍ଯ୍ୟରୁ ଦୂରେଇ ଦିଅ।
5.42.10
य ओह॑ते र॒क्षसो॑ दे॒ववी॑तावच॒क्रेभि॒स्तं म॑रुतो॒ नि या॑त ।
यो वः॒ शमीं॑ शशमा॒नस्य॒ निन्दा॑त्तु॒च्छ्यान्कामा॑न्करते सिष्विदा॒नः ॥
ଦେବତାଙ୍କ କୃପାରେ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କୁ ଧରୁଥିବା ଲୋକକୁ, ହେ ମରୁତଗଣ, ଚକ୍ରହୀନ ଅସ୍ତ୍ରରେ ପାଡ଼ ଦିଅ। ଯେ ତୁମ ଶମୀ ଓ ସ୍ତୋତାକୁ ନିନ୍ଦେ, ସେ ତୁଚ୍ଛ କାମନା ପୂରଣରେ ଲାଗୁ।
5.42.11
तमु॑ ष्टुहि॒ यः स्वि॒षुः सु॒धन्वा॒ यो विश्व॑स्य॒ क्षय॑ति भेष॒जस्य॑ ।
यक्ष्वा॑ म॒हे सौ॑मन॒साय॑ रु॒द्रं नमो॑भिर्दे॒वमसु॑रं दुवस्य ॥
ଦ୍ରୁତ ଧନୁର୍ଧର, ଉତ୍ତମ ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ ଓ ସବୁ ଔଷଧର ଅଧିପତିଙ୍କୁ ହିଁ ସ୍ତୁତି କର। ମହାନ ସୌମନସ୍ୟ ପାଇଁ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ଯଜନ କର; ନମସ୍କାରରେ ସେହି ଦେବ, ଅସୁରଙ୍କୁ ଡାକ।
5.42.12
दमू॑नसो अ॒पसो॒ ये सु॒हस्ता॒ वृष्णः॒ पत्नी॑र्न॒द्यो॑ विभ्वत॒ष्टाः ।
सर॑स्वती बृहद्दि॒वोत रा॒का द॑श॒स्यन्ती॑र्वरिवस्यन्तु शु॒भ्राः ॥
ଦମୂନସ, ଅପସ (କର୍ମଠ), ସୁହସ୍ତ, ବୃଷଙ୍କ ପତ୍ନୀ, ବିଭୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବ୍ୟାପ୍ତ ନଦୀ, ବୃହଦ୍ଦିବା ସରସ୍ୱତୀ ଓ ରାକା — ଦାନଶୀଳ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଏମାନେ ସମସ୍ତେ ବରଣ କରନ୍ତୁ।
5.42.13
प्र सू म॒हे सु॑शर॒णाय॑ मे॒धां गिरं॑ भरे॒ नव्य॑सीं॒ जाय॑मानाम् ।
य आ॑ह॒ना दु॑हि॒तुर्व॒क्षणा॑सु रू॒पा मि॑ना॒नो अकृ॑णोदि॒दं नः॑ ॥
ମହାନଙ୍କ ପାଇଁ, ଉତ୍ତମ ଆଶ୍ରୟ ପାଇଁ, ଜନ୍ମ ନେଉଥିବା ନୂତନ ବୁଦ୍ଧି ଓ ସ୍ତୁତି-ବାଣୀ ମୁଁ ଆଣେ। କନ୍ୟାର (ଉଷାର) ବକ୍ଷରେ ରୂପ ଗଢ଼ି ଯିଏ ଆମ ପାଇଁ ଏହା କଲେ।
5.42.14
प्र सु॑ष्टु॒ति स्त॒नय॑न्तं रु॒वन्त॑मि॒ळस्पतिं॑ जरितर्नू॒नम॑श्याः ।
यो अ॑ब्दि॒माँ उ॑दनि॒माँ इय॑र्ति॒ प्र वि॒द्युता॒ रोद॑सी उ॒क्षमा॑णः ॥
ହେ ସ୍ତୋତା, ଗର୍ଜନକାରୀ ଓ ଧ୍ୱନିକାରୀ ଇଳାର ପତିଙ୍କୁ ଉତ୍ତମ ସ୍ତୁତିରେ ତୁମେ ନିଶ୍ଚୟ ପାଅ। ମେଘ ଓ ଜଳଭରା ମେଘକୁ ଚଳାଉଥିବା, ବିଦ୍ୟୁତ୍ ସହିତ ଦୁଇ ଲୋକକୁ ଗର୍ଜାଉଥିବା ସେ।
5.42.15
ए॒ष स्तोमो॒ मारु॑तं॒ शर्धो॒ अच्छा॑ रु॒द्रस्य॑ सू॒नूँर्यु॑व॒न्यूँरुद॑श्याः ।
कामो॑ रा॒ये ह॑वते मा स्व॒स्ति उप॑ स्तुहि॒ पृष॑दश्वाँ अ॒यासः॑ ॥
ଏହି ସ୍ତୁତି ମରୁତଙ୍କ ବଳ ଆଡ଼କୁ ପହଞ୍ଚୁ; ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଯୁବ ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ପାଅ। ଇଚ୍ଛା ଧନ ପାଇଁ ଡାକୁଛି, ମୋ କଲ୍ୟାଣ ପାଇଁ। ଅକ୍ଳାନ୍ତ ସ୍ତୋତା, ଚିତ୍ରବର୍ଣ୍ଣ ଘୋଡ଼ାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କର।
5.42.16
प्रैष स्तोमः॑ पृथि॒वीम॒न्तरि॑क्षं॒ वन॒स्पतीँ॒रोष॑धी रा॒ये अ॑श्याः ।
दे॒वोदे॑वः सु॒हवो॑ भूतु॒ मह्यं॒ मा नो॑ मा॒ता पृ॑थि॒वी दु॑र्म॒तौ धा॑त् ॥
ଏହି ସ୍ତୁତି ପୃଥିବୀ, ଅନ୍ତରିକ୍ଷ, ବନସ୍ପତି ଓ ଔଷଧି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଧନ ପାଇଁ ପହଞ୍ଚୁ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦେବତା ସହଜରେ ଆହ୍ୱାନ ପାଆନ୍ତୁ ଓ ମୋ ପାଇଁ ମଙ୍ଗଳ କରନ୍ତୁ। ମାତା ପୃଥିବୀ ଆମକୁ ଦୁର୍ମତିରେ ନ ରଖନ୍ତୁ।
5.42.17
उ॒रौ दे॑वा अनिबा॒धे स्या॑म ॥
ହେ ଦେବଗଣ, ବିସ୍ତୃତ ଓ ଅବରୋଧହୀନ ସ୍ଥାନରେ ଆମେ ରହିବା।
5.42.18
सम॒श्विनो॒रव॑सा॒ नूत॑नेन मयो॒भुवा॑ सु॒प्रणी॑ती गमेम ।
आ नो॑ र॒यिं व॑हत॒मोत वी॒राना विश्वा॑न्यमृता॒ सौभ॑गानि ॥
ଅଶ୍ୱିନଙ୍କ ନୂତନ ସୁରକ୍ଷାରେ, ମଙ୍ଗଳକାରୀ ଓ ଉତ୍ତମ ପଥପ୍ରଦର୍ଶନ ସହିତ ଆମେ ସେମାନଙ୍କ ପାଖରେ ପହଞ୍ଚିବା। ଆମକୁ ଧନ ଓ ବୀର ପୁତ୍ର ଆଣ; ହେ ଅମୃତଗଣ, ସମସ୍ତ ସୌଭାଗ୍ୟ ଦିଅ।