ઋગ્વેદ · સૂક્ત 5.52
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.52.1
प्र श्या॑वाश्व धृष्णु॒यार्चा॑ म॒रुद्भि॒र्ऋक्व॑भिः ।
ये अ॑द्रो॒घम॑नुष्व॒धं श्रवो॒ मद॑न्ति य॒ज्ञियाः॑ ॥
હે શ્યાવાશ્વ, સાહસી મરુતો માટે ઋચાઓ સાથે સ્તુતિ ગાઓ. યજ્ઞને યોગ્ય એવા જે મરુતો નિષ્કપટ, વિધિપૂર્વક અર્પિત યશથી આનંદ પામે છે.
5.52.2
ते हि स्थि॒रस्य॒ शव॑सः॒ सखा॑यः॒ सन्ति॑ धृष्णु॒या ।
ते याम॒न्ना धृ॑ष॒द्विन॒स्त्मना॑ पान्ति॒ शश्व॑तः ॥
તેઓ જ ખરેખર સ્થિર બળના મિત્રો છે; તેઓ સાહસી છે. પોતાના જ પરાક્રમથી તેઓ માર્ગમાં શાશ્વત જનોની રક્ષા કરે છે.
5.52.3
ते स्य॒न्द्रासो॒ नोक्षणोऽति॑ ष्कन्दन्ति॒ शर्व॑रीः ।
म॒रुता॒मधा॒ महो॑ दि॒वि क्ष॒मा च॑ मन्महे ॥
તેઓ વહેતા, વરસાદ વરસાવતા વૃષભોની જેમ રાત્રિઓ પાર કરી દોડે છે. પછી અમે મરુતોની મહાન મહિમાનું આકાશમાં અને પૃથ્વી સાથે ધ્યાન ધરીએ છીએ.
5.52.4
म॒रुत्सु॑ वो दधीमहि॒ स्तोमं॑ य॒ज्ञं च॑ धृष्णु॒या ।
विश्वे॒ ये मानु॑षा यु॒गा पान्ति॒ मर्त्यं॑ रि॒षः ॥
મરુતોમાં તમારા માટે અમે સ્તુતિ અને યજ્ઞ અર્પીએ છીએ, હે સાહસીઓ. માનવ યુગોની રક્ષા કરતા સર્વ મરુતો મર્ત્યને હાનિથી બચાવે છે.
5.52.5
अर्ह॑न्तो॒ ये सु॒दान॑वो॒ नरो॒ असा॑मिशवसः ।
प्र य॒ज्ञं य॒ज्ञिये॑भ्यो दि॒वो अ॑र्चा म॒रुद्भ्यः॑ ॥
યોગ્ય, દાનશીલ, બળ ન ઘટનારા વીર મરુતો માટે, યજ્ઞને યોગ્ય તેમના માટે, સ્વર્ગમાંથી યજ્ઞની સ્તુતિ ગાઓ.
5.52.6
आ रु॒क्मैरा यु॒धा नर॑ ऋ॒ष्वा ऋ॒ष्टीर॑सृक्षत॒ अन्वे॑नाँ॒ अह॑ वि॒द्युतो॑ ।
म॒रुतो॒ जज्झ॑तीरिव भा॒नुर॑र्त॒ त्मना॑ दि॒वः ॥
સોનાના અલંકારો અને બળ સાથે, વીર મરુતોએ ચમકતા બાણો છોડ્યા; તેમની પાછળ વીજળી ચમકે છે. મરુતોનો પ્રકાશ, ઝળહળતા જેવો, પોતાના બળથી આકાશમાં વહે છે.
5.52.7
ये वा॑वृ॒धन्त॒ पार्थि॑वा॒ य उ॒राव॒न्तरि॑क्ष॒ आ ।
वृ॒जने॑ वा न॒दीनां॑ स॒धस्थे॑ वा म॒हो दि॒वः ॥
જેઓ પાર્થિવ છે અને જેઓ વિશાળ અંતરિક્ષમાં વધ્યા છે, નદીઓના બળમાં કે તેમના સામાન્ય નિવાસમાં, અથવા મહાન દ્યુલોકમાં જેઓ વધ્યા છે.
5.52.8
शर्धो॒ मारु॑त॒मुच्छं॑स स॒त्यश॑वस॒मृभ्व॑सम् ।
उ॒त स्म॒ ते शु॒भे नरः॒ प्र स्य॒न्द्रा यु॑जत॒ त्मना॑ ॥
સાચા બળવાળા, કુશળ મરુતોના સૈન્યનું ઊંચા સ્વરે ગાન કરો. તે વીર નરો પોતાના જ બળથી વેગવાન રથોને પ્રકાશ માટે જોડે છે.
5.52.9
उ॒त स्म॒ ते परु॑ष्ण्या॒मूर्णा॑ वसत शु॒न्ध्यवः॑ ।
उ॒त प॒व्या रथा॑ना॒मद्रिं॑ भिन्द॒न्त्योज॑सा ॥
અને તે શુદ્ધિ કરનારા મરુતો પારુષ્ણીની (મેઘની) ઊન ઓઢે છે. તેઓ વજ્રથી પોતાના બળે રથોના પથ્થરને તોડે છે.
5.52.10
आप॑थयो॒ विप॑थ॒योऽन्त॑स्पथा॒ अनु॑पथाः ।
ए॒तेभि॒र्मह्यं॒ नाम॑भिर्य॒ज्ञं वि॑ष्टा॒र ओ॑हते ॥
આપથ, વિપથ, અંતઃપથ, અનુપથ — આ નામોથી મારા માટે યજ્ઞનો વિસ્તારક તેને આહ્વાન કરે.
5.52.11
अधा॒ नरो॒ न्यो॑ह॒तेऽधा॑ नि॒युत॑ ओहते ।
अधा॒ पारा॑वता॒ इति॑ चि॒त्रा रू॒पाणि॒ दर्श्या॑ ॥
ત્યારે નરો નીચે બોલાવે છે; ત્યારે નિયુત (રથ-જોડીઓ)ને બોલાવે છે; ત્યારે દૂરથી 'પારાવત' નામે વિચિત્ર, દૃશ્ય રૂપોને બોલાવે છે.
5.52.12
छ॒न्द॒स्तुभः॑ कुभ॒न्यव॒ उत्स॒मा की॒रिणो॑ नृतुः ।
ते मे॒ के चि॒न्न ता॒यव॒ ऊमा॑ आसन्दृ॒शि त्वि॒षे ॥
છંદ ગાનારા, કુભન્યુ ગાયકો, કીરી ગાયકો — તેઓ ઝરણા તરફ નૃત્ય કરતા. મારા રક્ષકો કે સગા તેઓમાંથી કોઈ નહોતા; તેઓ દૃષ્ટિ અને તેજ માટે હતા.
5.52.13
य ऋ॒ष्वा ऋ॒ष्टिवि॑द्युतः क॒वयः॒ सन्ति॑ वे॒धसः॑ ।
तमृ॑षे॒ मारु॑तं ग॒णं न॑म॒स्या र॒मया॑ गि॒रा ॥
વર્ષાની વીજળીવાળા, બળવાન, જ્ઞાની કવિ એવા તે મરુત્ગણને, હે ઋષિ, નમસ્કારથી વાણીથી પ્રસન્ન કરો.
5.52.14
अच्छ॑ ऋषे॒ मारु॑तं ग॒णं दा॒ना मि॒त्रं न यो॒षणा॑ ।
दि॒वो वा॑ धृष्णव॒ ओज॑सा स्तु॒ता धी॒भिरि॑षण्यत ॥
હે ઋષિ, મરુત્ગણ તરફ, દાન સાથે, મિત્રની જેમ કે પત્નીની જેમ; હે હિંમતવાનો, બળથી સ્તુત થઈને, અથવા સ્વર્ગમાંથી, વિચારોથી પ્રેરિત થાઓ.
5.52.15
नू म॑न्वा॒न ए॑षां दे॒वाँ अच्छा॒ न व॒क्षणा॑ ।
दा॒ना स॑चेत सू॒रिभि॒र्याम॑श्रुतेभिर॒ञ्जिभिः॑ ॥
હવે મનન કરતાં, તેમના દેવો તરફ, સ્તુત્ય જેવા, દાન સાથે, સૂરિઓ, યામશ્રુતો અને અંજિઓ સાથે જોડાય.
5.52.16
प्र ये मे॑ बन्ध्वे॒षे गां वोच॑न्त सू॒रयः॒ पृश्निं॑ वोचन्त मा॒तर॑म् ।
अधा॑ पि॒तर॑मि॒ष्मिणं॑ रु॒द्रं वो॑चन्त॒ शिक्व॑सः ॥
મારા બંધનફંદામાં ગાય વિશે જે બોલે છે, તે સૂરિઓ ગાયને કહો; પૃશ્નિ માતાને કહો; પછી બાણવાળા પિતા રુદ્રને કહો, તેઓ શિક્વસ છે.
5.52.17
स॒प्त मे॑ स॒प्त शा॒किन॒ एक॑मेका श॒ता द॑दुः य॒मुना॑या॒मधि॑ श्रु॒तम् ।
उद्राधो॒ गव्यं॑ मृजे॒ नि राधो॒ अश्व्यं॑ मृजे ॥
મને સાત સાત ધનુર્ધારીઓ આપ્યા; દરેકે સો સો આપ્યા; યમુનાના તટે પ્રસિદ્ધ; હું ગોધન પામું છું, હું અશ્વધન પામું છું.