ఋగ్వేదం · సూక్తం 5.52
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.52.1
प्र श्या॑वाश्व धृष्णु॒यार्चा॑ म॒रुद्भि॒र्ऋक्व॑भिः ।
ये अ॑द्रो॒घम॑नुष्व॒धं श्रवो॒ मद॑न्ति य॒ज्ञियाः॑ ॥
ఓ శ్యావాశ్వా, ధైర్యవంతులైన మరుత్తులకు ఋక్కులతో స్తుతి పాడు. మోసం లేని, యథావిధిగా అర్పించిన కీర్తితో యజ్ఞార్హులైన ఆ మరుత్తులు సంతోషిస్తారు.
5.52.2
ते हि स्थि॒रस्य॒ शव॑सः॒ सखा॑यः॒ सन्ति॑ धृष्णु॒या ।
ते याम॒न्ना धृ॑ष॒द्विन॒स्त्मना॑ पान्ति॒ शश्व॑तः ॥
వారే నిశ్చలమైన బలానికి మిత్రులు; వారు ధైర్యవంతులు. తమ స్వశక్తితో వారు తమ ప్రయాణంలో శాశ్వత ప్రజలను రక్షిస్తారు.
5.52.3
ते स्य॒न्द्रासो॒ नोक्षणोऽति॑ ष्कन्दन्ति॒ शर्व॑रीः ।
म॒रुता॒मधा॒ महो॑ दि॒वि क्ष॒मा च॑ मन्महे ॥
వారు ప్రవహించే, వర్షించే వృషభాల వలె రాత్రులను దాటి దూకుతారు. అప్పుడు మరుత్తుల మహిమను ఆకాశంలో మరియు భూమితో కలిపి మనం ధ్యానిస్తాం.
5.52.4
म॒रुत्सु॑ वो दधीमहि॒ स्तोमं॑ य॒ज्ञं च॑ धृष्णु॒या ।
विश्वे॒ ये मानु॑षा यु॒गा पान्ति॒ मर्त्यं॑ रि॒षः ॥
మరుత్తుల మధ్య మీకు మేము స్తుతిని మరియు యజ్ఞాన్ని అర్పిస్తాం, ఓ ధైర్యవంతులారా. మానవ యుగాలను కాపాడే ఆ సర్వ మరుత్తులు మర్త్యుణ్ణి హానినుండి కాపాడతారు.
5.52.5
अर्ह॑न्तो॒ ये सु॒दान॑वो॒ नरो॒ असा॑मिशवसः ।
प्र य॒ज्ञं य॒ज्ञिये॑भ्यो दि॒वो अ॑र्चा म॒रुद्भ्यः॑ ॥
అర్హులైన, దానశీలురైన, బలం తగ్గని వీరులైన మరుత్తులకు, యజ్ఞార్హులైన వారికి, స్వర్గం నుండి యజ్ఞాన్ని స్తుతించు.
5.52.6
आ रु॒क्मैरा यु॒धा नर॑ ऋ॒ष्वा ऋ॒ष्टीर॑सृक्षत॒ अन्वे॑नाँ॒ अह॑ वि॒द्युतो॑ ।
म॒रुतो॒ जज्झ॑तीरिव भा॒नुर॑र्त॒ त्मना॑ दि॒वः ॥
బంగారు అలంకారాలతో, బలంతో, వీరులైన మరుత్తులు ప్రకాశించే బాణాలను ప్రయోగించారు; వాటి వెంట మెరుపు మెరుస్తుంది. మరుత్తుల వెలుగు, మెరిసినట్లు, తన స్వశక్తితో ఆకాశంలో ప్రవహిస్తుంది.
5.52.7
ये वा॑वृ॒धन्त॒ पार्थि॑वा॒ य उ॒राव॒न्तरि॑क्ष॒ आ ।
वृ॒जने॑ वा न॒दीनां॑ स॒धस्थे॑ वा म॒हो दि॒वः ॥
భూమికి చెందినవారు, విశాలమైన అంతరిక్షంలో ఎదిగినవారు, నదుల బలంలో లేదా వాటి ఉమ్మడి నివాసంలో, లేదా మహత్తరమైన ద్యులోకంలో ఎదిగినవారు.
5.52.8
शर्धो॒ मारु॑त॒मुच्छं॑स स॒त्यश॑वस॒मृभ्व॑सम् ।
उ॒त स्म॒ ते शु॒भे नरः॒ प्र स्य॒न्द्रा यु॑जत॒ त्मना॑ ॥
నిజమైన బలం కలిగిన, నైపుణ్యం గల మరుత్తుల సేనను ఉన్నతంగా కీర్తించు. ఆ వీర నరులు తమ స్వశక్తితో వేగవంతమైన రథాలను ప్రకాశం కోసం కట్టుతారు.
5.52.9
उ॒त स्म॒ ते परु॑ष्ण्या॒मूर्णा॑ वसत शु॒न्ध्यवः॑ ।
उ॒त प॒व्या रथा॑ना॒मद्रिं॑ भिन्द॒न्त्योज॑सा ॥
మరియు ఆ పవిత్రకారులైన మరుత్తులు పారుష్ణి (మేఘం) ఉన్నితో తమను కప్పుకుంటారు. వారు వజ్రంతో రథాల రాతిని తమ బలంతో పగులగొడతారు.
5.52.10
आप॑थयो॒ विप॑थ॒योऽन्त॑स्पथा॒ अनु॑पथाः ।
ए॒तेभि॒र्मह्यं॒ नाम॑भिर्य॒ज्ञं वि॑ष्टा॒र ओ॑हते ॥
ఆపథులు, విపథులు, అంతస్పథులు, అనుపథులు — ఈ నామాలతో నా కోసం యజ్ఞాన్ని విస్తరింపజేసేవాడు దానిని ఆహ్వానించుగాక.
5.52.11
अधा॒ नरो॒ न्यो॑ह॒तेऽधा॑ नि॒युत॑ ओहते ।
अधा॒ पारा॑वता॒ इति॑ चि॒त्रा रू॒पाणि॒ दर्श्या॑ ॥
అప్పుడు నరులు కిందికి పిలుస్తారు; అప్పుడు నియుత్ (రథ-జంటలను) పిలుస్తారు; అప్పుడు దూరం నుండి 'పారావతులు' అనే పేరుతో, రంగురంగుల, కనిపించే రూపాలను పిలుస్తారు.
5.52.12
छ॒न्द॒स्तुभः॑ कुभ॒न्यव॒ उत्स॒मा की॒रिणो॑ नृतुः ।
ते मे॒ के चि॒न्न ता॒यव॒ ऊमा॑ आसन्दृ॒शि त्वि॒षे ॥
ఛందస్సులను పాడేవారు, కుభన్యు గాయకులు, కీరి గాయకులు — వారు ఊట వైపు నృత్యం చేశారు. నా రక్షకులు, బంధువులు అయినవారు వారిలో ఎవరూ లేరు; వారు దృష్టి కోసమూ తేజస్సు కోసమూ ఉన్నారు.
5.52.13
य ऋ॒ष्वा ऋ॒ष्टिवि॑द्युतः क॒वयः॒ सन्ति॑ वे॒धसः॑ ।
तमृ॑षे॒ मारु॑तं ग॒णं न॑म॒स्या र॒मया॑ गि॒रा ॥
వర్షపు మెరుపులు కలిగిన, బలవంతులైన, జ్ఞానులైన కవులైన ఆ మరుత్ గణాన్ని, ఓ ఋషీ, నమస్కారంతో స్తోత్రంతో సంతోషపెట్టు.
5.52.14
अच्छ॑ ऋषे॒ मारु॑तं ग॒णं दा॒ना मि॒त्रं न यो॒षणा॑ ।
दि॒वो वा॑ धृष्णव॒ ओज॑सा स्तु॒ता धी॒भिरि॑षण्यत ॥
ఓ ఋషీ, మరుత్ గణం వైపు, దానంతో, మిత్రునిలా లేదా భార్యలా; ఓ ధైర్యవంతులారా, బలంతో స్తుతించబడి, లేదా స్వర్గం నుండి, ఆలోచనల ద్వారా ప్రేరేపించబడండి.
5.52.15
नू म॑न्वा॒न ए॑षां दे॒वाँ अच्छा॒ न व॒क्षणा॑ ।
दा॒ना स॑चेत सू॒रिभि॒र्याम॑श्रुतेभिर॒ञ्जिभिः॑ ॥
ఇప్పుడు ఆలోచిస్తూ, వారి దేవతల వైపు, స్తుతింపదగిన వానిలా, దానంతో, జ్ఞానులతో, యామశ్రుతులతో, అంజులతో కలవుగాక.
5.52.16
प्र ये मे॑ बन्ध्वे॒षे गां वोच॑न्त सू॒रयः॒ पृश्निं॑ वोचन्त मा॒तर॑म् ।
अधा॑ पि॒तर॑मि॒ष्मिणं॑ रु॒द्रं वो॑चन्त॒ शिक्व॑सः ॥
నా బంధనపు ఉచ్చు వద్ద ఆవును గురించి మాట్లాడిన ఆ సూరులు ఆవును చెప్పుదురు గాక; పృశ్ని మాతను చెప్పుదురు గాక; తర్వాత బాణాల తండ్రి రుద్రుని చెప్పుదురు గాక, వారు శిక్వసులు.
5.52.17
स॒प्त मे॑ स॒प्त शा॒किन॒ एक॑मेका श॒ता द॑दुः य॒मुना॑या॒मधि॑ श्रु॒तम् ।
उद्राधो॒ गव्यं॑ मृजे॒ नि राधो॒ अश्व्यं॑ मृजे ॥
నాకు ఏడేసి విల్లమ్ములవారు ఇచ్చారు; ప్రతి ఒక్కరూ వంద వంద ఇచ్చారు; యమునా తీరాన ప్రసిద్ధులు; నేను గోసంపదను పొందుతున్నాను, నేను అశ్వసంపదను పొందుతున్నాను.