ഋഗ്വേദം · സൂക്തം 5.52
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.52.1
प्र श्या॑वाश्व धृष्णु॒यार्चा॑ म॒रुद्भि॒र्ऋक्व॑भिः ।
ये अ॑द्रो॒घम॑नुष्व॒धं श्रवो॒ मद॑न्ति य॒ज्ञियाः॑ ॥
ശ്യാവാശ്വാ, ധീരരായ മരുത്തുകൾക്ക് ഋക്കുകളാൽ സ്തുതി ചൊല്ലുക. വഞ്ചനയില്ലാത്തതും ചട്ടപ്രകാരം അർപ്പിച്ചതുമായ കീർത്തിയിൽ യജ്ഞയോഗ്യരായ ആ മരുത്തുകൾ ആനന്ദിക്കുന്നു.
5.52.2
ते हि स्थि॒रस्य॒ शव॑सः॒ सखा॑यः॒ सन्ति॑ धृष्णु॒या ।
ते याम॒न्ना धृ॑ष॒द्विन॒स्त्मना॑ पान्ति॒ शश्व॑तः ॥
അവർ തന്നെയാണ് സ്ഥിരമായ ബലത്തിന്റെ സഖാക്കൾ; അവർ ധീരർ. സ്വന്തം ശക്തിയാൽ അവർ തങ്ങളുടെ യാത്രയിൽ ശാശ്വത ജനങ്ങളെ കാക്കുന്നു.
5.52.3
ते स्य॒न्द्रासो॒ नोक्षणोऽति॑ ष्कन्दन्ति॒ शर्व॑रीः ।
म॒रुता॒मधा॒ महो॑ दि॒वि क्ष॒मा च॑ मन्महे ॥
അവർ ഒഴുകിപ്പായുന്ന, മഴ പെയ്യിക്കുന്ന കാളകളെപ്പോലെ രാത്രികളെ കടന്നു കുതിക്കുന്നു. അപ്പോൾ മരുത്തുകളുടെ മഹത്വം ആകാശത്തിലും ഭൂമിയോടുചേർന്നും ഞങ്ങൾ ധ്യാനിക്കുന്നു.
5.52.4
म॒रुत्सु॑ वो दधीमहि॒ स्तोमं॑ य॒ज्ञं च॑ धृष्णु॒या ।
विश्वे॒ ये मानु॑षा यु॒गा पान्ति॒ मर्त्यं॑ रि॒षः ॥
മരുത്തുകളുടെ ഇടയിൽ നിങ്ങൾക്കായി ഞങ്ങൾ സ്തുതിയും യജ്ഞവും അർപ്പിക്കുന്നു, ധീരരേ. മനുഷ്യയുഗങ്ങളെ കാക്കുന്ന സകല മരുത്തുകളും മർത്യനെ ഹാനിയിൽനിന്ന് കാക്കുന്നു.
5.52.5
अर्ह॑न्तो॒ ये सु॒दान॑वो॒ नरो॒ असा॑मिशवसः ।
प्र य॒ज्ञं य॒ज्ञिये॑भ्यो दि॒वो अ॑र्चा म॒रुद्भ्यः॑ ॥
അർഹരും ദാനശീലരും ബലം കുറയാത്ത വീരരുമായ മരുത്തുകൾക്കായി, യജ്ഞയോഗ്യരായ അവർക്കായി, സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്ന് യജ്ഞത്തെ സ്തുതിക്കുക.
5.52.6
आ रु॒क्मैरा यु॒धा नर॑ ऋ॒ष्वा ऋ॒ष्टीर॑सृक्षत॒ अन्वे॑नाँ॒ अह॑ वि॒द्युतो॑ ।
म॒रुतो॒ जज्झ॑तीरिव भा॒नुर॑र्त॒ त्मना॑ दि॒वः ॥
സ്വർണ്ണാഭരണങ്ങളോടും ബലത്തോടും കൂടി, വീരരായ മരുത്തുകൾ തിളങ്ങുന്ന അമ്പുകൾ എയ്തു; അവയുടെ പിന്നാലെ മിന്നൽ തിളങ്ങുന്നു. മരുത്തുകളുടെ പ്രകാശം, മിന്നുന്നതുപോലെ, സ്വശക്തിയാൽ ആകാശത്ത് ഒഴുകുന്നു.
5.52.7
ये वा॑वृ॒धन्त॒ पार्थि॑वा॒ य उ॒राव॒न्तरि॑क्ष॒ आ ।
वृ॒जने॑ वा न॒दीनां॑ स॒धस्थे॑ वा म॒हो दि॒वः ॥
ഭൂമിയിൽ ജനിച്ചവരും വിശാലമായ അന്തരീക്ഷത്തിൽ വളർന്നവരും, നദികളുടെ ശക്തിയിലോ അവയുടെ പൊതു വാസസ്ഥലത്തോ, അല്ലെങ്കിൽ മഹത്തായ ദ്യുലോകത്തിലോ വളർന്നവരും.
5.52.8
शर्धो॒ मारु॑त॒मुच्छं॑स स॒त्यश॑वस॒मृभ्व॑सम् ।
उ॒त स्म॒ ते शु॒भे नरः॒ प्र स्य॒न्द्रा यु॑जत॒ त्मना॑ ॥
യഥാർത്ഥ ശക്തിയും വൈദഗ്ധ്യവുമുള്ള മരുത്തുക്കളുടെ സേനയെ ഉച്ചത്തിൽ പാടിപ്പുകഴ്ത്തുക. ആ വീരന്മാർ തങ്ങളുടെ സ്വന്തം ശക്തിയാൽ വേഗതയേറിയ രഥങ്ങളെ പ്രകാശത്തിനായി നുകം വെക്കുന്നു.
5.52.9
उ॒त स्म॒ ते परु॑ष्ण्या॒मूर्णा॑ वसत शु॒न्ध्यवः॑ ।
उ॒त प॒व्या रथा॑ना॒मद्रिं॑ भिन्द॒न्त्योज॑सा ॥
ആ ശുദ്ധീകരിക്കുന്ന മരുത്തുക്കൾ പാരുഷ്ണിയുടെ (മേഘത്തിന്റെ) കമ്പിളി ധരിക്കുന്നു. അവർ വജ്രംകൊണ്ട് തങ്ങളുടെ ശക്തിയാൽ രഥങ്ങളുടെ കല്ല് പിളർക്കുന്നു.
5.52.10
आप॑थयो॒ विप॑थ॒योऽन्त॑स्पथा॒ अनु॑पथाः ।
ए॒तेभि॒र्मह्यं॒ नाम॑भिर्य॒ज्ञं वि॑ष्टा॒र ओ॑हते ॥
ആപഥന്മാർ, വിപഥന്മാർ, അന്തസ്പഥന്മാർ, അനുപഥന്മാർ — ഈ നാമങ്ങളാൽ എനിക്കായി യജ്ഞത്തെ വ്യാപിപ്പിക്കുന്നവൻ അതിനെ വിളിക്കട്ടെ.
5.52.11
अधा॒ नरो॒ न्यो॑ह॒तेऽधा॑ नि॒युत॑ ओहते ।
अधा॒ पारा॑वता॒ इति॑ चि॒त्रा रू॒पाणि॒ दर्श्या॑ ॥
അപ്പോൾ നരന്മാർ താഴേക്ക് വിളിക്കുന്നു; അപ്പോൾ നിയുത് (രഥജോഡികളെ) വിളിക്കുന്നു; അപ്പോൾ ദൂരത്തുനിന്ന് 'പാരാവതന്മാർ' എന്ന നാമത്തിൽ വർണവൈവിധ്യമുള്ള, ദൃശ്യമായ രൂപങ്ങളെ വിളിക്കുന്നു.
5.52.12
छ॒न्द॒स्तुभः॑ कुभ॒न्यव॒ उत्स॒मा की॒रिणो॑ नृतुः ।
ते मे॒ के चि॒न्न ता॒यव॒ ऊमा॑ आसन्दृ॒शि त्वि॒षे ॥
ഛന്ദസ്സുകളെ പാടുന്നവർ, കുഭന്യുക്കൾ, കീരികൾ — അവർ ഉറവയിലേക്ക് നൃത്തം ചെയ്തു. എന്റെ രക്ഷകരോ ബന്ധുക്കളോ ആയവർ അവരിൽ ആരും ഇല്ല; അവർ കാഴ്ചയ്ക്കും പ്രകാശത്തിനും ഉള്ളവരായിരുന്നു.
5.52.13
य ऋ॒ष्वा ऋ॒ष्टिवि॑द्युतः क॒वयः॒ सन्ति॑ वे॒धसः॑ ।
तमृ॑षे॒ मारु॑तं ग॒णं न॑म॒स्या र॒मया॑ गि॒रा ॥
മഴമിന്നലുള്ള, ശക്തരായ, ജ്ഞാനികളായ കവികളായ ആ മരുത്ഗണത്തെ, ഹേ ഋഷേ, നമസ്കാരത്തോടെ വാക്കുകൊണ്ട് സന്തോഷിപ്പിക്കുക.
5.52.14
अच्छ॑ ऋषे॒ मारु॑तं ग॒णं दा॒ना मि॒त्रं न यो॒षणा॑ ।
दि॒वो वा॑ धृष्णव॒ ओज॑सा स्तु॒ता धी॒भिरि॑षण्यत ॥
ഹേ ഋഷേ, മരുത്ഗണത്തിലേക്ക്, ദാനത്തോടെ, സുഹൃത്തിനെപ്പോലെയും ഭാര്യയെപ്പോലെയും; ഹേ ധീരരേ, ബലത്താൽ സ്തുതിക്കപ്പെട്ടവരേ, സ്വർഗത്തിൽനിന്നോ ചിന്തകളാലോ പ്രേരിതരാകുക.
5.52.15
नू म॑न्वा॒न ए॑षां दे॒वाँ अच्छा॒ न व॒क्षणा॑ ।
दा॒ना स॑चेत सू॒रिभि॒र्याम॑श्रुतेभिर॒ञ्जिभिः॑ ॥
ഇപ്പോൾ ചിന്തിച്ചുകൊണ്ട്, അവരുടെ ദേവന്മാരിലേക്ക്, സ്തുത്യനെപ്പോലെ, ദാനത്തോടെ, ജ്ഞാനികളോടും യാമശ്രുതരോടും അഞ്ജികളോടും ചേരട്ടെ.
5.52.16
प्र ये मे॑ बन्ध्वे॒षे गां वोच॑न्त सू॒रयः॒ पृश्निं॑ वोचन्त मा॒तर॑म् ।
अधा॑ पि॒तर॑मि॒ष्मिणं॑ रु॒द्रं वो॑चन्त॒ शिक्व॑सः ॥
എന്റെ ബന്ധനക്കുരുക്കിൽ പശുവിനെക്കുറിച്ച് സംസാരിച്ച സൂരികൾ പശുവിനെ പറയട്ടെ; പൃശ്നി മാതാവിനെ പറയട്ടെ; പിന്നെ അമ്പുള്ള പിതാവായ രുദ്രനെ പറയട്ടെ, അവർ ശിക്വസർ.
5.52.17
स॒प्त मे॑ स॒प्त शा॒किन॒ एक॑मेका श॒ता द॑दुः य॒मुना॑या॒मधि॑ श्रु॒तम् ।
उद्राधो॒ गव्यं॑ मृजे॒ नि राधो॒ अश्व्यं॑ मृजे ॥
എനിക്ക് ഏഴേഴു വില്ലാളികളെ നൽകി; ഓരോരുത്തരും നൂറുവീതം നൽകി; യമുനാതീരത്ത് പ്രസിദ്ധരായവർ; ഞാൻ പശുസമ്പത്ത് നേടുന്നു, ഞാൻ അശ്വസമ്പത്ത് നേടുന്നു.