ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 5.52
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.52.1
प्र श्या॑वाश्व धृष्णु॒यार्चा॑ म॒रुद्भि॒र्ऋक्व॑भिः ।
ये अ॑द्रो॒घम॑नुष्व॒धं श्रवो॒ मद॑न्ति य॒ज्ञियाः॑ ॥
ହେ ଶ୍ୟାବାଶ୍ୱ, ସାହସୀ ମରୁଦ୍ଗଣଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଋକ୍ ସହ ସ୍ତୁତି ଗାଅ। ଯଜ୍ଞୋଚିତ ସେହି ମରୁତମାନେ ଅବ୍ୟର୍ଥ, ବିଧିମତେ ଅର୍ପିତ ଯଶରେ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅନ୍ତି।
5.52.2
ते हि स्थि॒रस्य॒ शव॑सः॒ सखा॑यः॒ सन्ति॑ धृष्णु॒या ।
ते याम॒न्ना धृ॑ष॒द्विन॒स्त्मना॑ पान्ति॒ शश्व॑तः ॥
ସେମାନେ ହିଁ ସ୍ଥିର ବଳର ସଖା; ସେମାନେ ସାହସୀ। ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ସେମାନେ ପଥରେ ଶାଶ୍ୱତ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।
5.52.3
ते स्य॒न्द्रासो॒ नोक्षणोऽति॑ ष्कन्दन्ति॒ शर्व॑रीः ।
म॒रुता॒मधा॒ महो॑ दि॒वि क्ष॒मा च॑ मन्महे ॥
ସେମାନେ ପ୍ରବାହୀ, ବର୍ଷଣକାରୀ ଷଣ୍ଢ ପରି ରାତ୍ରିକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ଧାଇଁଥା'ନ୍ତି। ତାପରେ ଆମେ ମରୁତମାନଙ୍କର ମହାନ ମହିମାକୁ ଆକାଶରେ ଏବଂ ପୃଥିବୀ ସହିତ ଧ୍ୟାନ କରୁ।
5.52.4
म॒रुत्सु॑ वो दधीमहि॒ स्तोमं॑ य॒ज्ञं च॑ धृष्णु॒या ।
विश्वे॒ ये मानु॑षा यु॒गा पान्ति॒ मर्त्यं॑ रि॒षः ॥
ମରୁତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆମେ ସ୍ତୁତି ଓ ଯଜ୍ଞ ଅର୍ପଣ କରୁ, ହେ ସାହସୀମାନେ। ମାନବ ଯୁଗ ରକ୍ଷାକାରୀ ସମସ୍ତ ମରୁତ ମର୍ତ୍ୟଙ୍କୁ କ୍ଷତିରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।
5.52.5
अर्ह॑न्तो॒ ये सु॒दान॑वो॒ नरो॒ असा॑मिशवसः ।
प्र य॒ज्ञं य॒ज्ञिये॑भ्यो दि॒वो अ॑र्चा म॒रुद्भ्यः॑ ॥
ଯୋଗ୍ୟ, ଦାନଶୀଳ, ବଳ ନହୁଣ୍ଡୁଥିବା ବୀର ମରୁତମାନଙ୍କ ପାଇଁ, ଯଜ୍ଞୋଚିତ ସେମାନଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ, ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଯଜ୍ଞର ସ୍ତୁତି ଗାଅ।
5.52.6
आ रु॒क्मैरा यु॒धा नर॑ ऋ॒ष्वा ऋ॒ष्टीर॑सृक्षत॒ अन्वे॑नाँ॒ अह॑ वि॒द्युतो॑ ।
म॒रुतो॒ जज्झ॑तीरिव भा॒नुर॑र्त॒ त्मना॑ दि॒वः ॥
ସୁନା ଅଳଙ୍କାର ଓ ବଳ ସହ ବୀର ମରୁତମାନେ ଝଲସୁଥିବା ବାଣ ନିକ୍ଷେପ କଲେ; ସେମାନଙ୍କ ପଛେ ବିଦ୍ୟୁତ ଚମକେ। ମରୁତମାନଙ୍କ ଆଲୋକ, ଝଲସିବା ପରି, ନିଜ ବଳରେ ଆକାଶରେ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ।
5.52.7
ये वा॑वृ॒धन्त॒ पार्थि॑वा॒ य उ॒राव॒न्तरि॑क्ष॒ आ ।
वृ॒जने॑ वा न॒दीनां॑ स॒धस्थे॑ वा म॒हो दि॒वः ॥
ଯେଉଁମାନେ ପାର୍ଥିବ ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ବିସ୍ତୃତ ଅନ୍ତରିକ୍ଷରେ ବଢ଼ିଛନ୍ତି, ନଦୀମାନଙ୍କ ବଳରେ ବା ସେମାନଙ୍କର ସାଧାରଣ ବାସସ୍ଥାନରେ, କିମ୍ବା ମହାନ ଦ୍ୟୁଲୋକରେ ଯେଉଁମାନେ ବଢ଼ିଛନ୍ତି।
5.52.8
शर्धो॒ मारु॑त॒मुच्छं॑स स॒त्यश॑वस॒मृभ्व॑सम् ।
उ॒त स्म॒ ते शु॒भे नरः॒ प्र स्य॒न्द्रा यु॑जत॒ त्मना॑ ॥
ପ୍ରକୃତ ବଳଶାଳୀ, ନିପୁଣ ମରୁତ୍ଗଣଙ୍କ ସେନାକୁ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ପ୍ରଶଂସା କର। ସେହି ବୀର ନରମାନେ ନିଜ ବଳରେ ଦ୍ରୁତଗାମୀ ରଥକୁ ଆଲୋକ ପାଇଁ ଯୋଡ଼ନ୍ତି।
5.52.9
उ॒त स्म॒ ते परु॑ष्ण्या॒मूर्णा॑ वसत शु॒न्ध्यवः॑ ।
उ॒त प॒व्या रथा॑ना॒मद्रिं॑ भिन्द॒न्त्योज॑सा ॥
ଆଉ ସେହି ଶୁଦ୍ଧିକାରୀ ମରୁତ୍ମାନେ ପାରୁଷ୍ଣୀର (ମେଘର) ଲୋମ ଆବୃତ କରନ୍ତି। ସେମାନେ ବଜ୍ରରେ ନିଜ ବଳରେ ରଥର ପଥର ଭାଙ୍ଗନ୍ତି।
5.52.10
आप॑थयो॒ विप॑थ॒योऽन्त॑स्पथा॒ अनु॑पथाः ।
ए॒तेभि॒र्मह्यं॒ नाम॑भिर्य॒ज्ञं वि॑ष्टा॒र ओ॑हते ॥
ଆପଥ, ବିପଥ, ଅନ୍ତସ୍ପଥ, ଅନୁପଥ — ଏହି ନାମରେ ମୋ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞର ବିସ୍ତାରକ ତାହାକୁ ଆହ୍ୱାନ କରନ୍ତୁ।
5.52.11
अधा॒ नरो॒ न्यो॑ह॒तेऽधा॑ नि॒युत॑ ओहते ।
अधा॒ पारा॑वता॒ इति॑ चि॒त्रा रू॒पाणि॒ दर्श्या॑ ॥
ସେତେବେଳେ ନରମାନେ ତଳକୁ ଡାକନ୍ତି; ସେତେବେଳେ ନିୟୁତ (ରଥ-ଯୋଡ଼ି) କୁ ଡାକନ୍ତି; ସେତେବେଳେ ଦୂରରୁ 'ପାରାବତ' ନାମରେ ବିଚିତ୍ର, ଦୃଶ୍ୟ ରୂପଗୁଡ଼ିକୁ ଡାକନ୍ତି।
5.52.12
छ॒न्द॒स्तुभः॑ कुभ॒न्यव॒ उत्स॒मा की॒रिणो॑ नृतुः ।
ते मे॒ के चि॒न्न ता॒यव॒ ऊमा॑ आसन्दृ॒शि त्वि॒षे ॥
ଛନ୍ଦ ଗାୟକମାନେ, କୁଭନ୍ୟୁ ଗାୟକମାନେ, କୀରୀ ଗାୟକମାନେ — ସେମାନେ ଝରଣା ଆଡ଼କୁ ନୃତ୍ୟ କଲେ। ମୋ ରକ୍ଷକ ବା ଆତ୍ମୀୟ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେହି ନଥିଲେ; ସେମାନେ ଦୃଷ୍ଟି ଓ ତେଜ ପାଇଁ ଥିଲେ।
5.52.13
य ऋ॒ष्वा ऋ॒ष्टिवि॑द्युतः क॒वयः॒ सन्ति॑ वे॒धसः॑ ।
तमृ॑षे॒ मारु॑तं ग॒णं न॑म॒स्या र॒मया॑ गि॒रा ॥
ବର୍ଷାର ବିଦ୍ୟୁତ୍ଧାରୀ, ବଳବାନ, ଜ୍ଞାନୀ କବି ଯେ ମରୁତ୍ଗଣ, ହେ ଋଷି, ସେହି ଗଣକୁ ନମସ୍କାର ଓ ବାଣୀରେ ପ୍ରସନ୍ନ କର।
5.52.14
अच्छ॑ ऋषे॒ मारु॑तं ग॒णं दा॒ना मि॒त्रं न यो॒षणा॑ ।
दि॒वो वा॑ धृष्णव॒ ओज॑सा स्तु॒ता धी॒भिरि॑षण्यत ॥
ହେ ଋଷି, ମରୁତ୍ଗଣ ଆଡ଼କୁ, ଦାନ ସହିତ, ମିତ୍ର ପରି ବା ପତ୍ନୀ ପରି; ହେ ସାହସୀଗଣ, ବଳରେ ସ୍ତୁତ ହୋଇ, କିମ୍ବା ସ୍ୱର୍ଗରୁ, ଚିନ୍ତାରେ ପ୍ରେରିତ ହୁଅ।
5.52.15
नू म॑न्वा॒न ए॑षां दे॒वाँ अच्छा॒ न व॒क्षणा॑ ।
दा॒ना स॑चेत सू॒रिभि॒र्याम॑श्रुतेभिर॒ञ्जिभिः॑ ॥
ବର୍ତ୍ତମାନ ଚିନ୍ତା କରି, ସେମାନଙ୍କ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଆଡ଼କୁ, ପ୍ରଶଂସନୀୟ ପରି, ଦାନ ସହିତ, ସୂରି, ଯାମଶ୍ରୁତ ଓ ଅଞ୍ଜି ସହିତ ଯୁକ୍ତ ହେଉ।
5.52.16
प्र ये मे॑ बन्ध्वे॒षे गां वोच॑न्त सू॒रयः॒ पृश्निं॑ वोचन्त मा॒तर॑म् ।
अधा॑ पि॒तर॑मि॒ष्मिणं॑ रु॒द्रं वो॑चन्त॒ शिक्व॑सः ॥
ମୋ ବନ୍ଧନ-ଫାନ୍ଦରେ ଗାଈ ବିଷୟରେ ଯେଉଁମାନେ କହନ୍ତି, ସେହି ସୂରିଗଣ ଗାଈକୁ କହନ୍ତୁ; ପୃଶ୍ନି ମାତାକୁ କହନ୍ତୁ; ତା'ପରେ ଇଷୁମାନ ପିତା ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ କହନ୍ତୁ, ସେମାନେ ଶିକ୍ବସ।
5.52.17
स॒प्त मे॑ स॒प्त शा॒किन॒ एक॑मेका श॒ता द॑दुः य॒मुना॑या॒मधि॑ श्रु॒तम् ।
उद्राधो॒ गव्यं॑ मृजे॒ नि राधो॒ अश्व्यं॑ मृजे ॥
ମୋତେ ସାତ ସାତ ଧନୁର୍ଧର ଦେଲେ; ପ୍ରତ୍ୟେକେ ଶହେ ଶହେ ଦେଲେ; ଯମୁନା କୂଳରେ ଖ୍ୟାତ; ମୁଁ ଗୋଧନ ପାଉଛି, ମୁଁ ଅଶ୍ୱଧନ ପାଉଛି।