Vedyatra वेदयात्रा
ಹುಡುಕಿ

ಋಗ್ವೇದ · ಸೂಕ್ತ 5.52

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ಪದಾರ್ಥಗಳೊಂದಿಗೆ ಓದಿ

5.52.1

प्र श्या॑वाश्व धृष्णु॒यार्चा॑ म॒रुद्भि॒र्ऋक्व॑भिः ।
ये अ॑द्रो॒घम॑नुष्व॒धं श्रवो॒ मद॑न्ति य॒ज्ञियाः॑ ॥

ಶ್ಯಾವಾಶ್ವ, ಧೈರ್ಯಶಾಲಿಗಳಾದ ಮರುತ್ತುಗಳಿಗೆ ಋಕ್ಕುಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಯನ್ನು ಹಾಡು. ವಂಚನೆಯಿಲ್ಲದ, ನಿಯಮಾನುಸಾರ ಅರ್ಪಿಸಿದ ಕೀರ್ತಿಯಿಂದ ಯಜ್ಞಾರ್ಹರಾದ ಆ ಮರುತ್ತುಗಳು ಸಂತೋಷಪಡುತ್ತಾರೆ.

5.52.2

ते हि स्थि॒रस्य॒ शव॑सः॒ सखा॑यः॒ सन्ति॑ धृष्णु॒या ।
ते याम॒न्ना धृ॑ष॒द्विन॒स्त्मना॑ पान्ति॒ शश्व॑तः ॥

ಅವರೇ ಸ್ಥಿರ ಬಲದ ಮಿತ್ರರು; ಅವರು ಧೈರ್ಯಶಾಲಿಗಳು. ತಮ್ಮ ಸ್ವಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಅವರು ತಮ್ಮ ಪ್ರಯಾಣದಲ್ಲಿ ಶಾಶ್ವತ ಜನರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾರೆ.

5.52.3

ते स्य॒न्द्रासो॒ नोक्षणोऽति॑ ष्कन्दन्ति॒ शर्व॑रीः ।
म॒रुता॒मधा॒ महो॑ दि॒वि क्ष॒मा च॑ मन्महे ॥

ಅವರು ಹರಿಯುವ, ಮಳೆಸುರಿಸುವ ಹೋರಿಗಳಂತೆ ರಾತ್ರಿಗಳನ್ನು ದಾಟಿ ಧಾವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆಗ ಮರುತ್ತುಗಳ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯೊಂದಿಗೆ ನಾವು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತೇವೆ.

5.52.4

म॒रुत्सु॑ वो दधीमहि॒ स्तोमं॑ य॒ज्ञं च॑ धृष्णु॒या ।
विश्वे॒ ये मानु॑षा यु॒गा पान्ति॒ मर्त्यं॑ रि॒षः ॥

ಮರುತ್ತುಗಳ ನಡುವೆ ನಿಮಗೆ ನಾವು ಸ್ತುತಿಯನ್ನು ಮತ್ತು ಯಜ್ಞವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತೇವೆ, ಓ ಧೈರ್ಯಶಾಲಿಗಳೇ. ಮಾನವ ಯುಗಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ ಎಲ್ಲ ಮರುತ್ತುಗಳು ಮರ್ತ್ಯನನ್ನು ಹಾನಿಯಿಂದ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾರೆ.

5.52.5

अर्ह॑न्तो॒ ये सु॒दान॑वो॒ नरो॒ असा॑मिशवसः ।
प्र य॒ज्ञं य॒ज्ञिये॑भ्यो दि॒वो अ॑र्चा म॒रुद्भ्यः॑ ॥

ಅರ್ಹರಾದ, ದಾನಶೀಲರಾದ, ಬಲ ಕುಂದದ ವೀರರಾದ ಮರುತ್ತುಗಳಿಗೆ, ಯಜ್ಞಾರ್ಹರಿಗೆ, ಸ್ವರ್ಗದಿಂದ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಸ್ತುತಿಸು.

5.52.6

आ रु॒क्मैरा यु॒धा नर॑ ऋ॒ष्वा ऋ॒ष्टीर॑सृक्षत॒ अन्वे॑नाँ॒ अह॑ वि॒द्युतो॑ ।
म॒रुतो॒ जज्झ॑तीरिव भा॒नुर॑र्त॒ त्मना॑ दि॒वः ॥

ಚಿನ್ನದ ಆಭರಣಗಳಿಂದ, ಬಲದಿಂದ, ವೀರರಾದ ಮರುತ್ತುಗಳು ಹೊಳೆಯುವ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಎಸೆದರು; ಅವುಗಳ ಹಿಂದೆ ಮಿಂಚು ಹೊಳೆಯಿತು. ಮರುತ್ತುಗಳ ಬೆಳಕು, ಹೊಳೆವಂತೆ, ತನ್ನ ಸ್ವಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹರಿಯುತ್ತದೆ.

5.52.7

ये वा॑वृ॒धन्त॒ पार्थि॑वा॒ य उ॒राव॒न्तरि॑क्ष॒ आ ।
वृ॒जने॑ वा न॒दीनां॑ स॒धस्थे॑ वा म॒हो दि॒वः ॥

ಭೂಮಿಗೆ ಸೇರಿದವರು, ವಿಶಾಲ ಅಂತರಿಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದವರು, ನದಿಗಳ ಬಲದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಅವುಗಳ ಸಾಮಾನ್ಯ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ, ಅಥವಾ ಮಹಾ ದ್ಯುಲೋಕದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದವರು.

5.52.8

शर्धो॒ मारु॑त॒मुच्छं॑स स॒त्यश॑वस॒मृभ्व॑सम् ।
उ॒त स्म॒ ते शु॒भे नरः॒ प्र स्य॒न्द्रा यु॑जत॒ त्मना॑ ॥

ನಿಜವಾದ ಬಲವುಳ್ಳ, ನಿಪುಣ ಮರುತ್ತುಗಳ ಸೇನೆಯನ್ನು ಎತ್ತರದಲ್ಲಿ ಕೊಂಡಾಡು. ಆ ವೀರ ನರರು ತಮ್ಮದೇ ಬಲದಿಂದ ವೇಗದ ರಥಗಳನ್ನು ಬೆಳಕಿಗಾಗಿ ನೊಗಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟುತ್ತಾರೆ.

5.52.9

उ॒त स्म॒ ते परु॑ष्ण्या॒मूर्णा॑ वसत शु॒न्ध्यवः॑ ।
उ॒त प॒व्या रथा॑ना॒मद्रिं॑ भिन्द॒न्त्योज॑सा ॥

ಆ ಶುದ್ಧಿಮಾಡುವ ಮರುತ್ತುಗಳು ಪಾರುಷ್ಣಿಯ (ಮೇಘದ) ಉಣ್ಣೆಯನ್ನು ಹೊದೆಯುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ವಜ್ರದಿಂದ ರಥಗಳ ಕಲ್ಲನ್ನು ತಮ್ಮ ಬಲದಿಂದ ಒಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

5.52.10

आप॑थयो॒ विप॑थ॒योऽन्त॑स्पथा॒ अनु॑पथाः ।
ए॒तेभि॒र्मह्यं॒ नाम॑भिर्य॒ज्ञं वि॑ष्टा॒र ओ॑हते ॥

ಆಪಥರು, ವಿಪಥರು, ಅಂತಸ್ಪಥರು, ಅನುಪಥರು — ಈ ಹೆಸರುಗಳಿಂದ ನನಗಾಗಿ ಯಜ್ಞವನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸುವವನು ಅದನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಲಿ.

5.52.11

अधा॒ नरो॒ न्यो॑ह॒तेऽधा॑ नि॒युत॑ ओहते ।
अधा॒ पारा॑वता॒ इति॑ चि॒त्रा रू॒पाणि॒ दर्श्या॑ ॥

ಆಗ ನರರು ಕೆಳಗೆ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಆಗ ನಿಯುತ್ (ರಥ-ಜೋಡಿಗಳನ್ನು) ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಆಗ ದೂರದಿಂದ 'ಪಾರಾವತ'ರ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ, ವರ್ಣರಂಜಿತ, ಕಾಣಬಹುದಾದ ರೂಪಗಳನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

5.52.12

छ॒न्द॒स्तुभः॑ कुभ॒न्यव॒ उत्स॒मा की॒रिणो॑ नृतुः ।
ते मे॒ के चि॒न्न ता॒यव॒ ऊमा॑ आसन्दृ॒शि त्वि॒षे ॥

ಛಂದಸ್ಸನ್ನು ಹಾಡುವವರು, ಕುಭನ್ಯು ಗಾಯಕರು, ಕೀರಿ ಗಾಯಕರು — ಅವರು ಬುಗ್ಗೆಯ ಕಡೆಗೆ ನರ್ತಿಸಿದರು. ನನ್ನ ರಕ್ಷಕರು ಅಥವಾ ಬಂಧುಗಳು ಅವರಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಇರಲಿಲ್ಲ; ಅವರು ದೃಷ್ಟಿಗೂ ತೇಜಸ್ಸಿಗೂ ಇದ್ದರು.

5.52.13

य ऋ॒ष्वा ऋ॒ष्टिवि॑द्युतः क॒वयः॒ सन्ति॑ वे॒धसः॑ ।
तमृ॑षे॒ मारु॑तं ग॒णं न॑म॒स्या र॒मया॑ गि॒रा ॥

ಮಳೆಯ ಮಿಂಚುಳ್ಳ, ಬಲಶಾಲಿಗಳಾದ, ಜ್ಞಾನಿ ಕವಿಗಳಾದ ಆ ಮರುತ್ ಗಣವನ್ನು, ಓ ಋಷಿ, ನಮಸ್ಕಾರದಿಂದ ವಾಣಿಯಿಂದ ಸಂತೋಷಪಡಿಸು.

5.52.14

अच्छ॑ ऋषे॒ मारु॑तं ग॒णं दा॒ना मि॒त्रं न यो॒षणा॑ ।
दि॒वो वा॑ धृष्णव॒ ओज॑सा स्तु॒ता धी॒भिरि॑षण्यत ॥

ಓ ಋಷಿ, ಮರುತ್ ಗಣದ ಕಡೆಗೆ, ದಾನದೊಂದಿಗೆ, ಸ್ನೇಹಿತನಂತೆ ಅಥವಾ ಪತ್ನಿಯಂತೆ; ಓ ಧೈರ್ಯವಂತರೇ, ಬಲದಿಂದ ಸ್ತುತರಾಗಿ, ಅಥವಾ ಸ್ವರ್ಗದಿಂದ, ವಿಚಾರಗಳಿಂದ ಪ್ರೇರಿತರಾಗಿರಿ.

5.52.15

नू म॑न्वा॒न ए॑षां दे॒वाँ अच्छा॒ न व॒क्षणा॑ ।
दा॒ना स॑चेत सू॒रिभि॒र्याम॑श्रुतेभिर॒ञ्जिभिः॑ ॥

ಈಗ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಾ, ಅವರ ದೇವತೆಗಳ ಕಡೆಗೆ, ಸ್ತುತ್ಯನಂತೆ, ದಾನದೊಂದಿಗೆ, ಜ್ಞಾನಿಗಳೊಂದಿಗೆ, ಯಾಮಶ್ರುತರೊಂದಿಗೆ, ಅಂಜಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಸೇರಲಿ.

5.52.16

प्र ये मे॑ बन्ध्वे॒षे गां वोच॑न्त सू॒रयः॒ पृश्निं॑ वोचन्त मा॒तर॑म् ।
अधा॑ पि॒तर॑मि॒ष्मिणं॑ रु॒द्रं वो॑चन्त॒ शिक्व॑सः ॥

ನನ್ನ ಬಂಧನದ ಉರುಳಿನಲ್ಲಿ ಹಸುವಿನ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡಿದ ಆ ಸೂರಿಗಳು ಹಸುವನ್ನು ಹೇಳಲಿ; ಪೃಶ್ನಿ ತಾಯಿಯನ್ನು ಹೇಳಲಿ; ಅನಂತರ ಬಾಣಗಳ ತಂದೆ ರುದ್ರನನ್ನು ಹೇಳಲಿ, ಅವರು ಶಿಕ್ವಸರು.

5.52.17

स॒प्त मे॑ स॒प्त शा॒किन॒ एक॑मेका श॒ता द॑दुः य॒मुना॑या॒मधि॑ श्रु॒तम् ।
उद्राधो॒ गव्यं॑ मृजे॒ नि राधो॒ अश्व्यं॑ मृजे ॥

ನನಗೆ ಏಳೇಳು ಬಿಲ್ಲುಗಾರರನ್ನು ಕೊಟ್ಟರು; ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ನೂರು ನೂರು ಕೊಟ್ಟರು; ಯಮುನೆಯ ತೀರದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧರು; ನಾನು ಗೋಸಂಪತ್ತನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತೇನೆ, ನಾನು ಅಶ್ವಸಂಪತ್ತನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತೇನೆ.