ரிக் வேதம் · சூக்தம் 5.52
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.52.1
प्र श्या॑वाश्व धृष्णु॒यार्चा॑ म॒रुद्भि॒र्ऋक्व॑भिः ।
ये अ॑द्रो॒घम॑नुष्व॒धं श्रवो॒ मद॑न्ति य॒ज्ञियाः॑ ॥
ஷ்யாவாஷ்வா, துணிவுள்ள மருதர்களுக்கு ரிக்குகளுடன் பாடலைப் பாடு. வஞ்சனையற்ற, முறைப்படி அளிக்கப்பட்ட புகழால் யாகத்திற்குரிய அந்த மருதர்கள் மகிழ்கின்றனர்.
5.52.2
ते हि स्थि॒रस्य॒ शव॑सः॒ सखा॑यः॒ सन्ति॑ धृष्णु॒या ।
ते याम॒न्ना धृ॑ष॒द्विन॒स्त्मना॑ पान्ति॒ शश्व॑तः ॥
அவர்களே உறுதியான வலிமைக்குத் தோழர்கள்; அவர்கள் துணிவுள்ளவர்கள். தம் சொந்த ஆற்றலால் அவர்கள் தம் பயணத்தில் நிலையான மக்களைக் காக்கின்றனர்.
5.52.3
ते स्य॒न्द्रासो॒ नोक्षणोऽति॑ ष्कन्दन्ति॒ शर्व॑रीः ।
म॒रुता॒मधा॒ महो॑ दि॒वि क्ष॒मा च॑ मन्महे ॥
அவர்கள் பாய்ந்தோடும், மழை பொழியும் காளைகளைப் போல இரவுகளைக் கடந்து பாய்கின்றனர். பின்பு மருதர்களின் பெரும் மகிமையை வானத்திலும் பூமியோடும் நாம் நினைக்கிறோம்.
5.52.4
म॒रुत्सु॑ वो दधीमहि॒ स्तोमं॑ य॒ज्ञं च॑ धृष्णु॒या ।
विश्वे॒ ये मानु॑षा यु॒गा पान्ति॒ मर्त्यं॑ रि॒षः ॥
மருதர்களிடையே உங்களுக்கு நாங்கள் பாடலையும் யாகத்தையும் அர்ப்பிக்கிறோம், ஓ துணிவுள்ளவர்களே. மனித யுகங்களைக் காக்கும் அனைத்து மருதர்களும் மனிதனை அழிவிலிருந்து காக்கின்றனர்.
5.52.5
अर्ह॑न्तो॒ ये सु॒दान॑वो॒ नरो॒ असा॑मिशवसः ।
प्र य॒ज्ञं य॒ज्ञिये॑भ्यो दि॒वो अ॑र्चा म॒रुद्भ्यः॑ ॥
தகுதியுடையவர்களும், கொடையுள்ளவர்களும், வலிமை குன்றாத வீரர்களுமான மருதர்களே, யாகத்திற்குரிய அவர்களுக்காக வானிலிருந்து யாகத்தைப் போற்றிப் பாடு.
5.52.6
आ रु॒क्मैरा यु॒धा नर॑ ऋ॒ष्वा ऋ॒ष्टीर॑सृक्षत॒ अन्वे॑नाँ॒ अह॑ वि॒द्युतो॑ ।
म॒रुतो॒ जज्झ॑तीरिव भा॒नुर॑र्त॒ त्मना॑ दि॒वः ॥
பொன்னணிகளுடனும் வலிமையுடனும், வீரர்களான மருதர்கள் ஒளிரும் அம்புகளை எய்தனர்; அவற்றைப் பின்தொடர்ந்து மின்னல் ஒளிர்கிறது. மருதர்களின் ஒளி, மின்னுவது போல, தன் சொந்த ஆற்றலால் வானத்தில் பாய்கிறது.
5.52.7
ये वा॑वृ॒धन्त॒ पार्थि॑वा॒ य उ॒राव॒न्तरि॑क्ष॒ आ ।
वृ॒जने॑ वा न॒दीनां॑ स॒धस्थे॑ वा म॒हो दि॒वः ॥
பூமியில் பிறந்தவர்களும், விரிந்த வான்வெளியில் வளர்ந்தவர்களும், ஆறுகளின் வலிமையிலும் அவற்றின் பொது இருப்பிடத்திலும், அல்லது பெரிய வானத்திலும் வளர்ந்தவர்கள்.
5.52.8
शर्धो॒ मारु॑त॒मुच्छं॑स स॒त्यश॑वस॒मृभ्व॑सम् ।
उ॒त स्म॒ ते शु॒भे नरः॒ प्र स्य॒न्द्रा यु॑जत॒ त्मना॑ ॥
உண்மையான வலிமையுடைய, திறமையான மருத்துக்களின் படையைப் பாடுங்கள். அந்த வீரர்கள் தங்கள் சொந்த ஆற்றலால் விரைவான தேர்களை ஒளிக்காக பூட்டுகின்றனர்.
5.52.9
उ॒त स्म॒ ते परु॑ष्ण्या॒मूर्णा॑ वसत शु॒न्ध्यवः॑ ।
उ॒त प॒व्या रथा॑ना॒मद्रिं॑ भिन्द॒न्त्योज॑सा ॥
மேலும் அந்த தூய்மைப்படுத்துவோர் பாருஷ்ணியின் (மேகத்தின்) கம்பளியை போர்த்துகின்றனர். மேலும் அவர்கள் வஜ்ரத்தால் ரதங்களின் கல்லை தங்கள் வலிமையால் பிளக்கின்றனர்.
5.52.10
आप॑थयो॒ विप॑थ॒योऽन्त॑स्पथा॒ अनु॑पथाः ।
ए॒तेभि॒र्मह्यं॒ नाम॑भिर्य॒ज्ञं वि॑ष्टा॒र ओ॑हते ॥
ஆபதிகள், விபதிகள், அந்தஸ்பதிகள், அனுபதிகள் — இந்தப் பெயர்களால் எனக்காக யஜ்ஞத்தை விரிவாக்குபவர் அதை அழைக்கட்டும்.
5.52.11
अधा॒ नरो॒ न्यो॑ह॒तेऽधा॑ नि॒युत॑ ओहते ।
अधा॒ पारा॑वता॒ इति॑ चि॒त्रा रू॒पाणि॒ दर्श्या॑ ॥
அப்போது மனிதர்கள் கீழே அழைக்கின்றனர்; அப்போது நியுதக் குதிரைகளை அழைக்கின்றனர்; அப்போது தூரத்திலிருந்து 'பாராவதர்' என்ற பெயரால், வண்ணமயமான, காணத்தக்க உருவங்களை அழைக்கின்றனர்.
5.52.12
छ॒न्द॒स्तुभः॑ कुभ॒न्यव॒ उत्स॒मा की॒रिणो॑ नृतुः ।
ते मे॒ के चि॒न्न ता॒यव॒ ऊमा॑ आसन्दृ॒शि त्वि॒षे ॥
சந்தஸ்களைப் பாடுவோர், குபன்யு பாடகர்கள், கீரி பாடகர்கள் — அவர்கள் ஊற்றை நோக்கி நடனமாடினர். என் பாதுகாவலர்களாயிருந்தவர்கள் அவர்களில் யாருமில்லை; அவர்கள் பார்வைக்கும் ஒளிக்கும் உரியவர்களாயிருந்தனர்.
5.52.13
य ऋ॒ष्वा ऋ॒ष्टिवि॑द्युतः क॒वयः॒ सन्ति॑ वे॒धसः॑ ।
तमृ॑षे॒ मारु॑तं ग॒णं न॑म॒स्या र॒मया॑ गि॒रा ॥
மழை மின்னலுடைய, வலிமையுள்ள, ஞானமுள்ள கவிஞர்களாகிய அந்த மருத்களின் கணத்தை, ஓ ரிஷியே, வணக்கத்துடன் பாடலால் மகிழ்விப்பாயாக.
5.52.14
अच्छ॑ ऋषे॒ मारु॑तं ग॒णं दा॒ना मि॒त्रं न यो॒षणा॑ ।
दि॒वो वा॑ धृष्णव॒ ओज॑सा स्तु॒ता धी॒भिरि॑षण्यत ॥
ஓ ரிஷியே, மருத்களின் கணத்தை நோக்கி, கொடையுடன், நண்பனைப் போலவும் மனைவியைப் போலவும்; ஓ துணிவுள்ளவர்களே, வலிமையால் புகழப்பட்டு, வானிலிருந்து அல்லது எண்ணங்களால் தூண்டப்படுங்கள்.
5.52.15
नू म॑न्वा॒न ए॑षां दे॒वाँ अच्छा॒ न व॒क्षणा॑ ।
दा॒ना स॑चेत सू॒रिभि॒र्याम॑श्रुतेभिर॒ञ्जिभिः॑ ॥
இப்போது சிந்தித்தவனாக, அவர்களின் தேவர்களை நோக்கி, போற்றத்தக்கவனைப் போல், கொடையுடன், ஞானிகளோடும் யாமஶ்ருதர்களோடும் அஞ்ஜிகளோடும் இணைந்திடுக.
5.52.16
प्र ये मे॑ बन्ध्वे॒षे गां वोच॑न्त सू॒रयः॒ पृश्निं॑ वोचन्त मा॒तर॑म् ।
अधा॑ पि॒तर॑मि॒ष्मिणं॑ रु॒द्रं वो॑चन्त॒ शिक्व॑सः ॥
என் கட்டுச் சுருக்கில் பசுவைப் பற்றிப் பேசும் அந்தக் கவிஞர்கள், பசுவைச் சொல்லட்டும்; புஷ்னியாம் தாயைச் சொல்லட்டும்; பின்னர் அம்புடைய தந்தை ருத்திரனைச் சொல்லட்டும், அவர்கள் சிக்வஸ் (வலிமையுள்ளவர்கள்) எனப்படட்டும்.
5.52.17
स॒प्त मे॑ स॒प्त शा॒किन॒ एक॑मेका श॒ता द॑दुः य॒मुना॑या॒मधि॑ श्रु॒तम् ।
उद्राधो॒ गव्यं॑ मृजे॒ नि राधो॒ अश्व्यं॑ मृजे ॥
எனக்கு ஏழேழு வில்லாளிகள் கொடுத்தனர்; ஒவ்வொருவரும் நூறு நூறு கொடுத்தனர்; யமுனைக் கரையில் புகழ்பெற்றவர்கள்; நான் பசுச் செல்வத்தைப் பெறுகிறேன், நான் குதிரைச் செல்வத்தைப் பெறுகிறேன்.