ઋગ્વેદ · સૂક્ત 8.72
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.72.1
ह॒विष्कृ॑णुध्व॒मा ग॑मदध्व॒र्युर्व॑नते॒ पुनः॑ ।
वि॒द्वाँ अ॑स्य प्र॒शास॑नम् ॥
આહુતિઓ તૈયાર કરો; અધ્વર્યુ ફરી અહીં આવે, તેનો આદેશ જાણીને સેવા કરે.
8.72.2
नि ति॒ग्मम॒भ्य॑ंशुं सीद॒द्धोता॑ म॒नावधि॑ ।
जु॒षा॒णो अ॑स्य स॒ख्यम् ॥
હોતા તીક્ષ્ણ કિરણ પર મનુમાં બેઠો; તેની મિત્રતાથી પ્રસન્ન થઈને.
8.72.3
अ॒न्तरि॑च्छन्ति॒ तं जने॑ रु॒द्रं प॒रो म॑नी॒षया॑ ।
गृ॒भ्णन्ति॑ जि॒ह्वया॑ स॒सम् ॥
લોકો એ રુદ્રને અંદર શોધે છે; દૂરથી મનીષાથી તેને પકડે છે, જીભથી તે આહુતિ ગ્રહણ કરે છે.
8.72.4
जा॒म्य॑तीतपे॒ धनु॑र्वयो॒धा अ॑रुह॒द्वन॑म् ।
दृ॒षदं॑ जि॒ह्वयाव॑धीत् ॥
સાથીને મેં તપાવ્યો; જીવન આપનાર ધનુષ્ય વન પર ચઢ્યું; બેઠેલાને જીભથી અહીં માર્યો.
8.72.5
चर॑न्व॒त्सो रुश॑न्नि॒ह नि॑दा॒तारं॒ न वि॑न्दते ।
वेति॒ स्तोत॑व अ॒म्ब्य॑म् ॥
અહીં ફરતું વાછરડું ગર્જે છે; દાતાને તે શોધી શકતું નથી. સ્તોતા માટે માતાને શોધે છે.
8.72.6
उ॒तो न्व॑स्य॒ यन्म॒हदश्वा॑व॒द्योज॑नं बृ॒हद् ।
दा॒मा रथ॑स्य॒ ददृ॑शे ॥
અને હવે તેનું જે મહાન, અશ્વયુક્ત, વિશાળ યોજન-અંતર છે; રથની દોરી દેખાઈ.
8.72.7
दु॒हन्ति॑ स॒प्तैका॒मुप॒ द्वा पञ्च॑ सृजतः ।
ती॒र्थे सिन्धो॒रधि॑ स्व॒रे ॥
સાત જણ એકનું દોહન કરે છે; બે અને પાંચ તેને મોકલે છે, સિંધુના તીર્થ પર, ધ્વનિની વચ્ચે.
8.72.8
आ द॒शभि॑र्वि॒वस्व॑त॒ इन्द्रः॒ कोश॑मचुच्यवीत् ।
खेद॑या त्रि॒वृता॑ दि॒वः ॥
વિવસ્વાનના દશ સાથે ઇન્દ્રે પાત્રને હલાવ્યું; ત્રણ પડની ગાળણી વડે, સ્વર્ગના (સોમને).
8.72.9
परि॑ त्रि॒धातु॑रध्व॒रं जू॒र्णिरे॑ति॒ नवी॑यसी ।
मध्वा॒ होता॑रो अञ्जते ॥
ત્રિધાતુના યજ્ઞની આસપાસ, જૂની છતાં નવી તે જાય છે; મધથી હોતાઓ તેને અભિષેક કરે છે.
8.72.10
सि॒ञ्चन्ति॒ नम॑साव॒तमु॒च्चाच॑क्रं॒ परि॑ज्मानम् ।
नी॒चीन॑बार॒मक्षि॑तम् ॥
નમસ્કારથી તેઓ તે રક્ષકને સિંચે છે; ઊંચા ચક્રવાળા, ચોતરફ વ્યાપેલા, નીચે ઝૂકેલા, અક્ષય (પાત્રને).
8.72.11
अ॒भ्यार॒मिदद्र॑यो॒ निषि॑क्तं॒ पुष्क॑रे॒ मधु॑ ।
अ॒व॒तस्य॑ वि॒सर्ज॑ने ॥
પથ્થરો તે મધુર (સોમ)ને કમળ-પાત્રમાં રેડે છે, ઊતરી આવનારના મુક્ત થવાના સમયે.
8.72.12
गाव॒ उपा॑वताव॒तं म॒ही य॒ज्ञस्य॑ र॒प्सुदा॑ ।
उ॒भा कर्णा॑ हिर॒ण्यया॑ ॥
ગાયો, નજીક ઊતરો, તેની તરફ; હે મહાન, યજ્ઞનો રસ આપનાર બંને, બે સોનેરી કાનવાળાં.
8.72.13
आ सु॒ते सि॑ञ्चत॒ श्रियं॒ रोद॑स्योरभि॒श्रिय॑म् ।
र॒सा द॑धीत वृष॒भम् ॥
સોમ નિચોવાય ત્યારે તેમાં શ્રી રેડો, દ્યાવાપૃથિવીની દીપ્તિ રેડો; રસ વૃષભને ધારણ કરો.
8.72.14
ते जा॑नत॒ स्वमो॒क्यं॑ सं व॒त्सासो॒ न मा॒तृभिः॑ ।
मि॒थो न॑सन्त जा॒मिभिः॑ ॥
તેઓ પોતાનું સ્થાન ઓળખે છે, જેમ વાછરડાં માતાઓ સાથે મળે તેમ; પરસ્પર સગાંઓ સાથે જોડાય છે.
8.72.15
उप॒ स्रक्वे॑षु॒ बप्स॑तो कृण्व॒ते ध॒रुणं॑ दि॒वि ।
इन्द्रे॑ अ॒ग्ना नमः॒ स्वः॑ ॥
ગાળણીઓમાં છાંટતા, સ્વર્ગમાં આધાર સ્થાપતા, ઇન્દ્ર અને અગ્નિને નમસ્કાર; પ્રકાશ માટે.
8.72.16
अधु॑क्षत्पि॒प्युषी॒मिष॒मूर्जं॑ स॒प्तप॑दीम॒रिः ।
सूर्य॑स्य स॒प्त र॒श्मिभिः॑ ॥
અરિએ વધતું પોષણ અને બળ દોહ્યું — સાત પગલાંવાળું; સૂર્યનાં સાત કિરણોથી.
8.72.17
सोम॑स्य मित्रावरु॒णोदि॑ता॒ सूर॒ आ द॑दे ।
तदातु॑रस्य भेष॒जम् ॥
સોમના ઉદયમાં, હે મિત્રાવરુણ, હું સૂર્યપ્રકાશ ગ્રહણ કરું છું; તે જ રોગીની ઔષધિ છે.
8.72.18
उ॒तो न्व॑स्य॒ यत्प॒दं ह॑र्य॒तस्य॑ निधा॒न्य॑म् ।
परि॒ द्यां जि॒ह्वया॑तनत् ॥
હવે આનું પદ, હરિત (સૂર્ય-અશ્વ) નું નિવાસ — તે તેણે પોતાની જીભથી દ્યુલોકની ચારેબાજુ ફેલાવ્યું.