Ṛgveda · Sūkta 8.72
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.72.1
ह॒विष्कृ॑णुध्व॒मा ग॑मदध्व॒र्युर्व॑नते॒ पुनः॑ ।
वि॒द्वाँ अ॑स्य प्र॒शास॑नम् ॥
Bereitet die Opfergaben; der Adhvaryu möge wieder hierher kommen und dienen, Agnis Weisung kennend.
8.72.2
नि ति॒ग्मम॒भ्य॑ंशुं सीद॒द्धोता॑ म॒नावधि॑ ।
जु॒षा॒णो अ॑स्य स॒ख्यम् ॥
Der Hotar setzte sich auf den scharfen Strahl, in Manu, an seiner Freundschaft Gefallen findend.
8.72.3
अ॒न्तरि॑च्छन्ति॒ तं जने॑ रु॒द्रं प॒रो म॑नी॒षया॑ ।
गृ॒भ्णन्ति॑ जि॒ह्वया॑ स॒सम् ॥
Unter den Menschen suchen sie den Rudra im Innern; aus der Ferne, mit Einsicht, ergreifen sie ihn, und mit der Zunge nehmen sie die Opfergabe an.
8.72.4
जा॒म्य॑तीतपे॒ धनु॑र्वयो॒धा अ॑रुह॒द्वन॑म् ।
दृ॒षदं॑ जि॒ह्वयाव॑धीत् ॥
Ich habe meinen Verwandten entzündet; der lebenspendende Bogen stieg auf den Wald; mit der Zunge traf er hier den Sitzenden.
8.72.5
चर॑न्व॒त्सो रुश॑न्नि॒ह नि॑दा॒तारं॒ न वि॑न्दते ।
वेति॒ स्तोत॑व अ॒म्ब्य॑म् ॥
Das hier umherziehende Kalb brüllt; den Geber findet es nicht. Für den Preisenden sucht es die Mutter.
8.72.6
उ॒तो न्व॑स्य॒ यन्म॒हदश्वा॑व॒द्योज॑नं बृ॒हद् ।
दा॒मा रथ॑स्य॒ ददृ॑शे ॥
Und nun ist seine große, rossreiche, weite Yojana-Strecke sichtbar; das Band des Wagens ist erschienen.
8.72.7
दु॒हन्ति॑ स॒प्तैका॒मुप॒ द्वा पञ्च॑ सृजतः ।
ती॒र्थे सिन्धो॒रधि॑ स्व॒रे ॥
Sieben melken die eine; zwei und fünf senden sie aus, an der Furt des Sindhu, im Tosen der Wasser.
8.72.8
आ द॒शभि॑र्वि॒वस्व॑त॒ इन्द्रः॒ कोश॑मचुच्यवीत् ।
खेद॑या त्रि॒वृता॑ दि॒वः ॥
Mit den Zehn des Vivasvat rührte Indra das Gefäß; mit dem dreilagigen Seiher des Himmels (den Soma).
8.72.9
परि॑ त्रि॒धातु॑रध्व॒रं जू॒र्णिरे॑ति॒ नवी॑यसी ।
मध्वा॒ होता॑रो अञ्जते ॥
Um das Opfer des dreifach Getragenen geht die Alte und doch Neuere; die Hotar salben sie mit Honig.
8.72.10
सि॒ञ्चन्ति॒ नम॑साव॒तमु॒च्चाच॑क्रं॒ परि॑ज्मानम् ।
नी॒चीन॑बार॒मक्षि॑तम् ॥
Mit Verehrung besprengen sie den Beschützer, den hochrädrigen, allumfassenden, tiefhängenden, unversiegbaren (Behälter).
8.72.11
अ॒भ्यार॒मिदद्र॑यो॒ निषि॑क्तं॒ पुष्क॑रे॒ मधु॑ ।
अ॒व॒तस्य॑ वि॒सर्ज॑ने ॥
Die Steine gießen jenen süßen (Soma) in das Lotosgefäß, bei der Entlassung dessen, der herabkommt.
8.72.12
गाव॒ उपा॑वताव॒तं म॒ही य॒ज्ञस्य॑ र॒प्सुदा॑ ।
उ॒भा कर्णा॑ हिर॒ण्यया॑ ॥
Ihr Kühe, steigt nahe zu ihm herab; ihr Großen, beide den Saft des Opfers gebend, beide mit goldenen Ohren.
8.72.13
आ सु॒ते सि॑ञ्चत॒ श्रियं॒ रोद॑स्योरभि॒श्रिय॑म् ।
र॒सा द॑धीत वृष॒भम् ॥
Wenn der Soma gepresst wird, gieße Glanz in ihn, den Glanz von Himmel und Erde; der Saft möge den Stier empfangen.
8.72.14
ते जा॑नत॒ स्वमो॒क्यं॑ सं व॒त्सासो॒ न मा॒तृभिः॑ ।
मि॒थो न॑सन्त जा॒मिभिः॑ ॥
Sie erkennen ihre eigene Stätte, wie Kälber sich mit den Müttern vereinen; sie verbinden sich miteinander mit ihren Verwandten.
8.72.15
उप॒ स्रक्वे॑षु॒ बप्स॑तो कृण्व॒ते ध॒रुणं॑ दि॒वि ।
इन्द्रे॑ अ॒ग्ना नमः॒ स्वः॑ ॥
Im Sprengen in den Sieben, im Errichten einer festen Stütze am Himmel, Verehrung für Indra und Agni, für das Licht des Himmels.
8.72.16
अधु॑क्षत्पि॒प्युषी॒मिष॒मूर्जं॑ स॒प्तप॑दीम॒रिः ।
सूर्य॑स्य स॒प्त र॒श्मिभिः॑ ॥
Der Schnelle melkte die schwellende Nahrung und Kraft, die Siebenschrittige, durch die sieben Strahlen der Sonne.
8.72.17
सोम॑स्य मित्रावरु॒णोदि॑ता॒ सूर॒ आ द॑दे ।
तदातु॑रस्य भेष॒जम् ॥
Beim Aufgang des Soma, o Mitra und Varuṇa, nehme ich das Licht der Sonne; das ist die Arznei für den Kranken.
8.72.18
उ॒तो न्व॑स्य॒ यत्प॒दं ह॑र्य॒तस्य॑ निधा॒न्य॑म् ।
परि॒ द्यां जि॒ह्वया॑तनत् ॥
Und nun breitete er den Schritt dieses Einen, die Wohnstatt des Falben (des Sonnenrosses), mit seiner Zunge um den Himmel aus.