ரிக் வேதம் · சூக்தம் 8.72
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.72.1
ह॒विष्कृ॑णुध्व॒मा ग॑मदध्व॒र्युर्व॑नते॒ पुनः॑ ।
वि॒द्वाँ अ॑स्य प्र॒शास॑नम् ॥
படையல்களைத் தயார் செய்யுங்கள்; அத்வர்யு மீண்டும் இங்கு வரட்டும், அதன் கட்டளையை அறிந்தவனாய் பணி செய்யட்டும்.
8.72.2
नि ति॒ग्मम॒भ्य॑ंशुं सीद॒द्धोता॑ म॒नावधि॑ ।
जु॒षा॒णो अ॑स्य स॒ख्यम् ॥
ஹோதா கூரிய ஒளியின் மேல் மனுவில் அமர்ந்தான்; அவனுடைய நட்பில் மகிழ்ந்தவனாய்.
8.72.3
अ॒न्तरि॑च्छन्ति॒ तं जने॑ रु॒द्रं प॒रो म॑नी॒षया॑ ।
गृ॒भ्णन्ति॑ जि॒ह्वया॑ स॒सम् ॥
மக்களிடையே அந்த ருத்ரனை உள்ளுக்குள் தேடுகிறார்கள்; தொலைவிலிருந்து சிந்தனையால் அவனைப் பற்றுகிறார்கள், நாவால் அந்த படையலை ஏற்கிறார்கள்.
8.72.4
जा॒म्य॑तीतपे॒ धनु॑र्वयो॒धा अ॑रुह॒द्वन॑म् ।
दृ॒षदं॑ जि॒ह्वयाव॑धीत् ॥
உறவினனை நான் சூடேற்றினேன்; வாழ்வளிப்பவனான வில் காட்டின் மேல் ஏறியது; அமர்ந்திருந்ததை நாவால் இங்கே தாக்கியது.
8.72.5
चर॑न्व॒त्सो रुश॑न्नि॒ह नि॑दा॒तारं॒ न वि॑न्दते ।
वेति॒ स्तोत॑व अ॒म्ब्य॑म् ॥
இங்கே அலைந்து திரியும் கன்று முழங்குகிறது; கொடுப்பவனை அது அடையவில்லை. துதிப்பவனுக்காக அன்னையைத் தேடுகிறது.
8.72.6
उ॒तो न्व॑स्य॒ यन्म॒हदश्वा॑व॒द्योज॑नं बृ॒हद् ।
दा॒मा रथ॑स्य॒ ददृ॑शे ॥
இப்போது அவனுடைய பெரிய, குதிரைகள் நிறைந்த, விரிந்த தூரம் உள்ளது; தேரின் கயிறு தோன்றியது.
8.72.7
दु॒हन्ति॑ स॒प्तैका॒मुप॒ द्वा पञ्च॑ सृजतः ।
ती॒र्थे सिन्धो॒रधि॑ स्व॒रे ॥
ஏழு பேர் ஒன்றைக் கறக்கிறார்கள்; இரண்டும் ஐந்தும் அதை அனுப்புகின்றன, சிந்துவின் துறையில், ஒலிக்கும் இடத்தில்.
8.72.8
आ द॒शभि॑र्वि॒वस्व॑त॒ इन्द्रः॒ कोश॑मचुच्यवीत् ।
खेद॑या त्रि॒वृता॑ दि॒वः ॥
விவஸ்வதின் பத்துடன், இந்திரன் கலத்தை அசைத்தான்; மூன்று அடுக்கு வடிகட்டியால், வானத்தின் (சோமத்தை).
8.72.9
परि॑ त्रि॒धातु॑रध्व॒रं जू॒र्णिरे॑ति॒ नवी॑यसी ।
मध्वा॒ होता॑रो अञ्जते ॥
மூவகையாய்த் தாங்கப்படுபவனின் வேள்வியைச் சுற்றி, பழமையும் புதுமையுமான அவள் செல்கிறாள்; தேனால் ஹோதாக்கள் அவளை அபிஷேகம் செய்கிறார்கள்.
8.72.10
सि॒ञ्चन्ति॒ नम॑साव॒तमु॒च्चाच॑क्रं॒ परि॑ज्मानम् ।
नी॒चीन॑बार॒मक्षि॑तम् ॥
வணக்கத்தோடு அவர்கள் அந்தக் காவலனைத் தெளிக்கிறார்கள்; உயர் சக்கரமுள்ள, சுற்றிலும் வளைந்த, தாழ்ந்த கரணமுள்ள, குறையாத (கலத்தை).
8.72.11
अ॒भ्यार॒मिदद्र॑यो॒ निषि॑क्तं॒ पुष्क॑रे॒ मधु॑ ।
अ॒व॒तस्य॑ वि॒सर्ज॑ने ॥
கற்கள் அந்த இனிய (சோமத்தை)த் தாமரைக் கலத்தில் ஊற்றுகின்றன, இறங்குபவன் விடுவிக்கப்படும் வேளையில்.
8.72.12
गाव॒ उपा॑वताव॒तं म॒ही य॒ज्ञस्य॑ र॒प्सुदा॑ ।
उ॒भा कर्णा॑ हिर॒ण्यया॑ ॥
பசுக்களே, அருகில் இறங்குங்கள், அவனை நோக்கி; மகத்தான, வேள்வியின் சாற்றைத் தருகிறவர்களே, இரண்டு பொன்னிற காதுகளுடையவர்களே.
8.72.13
आ सु॒ते सि॑ञ्चत॒ श्रियं॒ रोद॑स्योरभि॒श्रिय॑म् ।
र॒सा द॑धीत वृष॒भम् ॥
சோமம் பிழியப்படும்போது அதில் ஒளியை ஊற்றுங்கள்; வானமும் பூமியும் பெற்ற பிரகாசத்தை ஊற்றுங்கள்; திரவம் காளையை ஏந்தட்டும்.
8.72.14
ते जा॑नत॒ स्वमो॒क्यं॑ सं व॒त्सासो॒ न मा॒तृभिः॑ ।
मि॒थो न॑सन्त जा॒मिभिः॑ ॥
அவர்கள் தங்கள் இடத்தை அறிகின்றனர், கன்றுகள் தாய்களுடன் சேர்வது போல்; ஒருவரோடொருவர் சுற்றத்தாருடன் இணைகின்றனர்.
8.72.15
उप॒ स्रक्वे॑षु॒ बप्स॑तो कृण्व॒ते ध॒रुणं॑ दि॒वि ।
इन्द्रे॑ अ॒ग्ना नमः॒ स्वः॑ ॥
வடிகட்டிகளில் தெளித்து, வானத்தில் ஆதாரத்தை அமைத்து, இந்திரனுக்கும் அக்னிக்கும் வணக்கம்; ஒளிக்காக.
8.72.16
अधु॑क्षत्पि॒प्युषी॒मिष॒मूर्जं॑ स॒प्तप॑दीम॒रिः ।
सूर्य॑स्य स॒प्त र॒श्मिभिः॑ ॥
அரி வளரும் உணவையும் வலிமையையும் கறந்தான் — ஏழு அடிகளைக் கொண்டவளை; சூரியனின் ஏழு கதிர்களால்.
8.72.17
सोम॑स्य मित्रावरु॒णोदि॑ता॒ सूर॒ आ द॑दे ।
तदातु॑रस्य भेष॒जम् ॥
சோமத்தின் உதயத்தில், ஓ மித்திர வருணா, நான் சூரியனின் ஒளியை ஏற்றுக்கொள்கிறேன்; அதுவே நோயாளிக்கு மருந்து.
8.72.18
उ॒तो न्व॑स्य॒ यत्प॒दं ह॑र्य॒तस्य॑ निधा॒न्य॑म् ।
परि॒ द्यां जि॒ह्वया॑तनत् ॥
இப்போது இதன் அடி, பொன்னிறக் குதிரையின் (சூரியனின்) தங்குமிடம் — அதை அவன் தன் நாவால் வானத்தைச் சுற்றிலும் விரித்தான்.