ઋગ્વેદ · સૂક્ત 8.74

8.74.1

वि॒शोवि॑शो वो॒ अति॑थिं वाज॒यन्तः॑ पुरुप्रि॒यम् ।
अ॒ग्निं वो॒ दुर्यं॒ वचः॑ स्तु॒षे शू॒षस्य॒ मन्म॑भिः ॥

દરેક કુળ માટે, ધનની ઇચ્છા રાખીને, તમારા માટે, ઘણાને પ્રિય અતિથિ અગ્નિની, સ્થિર વાણીથી, બળવાનની મનનીય સ્તુતિઓથી હું સ્તુતિ કરું છું.

यं जना॑सो ह॒विष्म॑न्तो मि॒त्रं न स॒र्पिरा॑सुतिम् ।
प्र॒शंस॑न्ति॒ प्रश॑स्तिभिः ॥

હવિષ્યવાન લોકો, મિત્રની જેમ ઘીની આહુતિ આપીને જેને પ્રશંસા-ગીતોથી વખાણે છે.

पन्यां॑सं जा॒तवे॑दसं॒ यो दे॒वता॒त्युद्य॑ता ।
ह॒व्यान्यैर॑यत्दि॒वि ॥

સ્તુત્ય જાતવેદા અગ્નિને, જેણે દૈવી વિધાનમાં ઊંચકેલી હવ્યો સ્વર્ગમાં મોકલી.

आग॑न्म वृत्र॒हन्त॑मं॒ ज्येष्ठ॑म॒ग्निमान॑वम् ।
यस्य॑ श्रु॒तर्वा॑ बृ॒हन्ना॒र्क्षो अनी॑क॒ एध॑ते ॥

વૃત્રહંતા, સર્વશ્રેષ્ઠ, આનવ અગ્નિની પાસે અમે આવ્યા છીએ; જેની આગળની હરોળમાં શ્રુતર્વા અને મહાન આર્ક્ષ વધે છે.

अ॒मृतं॑ जा॒तवे॑दसं ति॒रस्तमां॑सि दर्श॒तम् ।
घृ॒ताह॑वन॒मीड्य॑म् ॥

અમર જાતવેદા અગ્નિ અંધકારને ચીરીને ઝળહળે છે; ઘીથી આહ્વાન પામનાર, સ્તુત્ય.

स॒बाधो॒ यं जना॑ इ॒मेऽग्निं ह॒व्येभि॒रीळ॑ते ।
जुह्वा॑नासो य॒तस्रु॑चः ॥

સંકટમાં ઘેરાયેલા આ લોકો, અગ્નિને હવ્યોથી આહ્વાન કરે છે; આહુતિ આપતા, સ્રુવ ઊંચા કરીને.

इ॒यं ते॒ नव्य॑सी म॒तिरग्ने॒ अधा॑य्य॒स्मदा ।
मन्द्र॒ सुजा॑त॒ सुक्र॒तोऽमू॑र॒ दस्माति॑थे ॥

હે અગ્નિ, આ નવી સ્તુતિ અમારા તરફથી તારા માટે મૂકાઈ છે. હે આનંદદાયક, સુજાત, જ્ઞાની, અમોઘ, ગૃહસ્વામી અને અતિથિ!

सा ते॑ अग्ने॒ शंत॑मा॒ चनि॑ष्ठा भवतु प्रि॒या ।
तया॑ वर्धस्व॒ सुष्टु॑तः ॥

હે અગ્નિ, તે જ તારા માટે અતિ શાંતિદાયક, અતિ નિકટ અને પ્રિય થાઓ. તેના વડે વૃદ્ધિ પામ, હે સુસ્તુત.

सा द्यु॒म्नैर्द्यु॒म्निनी॑ बृ॒हदुपो॑प॒ श्रव॑सि॒ श्रवः॑ ।
दधी॑त वृत्र॒तूर्ये॑ ॥

તે તેજસ્વી સંપત્તિઓથી તેજસ્વિની અને મહાન છે. તે કીર્તિ તરફ કીર્તિ પ્રાપ્ત કરો, વૃત્રના યુદ્ધમાં.

अश्व॒मिद्गां र॑थ॒प्रां त्वे॒षमिन्द्रं॒ न सत्प॑तिम् ।
यस्य॒ श्रवां॑सि॒ तूर्व॑थ॒ पन्य॑म्पन्यं च कृ॒ष्टयः॑ ॥

ઘોડા અને ગાયોને, રથનું રક્ષણ કરનારાઓને, તેજસ્વી ઇન્દ્રને, સત્પુરુષોના સ્વામીને (સ્તુતિ કરો). જેની કીર્તિ અને દાન તમે આપો છો, દરેક પ્રજા તે પામે છે.

यं त्वा॑ गो॒पव॑नो गि॒रा चनि॑ष्ठदग्ने अङ्गिरः ।
स पा॑वक श्रुधी॒ हव॑म् ॥

જેને ગોપવને સ્તુતિવાણીથી સન્માન્યો, હે અગ્નિ, હે અંગિરસ! તે તું, હે પાવક, અમારી હાક સાંભળ.

यं त्वा॒ जना॑स॒ ईळ॑ते स॒बाधो॒ वाज॑सातये ।
स बो॑धि वृत्र॒तूर्ये॑ ॥

જેને લોકો સગાંઓ સાથે, વાજ (સંપત્તિ) મેળવવા આહ્વાન કરે છે. તે તું, વૃત્રના યુદ્ધમાં જાગ.

अ॒हं हु॑वा॒न आ॒र्क्षे श्रु॒तर्व॑णि मद॒च्युति॑ ।
शर्धां॑सीव स्तुका॒विनां॑ मृ॒क्षा शी॒र्षा च॑तु॒र्णाम् ॥

હું અર્કમાં શ્રુતર્વણ અને મદચ્યુતને બોલાવું છું; સ્તોતાઓના બળ સમાન, ચારના મસ્તક હું સાફ કરું.

मां च॒त्वार॑ आ॒शवः॒ शवि॑ष्ठस्य द्रवि॒त्नवः॑ ।
सु॒रथा॑सो अ॒भि प्रयो॒ वक्ष॒न्वयो॒ न तुग्र्य॑म् ॥

ચાર ઝડપી, બળવાનના વેગવાળા, સારા રથવાળા, મને અન્ન તરફ લઈ જાઓ; પક્ષીઓ બળવાન તરફ ઊડે તેમ.

स॒त्यमित्त्वा॑ महेनदि॒ परु॒ष्ण्यव॑ देदिशम् ।
नेमा॑पो अश्व॒दात॑रः॒ शवि॑ष्ठादस्ति॒ मर्त्यः॑ ॥

ખરેખર તને, હે મહાનદી, હે પરુષ્ણી, હું નીચે બતાવું છું; હે જળો, અશ્વદાતા, સૌથી બળવાન કરતાં કોઈ મર્ત્ય નથી.