உபநிடதங்கள் · Kaṭha 1.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Kaṭha 1.2.1
अन्यच्छ्रेयोऽन्यदुतैव प्रेय-
स्ते उभे नानार्थे पुरुषँ सिनीतः ।
तयोः श्रेय आददानस्य साधु
भवति हीयतेऽर्थाद्य उ प्रेयो वृणीते ॥ १.२.१ ॥
நன்மை வேறு, இன்பம் வேறு; இவ்விரண்டும் வெவ்வேறு நோக்கங்கள் கொண்டவை, மனிதனைக் கட்டுகின்றன. இவற்றுள் நன்மையை ஏற்பவனுக்கு நலம் உண்டாகும்; இன்பத்தைத் தேர்பவன் தன் நோக்கத்திலிருந்து வீழ்கிறான்.
Kaṭha 1.2.2
श्रेयश्च प्रेयश्च मनुष्यमेतः
तौ सम्परीत्य विविनक्ति धीरः ।
श्रेयो हि धीरोऽभि प्रेयसो वृणीते
प्रेयो मन्दो योगक्षेमाद्वृणीते ॥ १.२.२ ॥
நன்மையும் இன்பமும் மனிதனை அணுகுகின்றன. ஞானி அவ்விரண்டையும் நன்கு ஆராய்ந்து பிரித்தறிகிறான். ஞானி இன்பத்தைவிட நன்மையையே தேர்ந்தெடுக்கிறான்; மந்தன் உடைமை, பாதுகாப்பின் பொருட்டு இன்பத்தைத் தேர்கிறான்.
Kaṭha 1.2.3
स त्वं प्रियान्प्रियरूपांश्च कामान्
अभिध्यायन्नचिकेतोऽत्यस्राक्षीः ।
नैतां सृङ्कां वित्तमयीमवाप्तो
यस्यां मज्जन्ति बहवो मनुष्याः ॥ १.२.३ ॥
ஓ நசிகேதஸே, இன்பமானவற்றையும் இனிமையான வடிவுடைய ஆசைகளையும் நீ சிந்தித்தும் அவற்றை விலக்கிவிட்டாய். பலர் மூழ்கும் இந்த செல்வமயமான சங்கிலியை நீ அடையவில்லை.
Kaṭha 1.2.4
दूरमेते विपरीते विषूची
अविद्या या च विद्येति ज्ञाता ।
विद्याभीप्सिनं नचिकेतसं मन्ये
न त्वा कामा बहवोऽलोलुपन्त ॥ १.२.४ ॥
அவித்யை, வித்யை என்ற இவை இரண்டும் வெகு தொலைவில் உள்ளன; இயல்பில் எதிரானவை, வெவ்வேறு திசைகளில் அழைத்துச் செல்பவை. நசிகேதஸே, நீ வித்யையை விரும்புபவன் என்று நான் கருதுகிறேன்; பல ஆசைகள் உன்னை மயக்கவில்லை.
Kaṭha 1.2.5
अविद्यायामन्तरे वर्तमानाः
स्वयं धीराः पण्डितंमन्यमानाः ।
दन्द्रम्यमाणाः परियन्ति मूढा
अन्धेनैव नीयमाना यथान्धाः ॥ १.२.५ ॥
அறியாமைக்குள் வாழ்ந்துகொண்டு, தாங்களே ஞானிகளும் பண்டிதர்களும் என்று எண்ணும் மூடர்கள் தடுமாறி அலைகிறார்கள்; குருடனால் வழிநடத்தப்படும் குருடர்களைப் போல்.
Kaṭha 1.2.6
न साम्परायः प्रतिभाति बालं
प्रमाद्यन्तं वित्तमोहेन मूढम् ।
अयं लोको नास्ति पर इति मानी
पुनः पुनर्वशमापद्यते मे ॥ १.२.६ ॥
சிறுபுத்தியுள்ளவனுக்கும், கவனமின்றி இருப்பவனுக்கும், செல்வ மயக்கத்தால் மூடனானவனுக்கும் மறுவுலகம் தோன்றுவதில்லை. 'இதுவே உலகம், வேறு உலகம் இல்லை' என்று நினைக்கும் செருக்குள்ளவன் மீண்டும் மீண்டும் என் வசமாகிறான்.
Kaṭha 1.2.7
श्रवणायापि बहुभिर्यो न लभ्यः
शृण्वन्तोऽपि बहवो यं न विद्युः ।
आश्चर्यो वक्ता कुशलोऽस्य लब्धा
आश्चर्यो ज्ञाता कुशलानुशिष्टः ॥ १.२.७ ॥
பலரால் கேட்பதற்கும் கிடைக்காததும், கேட்டுக்கொண்டிருந்தும் பலரால் அறியப்படாததுமான அதைப் பற்றிப் பேசுபவன் அற்புதமானவன், திறமையானவன்; அதைப் பெறுபவனும் அற்புதமானவன்; திறமையான ஆசிரியரால் உபதேசிக்கப்பட்டு அறிபவனும் அற்புதமானவன்.
Kaṭha 1.2.8
न नरेणावरेण प्रोक्त एष
सुविज्ञेयो बहुधा चिन्त्यमानः ।
अनन्यप्रोक्ते गतिरत्र नास्ति
अणीयान् ह्यतर्क्यमणुप्रमाणात् ॥ १.२.८ ॥
ஒரு சாதாரண மனிதனால் சொல்லப்பட்டால் இது நன்கு அறியப்படுவதில்லை; பல வழிகளில் சிந்தித்தாலும் அது அப்படியே. வேறொருவரால் (ஆசிரியரால்) சொல்லப்படாவிட்டால் இங்கு வழி இல்லை, ஏனெனில் அது அணுவினும் நுண்ணியது, தர்க்கத்திற்கு அப்பாற்பட்டது.
Kaṭha 1.2.9
नैषा तर्केण मतिरापनेया
प्रोक्तान्येनैव सुज्ञानाय प्रेष्ठ ।
यां त्वमापः सत्यधृतिर्बतासि
त्वादृङ्नो भूयान्नचिकेतः प्रष्टा ॥ १.२.९ ॥
அன்பனே, இந்த அறிவு தர்க்கத்தால் அடையப்படுவதில்லை; வேறொருவர் சொன்னால் மட்டுமே நன்கு அறியப்படும். நீ உண்மையில் உறுதியானவன்; உன்னைப் போன்ற கேள்வி கேட்பவர் நமக்கு எப்போதும் இருக்கட்டும், ஓ நசிகேதா.
Kaṭha 1.2.10
जानाम्यहं शेवधिरित्यनित्यं
न ह्यध्रुवैः प्राप्यते हि ध्रुवं तत् ।
ततो मया नाचिकेतश्चितोऽग्निः
अनित्यैर्द्रव्यैः प्राप्तवानस्मि नित्यम् ॥ १.२.१० ॥
இந்தச் செல்வம் நிலையற்றது என்று நான் அறிவேன்; நிலையற்றவற்றால் நிலையானது அடையப்படுவதில்லை. எனவே நான் நசிகேதஸ் தீயை எழுப்பினேன்; நிலையற்ற பொருட்களால் நிலையானதை அடைந்துவிட்டேன்.
Kaṭha 1.2.11
कामस्याप्तिं जगतः प्रतिष्ठां
क्रतोरानन्त्यमभयस्य पारम् ।
स्तोममहदुरुगायं प्रतिष्ठां दृष्ट्वा
धृत्या धीरो नचिकेतोऽत्यस्राक्षीः ॥ १.२.११ ॥
ஆசைகளின் நிறைவு, உலகின் அடித்தளம், யாகத்தின் முடிவிலாமை, அச்சமின்மையின் கரை; பெரிய புகழ், விரிவாகப் பாடப்படும் துதி, நிலைப்பு ஆகியவற்றைக் கண்டு, ஓ தீரனான நசிகேதா, உறுதியால் அவற்றை விட்டுவிட்டாய்.
Kaṭha 1.2.12
तं दुर्दर्शं गूढमनुप्रविष्टं
गुहाहितं गह्वरेष्ठं पुराणम् ।
अध्यात्मयोगाधिगमेन देवं
मत्वा धीरो हर्षशोकौ जहाति ॥ १.२.१२ ॥
கண்டறிய முடியாததும், மறைந்திருப்பதும், குகையில் உள்ளே புகுந்திருப்பதும், ஆழத்தில் வசிப்பதும், பழமையானதுமான அவனை, ஆன்ம யோகத்தின் மூலம் அடைந்து தேவனாக அறிந்து, தீரன் மகிழ்ச்சியையும் துயரத்தையும் விட்டுவிடுகிறான்.
Kaṭha 1.2.13
एतच्छ्रुत्वा सम्परिगृह्य मर्त्यः
प्रवृह्य धर्म्यमणुमेतमाप्य ।
स मोदते मोदनीयँ हि लब्ध्वा
विवृतँ सद्म नचिकेतसं मन्ये ॥ १.२.१३ ॥
இதைக் கேட்டு நன்கு உணர்ந்து, மரணமுள்ள மனிதன் தர்மத்திற்கேற்ற நுண்ணிய (தத்துவத்தை) பகுத்தறிந்து இதை அடைகிறான். அவன் மகிழ்கிறான், மகிழ்விப்பதை அடைந்ததால்; நசிகேதனுக்கு இந்த இல்லம் திறக்கப்பட்டதாக நான் கருதுகிறேன்.
Kaṭha 1.2.14
अन्यत्र धर्मादन्यत्राधर्मा-
दन्यत्रास्मात्कृताकृतात् ।
अन्यत्र भूताच्च भव्याच्च
यत्तत्पश्यसि तद्वद ॥ १.२.१४ ॥
தர்மத்திற்கு வேறானது, அதர்மத்திற்கு வேறானது, இந்த செய்ததும் செய்யாததும் ஆனதற்கு வேறானது, இறந்ததற்கும் வருவதற்கும் வேறானது — எதை நீ காண்கிறாயோ, அதைச் சொல்.
Kaṭha 1.2.15
सर्वे वेदा यत्पदमामनन्ति
तपाँसि सर्वाणि च यद्वदन्ति ।
यदिच्छन्तो ब्रह्मचर्यं चरन्ति
तत्ते पदँ संग्रहेण ब्रवीम्योमित्येतत् ॥ १.२.१५ ॥
எந்த நிலையை எல்லா வேதங்களும் அறிவிக்கின்றனவோ, எல்லா தவங்களும் எதைக் கூறுகின்றனவோ, எதை விரும்பி பிரம்மசரியத்தை கடைப்பிடிக்கிறார்களோ — அந்த நிலையை உனக்குச் சுருக்கமாகச் சொல்கிறேன்: அது ஓம் என்பதே.
Kaṭha 1.2.16
एतद्ध्येवाक्षरं ब्रह्म एतद्ध्येवाक्षरं परम् ।
एतद्ध्येवाक्षरं ज्ञात्वा यो यदिच्छति तस्य तत् ॥ १.२.१६ ॥
இந்த அழியாத அட்சரமே பிரம்மன். இந்த அட்சரமே பரம். இந்த அட்சரத்தை அறிந்தவன் எதை விரும்புகிறானோ, அது அவனுக்கு உண்டாகும்.
Kaṭha 1.2.17
एतदालम्बनँ श्रेष्ठमेतदालम्बनं परम् ।
एतदालम्बनं ज्ञात्वा ब्रह्मलोके महीयते ॥ १.२.१७ ॥
இதுவே சிறந்த ஆதாரம், இதுவே உயர்ந்த ஆதாரம். இந்த ஆதாரத்தை அறிந்தவன் பிரம்மலோகத்தில் மகிமை அடைகிறான்.
Kaṭha 1.2.18
न जायते म्रियते वा विपश्चिन्
नायं कुतश्चिन्न बभूव कश्चित् ।
अजो नित्यः शाश्वतोऽयं पुराणो
न हन्यते हन्यमाने शरीरे ॥ १.२.१८ ॥
இந்த விபஸ்சித் (ஞானமுள்ள ஆத்மா) பிறப்பதில்லை, இறப்பதுமில்லை. இது எங்கிருந்தும் வந்ததில்லை, எதுவும் ஆனதுமில்லை. இது பிறவாதது, நித்தியமானது, நிலையானது, பழமையானது; உடல் கொல்லப்பட்டாலும் இது கொல்லப்படுவதில்லை.
Kaṭha 1.2.19
हन्ता चेन्मन्यते हन्तुँ हतश्चेन्मन्यते हतम् ।
उभौ तौ न विजानीतो नायँ हन्ति न हन्यते ॥ १.२.१९ ॥
கொல்பவன் தான் கொல்வதாக நினைத்தாலும், கொல்லப்பட்டவன் தான் கொல்லப்பட்டதாக நினைத்தாலும், இருவரும் அறியவில்லை; இது கொல்வதுமில்லை, கொல்லப்படுவதுமில்லை.
Kaṭha 1.2.20
अणोरणीयान्महतो महीया-
नात्माऽस्य जन्तोर्निहितो गुहायाम् ।
तमक्रतुः पश्यति वीतशोको
धातुप्रसादान्महिमानमात्मनः ॥ १.२.२० ॥
அணுவைவிட நுண்ணியதும், பெரியதை விடப் பெரியதுமான ஆத்மா, இந்த உயிரின் இதயக் குகையில் வைக்கப்பட்டுள்ளது. ஆசையற்றவனும் துயரற்றவனுமானவனே படைப்பாளியின் அருளால் அந்த ஆத்மாவின் மகிமையைக் காண்கிறான்.
Kaṭha 1.2.21
आसीनो दूरं व्रजति शयानो याति सर्वतः ।
कस्तं मदामदं देवं मदन्यो ज्ञातुमर्हति ॥ १.२.२१ ॥
அமர்ந்திருந்தவன் தொலைவு செல்கிறான்; படுத்திருந்தவன் எங்கும் செல்கிறான். மகிழ்வும் மகிழ்வின்மையுமான அந்த தேவனை என்னைத் தவிர வேறு யார் அறிய வல்லவன்?
Kaṭha 1.2.22
अशरीरँ शरीरेष्वनवस्थेष्ववस्थितम् ।
महान्तं विभुमात्मानं मत्वा धीरो न शोचति ॥ १.२.२२ ॥
உடல்களுக்குள் இருந்தும் உடலற்றதாக, நிலையற்ற உடல்களுக்கிடையே நிலைத்திருக்கும் பெரிய, எங்கும் வியாபித்த ஆத்மாவை அறிந்த தீரன் துயரடைவதில்லை.
Kaṭha 1.2.23
नायमात्मा प्रवचनेन लभ्यो
न मेधया न बहुना श्रुतेन ।
यमेवैष वृणुते तेन लभ्यः
तस्यैष आत्मा विवृणुते तनूँ स्वाम् ॥ १.२.२३ ॥
இந்த ஆத்மா போதனையாலோ, அறிவினாலோ, மிகுதியாகக் கேட்பதாலோ அடையப்படுவதில்லை. எவனை இது தானே தேர்ந்தெடுக்கிறதோ, அவனாலேயே அது அடையப்படுகிறது; அவனுக்கு இந்த ஆத்மா தன் சொந்த வடிவை வெளிப்படுத்துகிறது.
Kaṭha 1.2.24
नाविरतो दुश्चरितान्नाशान्तो नासमाहितः ।
नाशान्तमानसो वाऽपि प्रज्ञानेनैनमाप्नुयात् ॥ १.२.२४ ॥
தீய நடத்தையிலிருந்து விலகாதவனும், அமைதி பெறாதவனும், ஒருமுகப்படாதவனும், அல்லது அமைதியற்ற மனம் கொண்டவனும் ஞானத்தால் இவனை அடைய முடியாது.
Kaṭha 1.2.25
यस्य ब्रह्म च क्षत्रं च उभे भवत ओदनः ।
मृत्युर्यस्योपसेचनं क इत्था वेद यत्र सः ॥ १.२.२५ ॥
எவனுக்கு பிராமணமும் க்ஷத்திரமும் இரண்டுமே உணவாகின்றனவோ, மரணமே எவனுடைய கறியோ, அவன் எங்குள்ளான் என்பதை இவ்வாறு யார் அறிவான்?