Upaniṣads · Kaṭha 1.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Kaṭha 1.2.1
अन्यच्छ्रेयोऽन्यदुतैव प्रेय-
स्ते उभे नानार्थे पुरुषँ सिनीतः ।
तयोः श्रेय आददानस्य साधु
भवति हीयतेऽर्थाद्य उ प्रेयो वृणीते ॥ १.२.१ ॥
O bem é uma coisa, o agradável é outra; estes dois, com fins diferentes, prendem o homem. Dentre eles, para quem toma o bem, vai bem; quem escolhe o agradável cai de seu fim.
Kaṭha 1.2.2
श्रेयश्च प्रेयश्च मनुष्यमेतः
तौ सम्परीत्य विविनक्ति धीरः ।
श्रेयो हि धीरोऽभि प्रेयसो वृणीते
प्रेयो मन्दो योगक्षेमाद्वृणीते ॥ १.२.२ ॥
O bem e o agradável aproximam-se ambos do homem. O sábio, tendo-os ponderado, distingue-os; o sábio escolhe o bem antes do agradável, enquanto o tolo escolhe o agradável por ganho e segurança.
Kaṭha 1.2.3
स त्वं प्रियान्प्रियरूपांश्च कामान्
अभिध्यायन्नचिकेतोऽत्यस्राक्षीः ।
नैतां सृङ्कां वित्तमयीमवाप्तो
यस्यां मज्जन्ति बहवो मनुष्याः ॥ १.२.३ ॥
Tu, Naciketas, tendo contemplado as coisas queridas e os desejos de forma agradável, os lançaste fora. Não tomaste esta corrente feita de riqueza, na qual muitos homens afundam.
Kaṭha 1.2.4
दूरमेते विपरीते विषूची
अविद्या या च विद्येति ज्ञाता ।
विद्याभीप्सिनं नचिकेतसं मन्ये
न त्वा कामा बहवोऽलोलुपन्त ॥ १.२.४ ॥
Estas duas, a ignorância (avidyā) e o conhecimento (vidyā), estão muito distantes, são opostas por natureza e levam a direções diferentes. Considero, Naciketas, que tu desejas o conhecimento; muitos desejos não te seduziram.
Kaṭha 1.2.5
अविद्यायामन्तरे वर्तमानाः
स्वयं धीराः पण्डितंमन्यमानाः ।
दन्द्रम्यमाणाः परियन्ति मूढा
अन्धेनैव नीयमाना यथान्धाः ॥ १.२.५ ॥
Permanecendo no interior da ignorância (avidyā), os tolos que se julgam sábios e eruditos vagueiam dando voltas e tropeçando, como cegos guiados por um cego.
Kaṭha 1.2.6
न साम्परायः प्रतिभाति बालं
प्रमाद्यन्तं वित्तमोहेन मूढम् ।
अयं लोको नास्ति पर इति मानी
पुनः पुनर्वशमापद्यते मे ॥ १.२.६ ॥
Para o insensato, o descuidado e aquele iludido pela sedução da riqueza, o outro mundo não se revela. O presunçoso que pensa «só existe este mundo, não há outro» cai repetidamente sob o meu domínio.
Kaṭha 1.2.7
श्रवणायापि बहुभिर्यो न लभ्यः
शृण्वन्तोऽपि बहवो यं न विद्युः ।
आश्चर्यो वक्ता कुशलोऽस्य लब्धा
आश्चर्यो ज्ञाता कुशलानुशिष्टः ॥ १.२.७ ॥
Aquilo que muitos não conseguem obter nem ao ouvi-lo, e que muitos não conhecem mesmo ouvindo — admirável é quem fala sobre isso, hábil; admirável é quem o alcança; admirável é o conhecedor instruído por um mestre hábil.
Kaṭha 1.2.8
न नरेणावरेण प्रोक्त एष
सुविज्ञेयो बहुधा चिन्त्यमानः ।
अनन्यप्रोक्ते गतिरत्र नास्ति
अणीयान् ह्यतर्क्यमणुप्रमाणात् ॥ १.२.८ ॥
Ensinado por uma pessoa comum, isto (ātman) não é facilmente conhecido, por mais que se medite de muitas maneiras. Se outro não o ensinar, não há acesso aqui, pois é mais sutil que o sutil e está além do raciocínio.
Kaṭha 1.2.9
नैषा तर्केण मतिरापनेया
प्रोक्तान्येनैव सुज्ञानाय प्रेष्ठ ।
यां त्वमापः सत्यधृतिर्बतासि
त्वादृङ्नो भूयान्नचिकेतः प्रष्टा ॥ १.२.९ ॥
Querido, este entendimento não se alcança pelo raciocínio; só é bem conhecido quando ensinado por outro. Você é firme na verdade; que tenhamos sempre um questionador como você, Naciketas.
Kaṭha 1.2.10
जानाम्यहं शेवधिरित्यनित्यं
न ह्यध्रुवैः प्राप्यते हि ध्रुवं तत् ।
ततो मया नाचिकेतश्चितोऽग्निः
अनित्यैर्द्रव्यैः प्राप्तवानस्मि नित्यम् ॥ १.२.१० ॥
Sei que este tesouro é impermanente, pois o eterno não se obtém com o impermanente. Por isso acendi o fogo de Naciketas, e com materiais impermanentes alcancei o eterno.
Kaṭha 1.2.11
कामस्याप्तिं जगतः प्रतिष्ठां
क्रतोरानन्त्यमभयस्य पारम् ।
स्तोममहदुरुगायं प्रतिष्ठां दृष्ट्वा
धृत्या धीरो नचिकेतोऽत्यस्राक्षीः ॥ १.२.११ ॥
A realização dos desejos, o fundamento do mundo, a infinitude do sacrifício, a margem distante da destemor; tendo visto o grande louvor, o hino amplamente cantado e o apoio, ó firme Naciketas, tu os rejeitaste com firmeza.
Kaṭha 1.2.12
तं दुर्दर्शं गूढमनुप्रविष्टं
गुहाहितं गह्वरेष्ठं पुराणम् ।
अध्यात्मयोगाधिगमेन देवं
मत्वा धीरो हर्षशोकौ जहाति ॥ १.२.१२ ॥
Aquele deus, difícil de ver, oculto, entrado na caverna do coração, habitando o abismo, antigo: o sábio, tendo-o conhecido pelo yoga do ātman interior, abandona tanto a alegria quanto a tristeza.
Kaṭha 1.2.13
एतच्छ्रुत्वा सम्परिगृह्य मर्त्यः
प्रवृह्य धर्म्यमणुमेतमाप्य ।
स मोदते मोदनीयँ हि लब्ध्वा
विवृतँ सद्म नचिकेतसं मन्ये ॥ १.२.१३ ॥
Tendo ouvido isto e plenamente compreendido, o mortal, discernindo a sutil verdade conforme ao dharma, a alcança. Tendo obtido o que é digno de alegria, ele se alegra; penso que a morada se abriu para Naciketas.
Kaṭha 1.2.14
अन्यत्र धर्मादन्यत्राधर्मा-
दन्यत्रास्मात्कृताकृतात् ।
अन्यत्र भूताच्च भव्याच्च
यत्तत्पश्यसि तद्वद ॥ १.२.१४ ॥
Distinto do dharma, distinto do adharma, distinto deste feito e não feito, distinto também do passado e do futuro — o que vês, diz isso.
Kaṭha 1.2.15
सर्वे वेदा यत्पदमामनन्ति
तपाँसि सर्वाणि च यद्वदन्ति ।
यदिच्छन्तो ब्रह्मचर्यं चरन्ति
तत्ते पदँ संग्रहेण ब्रवीम्योमित्येतत् ॥ १.२.१५ ॥
A meta que todos os Vedas proclamam, de que falam todas as austeridades, desejando a qual se vive a vida de disciplina — essa meta digo-te em resumo: é Om.
Kaṭha 1.2.16
एतद्ध्येवाक्षरं ब्रह्म एतद्ध्येवाक्षरं परम् ।
एतद्ध्येवाक्षरं ज्ञात्वा यो यदिच्छति तस्य तत् ॥ १.२.१६ ॥
Esta sílaba é, de fato, brahman; esta sílaba é, de fato, o supremo. Quem conhece esta sílaba obtém aquilo que deseja.
Kaṭha 1.2.17
एतदालम्बनँ श्रेष्ठमेतदालम्बनं परम् ।
एतदालम्बनं ज्ञात्वा ब्रह्मलोके महीयते ॥ १.२.१७ ॥
Este é o melhor apoio; este é o apoio supremo. Quem conhece este apoio é exaltado no mundo de brahman.
Kaṭha 1.2.18
न जायते म्रियते वा विपश्चिन्
नायं कुतश्चिन्न बभूव कश्चित् ।
अजो नित्यः शाश्वतोऽयं पुराणो
न हन्यते हन्यमाने शरीरे ॥ १.२.१८ ॥
O sábio (ātman) não nasce nem morre. Não veio de lugar algum nem se tornou coisa alguma. Não nascido, eterno, perpétuo e antigo, não é morto quando o corpo é morto.
Kaṭha 1.2.19
हन्ता चेन्मन्यते हन्तुँ हतश्चेन्मन्यते हतम् ।
उभौ तौ न विजानीतो नायँ हन्ति न हन्यते ॥ १.२.१९ ॥
Se o matador pensa "eu mato" e o morto pensa "eu sou morto", ambos não sabem; este (o ātman) não mata nem é morto.
Kaṭha 1.2.20
अणोरणीयान्महतो महीया-
नात्माऽस्य जन्तोर्निहितो गुहायाम् ।
तमक्रतुः पश्यति वीतशोको
धातुप्रसादान्महिमानमात्मनः ॥ १.२.२० ॥
O ātman, menor que o menor e maior que o maior, está posto na caverna do coração deste ser vivo. Aquele que está livre do desejo e do sofrimento vê sua grandeza, pela graça do criador (dhātu).
Kaṭha 1.2.21
आसीनो दूरं व्रजति शयानो याति सर्वतः ।
कस्तं मदामदं देवं मदन्यो ज्ञातुमर्हति ॥ १.२.२१ ॥
Sentado, ele vai longe; deitado, vai a toda parte. Quem, além de mim, é capaz de conhecer esse deus, que está além da alegria e da não alegria (mad-āmada)?
Kaṭha 1.2.22
अशरीरँ शरीरेष्वनवस्थेष्ववस्थितम् ।
महान्तं विभुमात्मानं मत्वा धीरो न शोचति ॥ १.२.२२ ॥
O sábio, tendo conhecido o ātman que, embora habite entre corpos, é incorpóreo, permanece firme entre as coisas efêmeras, grande e onipresente, não se aflige.
Kaṭha 1.2.23
नायमात्मा प्रवचनेन लभ्यो
न मेधया न बहुना श्रुतेन ।
यमेवैष वृणुते तेन लभ्यः
तस्यैष आत्मा विवृणुते तनूँ स्वाम् ॥ १.२.२३ ॥
Este ātman não se alcança pelo ensino, nem pela inteligência, nem por muito estudo. É alcançado apenas por aquele que ele escolhe; para este, o ātman revela a sua própria forma.
Kaṭha 1.2.24
नाविरतो दुश्चरितान्नाशान्तो नासमाहितः ।
नाशान्तमानसो वाऽपि प्रज्ञानेनैनमाप्नुयात् ॥ १.२.२४ ॥
Quem não se afastou da má conduta, não está apaziguado nem recolhido, ou cuja mente não está em paz, não pode alcançar este ātman pelo discernimento.
Kaṭha 1.2.25
यस्य ब्रह्म च क्षत्रं च उभे भवत ओदनः ।
मृत्युर्यस्योपसेचनं क इत्था वेद यत्र सः ॥ १.२.२५ ॥
Para quem tanto o brahman (poder sacerdotal) quanto o kṣatra (poder real) se tornam o odana (a refeição), e cujo upasecana (tempero) é a morte: quem sabe verdadeiramente onde ele está?