ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 10.39
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.39.1
यो वां॒ परि॑ज्मा सु॒वृद॑श्विना॒ रथो॑ दो॒षामु॒षासो॒ हव्यो॑ ह॒विष्म॑ता ।
श॒श्व॒त्त॒मास॒स्तमु॑ वामि॒दं व॒यं पि॒तुर्न नाम॑ सु॒हवं॑ हवामहे ॥
ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ସୁନ୍ଦର ରଥ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଘେରି ମଙ୍ଗଳ ଦିଏ; ଉଷାର ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ହବିଃ ସହ ଆସିବା ଲୋକେ ତାହାକୁ ଡାକନ୍ତି। ସେହି ପ୍ରାଚୀନ ନାମକୁ, ପିତାଙ୍କ ନାମ ପରି ସହଜରେ ଡାକି ଆମେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଆବାହନ କରୁ।
10.39.2
चो॒दय॑तं सू॒नृताः॒ पिन्व॑तं॒ धिय॒ उत्पुरं॑धीरीरयतं॒ तदु॑श्मसि ।
य॒शसं॑ भा॒गं कृ॑णुतं नो अश्विना॒ सोमं॒ न चारुं॑ म॒घव॑त्सु नस्कृतम् ॥
ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ସତ୍ୟ ସ୍ତୋତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରେରଣା ଦିଅ, ମନକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କର। ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଚିନ୍ତାକୁ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱକୁ ଚଳାଅ; ଆମେ ତାହାକୁ ହିଁ ଚାହୁଁ। ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ଆମକୁ ଯଶର ଅଂଶ ଦିଅ; ସୋମ ପରି ପ୍ରିୟ କର; ଦାତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆମକୁ ସମ୍ମାନ ଦିଅ।
10.39.3
अ॒मा॒जुर॑श्चिद्भवथो यु॒वं भगो॑ अना॒शोश्चि॑दवि॒तारा॑प॒मस्य॑ चित् ।
अ॒न्धस्य॑ चिन्नासत्या कृ॒शस्य॑ चिद्यु॒वामिदा॑हुर्भि॒षजा॑ रु॒तस्य॑ चित् ॥
ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ଯାହାର ପ୍ରଭୁ ନାହିଁ ତାହା ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ଭାଗ୍ୟ ହୁଅ; ନିଃସହାୟ ପାଇଁ ତୁମେ ସହାୟକ। ହେ ନାସତ୍ୟଦ୍ୱୟ, ଦୀନ, ଅନ୍ଧ, ଦୁର୍ବଳ ଓ ଆହତ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଲୋକେ ତୁମ୍ଭ ଦୁହିଁଙ୍କୁ ହିଁ ବୈଦ୍ୟ କହନ୍ତି।
10.39.4
यु॒वं च्यवा॑नं स॒नयं॒ यथा॒ रथं॒ पुन॒र्युवा॑नं च॒रथा॑य तक्षथुः ।
निष्टौ॒ग्र्यमू॑हथुर॒द्भ्यस्परि॒ विश्वेत्ता वां॒ सव॑नेषु प्र॒वाच्या॑ ॥
ଆପଣ ଦୁହେଁ ଚ୍ୟବାନଙ୍କୁ, ରଥ ପରି, ପୁନର୍ବାର ଯୁବକ କରିଥିଲେ; ତୌଗ୍ର୍ୟଙ୍କୁ ଜଳରୁ ବାହାର କରି ଆଣିଥିଲେ। ଆପଣଙ୍କ ସେହି ସମସ୍ତ କର୍ମ ସୋମଯଜ୍ଞରେ ପ୍ରଶଂସନୀୟ।
10.39.5
पु॒रा॒णा वां॑ वी॒र्या॑ प्र ब्र॑वा॒ जनेऽथो॑ हासथुर्भि॒षजा॑ मयो॒भुवा॑ ।
ता वां॒ नु नव्या॒वव॑से करामहे अ॒यं ना॑सत्या॒ श्रद॒रिर्यथा॒ दध॑त् ॥
ଆପଣଙ୍କ ପ୍ରାଚୀନ ବୀରକର୍ମ ମୁଁ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କହେ। ଆପଣ ଦୁହେଁ ସୁଖଦାୟୀ ବୈଦ୍ୟ ଥିଲେ। ବର୍ତ୍ତମାନ ନୂତନ ସହାୟତା ପାଇଁ ଆମେ ଆପଣଙ୍କ ସେହି କର୍ମ କରୁଛୁ; ହେ ନାସତ୍ୟଗଣ, ଏହି ଆହୁତି ଶତ୍ରୁ ଯେପରି ରଖେ ସେପରି ରଖାଯାଉ।
10.39.6
इ॒यं वा॑मह्वे शृणु॒तं मे॑ अश्विना पु॒त्राये॑व पि॒तरा॒ मह्यं॑ शिक्षतम् ।
अना॑पि॒रज्ञा॑ असजा॒त्याम॑तिः पु॒रा तस्या॑ अ॒भिश॑स्ते॒रव॑ स्पृतम् ॥
ହେ ଅଶ୍ୱିନଗଣ, ମୁଁ ଆପଣ ଦୁହିଁଙ୍କୁ ଡାକୁଛି; ମୋ କଥା ଶୁଣନ୍ତୁ। ମାତାପିତା ପୁତ୍ରକୁ ଶିଖାନ୍ତି ପରି ମୋତେ ଶିଖାନ୍ତୁ। ବନ୍ଧୁହୀନ, ଅଜ୍ଞାତ, ପରକୁଳୀୟ ସେହି ଲୋକର ଅଭିଶାପର ଦୁଷ୍ଟ ଇଚ୍ଛାରୁ ପୂର୍ବରୁ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
10.39.7
यु॒वं रथे॑न विम॒दाय॑ शु॒न्ध्युवं॒ न्यू॑हथुः पुरुमि॒त्रस्य॒ योष॑णाम् ।
यु॒वं हवं॑ वध्रिम॒त्या अ॑गच्छतं यु॒वं सुषु॑तिं चक्रथुः॒ पुरं॑धये ॥
ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ତୁମେମାନେ ଦୁହେଁ ରଥରେ ଶୁଦ୍ଧି ଇଚ୍ଛୁକ ଓ ବହୁମିତ୍ରଙ୍କ ନାରୀଗଣଙ୍କୁ ତଳକୁ ଆଣିଲ। ବଧ୍ରିମତୀଙ୍କ ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣି ତୁମେମାନେ ଆସିଲ; ପୁରନ୍ଧି ପାଇଁ ସୁନ୍ଦର ସୁଷୁତି କଲ।
10.39.8
यु॒वं विप्र॑स्य जर॒णामु॑पे॒युषः॒ पुनः॑ क॒लेर॑कृणुतं॒ युव॒द्वयः॑ ।
यु॒वं वन्द॑नमृश्य॒दादुदू॑पथुर्यु॒वं स॒द्यो वि॒श्पला॒मेत॑वे कृथः ॥
ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ତୁମେମାନେ ବିପ୍ରଙ୍କ ବାର୍ଦ୍ଧକ୍ୟ ଫେରାଇଲ ଓ କଲିଙ୍କୁ ପୁଣି ଯୌବନ ବଳ ଦେଲ। ଋଶ୍ୟଦରୁ ବନ୍ଦନା ଉପରକୁ ଉଠାଇଲ; ତୁରନ୍ତ ବିଶ୍ପଳାକୁ ଚାଲିବା ଯୋଗ୍ୟ କଲ।
10.39.9
यु॒वं ह॑ रे॒भं वृ॑षणा॒ गुहा॑ हि॒तमुदै॑रयतं ममृ॒वांस॑मश्विना ।
यु॒वमृ॒बीस॑मु॒त त॒प्तमत्र॑य॒ ओम॑न्वन्तं चक्रथुः स॒प्तव॑ध्रये ॥
ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ତୁମେମାନେ ଗୁମ୍ଫାରେ ଲୁଚି ମରିଗଲା ପରି ରେଭଙ୍କୁ ଉପରକୁ ଉଠାଇଲ। ଋବୀସ ଓ ତପ୍ତ ପାତ୍ରକୁ ଅତ୍ରି ପାଇଁ ଓ ସପ୍ତବଧ୍ରି ପାଇଁ ଉଷ୍ମ କଲ।
10.39.10
यु॒वं श्वे॒तं पे॒दवे॑ऽश्वि॒नाश्वं॑ न॒वभि॒र्वाजै॑र्नव॒ती च॑ वा॒जिन॑म् ।
च॒र्कृत्यं॑ ददथुर्द्राव॒यत्स॑खं॒ भगं॒ न नृभ्यो॒ हव्यं॑ मयो॒भुव॑म् ॥
ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ତୁମେମାନେ ଦୁହେଁ ପେଦୁଙ୍କୁ ଏକ ଶ୍ୱେତ ଅଶ୍ୱ ଦେଲ — ନଅ ଓ ନବେ ପୁରସ୍କାର ସହିତ, ଏବଂ ରଥ ଟାଣିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ ଦୌଡ଼ୁ ଅଶ୍ୱ ମଧ୍ୟ। ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ସୌଭାଗ୍ୟ ଦେବା ପରି, ଆହ୍ୱାନଯୋଗ୍ୟ, କଲ୍ୟାଣଦାୟୀ ଭାଗ୍ୟ ଦେଲ।
10.39.11
न तं रा॑जानावदिते॒ कुत॑श्च॒न नांहो॑ अश्नोति दुरि॒तं नकि॑र्भ॒यम् ।
यम॑श्विना सुहवा रुद्रवर्तनी पुरोर॒थं कृ॑णु॒थः पत्न्या॑ स॒ह ॥
ହେ ରାଜାମାନେ, ହେ ଅଦିତି, ସହଜରେ ଆହ୍ୱାନଯୋଗ୍ୟ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ହେ ରୁଦ୍ର-ଆଚରଣକାରୀମାନେ, ତୁମେମାନେ ଦୁହେଁ ପତ୍ନୀ ସହିତ ଯାହାକୁ ରଥ ଆଗରେ ରଖ, ତାହାକୁ କୌଣସି ସ୍ଥାନରୁ ପାପ ଛୁଏଁ ନାହିଁ; ଦୁଷ୍ଟତା ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ; ଭୟ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ।
10.39.12
आ तेन॑ यातं॒ मन॑सो॒ जवी॑यसा॒ रथं॒ यं वा॑मृ॒भव॑श्च॒क्रुर॑श्विना ।
यस्य॒ योगे॑ दुहि॒ता जाय॑ते दि॒व उ॒भे अह॑नी सु॒दिने॑ वि॒वस्व॑तः ॥
ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ମନ ପରି ବେଗବାନ ସେହି ରଥରେ ଏଠାକୁ ଆସ; ଋଭୁମାନେ ତାହା ତୁମମାନଙ୍କ ପାଇଁ ନିର୍ମାଣ କଲେ। ତାହାର ଯୁଗରେ ସ୍ୱର୍ଗର କନ୍ୟା (ଉଷା) ଜନ୍ମେ; ବିବସ୍ୱାନଙ୍କ ଦୁଇ ଦିନ ସୁଦିନ ହୁଏ।
10.39.13
ता व॒र्तिर्या॑तं ज॒युषा॒ वि पर्व॑त॒मपि॑न्वतं श॒यवे॑ धे॒नुम॑श्विना ।
वृक॑स्य चि॒द्वर्ति॑काम॒न्तरा॒स्या॑द्यु॒वं शची॑भिर्ग्रसि॒ताम॑मुञ्चतम् ॥
ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ଜୟୀ ହୋଇ ତୁମେ ଦୁହେଁ ପର୍ବତ ନିକଟକୁ ଆସି ଶୋଇଥିବା ଲୋକ ପାଇଁ ଗାଈକୁ ମୁକ୍ତ କଲ। ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ନେକଡ଼ିଆ ଗିଳିଥିବା ଦଉଡ଼ିକୁ ଏହାର ଭିତରୁ ମୁକ୍ତ କଲ।
10.39.14
ए॒तं वां॒ स्तोम॑मश्विनावक॒र्मात॑क्षाम॒ भृग॑वो॒ न रथ॑म् ।
न्य॑मृक्षाम॒ योष॑णां॒ न मर्ये॒ नित्यं॒ न सू॒नुं तन॑यं॒ दधा॑नाः ॥
ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ତୁମ ଦୁହିଁଙ୍କ ପାଇଁ ଆମେ ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ରଚିଲୁ, ଭୃଗୁମାନେ ରଥ ନିର୍ମାଣ କରିବା ଭଳି। ପୁରୁଷ ପାଇଁ ସ୍ତ୍ରୀକୁ ସଜାଇବା ଭଳି, ପୁତ୍ର ଓ ସନ୍ତାନକୁ ସଦା ଧାରଣ କରି ଆମେ ଏହାକୁ ସଜାଇଲୁ।