ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 10.93
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.93.1
महि॑ द्यावापृथिवी भूतमु॒र्वी नारी॑ य॒ह्वी न रोद॑सी॒ सदं॑ नः ।
तेभि॑र्नः पातं॒ सह्य॑स ए॒भिर्नः॑ पातं शू॒षणि॑ ॥
ହେ ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀ, ତୁମେ ଦୁହେଁ ମହାନ ଓ ବିସ୍ତୃତ ହୁଅ; ବିଶାଳ ବୀରାଙ୍ଗନା ପରି ସର୍ବଦା ଆମ ପାଇଁ ସ୍ଥିର ରୁହ। ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର, ବିଜୟୀର ବଳରେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର, ଯୁଦ୍ଧରେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।
10.93.2
य॒ज्ञेय॑ज्ञे॒ स मर्त्यो॑ दे॒वान्त्स॑पर्यति ।
यः सु॒म्नैर्दी॑र्घ॒श्रुत्त॑म आ॒विवा॑सत्येनान् ॥
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯଜ୍ଞରେ ସେହି ମର୍ତ୍ୟ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ସେବା କରେ; ଦୀର୍ଘ-ଖ୍ୟାତ ହୋଇ, ନିଜ ଅନୁଗ୍ରହରେ ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ ଯେ।
10.93.3
विश्वे॑षामिरज्यवो दे॒वानां॒ वार्म॒हः ।
विश्वे॒ हि वि॒श्वम॑हसो॒ विश्वे॑ य॒ज्ञेषु॑ य॒ज्ञियाः॑ ॥
ହେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ବେଗବାନ ଲୋକମାନେ, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ମହାନ ସ୍ତୁତି ତୁମରି; ସମସ୍ତ ଦେବତା ସର୍ବଶକ୍ତିମାନ, ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞରେ ପୂଜନୀୟ।
10.93.4
ते घा॒ राजा॑नो अ॒मृत॑स्य म॒न्द्रा अ॑र्य॒मा मि॒त्रो वरु॑णः॒ परि॑ज्मा ।
कद्रु॒द्रो नृ॒णां स्तु॒तो म॒रुतः॑ पू॒षणो॒ भगः॑ ॥
ସେମାନେ ହିଁ ରାଜା, ଅମୃତକୁ ଆନନ୍ଦଦାୟୀ; ଅର୍ଯମା, ମିତ୍ର, ବରୁଣ, ବିସ୍ତୃତ-ଗାମୀ; ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ତୁତ ରୁଦ୍ର କେବେ, ମରୁତ, ପୂଷା, ଭଗ?
10.93.5
उ॒त नो॒ नक्त॑म॒पां वृ॑षण्वसू॒ सूर्या॒मासा॒ सद॑नाय सध॒न्या॑ ।
सचा॒ यत्साद्ये॑षा॒महि॑र्बु॒ध्नेषु॑ बु॒ध्न्यः॑ ॥
ଆମ ପାଇଁ ରାତ୍ରି ଓ ଜଳରାଶି ଦିଅ; ହେ ବୃଷଣ୍ବସୁଗଣ, ସୂର୍ଯ୍ୟ-ଚନ୍ଦ୍ରର ଯୁଗଳକୁ ବାସ ପାଇଁ ଧନସମ୍ପନ୍ନ କର; ସେମାନେ ଏକତ୍ର ବସିଲେ, ଅହି ଗଭୀରରେ ଗଭୀର।
10.93.6
उ॒त नो॑ दे॒वाव॒श्विना॑ शु॒भस्पती॒ धाम॑भिर्मि॒त्रावरु॑णा उरुष्यताम् ।
म॒हः स रा॒य एष॒तेऽति॒ धन्वे॑व दुरि॒ता ॥
ଆମ ପାଇଁ ସେହି ଶୁଭ ଦେବତା ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ପ୍ରଭୁମାନେ, ନିଜ ଧାମ ଦ୍ୱାରା ମିତ୍ର-ବରୁଣଙ୍କୁ ବିସ୍ତୃତ କରନ୍ତୁ; ସେ ମହାନ ଧନ ପ୍ରତି ଲକ୍ଷ୍ୟ ରଖେ, ଧନୁ ବାଧା ପାର ହେଲା ପରି।
10.93.7
उ॒त नो॑ रु॒द्रा चि॑न्मृळताम॒श्विना॒ विश्वे॑ दे॒वासो॒ रथ॒स्पति॒र्भगः॑ ।
ऋ॒भुर्वाज॑ ऋभुक्षणः॒ परि॑ज्मा विश्ववेदसः ॥
ରୁଦ୍ରମାନେ ମଧ୍ୟ ଆମ ପ୍ରତି ଦୟା କରନ୍ତୁ; ଦୁଇ ଅଶ୍ଵିନ, ସମସ୍ତ ଦେବତା ଏବଂ ରଥପତି ଭଗ। ଋଭୁ, ବଳ, ନିପୁଣ ଋଭୁକ୍ଷଣ, ବିସ୍ତୃତ, ହେ ସର୍ବଜ୍ଞ ଦେବଗଣ!
10.93.8
ऋ॒भुर्ऋ॑भु॒क्षा ऋ॒भुर्वि॑ध॒तो मद॒ आ ते॒ हरी॑ जूजुवा॒नस्य॑ वा॒जिना॑ ।
दु॒ष्टरं॒ यस्य॒ साम॑ चि॒दृध॑ग्य॒ज्ञो न मानु॑षः ॥
ଋଭୁ, ନିପୁଣ ଋଭୁକ୍ଷା, ଋଭୁ — ତୁମକୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରି ଏଠାକୁ ଆସ; ତୁମର ଦୁଇ ବଳବାନ ହରି ଘୋଡ଼ା ଜାଗ୍ରତ। ଯାହାର ସାମଗାନ ପାର ହେବା କଠିନ, ଏବଂ ଯଜ୍ଞ ମଧ୍ୟ ମନୁଷ୍ୟର ଯଜ୍ଞ ଭଳି ଭିନ୍ନ।
10.93.9
कृ॒धी नो॒ अह्र॑यो देव सवितः॒ स च॑ स्तुषे म॒घोना॑म् ।
स॒हो न॒ इन्द्रो॒ वह्नि॑भि॒र्न्ये॑षां चर्षणी॒नां च॒क्रं र॒श्मिं न यो॑युवे ॥
ଆମ ପାଇଁ ନିରୁପଦ୍ରବ କର, ହେ ଦେବ ସବିତା; ମୁଁ ଦାତାମାନଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରେ। ଇନ୍ଦ୍ର ବଳ ସହିତ ଘୋଡ଼ା ସମେତ ଏହି ଗତିଶୀଳମାନଙ୍କୁ ଆମ ପାଇଁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରନ୍ତି, ଲଗାମର ଚକ୍ର ବାନ୍ଧିବା ଭଳି।
10.93.10
ऐषु॑ द्यावापृथिवी धातं म॒हद॒स्मे वी॒रेषु॑ वि॒श्वच॑र्षणि॒ श्रवः॑ ।
पृ॒क्षं वाज॑स्य सा॒तये॑ पृ॒क्षं रा॒योत तु॒र्वणे॑ ॥
ଏଠାରେ, ହେ ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀ, ଏହି ବୀରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆମକୁ ମହାନ ଯଶ ଦିଅ, ଯାହା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଗତି ଦିଏ। ବଳ ପାଇବା ପାଇଁ ଏକ ଅଂଶ, ଧନ ସହିତ, ଏବଂ ବଳବାନ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଏକ ଅଂଶ।
10.93.11
ए॒तं शंस॑मिन्द्रास्म॒युष्ट्वं कूचि॒त्सन्तं॑ सहसावन्न॒भिष्ट॑ये ।
सदा॑ पाह्य॒भिष्ट॑ये मे॒दतां॑ वे॒दता॑ वसो ॥
ଏହି ସ୍ତୁତି, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ପ୍ରତି ସ୍ନେହ ରଖି, ହେ ବଳବାନ, ପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ, ତୁମେ ଯେଉଁଠି ଥାଅ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର। ସର୍ବଦା ପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ ରକ୍ଷା କର, ହେ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଜ୍ଞାନ ସହିତ, ହେ କଲ୍ୟାଣଦାତା।
10.93.12
ए॒तं मे॒ स्तोमं॑ त॒ना न सूर्ये॑ द्यु॒तद्या॑मानं वावृधन्त नृ॒णाम् ।
सं॒वन॑नं॒ नाश्व्यं॒ तष्टे॒वान॑पच्युतम् ॥
ଏହା ମୋ ସ୍ତୁତି, ସୂର୍ଯ୍ୟରେ ସୂତା ଭଳି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ତେଜ ଥିବା ଦେବତାଙ୍କୁ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ବଢ଼ାଇଲେ। ଯୋଡ଼ା ଘୋଡ଼ା ଭଳି, ତ୍ଵଷ୍ଟା ଭଳି, ନ ପଡ଼ିବା ଭଳି।
10.93.13
वा॒वर्त॒ येषां॑ रा॒या यु॒क्तैषां॑ हिर॒ण्ययी॑ ।
ने॒मधि॑ता॒ न पौंस्या॒ वृथे॑व वि॒ष्टान्ता॑ ॥
ଯାହାଙ୍କର ଧନ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣମୟ ହୋଇ ରଥରେ ଯୋଡ଼ାଯାଇ ଘୂରିଗଲା; ସେମାନଙ୍କ ବଳ ଗଛ ପରି ଦୃଢ଼ରେ ବନ୍ଧା ପରି ଅଛି।
10.93.14
प्र तद्दुः॒शीमे॒ पृथ॑वाने वे॒ने प्र रा॒मे वो॑च॒मसु॑रे म॒घव॑त्सु ।
ये यु॒क्त्वाय॒ पञ्च॑ श॒तास्म॒यु प॒था वि॒श्राव्ये॑षाम् ॥
ଦୁଃଶୀମ, ପୃଥବାନ, ବେନ ଓ ରାମଙ୍କ ବିଷୟରେ, ଅସୁର ଓ ଧନବାନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ଏହା ପ୍ରକାଶ୍ୟରେ କହେ; ଯେଉଁମାନେ ପାଞ୍ଚଶହ ଜଣଙ୍କୁ ରଥରେ ଯୋଡ଼ି ପଥରେ ସେମାନଙ୍କ କୀର୍ତ୍ତି ଘୋଷଣା କଲେ।
10.93.15
अधीन्न्वत्र॑ सप्त॒तिं च॑ स॒प्त च॑ स॒द्यो दि॑दिष्ट॒ तान्वः॑ ।
स॒द्यो दि॑दिष्ट पा॒र्थ्यः स॒द्यो दि॑दिष्ट माय॒वः ॥
ଏଠାରେ ସତୁରି ଓ ସାତକୁ ବର୍ତ୍ତମାନ ଦେଖାଯାଏ। ତୁରନ୍ତ ବୀରମାନେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ; ତୁରନ୍ତ ପାର୍ଥ୍ୟମାନେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ; ତୁରନ୍ତ ମାୟାବୀମାନେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।