ரிக் வேதம் · சூக்தம் 10.93
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.93.1
महि॑ द्यावापृथिवी भूतमु॒र्वी नारी॑ य॒ह्वी न रोद॑सी॒ सदं॑ नः ।
तेभि॑र्नः पातं॒ सह्य॑स ए॒भिर्नः॑ पातं शू॒षणि॑ ॥
ஓ வானும் பூமியுமே, நீங்கள் இருவரும் பெரியவர்களாகவும் அகலமானவர்களாகவும் இருங்கள்; அகன்ற வீரப் பெண்களைப் போல் எப்போதும் எங்களுக்காக நிலைத்திருங்கள். அவற்றின் மூலம் எங்களைக் காத்தருளுங்கள், வெல்லும் வலிமையால் எங்களைக் காத்தருளுங்கள், போரில் எங்களைக் காத்தருளுங்கள்.
10.93.2
य॒ज्ञेय॑ज्ञे॒ स मर्त्यो॑ दे॒वान्त्स॑पर्यति ।
यः सु॒म्नैर्दी॑र्घ॒श्रुत्त॑म आ॒विवा॑सत्येनान् ॥
ஒவ்வொரு யாகத்திலும் அந்த மனிதன் தேவர்களை வழிபடுகிறான்; நீண்ட புகழ் பெற்றவனாய், தன் அருட்கொடைகளால் அவர்களை வசப்படுத்த விரும்புகிறவன்.
10.93.3
विश्वे॑षामिरज्यवो दे॒वानां॒ वार्म॒हः ।
विश्वे॒ हि वि॒श्वम॑हसो॒ विश्वे॑ य॒ज्ञेषु॑ य॒ज्ञियाः॑ ॥
எல்லா தேவர்களின் வேகமுள்ளவர்களே, அனைத்து தேவர்களின் பெரும் புகழ் உங்களுக்கே உரியது; அனைத்து தேவர்களும் சர்வ வல்லமையுடையவர்கள், எல்லா யாகங்களிலும் வழிபடத் தகுந்தவர்கள்.
10.93.4
ते घा॒ राजा॑नो अ॒मृत॑स्य म॒न्द्रा अ॑र्य॒मा मि॒त्रो वरु॑णः॒ परि॑ज्मा ।
कद्रु॒द्रो नृ॒णां स्तु॒तो म॒रुतः॑ पू॒षणो॒ भगः॑ ॥
அவர்களே அரசர்கள், அமிர்தத்தை மகிழ்விப்பவர்கள்; அர்யமன், மித்ரன், வருணன், பரந்து செல்பவன்; மனிதர்களால் புகழப்படும் ருத்ரன் எப்போது, மருத்கள், பூஷன், பகன்?
10.93.5
उ॒त नो॒ नक्त॑म॒पां वृ॑षण्वसू॒ सूर्या॒मासा॒ सद॑नाय सध॒न्या॑ ।
सचा॒ यत्साद्ये॑षा॒महि॑र्बु॒ध्नेषु॑ बु॒ध्न्यः॑ ॥
எங்களுக்காக இரவையும் நீர்களையும் கொடு; ஓ வ்ருஷணவசுக்களே, சூரியன்-சந்திரன் இணையை வசிக்க வளமுள்ளதாக்குங்கள்; அவர்கள் சேர்ந்து அமரும்போது, அஹி ஆழங்களில் ஆழமானவன்.
10.93.6
उ॒त नो॑ दे॒वाव॒श्विना॑ शु॒भस्पती॒ धाम॑भिर्मि॒त्रावरु॑णा उरुष्यताम् ।
म॒हः स रा॒य एष॒तेऽति॒ धन्वे॑व दुरि॒ता ॥
எங்களுக்காக அந்த மங்கல தேவர்களான அஸ்வின்களும், அதிபதிகளும், தங்கள் இருப்பிடங்களால் மித்ர-வருணர்களை விரிவுபடுத்தட்டும்; அவன் மகத்தான செல்வத்தை நோக்கி குறி வைக்கிறான், வில் தடைகளைக் கடப்பது போல.
10.93.7
उ॒त नो॑ रु॒द्रा चि॑न्मृळताम॒श्विना॒ विश्वे॑ दे॒वासो॒ रथ॒स्पति॒र्भगः॑ ।
ऋ॒भुर्वाज॑ ऋभुक्षणः॒ परि॑ज्मा विश्ववेदसः ॥
ருத்திரர்களும் எங்களுக்கு அருள் புரியட்டும்; இரு அஸ்வினர்களும், எல்லா தேவர்களும், தேர்த்தலைவன் பகனும். ரிபுக்கள், வலிமை, திறமையான ரிபுக்ஷணர்கள், விரிந்து பரவியவர், எல்லாம் அறிந்த தேவர்களே!
10.93.8
ऋ॒भुर्ऋ॑भु॒क्षा ऋ॒भुर्वि॑ध॒तो मद॒ आ ते॒ हरी॑ जूजुवा॒नस्य॑ वा॒जिना॑ ।
दु॒ष्टरं॒ यस्य॒ साम॑ चि॒दृध॑ग्य॒ज्ञो न मानु॑षः ॥
ரிபு, திறமையான ரிபுக்ஷா, ரிபு — உன்னை மகிழ்வித்து இங்கு வா; உன் இரு பழுப்புக் குதிரைகள் விழித்தெழுந்த பலமுள்ளவை. யாருடைய சாமகானம் கடப்பதற்கரியது, யாகமும் மனிதர்களின் யாகம் போலத் தனியானது.
10.93.9
कृ॒धी नो॒ अह्र॑यो देव सवितः॒ स च॑ स्तुषे म॒घोना॑म् ।
स॒हो न॒ इन्द्रो॒ वह्नि॑भि॒र्न्ये॑षां चर्षणी॒नां च॒क्रं र॒श्मिं न यो॑युवे ॥
எங்களுக்கு துன்பமில்லாததாக்கு, தேவா சவிதாவே; நான் கொடையாளர்களைப் புகழ்கிறேன். இந்திரன் வலிமையுடன் குதிரைகளோடு இந்த நகர்பவர்களை எங்களுக்காக அடக்குகிறான், கடிவாளத்தின் சக்கரத்தைப் பிணைப்பது போல.
10.93.10
ऐषु॑ द्यावापृथिवी धातं म॒हद॒स्मे वी॒रेषु॑ वि॒श्वच॑र्षणि॒ श्रवः॑ ।
पृ॒क्षं वाज॑स्य सा॒तये॑ पृ॒क्षं रा॒योत तु॒र्वणे॑ ॥
இவ்வழியில், ஓ வானும் பூமியுமே, இந்த வீரர்களிடையே எங்களுக்கு பெரும் புகழை அளியுங்கள், எல்லாவற்றையும் அசைப்பதை. வலிமை அடைவதற்கு ஒரு பங்கு, செல்வத்துடனும், வலிமையானவருக்கும் ஒரு பங்கு.
10.93.11
ए॒तं शंस॑मिन्द्रास्म॒युष्ट्वं कूचि॒त्सन्तं॑ सहसावन्न॒भिष्ट॑ये ।
सदा॑ पाह्य॒भिष्ट॑ये मे॒दतां॑ वे॒दता॑ वसो ॥
இந்த துதியை, ஓ இந்திரா, எங்கள்மீது அன்பு கொண்டு, ஓ வலிமையானவனே, அடைவதற்காக, நீ எங்கிருந்தாலும் எங்களைக் காப்பாய். எப்போதும் அடைவதற்காகக் காப்பாய், ஓ அறிவாளியே, ஞானத்துடன், ஓ நன்மை அளிப்பவனே.
10.93.12
ए॒तं मे॒ स्तोमं॑ त॒ना न सूर्ये॑ द्यु॒तद्या॑मानं वावृधन्त नृ॒णाम् ।
सं॒वन॑नं॒ नाश्व्यं॒ तष्टे॒वान॑पच्युतम् ॥
என் இந்தப் புகழ், சூரியனில் நூல் போல, பிரகாசமான ஒளியுடையவனை மனிதர்கள் வளர்த்தனர். இணைக்கப்பட்ட குதிரை போலவும், த்வஷ்டா போலவும், விழாதவன் போலவும்.
10.93.13
वा॒वर्त॒ येषां॑ रा॒या यु॒क्तैषां॑ हिर॒ण्ययी॑ ।
ने॒मधि॑ता॒ न पौंस्या॒ वृथे॑व वि॒ष्टान्ता॑ ॥
யாருடைய செல்வம் பொன்னிறமானது, தேரில் பூட்டப்பட்டு திரும்பியது; அவர்களின் வலிமைகள் மரம்போல் உறுதியாகக் கட்டப்பட்டவை போல் உள்ளன.
10.93.14
प्र तद्दुः॒शीमे॒ पृथ॑वाने वे॒ने प्र रा॒मे वो॑च॒मसु॑रे म॒घव॑त्सु ।
ये यु॒क्त्वाय॒ पञ्च॑ श॒तास्म॒यु प॒था वि॒श्राव्ये॑षाम् ॥
துஃசீமன், பிருதவானன், வேனன், ராமன் ஆகியோரைப் பற்றியும், அசுரர்களிடையேயும் வளமுடையோரிடையேயும் அதை நான் உரைக்கிறேன்; ஐநூறைப் பூட்டி பாதையில் அவர்களின் புகழ் அறிவிக்கப்பட்டது.
10.93.15
अधीन्न्वत्र॑ सप्त॒तिं च॑ स॒प्त च॑ स॒द्यो दि॑दिष्ट॒ तान्वः॑ ।
स॒द्यो दि॑दिष्ट पा॒र्थ्यः स॒द्यो दि॑दिष्ट माय॒वः ॥
இங்கே எழுபத்தேழை இப்போது பார்க்கிறோம். உடனே வீரர்கள் தோன்றினர்; உடனே பார்த்தியர் தோன்றினர்; உடனே மாயாவிகள் தோன்றினர்.