Ṛgveda · Sūkta 2.34
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.34.1
धा॒रा॒व॒रा म॒रुतो॑ धृ॒ष्ण्वो॑जसो मृ॒गा न भी॒मास्तवि॑षीभिर॒र्चिनः॑ ।
अ॒ग्नयो॒ न शु॑शुचा॒ना ऋ॑जी॒षिणो॒ भृमिं॒ धम॑न्तो॒ अप॒ गा अ॑वृण्वत ॥
Die Maruts, die in Strömen fließen, fest in ihrer Kraft, furchtbar wie wilde Tiere, leuchtend durch ihre Macht; brennend wie Feuer, eifrig, die Erde anblasend, öffneten sie die Kühe.
2.34.2
द्यावो॒ न स्तृभि॑श्चितयन्त खा॒दिनो॒ व्य॑भ्रिया॒ न द्यु॑तयन्त वृ॒ष्टयः॑ ।
रु॒द्रो यद्वो॑ मरुतो रुक्मवक्षसो॒ वृषाज॑नि॒ पृश्न्याः॑ शु॒क्र ऊध॑नि ॥
Wie der Himmel mit Sternen, so leuchten sie mit Blitzen; die Regen glänzen wie Wolken. O Maruts mit goldenen Brüsten, als euer Rudra, der Stier, rein im Euter der gefleckten Kuh geboren wurde.
2.34.3
उ॒क्षन्ते॒ अश्वाँ॒ अत्याँ॑ इवा॒जिषु॑ न॒दस्य॒ कर्णै॑स्तुरयन्त आ॒शुभिः॑ ।
हिर॑ण्यशिप्रा मरुतो॒ दवि॑ध्वतः पृ॒क्षं या॑थ॒ पृष॑तीभिः समन्यवः ॥
Sie spannen ihre Rosse an, schnell wie Renner im Wettlauf; mit den Ohren des Brüllenden treiben sie sie schnell an. O Maruts mit goldenen Speeren, schüttelnd zieht ihr den Pfad entlang mit gefleckten Kühen, o ihr Gleichgesinnten.
2.34.4
पृ॒क्षे ता विश्वा॒ भुव॑ना ववक्षिरे मि॒त्राय॑ वा॒ सद॒मा जी॒रदा॑नवः ।
पृष॑दश्वासो अनव॒भ्ररा॑धस ऋजि॒प्यासो॒ न व॒युने॑षु धू॒र्षदः॑ ॥
All diese Welten wurden für die gefleckten Maruts geschaffen, für Mitra, oder für immer; sie besitzen alte Gaben. Die Maruts mit gefleckten Rossen, von unvergänglichem Reichtum, Bringer der Schätze, auf der Jochstange sitzend bei den Vayuna-Riten.
2.34.5
इन्ध॑न्वभिर्धे॒नुभी॑ र॒प्शदू॑धभिरध्व॒स्मभिः॑ प॒थिभि॑र्भ्राजदृष्टयः ।
आ हं॒सासो॒ न स्वस॑राणि गन्तन॒ मधो॒र्मदा॑य मरुतः समन्यवः ॥
Mit leuchtenden Fäden, mit milchspendenden Kühen, auf den Pfaden des Windes, auf den Wegen, o ihr Strahlenden! Kommt wie Schwäne zu den Wohnstätten der Schwestern; kommt, o Maruts, zur Freude am Honig, o ihr Gleichgesinnten.
2.34.6
आ नो॒ ब्रह्मा॑णि मरुतः समन्यवो न॒रां न शंसः॒ सव॑नानि गन्तन ।
अश्वा॑मिव पिप्यत धे॒नुमूध॑नि॒ कर्ता॒ धियं॑ जरि॒त्रे वाज॑पेशसम् ॥
Zu uns, o Maruts, o ihr Gleichgesinnten, kommt zu den Gebeten; wie das Lob der Menschen, kommt zu den Riten. Trinkt wie eine Stute, genießt die Kuh am Euter; schafft einen Gedanken für den Sänger, schafft ein Lied, das Kraft und Nahrung gibt.
2.34.7
तं नो॑ दात मरुतो वा॒जिनं॒ रथ॑ आपा॒नं ब्रह्म॑ चि॒तय॑द्दि॒वेदि॑वे ।
इषं॑ स्तो॒तृभ्यो॑ वृ॒जने॑षु का॒रवे॑ स॒निं मे॒धामरि॑ष्टं दु॒ष्टरं॒ सहः॑ ॥
O Marut, gebt uns auf eurem Wagen jenen schnellen Trank und jenes Gebet, das Tag für Tag erwacht. Gebt den Lobenden Nahrung, und in den Festungen gebt dem Dichter Reichtum, unversehrte Weisheit und unbezwingbare Kraft.
2.34.8
यद्यु॒ञ्जते॑ म॒रुतो॑ रु॒क्मव॑क्ष॒सोऽश्वा॒न्रथे॑षु॒ भग॒ आ सु॒दान॑वः ।
धे॒नुर्न शिश्वे॒ स्वस॑रेषु पिन्वते॒ जना॑य रा॒तह॑विषे म॒हीमिष॑म् ॥
Wenn die Marut, mit goldenen Brustschmuck, ihre Rosse an die Wagen schirren, schwellen die freigebigen Spender für Wohlstand in den Strömen an wie die Kuh zu ihrem Kalb; sie füllen den Opferspender mit großer Nahrung.
2.34.9
यो नो॑ मरुतो वृ॒कता॑ति॒ मर्त्यो॑ रि॒पुर्द॒धे व॑सवो॒ रक्ष॑ता रि॒षः ।
व॒र्तय॑त॒ तपु॑षा च॒क्रिया॒भि तमव॑ रुद्रा अ॒शसो॑ हन्तना॒ वधः॑ ॥
O Marut, welcher sterbliche Feind uns eine Falle auf dem Wolfspfad stellt, o Vasu, schützt uns und wendet ihn vom Unheil ab. Wehrt ihn ab mit eurer glühenden Kraft; o Rudra, schlagt ihn mit unermüdlichen Händen.
2.34.10
चि॒त्रं तद्वो॑ मरुतो॒ याम॑ चेकिते॒ पृश्न्या॒ यदूध॒रप्या॒पयो॑ दु॒हुः ।
यद्वा॑ नि॒दे नव॑मानस्य रुद्रियास्त्रि॒तं जरा॑य जुर॒ताम॑दाभ्याः ॥
O Marut, euer Lauf erscheint wunderbar, wenn selbst aus dem Euter der gefleckten Kuh die Wassertropfen gemolken werden. Oder, o Söhne des Rudra, wenn ihr bei dem seid, der sich im niedrigen Ort nicht beugt, mögen die Unbezwingbaren Trita für das Alter verzehren.
2.34.11
तान्वो॑ म॒हो म॒रुत॑ एव॒याव्नो॒ विष्णो॑रे॒षस्य॑ प्रभृ॒थे ह॑वामहे ।
हिर॑ण्यवर्णान्ककु॒हान्य॒तस्रु॑चो ब्रह्म॒ण्यन्तः॒ शंस्यं॒ राध॑ ईमहे ॥
Große Marut, die ihr aus eigenem Willen kommt, wir rufen euch zu diesem ersten Opfer des Viṣṇu. Goldfarbig, strahlend, mit erhobenen Schöpfkellen, die heilige Formel besitzend, suchen wir preiswürdigen Reichtum.
2.34.12
ते दश॑ग्वाः प्रथ॒मा य॒ज्ञमू॑हिरे॒ ते नो॑ हिन्वन्तू॒षसो॒ व्यु॑ष्टिषु ।
उ॒षा न रा॒मीर॑रु॒णैरपो॑र्णुते म॒हो ज्योति॑षा शुच॒ता गोअ॑र्णसा ॥
Jene mit zehn Kühen brachten zuerst das Opfer; mögen sie uns antreiben bei der Ausbreitung des Morgenlichts. Wie die Morgenröte sich mit schönen rötlichen Strahlen zeigt, so zeigen sich die großen und hellen mit dem Licht der Kühe.
2.34.13
ते क्षो॒णीभि॑ररु॒णेभि॒र्नाञ्जिभिः॑ रु॒द्रा ऋ॒तस्य॒ सद॑नेषु वावृधुः ।
नि॒मेघ॑माना॒ अत्ये॑न॒ पाज॑सा सुश्च॒न्द्रं वर्णं॑ दधिरे सु॒पेश॑सम् ॥
Sie, die Rudras, mit den Erden und den rötlichen Salbenden, sind in den Wohnstätten des Ṛta gewachsen. Mit schneller Kraft besprengend, haben sie eine sehr helle und schöne Farbe angenommen.
2.34.14
ताँ इ॑या॒नो महि॒ वरू॑थमू॒तय॒ उप॒ घेदे॒ना नम॑सा गृणीमसि ।
त्रि॒तो न यान्पञ्च॒ होतॄ॑न॒भिष्ट॑य आव॒वर्त॒दव॑राञ्च॒क्रियाव॑से ॥
Sie, die zu großem Schutz kommen, preisen wir wahrhaftig mit Ehrerbietung. Wie Tritа die fünf Hotṛ-Priester vom Rad herabbrachte zur Erfüllung seines Wunsches, so mögen sie sich uns zum Schutz zuwenden.
2.34.15
यया॑ र॒ध्रं पा॒रय॒थात्यंहो॒ यया॑ नि॒दो मु॒ञ्चथ॑ वन्दि॒तार॑म् ।
अ॒र्वाची॒ सा म॑रुतो॒ या व॑ ऊ॒तिरो षु वा॒श्रेव॑ सुम॒तिर्जि॑गातु ॥
Durch den Schutz, mit dem ihr über den Abgrund und über die Schuld hinausführt, mit dem ihr den Sänger vom Tadel befreit — o Maruts, möge euer Schutz zu uns herkommen; und möge die gute Gesinnung gut kommen, wie ein Wunsch.