ഋഗ്വേദം · സൂക്തം 2.34

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

പദാർഥങ്ങളോടെ വായിക്കുക

2.34.1

धा॒रा॒व॒रा म॒रुतो॑ धृ॒ष्ण्वो॑जसो मृ॒गा न भी॒मास्तवि॑षीभिर॒र्चिनः॑ ।
अ॒ग्नयो॒ न शु॑शुचा॒ना ऋ॑जी॒षिणो॒ भृमिं॒ धम॑न्तो॒ अप॒ गा अ॑वृण्वत ॥

ധാരകളായി ഒഴുകുന്ന മരുത്തുക്കൾ, ഉറച്ച ബലമുള്ളവർ; മൃഗങ്ങളെപ്പോലെ ഭയങ്കരർ, തങ്ങളുടെ ശക്തിയാൽ തിളങ്ങുന്നവർ. അഗ്നികളെപ്പോലെ പ്രകാശിച്ച്, വേഗത്തിൽ, ഭൂമിയെ ഊതി, പശുക്കളെ തുറന്നുവിട്ടു.

2.34.2

द्यावो॒ न स्तृभि॑श्चितयन्त खा॒दिनो॒ व्य॑भ्रिया॒ न द्यु॑तयन्त वृ॒ष्टयः॑ ।
रु॒द्रो यद्वो॑ मरुतो रुक्मवक्षसो॒ वृषाज॑नि॒ पृश्न्याः॑ शु॒क्र ऊध॑नि ॥

ആകാശങ്ങൾ നക്ഷത്രങ്ങളാൽ തിളങ്ങുന്നതുപോലെ, അവർ മിന്നലുകളാൽ പ്രകാശിക്കുന്നു; മേഘങ്ങൾപോലെ മഴകൾ തിളങ്ങുന്നു. സ്വർണ്ണമാറുള്ള മരുത്തുക്കളേ, നിങ്ങളുടെ രുദ്രൻ എന്ന വൃഷഭൻ, പൃശ്നിപ്പശുവിന്റെ അകിടിൽ ശുദ്ധനായി ജനിച്ചപ്പോൾ.

2.34.3

उ॒क्षन्ते॒ अश्वाँ॒ अत्याँ॑ इवा॒जिषु॑ न॒दस्य॒ कर्णै॑स्तुरयन्त आ॒शुभिः॑ ।
हिर॑ण्यशिप्रा मरुतो॒ दवि॑ध्वतः पृ॒क्षं या॑थ॒ पृष॑तीभिः समन्यवः ॥

അവർ കുതിരകളെ കെട്ടുന്നു, മത്സരങ്ങളിലെ വേഗമുള്ള കുതിരകളെപ്പോലെ; ഗർജ്ജിക്കുന്നവന്റെ ചെവികളാൽ അവയെ വേഗത്തിൽ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു. സ്വർണ്ണകുന്തമുള്ള മരുത്തുക്കളേ, കുലുക്കിക്കൊണ്ട് വഴിയിൽ പോകുന്നു, പുള്ളിപ്പശുക്കളോടൊപ്പം, ഒരേ മനസ്സുള്ളവരേ.

2.34.4

पृ॒क्षे ता विश्वा॒ भुव॑ना ववक्षिरे मि॒त्राय॑ वा॒ सद॒मा जी॒रदा॑नवः ।
पृष॑दश्वासो अनव॒भ्ररा॑धस ऋजि॒प्यासो॒ न व॒युने॑षु धू॒र्षदः॑ ॥

ആ സകല ലോകങ്ങളും പുള്ളി മരുത്തുക്കൾക്കായി, മിത്രനായി, അല്ലെങ്കിൽ എന്നേക്കും; അവർ പഴയ ദാനങ്ങളുള്ളവർ. പുള്ളിക്കുതിരകളുള്ള, ക്ഷയിക്കാത്ത സമ്പത്തുള്ള മരുത്തുക്കൾ, സമ്പത്തു കൊണ്ടുവരുന്നവർ, വയുന യജ്ഞങ്ങളിൽ നുകത്തൂണിൽ ഇരിക്കുന്നവർ.

2.34.5

इन्ध॑न्वभिर्धे॒नुभी॑ र॒प्शदू॑धभिरध्व॒स्मभिः॑ प॒थिभि॑र्भ्राजदृष्टयः ।
आ हं॒सासो॒ न स्वस॑राणि गन्तन॒ मधो॒र्मदा॑य मरुतः समन्यवः ॥

തിളങ്ങുന്ന നൂലുകളുള്ള, പാൽ നൽകുന്ന പശുക്കളോടൊപ്പം, കാറ്റിന്റെ വഴികളിലൂടെ, വഴികളിലൂടെ, പ്രകാശിക്കുന്ന മുഖമുള്ളവരേ! രാജഹംസങ്ങളെപ്പോലെ സഹോദരിമാരുടെ വീടുകളിലേക്ക് വരൂ; തേനിന്റെ ആനന്ദത്തിനായി വരൂ, മരുത്തുക്കളേ, ഒരേ മനസ്സുള്ളവരേ.

2.34.6

आ नो॒ ब्रह्मा॑णि मरुतः समन्यवो न॒रां न शंसः॒ सव॑नानि गन्तन ।
अश्वा॑मिव पिप्यत धे॒नुमूध॑नि॒ कर्ता॒ धियं॑ जरि॒त्रे वाज॑पेशसम् ॥

ഞങ്ങളുടെ അടുത്തേക്ക്, മരുത്തുക്കളേ, ഒരേ മനസ്സുള്ളവരേ, പ്രാർത്ഥനകൾക്ക് വരൂ; മനുഷ്യരുടെ സ്തുതിപോലെ, യജ്ഞങ്ങൾക്ക് വരൂ. കുതിരയെപ്പോലെ കുടിക്കൂ, അകിടിൽ പശുവിനെ ആസ്വദിക്കൂ; ഗായകന് ചിന്ത ഉണ്ടാക്കൂ, ബലവും അന്നവും നൽകുന്ന സ്തോത്രം ഉണ്ടാക്കൂ.

2.34.7

तं नो॑ दात मरुतो वा॒जिनं॒ रथ॑ आपा॒नं ब्रह्म॑ चि॒तय॑द्दि॒वेदि॑वे ।
इषं॑ स्तो॒तृभ्यो॑ वृ॒जने॑षु का॒रवे॑ स॒निं मे॒धामरि॑ष्टं दु॒ष्टरं॒ सहः॑ ॥

ഓ മരുത്തുകളേ, രഥത്തിൽ വേഗമുള്ള കുതിരകളോടൊപ്പം ഞങ്ങൾക്ക് ആ പാനീയവും പ്രാർത്ഥനയും നൽകണമേ; അത് ദിനംതോറും ഉണർത്തട്ടെ. സ്തോതാക്കൾക്ക് ആഹാരം നൽകണമേ; യുദ്ധങ്ങളിൽ കവിക്ക് സമ്പത്തും അക്ഷയമായ ബുദ്ധിയും അജയ്യമായ ബലവും നൽകണമേ.

2.34.8

यद्यु॒ञ्जते॑ म॒रुतो॑ रु॒क्मव॑क्ष॒सोऽश्वा॒न्रथे॑षु॒ भग॒ आ सु॒दान॑वः ।
धे॒नुर्न शिश्वे॒ स्वस॑रेषु पिन्वते॒ जना॑य रा॒तह॑विषे म॒हीमिष॑म् ॥

മരുത്തുകൾ സ്വർണ്ണാഭരണമണിഞ്ഞ മാറോടുകൂടി രഥങ്ങളിൽ കുതിരകളെ കെട്ടുമ്പോൾ, ഉദാരദാതാക്കളായ അവർ, ഐശ്വര്യത്തിനായി, കിടാവിന് പശു എന്നപോലെ പ്രവാഹങ്ങളിൽ നിറയുന്നു; ആഹുതി നൽകുന്നവന് മഹത്തായ ആഹാരം നിറയ്ക്കുന്നു.

2.34.9

यो नो॑ मरुतो वृ॒कता॑ति॒ मर्त्यो॑ रि॒पुर्द॒धे व॑सवो॒ रक्ष॑ता रि॒षः ।
व॒र्तय॑त॒ तपु॑षा च॒क्रिया॒भि तमव॑ रुद्रा अ॒शसो॑ हन्तना॒ वधः॑ ॥

ഓ മരുത്തുകളേ, ചെന്നായയുടെ വഴിയിൽ ഞങ്ങൾക്കെതിരെ കെണി വെക്കുന്ന ഏതെങ്കിലും മർത്യനായ ശത്രു ഉണ്ടെങ്കിൽ, ഓ വസുക്കളേ, ഞങ്ങളെ രക്ഷിച്ച് ദോഷകരമായ പ്രവൃത്തിയിൽ നിന്ന് അവനെ തടയണമേ. നിങ്ങളുടെ തപിക്കുന്ന ശക്തിയാൽ അവനെ പിന്തിരിപ്പിക്കണമേ; ഓ രുദ്രന്മാരേ, ക്ഷീണമില്ലാത്ത കരങ്ങളാൽ അവനെ പ്രഹരിക്കണമേ.

2.34.10

चि॒त्रं तद्वो॑ मरुतो॒ याम॑ चेकिते॒ पृश्न्या॒ यदूध॒रप्या॒पयो॑ दु॒हुः ।
यद्वा॑ नि॒दे नव॑मानस्य रुद्रियास्त्रि॒तं जरा॑य जुर॒ताम॑दाभ्याः ॥

ഓ മരുത്തുകളേ, പുള്ളിപ്പശുവിന്റെ അകിടിൽ നിന്ന് ജലബിന്ദുക്കൾ കറക്കുമ്പോൾ നിങ്ങളുടെ ഗതി അത്ഭുതകരമായി തോന്നുന്നു. അല്ലെങ്കിൽ ഓ രുദ്രീയരേ, താഴ്ന്ന സ്ഥലത്ത് വണങ്ങാത്തവന്റെ അടുത്തിരിക്കുമ്പോൾ, വാർദ്ധക്യത്തിനായി അജയ്യരായവർ ത്രിതനെ ക്ഷീണിപ്പിക്കട്ടെ.

2.34.11

तान्वो॑ म॒हो म॒रुत॑ एव॒याव्नो॒ विष्णो॑रे॒षस्य॑ प्रभृ॒थे ह॑वामहे ।
हिर॑ण्यवर्णान्ककु॒हान्य॒तस्रु॑चो ब्रह्म॒ण्यन्तः॒ शंस्यं॒ राध॑ ईमहे ॥

മഹത്തായ മരുത്തുകളേ, ഇഷ്ടപ്രകാരം വരുന്ന നിങ്ങളെ, വിഷ്ണുവിന്റെ ഈ പ്രഥമ ആഹുതിയിൽ ഞങ്ങൾ വിളിക്കുന്നു. സ്വർണ്ണവർണ്ണരും പ്രകാശിക്കുന്നവരും സ്രുക്ക് ഉയർത്തിയവരും ബ്രഹ്മമന്ത്രമുള്ളവരുമായ ഞങ്ങൾ സ്തുത്യമായ സമ്പത്ത് തേടുന്നു.

2.34.12

ते दश॑ग्वाः प्रथ॒मा य॒ज्ञमू॑हिरे॒ ते नो॑ हिन्वन्तू॒षसो॒ व्यु॑ष्टिषु ।
उ॒षा न रा॒मीर॑रु॒णैरपो॑र्णुते म॒हो ज्योति॑षा शुच॒ता गोअ॑र्णसा ॥

പത്ത് പശുക്കളുടെ സമ്പത്തുള്ള അവർ ആദ്യം യജ്ഞത്തെ കൊണ്ടുവന്നിരിക്കുന്നു; പ്രകാശം പരക്കുന്ന പ്രഭാതത്തിൽ അവർ ഞങ്ങളെ പ്രേരിപ്പിക്കട്ടെ. ഉഷസ് മനോഹരമായ ചുവന്ന രശ്മികളാൽ സ്വയം വെളിപ്പെടുത്തുന്നതുപോലെ, മഹത്തും ശുഭ്രവുമായ ഗോപ്രകാശത്തോടെ അവർ സ്വയം വെളിപ്പെടുത്തുന്നു.