ரிக் வேதம் · சூக்தம் 2.34

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

சொற்பொருளுடன் படிக்க

2.34.1

धा॒रा॒व॒रा म॒रुतो॑ धृ॒ष्ण्वो॑जसो मृ॒गा न भी॒मास्तवि॑षीभिर॒र्चिनः॑ ।
अ॒ग्नयो॒ न शु॑शुचा॒ना ऋ॑जी॒षिणो॒ भृमिं॒ धम॑न्तो॒ अप॒ गा अ॑वृण्वत ॥

ஓடைகளாகப் பாயும் மருத்துகள், உறுதியான வலிமை கொண்டவர்கள்; மான்களைப் போல அச்சமூட்டுபவர்கள், தங்கள் ஆற்றலால் ஒளிர்பவர்கள். தீக்களைப் போல பிரகாசித்து, விரைந்தோடி, பூமியை ஊதி, பசுக்களை வெளிப்படுத்தினர்.

2.34.2

द्यावो॒ न स्तृभि॑श्चितयन्त खा॒दिनो॒ व्य॑भ्रिया॒ न द्यु॑तयन्त वृ॒ष्टयः॑ ।
रु॒द्रो यद्वो॑ मरुतो रुक्मवक्षसो॒ वृषाज॑नि॒ पृश्न्याः॑ शु॒क्र ऊध॑नि ॥

வானங்கள் நட்சத்திரங்களால் ஒளிர்வது போல, அவர்கள் மின்னல்களால் பிரகாசிக்கின்றனர்; மேகங்களைப் போல மழைகள் ஒளிர்கின்றன. பொன் மார்புடைய மருத்துகளே, உங்கள் ருத்திரன் என்ற காளை, புள்ளி பசுவின் மடியில் தூய்மையாகப் பிறந்தபோது.

2.34.3

उ॒क्षन्ते॒ अश्वाँ॒ अत्याँ॑ इवा॒जिषु॑ न॒दस्य॒ कर्णै॑स्तुरयन्त आ॒शुभिः॑ ।
हिर॑ण्यशिप्रा मरुतो॒ दवि॑ध्वतः पृ॒क्षं या॑थ॒ पृष॑तीभिः समन्यवः ॥

அவர்கள் குதிரைகளைப் பூட்டுகிறார்கள், பந்தயங்களில் விரைந்த குதிரைகளைப் போல; முழங்குபவனின் காதுகளால் விரைவாக அவற்றைத் தூண்டுகின்றனர். பொன் ஈட்டி ஏந்திய மருத்துகளே, அசைத்தபடி பாதையில் செல்கிறீர்கள், புள்ளி பசுக்களுடன், ஒரே மனமுடையவர்களே.

2.34.4

पृ॒क्षे ता विश्वा॒ भुव॑ना ववक्षिरे मि॒त्राय॑ वा॒ सद॒मा जी॒रदा॑नवः ।
पृष॑दश्वासो अनव॒भ्ररा॑धस ऋजि॒प्यासो॒ न व॒युने॑षु धू॒र्षदः॑ ॥

அந்த அனைத்து உலகங்களும் புள்ளி மருத்துகளுக்காக, மித்திரனுக்காக, அல்லது எப்போதும், பழைய கொடைகள் கொண்டவர்கள். புள்ளிக் குதிரைகளை உடைய, குறையாத செல்வமுடைய மருத்துகள், செல்வம் தருபவர்கள், வயுன வேள்விகளில் நுகத்தடியில் அமர்ந்தவர்கள்.

2.34.5

इन्ध॑न्वभिर्धे॒नुभी॑ र॒प्शदू॑धभिरध्व॒स्मभिः॑ प॒थिभि॑र्भ्राजदृष्टयः ।
आ हं॒सासो॒ न स्वस॑राणि गन्तन॒ मधो॒र्मदा॑य मरुतः समन्यवः ॥

ஒளிரும் இழைகளுடன், பால் தரும் பசுக்களுடன், காற்றின் வழிகளில், பாதைகளில், ஒளிமுகம் கொண்டவர்களே! அன்னங்களைப் போல சகோதரிகளின் இல்லங்களுக்கு வாருங்கள்; தேனின் மகிழ்ச்சிக்காக வாருங்கள், மருத்துகளே, ஒரே மனமுடையவர்களே.

2.34.6

आ नो॒ ब्रह्मा॑णि मरुतः समन्यवो न॒रां न शंसः॒ सव॑नानि गन्तन ।
अश्वा॑मिव पिप्यत धे॒नुमूध॑नि॒ कर्ता॒ धियं॑ जरि॒त्रे वाज॑पेशसम् ॥

எங்களிடம், மருத்துகளே, ஒரே மனமுடையவர்களே, பிரார்த்தனைகளுக்கு வாருங்கள்; மனிதர்களின் புகழ்ச்சி போல, வேள்விகளுக்கு வாருங்கள். குதிரையைப் போல அருந்துங்கள், பசுவை மடியில் அருந்துங்கள்; பாடகருக்கு சிந்தனையை உருவாக்குங்கள், உணவும் வலிமையும் தரும் பாடலை உருவாக்குங்கள்.

2.34.7

तं नो॑ दात मरुतो वा॒जिनं॒ रथ॑ आपा॒नं ब्रह्म॑ चि॒तय॑द्दि॒वेदि॑वे ।
इषं॑ स्तो॒तृभ्यो॑ वृ॒जने॑षु का॒रवे॑ स॒निं मे॒धामरि॑ष्टं दु॒ष्टरं॒ सहः॑ ॥

ஓ மருத்துகளே, தேரில் வேகமான குதிரையுடன் எங்களுக்கு அந்த அமுதையும் பிரார்த்தனையையும் கொடுங்கள், அது நாள்தோறும் விழித்தெழச் செய்யட்டும். துதிப்பவர்களுக்கு உணவு கொடுங்கள்; போர்களில் கவிஞனுக்கு செல்வத்தையும், அழிவற்ற அறிவையும், வெல்ல முடியாத வலிமையையும் கொடுங்கள்.

2.34.8

यद्यु॒ञ्जते॑ म॒रुतो॑ रु॒क्मव॑क्ष॒सोऽश्वा॒न्रथे॑षु॒ भग॒ आ सु॒दान॑वः ।
धे॒नुर्न शिश्वे॒ स्वस॑रेषु पिन्वते॒ जना॑य रा॒तह॑विषे म॒हीमिष॑म् ॥

மருத்துகள் பொன்னணிந்த மார்புடையவர்களாய் தேர்களில் குதிரைகளைப் பூட்டும்போது, கொடையாளர்களான அவர்கள் கன்று மீது பசுவைப் போல ஓடைகளில் நிரம்புகிறார்கள்; ஆகுதி அளிப்பவர்க்காக மகத்தான உணவை நிரப்புகிறார்கள்.

2.34.9

यो नो॑ मरुतो वृ॒कता॑ति॒ मर्त्यो॑ रि॒पुर्द॒धे व॑सवो॒ रक्ष॑ता रि॒षः ।
व॒र्तय॑त॒ तपु॑षा च॒क्रिया॒भि तमव॑ रुद्रा अ॒शसो॑ हन्तना॒ वधः॑ ॥

ஓ மருத்துகளே, எங்களுக்கு ஓநாய்ப் பாதையில் கேடு சூழ்ந்த எந்த மரணமுள்ள பகைவன் ஒரு சதியை வைக்கிறானோ, ஓ வசுக்களே, எங்களைக் காத்து அவனை அழிவிலிருந்து தடுங்கள். உங்கள் வெப்பமான வலிமையால் அவனைத் திருப்புங்கள்; ஓ ருத்ரர்களே, சோர்வறியா கரங்களால் அவன்மீது அடியுங்கள்.

2.34.10

चि॒त्रं तद्वो॑ मरुतो॒ याम॑ चेकिते॒ पृश्न्या॒ यदूध॒रप्या॒पयो॑ दु॒हुः ।
यद्वा॑ नि॒दे नव॑मानस्य रुद्रियास्त्रि॒तं जरा॑य जुर॒ताम॑दाभ्याः ॥

ஓ மருத்துகளே, உங்கள் பயணம் அற்புதமாகத் தெரிகிறது, புள்ளிகளுள்ள பசுவின் மடியிலிருந்தும் நீர்த்துளிகள் கறக்கப்படும்போது. அல்லது ஓ ருத்ரியர்களே, தாழ்ந்த இடத்தில் வணங்காதவனிடம் இருக்கும்போது, த்ரிதனை முதுமைக்காக அழியாதவர்கள் தேய்த்திடட்டும்.

2.34.11

तान्वो॑ म॒हो म॒रुत॑ एव॒याव्नो॒ विष्णो॑रे॒षस्य॑ प्रभृ॒थे ह॑वामहे ।
हिर॑ण्यवर्णान्ककु॒हान्य॒तस्रु॑चो ब्रह्म॒ण्यन्तः॒ शंस्यं॒ राध॑ ईमहे ॥

பெரிய மருத்துகளே, விருப்பத்தோடு வருகின்ற உங்களை, விஷ்ணுவின் இந்த முதல் ஆகுதியில் நாங்கள் அழைக்கிறோம். பொன்னிறமும் ஒளியுமுடைய, ஸ்ருவத்தை ஏந்திய, பிரம்ம மந்திரங்களுடைய நாங்கள் புகழத்தக்க செல்வத்தை வேண்டுகிறோம்.

2.34.12

ते दश॑ग्वाः प्रथ॒मा य॒ज्ञमू॑हिरे॒ ते नो॑ हिन्वन्तू॒षसो॒ व्यु॑ष्टिषु ।
उ॒षा न रा॒मीर॑रु॒णैरपो॑र्णुते म॒हो ज्योति॑षा शुच॒ता गोअ॑र्णसा ॥

பத்து பசுக்களுடையவர்களான அவர்கள், முதன்மையாக யாகத்தைக் கொண்டு வந்தார்கள்; ஒளி விரியும் விடியலில் அவர்கள் எங்களை உந்தட்டும். உஷை அழகிய சிவந்த கதிர்களால் தன்னை வெளிப்படுத்துவது போல, மகத்தும் பிரகாசமுமான பசுவின் ஒளியுடன் அவர்கள் தங்களை வெளிப்படுத்துகிறார்கள்.