ரிக் வேதம் · சூக்தம் 4.16
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.16.1
आ स॒त्यो या॑तु म॒घवाँ॑ ऋजी॒षी द्रव॑न्त्वस्य॒ हर॑य॒ उप॑ नः ।
तस्मा॒ इदन्धः॑ सुषुमा सु॒दक्ष॑मि॒हाभि॑पि॒त्वं क॑रते गृणा॒नः ॥
உண்மையுள்ள, கொடையாளியான, ஆர்வமுள்ள இந்திரன் இங்கு வரட்டும்; அவனுடைய பழுப்புக் குதிரைகள் நம்மிடம் ஓடி வரட்டும். அவனுக்காகவே நல்ல சோமத்தை நாம் பிழிந்தோம்; அவன் புகழப்பட்டு இங்கே நம் அருகில் வரட்டும்.
4.16.2
अव॑ स्य शू॒राध्व॑नो॒ नान्ते॑ अ॒स्मिन्नो॑ अ॒द्य सव॑ने म॒न्दध्यै॑ ।
शंसा॑त्यु॒क्थमु॒शने॑व वे॒धाश्चि॑कि॒तुषे॑ असु॒र्या॑य॒ मन्म॑ ॥
வீரனே, வழியின் முடிவில் இறங்கி வா; இன்று இந்த சவனத்தில் நம்மை மகிழ்விக்க. உசனஸ் போல ஞானியான கவி, அறிவுள்ள அசுர-சக்தி உடையவனுக்கு பாடலைப் பாடட்டும்.
4.16.3
क॒विर्न नि॒ण्यं वि॒दथा॑नि॒ साध॒न्वृषा॒ यत्सेकं॑ विपिपा॒नो अर्चा॑त् ।
दि॒व इ॒त्था जी॑जनत्स॒प्त का॒रूनह्ना॑ चिच्चक्रुर्व॒युना॑ गृ॒णन्तः॑ ॥
கவியைப் போல அவன் போற்றத்தக்க வேள்விகளை நிறைவேற்றினான்; காளையைப் போல சோமம் பருகி அவன் துதிக்கும்போது. இவ்வாறு வானிலிருந்து அவன் ஏழு கைவினைஞர்களைப் பிறப்பித்தான்; பகலிலும் துதித்தவர்கள் திறமையான செயல்களைச் செய்தனர்.
4.16.4
स्व॑र्यद्वेदि॑ सु॒दृशी॑कम॒र्कैर्महि॒ ज्योती॑ रुरुचु॒र्यद्ध॒ वस्तोः॑ ।
अ॒न्धा तमां॑सि॒ दुधि॑ता वि॒चक्षे॒ नृभ्य॑श्चकार॒ नृत॑मो अ॒भिष्टौ॑ ॥
அவன் வானொளியை அழகாகக் காணத்தக்கதாக நிறுவியபோது, துதிப் பாடல்களால் பெரும் ஒளியை ஒளிரச் செய்தபோது—உஷஸின் இருளை பாலுள்ள கதிர்கள் தெரியச் செய்தபோது—அப்போது சிறந்த தலைவன் அழைப்பின்போது மனிதர்களுக்காக இதைச் செய்தான்.
4.16.5
व॒व॒क्ष इन्द्रो॒ अमि॑तमृजी॒षी उ॒भे आ प॑प्रौ॒ रोद॑सी महि॒त्वा ।
अत॑श्चिदस्य महि॒मा वि रे॑चि अ॒भि यो विश्वा॒ भुव॑ना ब॒भूव॑ ॥
இந்திரன் அளவற்ற வலிமையுடன் தன்னை வெளிப்படுத்தினான்; தன் மகத்துவத்தால் இரு உலகங்களையும் நிறைத்தான். ஆகவே அவனுடைய மகிமை ஒளிர்ந்தது—அனைத்து உலகங்களின் மீதும் ஆதிக்கம் பெற்றவன் அவன்.
4.16.6
विश्वा॑नि श॒क्रो नर्या॑णि वि॒द्वान॒पो रि॑रेच॒ सखि॑भि॒र्निका॑मैः ।
अश्मा॑नं चि॒द्ये बि॑भि॒दुर्वचो॑भिर्व्र॒जं गोम॑न्तमु॒शिजो॒ वि व॑व्रुः ॥
அனைத்து வீர செயல்களையும் அறிந்த வலிமைமிக்க இந்திரன் தன் நண்பர்களுடனும் தயாரான துணைவர்களுடனும் நீர்களைக் கடந்தான். உசிஜ் ஆசிரியர்கள் சொல்லின் மந்திரங்களால் கல்லையும் பிளந்தனர்; பசுக்கள் நிறைந்த தொழுவத்தை அவர்கள் திறந்தனர்.
4.16.7
अ॒पो वृ॒त्रं व॑व्रि॒वांसं॒ परा॑ह॒न्प्राव॑त्ते॒ वज्रं॑ पृथि॒वी सचे॑ताः ।
प्रार्णां॑सि समु॒द्रिया॑ण्यैनोः॒ पति॒र्भव॒ञ्च्छव॑सा शूर धृष्णो ॥
இந்திரா, சூழ்ந்து மறைத்த விருத்திரனை நீர்களிலிருந்து தூரத்தில் அடித்து வீழ்த்தினாய்; பூமி மனமார உன் வஜ்ரத்தைக் காத்தது. வலிமையால் கடல்சார் வெள்ளங்களின் தலைவனாக ஆனாய், வீரனே, உறுதியானவனே.
4.16.8
अ॒पो यदद्रिं॑ पुरुहूत॒ दर्द॑रा॒विर्भु॑वत्स॒रमा॑ पू॒र्व्यं ते॑ ।
स नो॑ ने॒ता वाज॒मा द॑र्षि॒ भूरिं॑ गो॒त्रा रु॒जन्नङ्गि॑रोभिर्गृणा॒नः ॥
நீர்களின் பாறையை நீ பிளந்தபோது, பல முறை அழைக்கப்பட்ட இந்திரா, சரமா உன் பழைய செயலுக்கு முன் வெளிப்பட்டாள். அவன் எங்கள் வழிகாட்டியாக ஏராளமான செல்வத்தை இங்கே கொண்டுவரட்டும், பசுத்தொழுவங்களை உடைத்து, அங்கிரசர்களால் போற்றப்பட்டு.
4.16.9
अच्छा॑ क॒विं नृ॑मणो गा अ॒भिष्टौ॒ स्व॑र्षाता मघव॒न्नाध॑मानम् ।
ऊ॒तिभि॒स्तमि॑षणो द्यु॒म्नहू॑तौ॒ नि मा॒यावा॒नब्र॑ह्मा॒ दस्यु॑रर्त ॥
மனிதரை உருவாக்குபவனே, மேய்ச்சல் பசுக்களை நோக்கி, நல்ல வெற்றிக்காக கவிஞனிடம் செல். மகவனே, உதவியுடன் அழைக்கும் அவனை ஒளிமிக்க அழைப்பில் தூண்டு; மாயையால் நிறைந்த, பிரார்த்தனையற்ற தஸ்யுவை கீழே வீழ்த்து.
4.16.10
आ द॑स्यु॒घ्ना मन॑सा या॒ह्यस्तं॒ भुव॑त्ते॒ कुत्सः॑ स॒ख्ये निका॑मः ।
स्वे योनौ॒ नि ष॑दतं॒ सरू॑पा॒ वि वां॑ चिकित्सदृत॒चिद्ध॒ नारी॑ ॥
தஸ்யுக்களை அழிப்பவனே, மனத்தின் வேகத்தில் இங்கு வா; உன் இல்லத்திற்கு கூத்ஸன் நட்பில் ஆர்வத்துடன் தயாராகியிருக்கிறான். உன் சொந்தப் பிறப்பிடத்தில் ஒரே உருவம் கொண்ட நீங்கள் இருவரும் அமருங்கள்; ஒழுங்கை அறிந்த பெண் உங்களிருவரையும் வேறுபடுத்திப் பார்க்கட்டும்.
4.16.11
यासि॒ कुत्से॑न स॒रथ॑मव॒स्युस्तो॒दो वात॑स्य॒ हर्यो॒रीशा॑नः ।
ऋ॒ज्रा वाजं॒ न गध्यं॒ युयू॑षन्क॒विर्यदह॒न्पार्या॑य॒ भूषा॑त् ॥
கூத்ஸனுடன் தேரில் செல்கிறாய், உதவியை விரும்பி; காற்றின் தோத்திரப் பாடலின் தலைவனாக, இரு பழுப்புக் குதிரைகளின். வெல்லப்படவேண்டிய பலத்தை வெல்ல விரும்புவது போல், கவிஞன் பகலில் போரிடுபவனுக்காக நிற்கும்போது அவன் துணையாக இருக்கட்டும்.
4.16.12
कुत्सा॑य॒ शुष्ण॑म॒शुषं॒ नि ब॑र्हीः प्रपि॒त्वे अह्नः॒ कुय॑वं स॒हस्रा॑ ।
स॒द्यो दस्यू॒न्प्र मृ॑ण कु॒त्स्येन॒ प्र सूर॑श्च॒क्रं वृ॑हताद॒भीके॑ ॥
கூத்ஸனுக்காக வறட்சியற்ற சுஷ்ணனை நீ கீழே தள்ளினாய்; பகலின் அழிவில் குயவனையும் ஆயிரம் பேரையும் சேர்த்து வீழ்த்தினாய். இந்திரா, உடனே தஸ்யுக்களை முற்றிலும் அழி; கூத்ஸனுடன் சூரியனின் சக்கரத்தை போரில் சுழற்று.
4.16.13
त्वं पिप्रुं॒ मृग॑यं शूशु॒वांस॑मृ॒जिश्व॑ने वैदथि॒नाय॑ रन्धीः ।
प॒ञ्चा॒शत्कृ॒ष्णा नि व॑पः स॒हस्रात्कं॒ न पुरो॑ जरि॒मा वि द॑र्दः ॥
நீ பிப்ருவையும் மிருகயனையும், வளர்ந்து நின்றவனையும், ரிஜிஸ்வனுக்காகவும் வைதத்தினருக்காகவும் அழித்தாய்; ஐம்பது கரிய கோட்டைகளையும் ஆயிரம் கோட்டைகளையும் நீ உடைத்தாய்.
4.16.14
सूर॑ उपा॒के त॒न्वं॑ दधा॑नो॒ वि यत्ते॒ चेत्य॒मृत॑स्य॒ वर्पः॑ ।
मृ॒गो न ह॒स्ती तवि॑षीमुषा॒णः सिं॒हो न भी॒म आयु॑धानि॒ बिभ्र॑त् ॥
சூரியனருகில் உடலைத் தாங்கி நின்றபோது உன் அமிர்த ஒளி தோன்றியது; மானைப்போலும் யானையைப்போலும் வலிமையுடன் முழங்கி, சிங்கம்போல் அச்சம் தரும் ஆயுதங்களைத் தாங்குகிறாய்.
4.16.15
इन्द्रं॒ कामा॑ वसू॒यन्तो॑ अग्म॒न्त्स्व॑र्मीळ्हे॒ न सव॑ने चका॒नाः ।
श्र॒व॒स्यवः॑ शशमा॒नास॑ उ॒क्थैरोको॒ न र॒ण्वा सु॒दृशी॑व पु॒ष्टिः ॥
வளம் விரும்பும் ஆசைகள் இந்திரனை அடைந்தன; சோம நாளில் முயல்பவர்களைப்போல, புகழ் நாடி துதிகளால் பாடுகின்றனர்; வீடு போலவும், அழகாகக் காணப்படும் செழிப்பு போலவும்.
4.16.16
तमिद्व॒ इन्द्रं॑ सु॒हवं॑ हुवेम॒ यस्ता च॒कार॒ नर्या॑ पु॒रूणि॑ ।
यो माव॑ते जरि॒त्रे गध्यं॑ चिन्म॒क्षू वाजं॒ भर॑ति स्पा॒र्हरा॑धाः ॥
எளிதில் அழைக்கப்படும் அந்த இந்திரனையே நாம் அழைப்போம்; அவன் பல வீர செயல்களைச் செய்தான்; என்னைப் போன்ற பாடுபவனுக்கும் விரும்பப்பட்ட செல்வத்தை விரைவில் கொண்டு வருபவன், விரும்பத்தக்க கொடையாளன்.
4.16.17
ति॒ग्मा यद॒न्तर॒शनिः॒ पता॑ति॒ कस्मि॑ञ्चिच्छूर मुहु॒के जना॑नाम् ।
घो॒रा यद॑र्य॒ समृ॑ति॒र्भवा॑ति॒ अध॑ स्मा नस्त॒न्वो॑ बोधि गो॒पाः ॥
கூரிய வஜ்ரம் நடுவில் வீழ்ந்தால், ஓ வீரனே, எந்த ஒரு கணமும் மக்களிடையே; ஓ ஆர்யனே, பயங்கரப் போர் நேர்ந்தால், அப்போதும் எங்கள் உடலின் காவலனாக விழிப்புடன் இரு.
4.16.18
भुवो॑ऽवि॒ता वा॒मदे॑वस्य धी॒नां भुवः॒ सखा॑वृ॒को वाज॑सातौ ।
त्वामनु॒ प्रम॑ति॒मा ज॑गन्मोरु॒शंसो॑ जरि॒त्रे वि॒श्वध॑ स्याः ॥
வாமதேவனின் அறிவுகளின் காவலனாக இரு, நண்பனாக இரு, செல்வப் போரில் தீங்கற்றவனாக இரு; உன்னிடம் நாங்கள் அறிவுடன் வந்தோம், பலராலும் புகழப்படுபவனே; துதிப்பவனுக்கு எப்போதும் நீயே ஆகுக.
4.16.19
ए॒भिर्नृभि॑रिन्द्र त्वा॒युभि॑ष्ट्वा म॒घव॑द्भिर्मघव॒न्विश्व॑ आ॒जौ ।
द्यावो॒ न द्यु॒म्नैर॒भि सन्तो॑ अ॒र्यः क्ष॒पो म॑देम श॒रद॑श्च पू॒र्वीः ॥
இந்திரா, உன்னை விரும்பும் இம்மனிதர்களுடன், ஓ கொடையாளியே, எல்லாப் போர்களிலும், வானம்போல் ஒளிரும் செல்வத்துடன், பல இரவுகளும் பல சரத் காலங்களும் நாங்கள் மகிழ்வோம்.
4.16.20
ए॒वेदिन्द्रा॑य वृष॒भाय॒ वृष्णे॒ ब्रह्मा॑कर्म॒ भृग॑वो॒ न रथ॑म् ।
नू चि॒द्यथा॑ नः स॒ख्या वि॒योष॒दस॑न्न उ॒ग्रो॑ऽवि॒ता त॑नू॒पाः ॥
இவ்வாறே நாங்கள் இந்திரனுக்காக, காளையும் வீரியனுமானவனுக்காக, பிருகுக்கள் ரதம் செய்வதுபோல் பிரார்த்தனையை உருவாக்கினோம். இனி நம் நட்பு ஒருபோதும் தவறாமல், அவன் உக்கிரமான, உடலைக் காக்கும் பாதுகாவலனாக நமக்கிருக்கட்டும்.
4.16.21
नू ष्टु॒त इ॑न्द्र॒ नू गृ॑णा॒न इषं॑ जरि॒त्रे न॒द्यो॑ न पी॑पेः ।
अका॑रि ते हरिवो॒ ब्रह्म॒ नव्यं॑ धि॒या स्या॑म र॒थ्यः॑ सदा॒साः ॥
இப்போது, இந்திரா, புகழப்பட்டு, இப்போது பாடி, பாடுபவனுக்கு உணவளிக்கிறாய், ஆறுகள் ஓடுவதுபோல். ஓ ஹரிவானே, உனக்காக இந்தப் புதிய பிரார்த்தனை உருவானது. நம் மனத்தால் நாங்கள் எப்போதும் தேர்ப்பாகர்களாக இருப்போம்.