Ṛgveda · Sūkta 4.16
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.16.1
आ स॒त्यो या॑तु म॒घवाँ॑ ऋजी॒षी द्रव॑न्त्वस्य॒ हर॑य॒ उप॑ नः ।
तस्मा॒ इदन्धः॑ सुषुमा सु॒दक्ष॑मि॒हाभि॑पि॒त्वं क॑रते गृणा॒नः ॥
Que venha aqui Indra, verdadeiro, generoso e ardente; que seus cavalos baios corram para perto de nós. Para ele esprememos o bom soma; louvado, que se aproxime aqui.
4.16.2
अव॑ स्य शू॒राध्व॑नो॒ नान्ते॑ अ॒स्मिन्नो॑ अ॒द्य सव॑ने म॒न्दध्यै॑ ।
शंसा॑त्यु॒क्थमु॒शने॑व वे॒धाश्चि॑कि॒तुषे॑ असु॒र्या॑य॒ मन्म॑ ॥
Ó herói, desce ao fim do caminho, hoje nesta libação, para nos alegrar. Como o sábio Uśanas, que o cantor sábio recite o hino ao discernidor, senhor do poder.
4.16.3
क॒विर्न नि॒ण्यं वि॒दथा॑नि॒ साध॒न्वृषा॒ यत्सेकं॑ विपिपा॒नो अर्चा॑त् ।
दि॒व इ॒त्था जी॑जनत्स॒प्त का॒रूनह्ना॑ चिच्चक्रुर्व॒युना॑ गृ॒णन्तः॑ ॥
Como um vidente, cumpriu os ritos dignos de louvor, quando, taurino, bebendo a bebida, cantou seu louvor. Assim do céu gerou sete artífices; mesmo de dia, cantando louvores, realizaram obras hábeis.
4.16.4
स्व॑र्यद्वेदि॑ सु॒दृशी॑कम॒र्कैर्महि॒ ज्योती॑ रुरुचु॒र्यद्ध॒ वस्तोः॑ ।
अ॒न्धा तमां॑सि॒ दुधि॑ता वि॒चक्षे॒ नृभ्य॑श्चकार॒ नृत॑मो अ॒भिष्टौ॑ ॥
Quando ele pôs a luz celeste bela de ver, e com hinos fez brilhar a grande luz; quando os raios leitosos tornaram visíveis as trevas da morada, então o melhor líder fez isto pelos homens ao ser chamado.
4.16.5
व॒व॒क्ष इन्द्रो॒ अमि॑तमृजी॒षी उ॒भे आ प॑प्रौ॒ रोद॑सी महि॒त्वा ।
अत॑श्चिदस्य महि॒मा वि रे॑चि अ॒भि यो विश्वा॒ भुव॑ना ब॒भूव॑ ॥
Indra mostrou-se forte, ilimitado, senhor do poder; por sua grandeza encheu ambos os mundos. Assim brilhou sua grandeza, ele que se tornou supremo sobre todos os seres.
4.16.6
विश्वा॑नि श॒क्रो नर्या॑णि वि॒द्वान॒पो रि॑रेच॒ सखि॑भि॒र्निका॑मैः ।
अश्मा॑नं चि॒द्ये बि॑भि॒दुर्वचो॑भिर्व्र॒जं गोम॑न्तमु॒शिजो॒ वि व॑व्रुः ॥
Indra, conhecedor de todos os feitos heroicos, poderoso, atravessou as águas com seus amigos e aliados prontos. Os sacerdotes Uśij, com palavras, romperam até a pedra e abriram o curral que continha as vacas.
4.16.7
अ॒पो वृ॒त्रं व॑व्रि॒वांसं॒ परा॑ह॒न्प्राव॑त्ते॒ वज्रं॑ पृथि॒वी सचे॑ताः ।
प्रार्णां॑सि समु॒द्रिया॑ण्यैनोः॒ पति॒र्भव॒ञ्च्छव॑सा शूर धृष्णो ॥
Indra, golpeaste para longe das águas Vṛtra, que as havia encerrado; a terra, de um mesmo ânimo contigo, protegeu o teu raio. Pela tua força tornaste-te senhor das correntes do mar, ó herói, ó destemido.
4.16.8
अ॒पो यदद्रिं॑ पुरुहूत॒ दर्द॑रा॒विर्भु॑वत्स॒रमा॑ पू॒र्व्यं ते॑ ।
स नो॑ ने॒ता वाज॒मा द॑र्षि॒ भूरिं॑ गो॒त्रा रु॒जन्नङ्गि॑रोभिर्गृणा॒नः ॥
Quando fendeste a montanha que retinha as águas, ó Indra, muito invocado, Saramā apareceu diante do teu antigo feito. Que ele, como nosso guia, traga aqui abundante riqueza, rompendo os currais, louvado pelos Aṅgiras.
4.16.9
अच्छा॑ क॒विं नृ॑मणो गा अ॒भिष्टौ॒ स्व॑र्षाता मघव॒न्नाध॑मानम् ।
ऊ॒तिभि॒स्तमि॑षणो द्यु॒म्नहू॑तौ॒ नि मा॒यावा॒नब्र॑ह्मा॒ दस्यु॑रर्त ॥
Vai, ó criador de homens, em direção às vacas e ao vidente, para a boa vitória. Ó generoso Maghavan, impulsiona na tua chamada luminosa quem te invoca com proteções, e abate o demônio cheio de magia, o que não tem oração.
4.16.10
आ द॑स्यु॒घ्ना मन॑सा या॒ह्यस्तं॒ भुव॑त्ते॒ कुत्सः॑ स॒ख्ये निका॑मः ।
स्वे योनौ॒ नि ष॑दतं॒ सरू॑पा॒ वि वां॑ चिकित्सदृत॒चिद्ध॒ नारी॑ ॥
Vem para cá, matador de inimigos, veloz como o pensamento; Kutsa, ansioso pela amizade, está pronto para a tua morada. Sentai-vos ambos, semelhantes na forma, no vosso próprio lugar de origem; que a mulher que conhece a ordem vos distinga um do outro.
4.16.11
यासि॒ कुत्से॑न स॒रथ॑मव॒स्युस्तो॒दो वात॑स्य॒ हर्यो॒रीशा॑नः ।
ऋ॒ज्रा वाजं॒ न गध्यं॒ युयू॑षन्क॒विर्यदह॒न्पार्या॑य॒ भूषा॑त् ॥
Vais com Kutsa no carro, desejoso de auxílio, dirigindo o canto de louvor do vento, atrás dos dois cavalos baios. Como quem deseja conquistar a força a ser conquistada, quando o vidente se põe pronto para quem combate de dia, que ele seja o teu auxiliador.
4.16.12
कुत्सा॑य॒ शुष्ण॑म॒शुषं॒ नि ब॑र्हीः प्रपि॒त्वे अह्नः॒ कुय॑वं स॒हस्रा॑ ।
स॒द्यो दस्यू॒न्प्र मृ॑ण कु॒त्स्येन॒ प्र सूर॑श्च॒क्रं वृ॑हताद॒भीके॑ ॥
Por Kutsa derrubaste Śuṣṇa, que não se secara; na destruição do dia prendeste Kuyava com milhares de uma vez. Ó Indra, destrói de pronto os Dasyus; com Kutsa, faze girar na batalha a roda do sol.
4.16.13
त्वं पिप्रुं॒ मृग॑यं शूशु॒वांस॑मृ॒जिश्व॑ने वैदथि॒नाय॑ रन्धीः ।
प॒ञ्चा॒शत्कृ॒ष्णा नि व॑पः स॒हस्रात्कं॒ न पुरो॑ जरि॒मा वि द॑र्दः ॥
Tu destruíste Pipru e Mṛgaya, o inchado, por Ṛjiśvan e pelo Vaidathina; cinquenta fortalezas escuras e mil fortes abriste, como o faria a velhice.
4.16.14
सूर॑ उपा॒के त॒न्वं॑ दधा॑नो॒ वि यत्ते॒ चेत्य॒मृत॑स्य॒ वर्पः॑ ।
मृ॒गो न ह॒स्ती तवि॑षीमुषा॒णः सिं॒हो न भी॒म आयु॑धानि॒ बिभ्र॑त् ॥
Quando, sustentando teu corpo junto ao sol, apareceu o esplendor da tua imortalidade, tu, como um cervo e como um elefante, rugindo com força, carregas armas temíveis como um leão.
4.16.15
इन्द्रं॒ कामा॑ वसू॒यन्तो॑ अग्म॒न्त्स्व॑र्मीळ्हे॒ न सव॑ने चका॒नाः ।
श्र॒व॒स्यवः॑ शशमा॒नास॑ उ॒क्थैरोको॒ न र॒ण्वा सु॒दृशी॑व पु॒ष्टिः ॥
Os desejos que buscam riqueza chegaram a Indra, como os que se empenham na prensagem do soma; buscando fama, cantando com louvores, como um lar, como um alimento belo e bem visto.
4.16.16
तमिद्व॒ इन्द्रं॑ सु॒हवं॑ हुवेम॒ यस्ता च॒कार॒ नर्या॑ पु॒रूणि॑ ।
यो माव॑ते जरि॒त्रे गध्यं॑ चिन्म॒क्षू वाजं॒ भर॑ति स्पा॒र्हरा॑धाः ॥
Invoquemos aquele Indra, fácil de chamar, que realizou muitos feitos heroicos, que traz depressa até a um cantor como eu a riqueza cobiçada, doador de dádivas desejáveis.
4.16.17
ति॒ग्मा यद॒न्तर॒शनिः॒ पता॑ति॒ कस्मि॑ञ्चिच्छूर मुहु॒के जना॑नाम् ।
घो॒रा यद॑र्य॒ समृ॑ति॒र्भवा॑ति॒ अध॑ स्मा नस्त॒न्वो॑ बोधि गो॒पाः ॥
Quando o raio agudo cai no meio, ó herói, a qualquer momento entre o povo; quando surge a terrível batalha, ó nobre, então, de fato, desperta como guardião dos nossos corpos.
4.16.18
भुवो॑ऽवि॒ता वा॒मदे॑वस्य धी॒नां भुवः॒ सखा॑वृ॒को वाज॑सातौ ।
त्वामनु॒ प्रम॑ति॒मा ज॑गन्मोरु॒शंसो॑ जरि॒त्रे वि॒श्वध॑ स्याः ॥
Sê protetor dos pensamentos de Vāmadeva, sê amigo, inofensivo na disputa por riqueza; viemos a ti com entendimento, ó muito louvado; sê sempre tudo para o cantor.
4.16.19
ए॒भिर्नृभि॑रिन्द्र त्वा॒युभि॑ष्ट्वा म॒घव॑द्भिर्मघव॒न्विश्व॑ आ॒जौ ।
द्यावो॒ न द्यु॒म्नैर॒भि सन्तो॑ अ॒र्यः क्ष॒पो म॑देम श॒रद॑श्च पू॒र्वीः ॥
Ó Indra, com estes homens que te desejam, ó generoso, em todas as batalhas, com riquezas brilhantes como os céus, possamos nos alegrar por muitas noites e muitos outonos.
4.16.20
ए॒वेदिन्द्रा॑य वृष॒भाय॒ वृष्णे॒ ब्रह्मा॑कर्म॒ भृग॑वो॒ न रथ॑म् ।
नू चि॒द्यथा॑ नः स॒ख्या वि॒योष॒दस॑न्न उ॒ग्रो॑ऽवि॒ता त॑नू॒पाः ॥
Assim, para Indra, o touro, o viril, forjamos uma prece, como os Bhṛgus forjam um carro. Agora, para que nossa amizade nunca falhe, seja ele para nós um guardião feroz, protetor do corpo.
4.16.21
नू ष्टु॒त इ॑न्द्र॒ नू गृ॑णा॒न इषं॑ जरि॒त्रे न॒द्यो॑ न पी॑पेः ।
अका॑रि ते हरिवो॒ ब्रह्म॒ नव्यं॑ धि॒या स्या॑म र॒थ्यः॑ सदा॒साः ॥
Agora, ó Indra, louvado, agora cantando, dás alimento ao cantor como correm os rios. Ó possuidor de corcéis baios, esta nova prece foi feita para ti. Pelo nosso pensamento sejamos sempre cocheiros do teu carro.