Ṛgveda · Sūkta 4.17
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.17.1
त्वं म॒हाँ इ॑न्द्र॒ तुभ्यं॑ ह॒ क्षा अनु॑ क्ष॒त्रं मं॒हना॑ मन्यत॒ द्यौः ।
त्वं वृ॒त्रं शव॑सा जघ॒न्वान्त्सृ॒जः सिन्धूँ॒रहि॑ना जग्रसा॒नान् ॥
O Indra, du bist groß; für dich ehrte der Himmel wahrhaftig deine Macht. Mit deiner Kraft hast du Vṛtra erschlagen und die Flüsse befreit, die die Schlange verschlungen hatte.
4.17.2
तव॑ त्वि॒षो जनि॑मन्रेजत॒ द्यौः एज॒द्भूमि॑र्भि॒यसा॒ स्वस्य॑ म॒न्योः ।
ऋ॒घा॒यन्त॑ सु॒भ्वः॑ पर्व॑तास॒ आर्द॒न्धन्वा॑नि स॒रय॑न्त॒ आपः॑ ॥
Bei der Geburt deines Glanzes bebte der Himmel, und die Erde zitterte vor Furcht vor deinem eigenen Zorn. Die schönen Berge fürchteten sich, die Hügel spalteten sich, die Ebenen gerieten in Bewegung und die Wasser strömten.
4.17.3
भि॒नद्गि॒रिं शव॑सा॒ वज्र॑मि॒ष्णन्ना॑विष्कृण्वा॒नः स॑हसा॒न ओजः॑ ।
वधी॑द्वृ॒त्रं वज्रे॑ण मन्दसा॒नः सर॒न्नापो॒ जव॑सा ह॒तवृ॑ष्णीः ॥
Mit Kraft den Berg spaltend, den Donnerkeil schleudernd, deine Stärke offenbarend, erschlugst du Vṛtra mit dem Donnerkeil; begeistert ließest du die Wasser schnell strömen, nachdem du die Widerstrebenden erschlagen hattest.
4.17.4
सु॒वीर॑स्ते जनि॒ता म॑न्यत॒ द्यौरिन्द्र॑स्य क॒र्ता स्वप॑स्तमो भूत् ।
य ईं॑ ज॒जान॑ स्व॒र्यं॑ सु॒वज्र॒मन॑पच्युतं॒ सद॑सो॒ न भूम॑ ॥
Der Himmel, der dich als heldenhaften Sohn zeugte, ehrte dich; der Schöpfer Indras wurde im Handeln am hilfreichsten. Der, der das Licht hervorbrachte, den guten Donnerkeil besitzt und von seinem Sitz nicht erschüttert wird, ist der Mächtige.
4.17.5
य एक॑ इच्च्या॒वय॑ति॒ प्र भूमा॒ राजा॑ कृष्टी॒नां पु॑रुहू॒त इन्द्रः॑ ।
स॒त्यमे॑न॒मनु॒ विश्वे॑ मदन्ति रा॒तिं दे॒वस्य॑ गृण॒तो म॒घोनः॑ ॥
Der allein die Berge hinausjagt, ist König der Völker, Indra, vielfach angerufen. Wahrlich, alle freuen sich nach ihm, und sie empfangen die Gabe des Gottes, des Freigebigen, wenn sie ihn preisen.
4.17.6
स॒त्रा सोमा॑ अभवन्नस्य॒ विश्वे॑ स॒त्रा मदा॑सो बृह॒तो मदि॑ष्ठाः ।
स॒त्राभ॑वो॒ वसु॑पति॒र्वसू॑नां॒ दत्रे॒ विश्वा॑ अधिथा इन्द्र कृ॒ष्टीः ॥
Wahrlich, die Somatränke wurden sein, und alle berauschenden Getränke, groß und höchst berauschend, wurden wahrlich sein. Wahrlich, du wurdest Herr der Reichtümer und Hüter der Schätze; o Indra, zum Geben hast du alle Völker eingesetzt.
4.17.7
त्वमध॑ प्रथ॒मं जाय॑मा॒नोऽमे॒ विश्वा॑ अधिथा इन्द्र कृ॒ष्टीः ।
त्वं प्रति॑ प्र॒वत॑ आ॒शया॑न॒महिं॒ वज्रे॑ण मघव॒न्वि वृ॑श्चः ॥
O Indra, schon bei deiner Geburt hast du zuerst alle Völker unterworfen; o freigebiger Maghavan, mit dem Donnerkeil hast du die Schlange zerschnitten, die gegen die fließenden Wasser auf der Lauer lag.
4.17.8
स॒त्रा॒हणं॒ दाधृ॑षिं॒ तुम्र॒मिन्द्रं॑ म॒हाम॑पा॒रं वृ॑ष॒भं सु॒वज्र॑म् ।
हन्ता॒ यो वृ॒त्रं सनि॑तो॒त वाजं॒ दाता॑ म॒घानि॑ म॒घवा॑ सु॒राधाः॑ ॥
Preise Indra, den Allbezwinger, den Furchtlosen, den Helden, den Großen, den Grenzenlosen, den Stier mit dem guten Donnerkeil; er ist der Erschlager, der Beute gewinnt und schenkt, der freigebige Maghavan, der gute Spender der Reichtümer.
4.17.9
अ॒यं वृत॑श्चातयते समी॒चीर्य आ॒जिषु॑ म॒घवा॑ शृ॒ण्व एकः॑ ।
अ॒यं वाजं॑ भरति॒ यं स॒नोति॑ अ॒स्य प्रि॒यासः॑ स॒ख्ये स्या॑म ॥
Dieser Indra ist es, der die Hürden gemeinsam verscheucht; er ist der Maghavan, der in den Kämpfen allein gehört wird. Er bringt den Reichtum und schenkt ihn; mögen wir seine Lieben sein und in seiner Freundschaft bleiben.
4.17.10
अ॒यं शृ॑ण्वे॒ अध॒ जय॑न्नु॒त घ्नन्न॒यमु॒त प्र कृ॑णुते यु॒धा गाः ।
य॒दा स॒त्यं कृ॑णु॒ते म॒न्युमिन्द्रो॒ विश्वं॑ दृ॒ळ्हं भ॑यत॒ एज॑दस्मात् ॥
Dieser Indra wird gehört; dann siegt und schlägt er, und auch die Kühe gewinnt er durch Kampf. Wenn Indra die Wahrheit aufrichtet und den Zorn annimmt, zittert alles Feste vor Furcht vor ihm.
4.17.11
समिन्द्रो॒ गा अ॑जय॒त्सं हिर॑ण्या॒ सम॑श्वि॒या म॒घवा॒ यो ह॑ पू॒र्वीः ।
ए॒भिर्नृभि॒र्नृत॑मो अस्य शा॒कैः रा॒यो वि॑भ॒क्ता स॑म्भ॒रश्च॒ वस्वः॑ ॥
Indra gewann zusammen die Kühe, zusammen das Gold, zusammen die Pferde; er ist der Maghavan, der wahrlich vielen siegt. Mit diesen Männern, dem männlichsten der Helden, verteilt er durch seine Kraft den Reichtum und teilt die Güter aus.
4.17.12
किय॑त्स्वि॒दिन्द्रो॒ अध्ये॑ति मा॒तुः किय॑त्पि॒तुर्ज॑नि॒तुर्यो ज॒जान॑ ।
यो अ॑स्य॒ शुष्मं॑ मुहु॒कैरिय॑र्ति॒ वातो॒ न जू॒त स्त॒नय॑द्भिर॒भ्रैः ॥
Wie weit geht Indra über die Grenzen der Mutter hinaus, und wie weit über die des Vaters und des Erzeugers, der ihn geboren hat? Wer bewegt seine Kraft immer wieder, wie der Wind, der von den donnernden Wolken getrieben wird?
4.17.13
क्षि॒यन्तं॑ त्व॒मक्षि॑यन्तं कृणो॒तीय॑र्ति रे॒णुं म॒घवा॑ स॒मोह॑म् ।
वि॒भ॒ञ्ज॒नुर॒शनि॑माँ इव॒ द्यौरु॒त स्तो॒तारं॑ म॒घवा॒ वसौ॑ धात् ॥
Du machst den Verwelkten unverwelklich; der freigebige Indra wirbelt Staub auf und erregt den Tumult. Der Zertrümmerer, der den Donnerkeil trägt, gleicht dem Himmel, und der freigebige Indra setzt den Preisenden in Reichtum ein.
4.17.14
अ॒यं च॒क्रमि॑षण॒त्सूर्य॑स्य॒ न्येत॑शं रीरमत्ससृमा॒णम् ।
आ कृ॒ष्ण ईं॑ जुहुरा॒णो जि॑घर्ति त्व॒चो बु॒ध्ने रज॑सो अ॒स्य योनौ॑ ॥
Er setzte das Rad der Sonne in Bewegung und beruhigte den umherirrenden Étaśa. Der Dunkle, umherziehend, ergreift ihn—aus der Haut, am Grund des Reiches, in diesem Schoß.
4.17.15
असि॑क्न्यां॒ यज॑मानो॒ न होता॑ ॥
Wie ein Opferer und Anrufungspriester im Dunkeln.
4.17.16
ग॒व्यन्त॒ इन्द्रं॑ स॒ख्याय॒ विप्रा॑ अश्वा॒यन्तो॒ वृष॑णं वा॒जय॑न्तः ।
ज॒नी॒यन्तो॑ जनि॒दामक्षि॑तोति॒मा च्या॑वयामोऽव॒ते न कोश॑म् ॥
Nach Kühen verlangend, rufen die begeisterten Dichter Indra um Freundschaft an; nach Pferden verlangend, den Stier; nach Nahrung verlangend, den Geburtsspender und unversiegbaren Helfer—wie man ein Gefäß in den Brunnen senkt.
4.17.17
त्रा॒ता नो॑ बोधि॒ ददृ॑शान आ॒पिर॑भिख्या॒ता म॑र्डि॒ता सो॒म्याना॑म् ।
सखा॑ पि॒ता पि॒तृत॑मः पितॄ॒णां कर्ते॑मुलो॒कमु॑श॒ते व॑यो॒धाः ॥
Retter, werde offenbar für uns; sei der berühmte Berauscher der Somatrinker. Freund, Vater, der größte Vater der Väter, Schöpfer, der Licht bringt, Geber der Lebenskraft für den, der begehrt.
4.17.18
स॒खी॒य॒ताम॑वि॒ता बो॑धि॒ सखा॑ गृणा॒न इ॑न्द्र स्तुव॒ते वयो॑ धाः ।
व॒यं ह्या ते॑ चकृ॒मा स॒बाध॑ आ॒भिः शमी॑भिर्म॒हय॑न्त इन्द्र ॥
Sei der Helfer derer, die Freundschaft suchen; werde Freund, o Indra, und gib dem Preisenden Kraft. Wir sind zu dir gekommen, selbst mit Mühsal, dich mit diesen Hymnen erhöhend, o Indra.
4.17.19
स्तु॒त इन्द्रो॑ म॒घवा॒ यद्ध॑ वृ॒त्रा भूरी॒ण्येको॑ अप्र॒तीनि॑ हन्ति ।
अ॒स्य प्रि॒यो ज॑रि॒ता यस्य॒ शर्म॒न्नकि॑र्दे॒वा वा॒रय॑न्ते॒ न मर्ताः॑ ॥
Wenn der gepriesene Indra, der freigebige, allein viele Vṛtra erschlägt, ohne Widerstand. Lieb ist sein Sänger, unter dessen Schutz weder Götter noch Sterbliche hindern.
4.17.20
ए॒वा न॒ इन्द्रो॑ म॒घवा॑ विर॒प्शी कर॑त्स॒त्या च॑र्षणी॒धृद॑न॒र्वा ।
त्वं राजा॑ ज॒नुषां॑ धेह्य॒स्मे अधि॒ श्रवो॒ माहि॑नं॒ यज्ज॑रि॒त्रे ॥
So möge der freigebige, mächtige Indra die Wahrheit für uns verwirklichen. Du, König der Wesen, richte in uns den großen Ruhm auf, der dem Sänger gebührt.
4.17.21
नू ष्टु॒त इ॑न्द्र॒ नू गृ॑णा॒न इषं॑ जरि॒त्रे न॒द्यो॑ न पी॑पेः ।
अका॑रि ते हरिवो॒ ब्रह्म॒ नव्यं॑ धि॒या स्या॑म र॒थ्यः॑ सदा॒साः ॥
Nun gepriesener Indra, nun preisend, fülle dem Sänger die Nahrung wie Flüsse. O Herr der falben Rosse, ein neues heiliges Wort wurde für dich gemacht; mögen wir durch Gedanken stets Wagenlenker sein.