Vedyatra वेदयात्रा
തിരയുക

ഋഗ്വേദം · സൂക്തം 4.17

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

പദാർഥങ്ങളോടെ വായിക്കുക

4.17.1

त्वं म॒हाँ इ॑न्द्र॒ तुभ्यं॑ ह॒ क्षा अनु॑ क्ष॒त्रं मं॒हना॑ मन्यत॒ द्यौः ।
त्वं वृ॒त्रं शव॑सा जघ॒न्वान्त्सृ॒जः सिन्धूँ॒रहि॑ना जग्रसा॒नान् ॥

ഇന്ദ്രാ, നീ മഹാനാണ്; നിനക്കായി ആകാശം നിന്റെ ശക്തിയെ സത്യമായും ആദരിച്ചു. നീ ബലത്താൽ വൃത്രനെ വധിച്ച്, സർപ്പം വിഴുങ്ങിയ നദികളെ മോചിപ്പിച്ചു.

4.17.2

तव॑ त्वि॒षो जनि॑मन्रेजत॒ द्यौः एज॒द्भूमि॑र्भि॒यसा॒ स्वस्य॑ म॒न्योः ।
ऋ॒घा॒यन्त॑ सु॒भ्वः॑ पर्व॑तास॒ आर्द॒न्धन्वा॑नि स॒रय॑न्त॒ आपः॑ ॥

നിന്റെ തേജസ്സിന്റെ ജനനത്തിൽ ആകാശം വിറച്ചു; നിന്റെ സ്വന്തം ക്രോധഭയത്താൽ ഭൂമി കുലുങ്ങി. മനോഹരമായ പർവതങ്ങൾ ഭയന്നു, മലകൾ പിളർന്നു, സമതലങ്ങൾ ഇളകി, ജലങ്ങൾ ഒഴുകി.

4.17.3

भि॒नद्गि॒रिं शव॑सा॒ वज्र॑मि॒ष्णन्ना॑विष्कृण्वा॒नः स॑हसा॒न ओजः॑ ।
वधी॑द्वृ॒त्रं वज्रे॑ण मन्दसा॒नः सर॒न्नापो॒ जव॑सा ह॒तवृ॑ष्णीः ॥

ബലത്താൽ പർവതത്തെ പിളർന്ന്, വജ്രം എറിഞ്ഞ്, നിന്റെ ഓജസ്സ് വെളിപ്പെടുത്തി, വജ്രത്താൽ വൃത്രനെ വധിച്ചു; സന്തോഷിച്ച് വേഗത്തിൽ ജലങ്ങളെ ഒഴുക്കി, എതിർത്തവരെ സംഹരിച്ച്.

4.17.4

सु॒वीर॑स्ते जनि॒ता म॑न्यत॒ द्यौरिन्द्र॑स्य क॒र्ता स्वप॑स्तमो भूत् ।
य ईं॑ ज॒जान॑ स्व॒र्यं॑ सु॒वज्र॒मन॑पच्युतं॒ सद॑सो॒ न भूम॑ ॥

വീരപുത്രനായ നിന്നെ ജനിപ്പിച്ച ആകാശം അവനെ ആദരിച്ചു; ഇന്ദ്രന്റെ സൃഷ്ടാവ് കർമ്മങ്ങളിൽ ഏറ്റവും സഹായകനായി. വെളിച്ചം ജനിപ്പിച്ച, നല്ല വജ്രമുള്ള, സ്വന്തം ആസനത്തിൽ നിന്ന് ഇളകാത്ത മഹാശക്തി അവനാണ്.

4.17.5

य एक॑ इच्च्या॒वय॑ति॒ प्र भूमा॒ राजा॑ कृष्टी॒नां पु॑रुहू॒त इन्द्रः॑ ।
स॒त्यमे॑न॒मनु॒ विश्वे॑ मदन्ति रा॒तिं दे॒वस्य॑ गृण॒तो म॒घोनः॑ ॥

ഒറ്റയ്ക്കു മലകളെ ഓടിക്കുന്നവൻ, രാജാവ്, ജനങ്ങളുടെ എല്ലാം അധിപൻ, പലരാൽ വിളിക്കപ്പെടുന്ന ഇന്ദ്രൻ. സത്യമായും എല്ലാവരും അവനെ പിന്തുടർന്ന് സന്തോഷിക്കുന്നു; ദേവന്റെ, ദാതാവിന്റെ ദാനത്തെ സ്തുതിക്കുന്നവർ ലഭിക്കുന്നു.

4.17.6

स॒त्रा सोमा॑ अभवन्नस्य॒ विश्वे॑ स॒त्रा मदा॑सो बृह॒तो मदि॑ष्ठाः ।
स॒त्राभ॑वो॒ वसु॑पति॒र्वसू॑नां॒ दत्रे॒ विश्वा॑ अधिथा इन्द्र कृ॒ष्टीः ॥

സത്യമായും സോമരസങ്ങൾ അവനുള്ളവയായി; എല്ലാ ഉന്മേഷദായകങ്ങളായ, മഹത്തായ, അത്യന്തം ആനന്ദകരമായ പാനീയങ്ങളും സത്യമായി ഉണ്ടായി. നീ സത്യമായും സമ്പത്തുകളുടെ നാഥനും നിധികളുടെ കാവലാളും ആയി; ഇന്ദ്രാ, ദാനത്തിനായി നീ സകലജനങ്ങളെയും സ്ഥാപിച്ചു.

4.17.7

त्वमध॑ प्रथ॒मं जाय॑मा॒नोऽमे॒ विश्वा॑ अधिथा इन्द्र कृ॒ष्टीः ।
त्वं प्रति॑ प्र॒वत॑ आ॒शया॑न॒महिं॒ वज्रे॑ण मघव॒न्वि वृ॑श्चः ॥

ഇന്ദ്രാ, നീ ജനിച്ചപ്പോഴേ ആദ്യം എല്ലാ ജനങ്ങളെയും കീഴടക്കി. മഘവൻ, നീ നദീപ്രവാഹങ്ങളിൽ പതുങ്ങിക്കിടന്ന സർപ്പത്തെ വജ്രംകൊണ്ട് പിളർന്നു.

4.17.8

स॒त्रा॒हणं॒ दाधृ॑षिं॒ तुम्र॒मिन्द्रं॑ म॒हाम॑पा॒रं वृ॑ष॒भं सु॒वज्र॑म् ।
हन्ता॒ यो वृ॒त्रं सनि॑तो॒त वाजं॒ दाता॑ म॒घानि॑ म॒घवा॑ सु॒राधाः॑ ॥

എല്ലാം ജയിക്കുന്ന, ഭയമില്ലാത്ത, വീരനായ, മഹാനായ, അപാരനായ, കാളയെപ്പോലുള്ള, നല്ല വജ്രമുള്ള ഇന്ദ്രനെ സ്തുതിക്കുക. വൃത്രനെ വധിക്കുന്നവനും സമ്പത്തും വിജയസമ്മാനവും നൽകുന്നവനുമായ അവൻ, ദാനശീലനായ മഘവൻ, നല്ല ധനങ്ങൾ നൽകുന്നവൻ.

4.17.9

अ॒यं वृत॑श्चातयते समी॒चीर्य आ॒जिषु॑ म॒घवा॑ शृ॒ण्व एकः॑ ।
अ॒यं वाजं॑ भरति॒ यं स॒नोति॑ अ॒स्य प्रि॒यासः॑ स॒ख्ये स्या॑म ॥

ഈ ഇന്ദ്രൻ തന്നെ ശത്രുകോട്ടകളെ ഒന്നിച്ചു ഓടിക്കുന്നു; യുദ്ധങ്ങളിൽ ഒറ്റയ്ക്കെന്ന പോലെ പുകഴ്ത്തപ്പെടുന്ന മഘവനാണിവൻ. ഇവൻ തന്നെ ധനം കൊണ്ടുവരുന്നു, ആർക്കു നൽകുന്നുവോ അവൻ; അവന്റെ പ്രിയരായി നാം അവന്റെ സഖ്യത്തിൽ ആയിരിക്കട്ടെ.

4.17.10

अ॒यं शृ॑ण्वे॒ अध॒ जय॑न्नु॒त घ्नन्न॒यमु॒त प्र कृ॑णुते यु॒धा गाः ।
य॒दा स॒त्यं कृ॑णु॒ते म॒न्युमिन्द्रो॒ विश्वं॑ दृ॒ळ्हं भ॑यत॒ एज॑दस्मात् ॥

ഈ ഇന്ദ്രൻ തന്നെയാണ് കേൾക്കപ്പെടുന്നത്; പിന്നെ ജയിച്ചു അടിക്കുന്നു; യുദ്ധത്തിലൂടെ പശുക്കളെ നേടുന്നതും ഇവനാണ്. ഇന്ദ്രൻ സത്യം സ്ഥാപിച്ച് ക്രോധം ധരിക്കുമ്പോൾ, അവനാൽ ഉറച്ചതെല്ലാം ഭയന്ന് വിറയ്ക്കുന്നു.

4.17.11

समिन्द्रो॒ गा अ॑जय॒त्सं हिर॑ण्या॒ सम॑श्वि॒या म॒घवा॒ यो ह॑ पू॒र्वीः ।
ए॒भिर्नृभि॒र्नृत॑मो अस्य शा॒कैः रा॒यो वि॑भ॒क्ता स॑म्भ॒रश्च॒ वस्वः॑ ॥

ഇന്ദ്രൻ പശുക്കളെ ഒന്നിച്ച് ജയിച്ചു, സ്വർണ്ണം ഒന്നിച്ച്, കുതിരകളെയും ഒന്നിച്ച്; പലരെയും ജയിക്കുന്ന മഘവനാണ് അവൻ. ഈ മനുഷ്യരോടൊപ്പം, വീരന്മാരിൽ ഏറ്റവും ശക്തനായ അവൻ, അവന്റെ ബലത്താൽ ധനം പങ്കിട്ടു സമ്പത്തുകൾ വിതരണം ചെയ്യുന്നു.

4.17.12

किय॑त्स्वि॒दिन्द्रो॒ अध्ये॑ति मा॒तुः किय॑त्पि॒तुर्ज॑नि॒तुर्यो ज॒जान॑ ।
यो अ॑स्य॒ शुष्मं॑ मुहु॒कैरिय॑र्ति॒ वातो॒ न जू॒त स्त॒नय॑द्भिर॒भ्रैः ॥

ഇന്ദ്രൻ മാതാവിന്റെ അതിരിനപ്പുറം എത്രത്തോളം പോകുന്നു, പിതാവിന്റെയും ജനിപ്പിച്ചവന്റെയും അതിരിനപ്പുറം എത്രത്തോളം, അവനെ ജനിപ്പിച്ചതാര്? ഗർജ്ജിക്കുന്ന മേഘങ്ങളാൽ പ്രേരിതമായ കാറ്റുപോലെ, അവന്റെ ബലത്തെ വീണ്ടും വീണ്ടും ഇളക്കുന്നവൻ ആര്?

4.17.13

क्षि॒यन्तं॑ त्व॒मक्षि॑यन्तं कृणो॒तीय॑र्ति रे॒णुं म॒घवा॑ स॒मोह॑म् ।
वि॒भ॒ञ्ज॒नुर॒शनि॑माँ इव॒ द्यौरु॒त स्तो॒तारं॑ म॒घवा॒ वसौ॑ धात् ॥

ക്ഷയിച്ചവനെ നീ ക്ഷയിക്കാത്തവനാക്കുന്നു; പൊടി ഉയർത്തി ദാനശീലനായ ഇന്ദ്രൻ കോലാഹലം ഉണ്ടാക്കുന്നു. വജ്രം ധരിച്ച സംഹാരകനായ ഇന്ദ്രൻ ആകാശം പോലെയാണ്; ദാനശീലനായ ഇന്ദ്രൻ സ്തോതാവിനെ സമ്പത്തിൽ സ്ഥാപിക്കുന്നു.

4.17.14

अ॒यं च॒क्रमि॑षण॒त्सूर्य॑स्य॒ न्येत॑शं रीरमत्ससृमा॒णम् ।
आ कृ॒ष्ण ईं॑ जुहुरा॒णो जि॑घर्ति त्व॒चो बु॒ध्ने रज॑सो अ॒स्य योनौ॑ ॥

ഇവൻ സൂര്യന്റെ ചക്രം ഉരുട്ടി; ചലിക്കുന്ന ഏതശനെ ശാന്തനാക്കി. കറുത്തവൻ ചുറ്റിത്തിരിഞ്ഞ് ഇവനെ പിടിക്കുന്നു—തൊലിയിൽ നിന്ന്, ലോകാന്തരീക്ഷത്തിന്റെ അടിയിൽ, ഈ ഗർഭത്തിൽ.

4.17.15

असि॑क्न्यां॒ यज॑मानो॒ न होता॑ ॥

ഇരുട്ടിൽ യജമാനനെപ്പോലെ, ഹോതാവിനെപ്പോലെ.

4.17.16

ग॒व्यन्त॒ इन्द्रं॑ स॒ख्याय॒ विप्रा॑ अश्वा॒यन्तो॒ वृष॑णं वा॒जय॑न्तः ।
ज॒नी॒यन्तो॑ जनि॒दामक्षि॑तोति॒मा च्या॑वयामोऽव॒ते न कोश॑म् ॥

പശുക്കളെ ആഗ്രഹിക്കുന്ന വിപ്രന്മാർ സഖ്യത്തിനായി ഇന്ദ്രനെ; കുതിരകളെ ആഗ്രഹിച്ച് കാളയെ; ഭക്ഷണം ആഗ്രഹിച്ച് ജന്മദാതാവും ക്ഷയിക്കാത്ത സഹായിയുമായവനെ—ഞങ്ങൾ വിളിക്കുന്നു, കിണറ്റിൽ കുടം ഇറക്കുന്നതുപോലെ.

4.17.17

त्रा॒ता नो॑ बोधि॒ ददृ॑शान आ॒पिर॑भिख्या॒ता म॑र्डि॒ता सो॒म्याना॑म् ।
सखा॑ पि॒ता पि॒तृत॑मः पितॄ॒णां कर्ते॑मुलो॒कमु॑श॒ते व॑यो॒धाः ॥

ഞങ്ങളുടെ രക്ഷകനേ, പ്രത്യക്ഷനായി ഭവിക്കൂ; സോമപാനികളുടെ പ്രസിദ്ധനും ആനന്ദദായകനുമാകൂ. സഖാവേ, പിതാവേ, പിതൃക്കളിൽ പരമപിതാവേ—വെളിച്ചം സൃഷ്ടിക്കുന്ന കർത്താവേ, ആഗ്രഹിക്കുന്നവന് ജീവശക്തി നൽകുന്നവനേ.

4.17.18

स॒खी॒य॒ताम॑वि॒ता बो॑धि॒ सखा॑ गृणा॒न इ॑न्द्र स्तुव॒ते वयो॑ धाः ।
व॒यं ह्या ते॑ चकृ॒मा स॒बाध॑ आ॒भिः शमी॑भिर्म॒हय॑न्त इन्द्र ॥

സൗഹൃദം ആഗ്രഹിക്കുന്നവരുടെ സഹായിയായിരിക്കൂ; സഖാവായിരിക്കൂ, ഇന്ദ്രാ; സ്തുതിക്കുന്നവന് ബലം നൽകൂ. ഞങ്ങൾ നിന്റെ അടുക്കൽ വന്നിരിക്കുന്നു, ദുരിതത്തോടെയും; ഈ സ്തുതികളാൽ നിന്നെ മഹത്ത്വപ്പെടുത്തി, ഇന്ദ്രാ.

4.17.19

स्तु॒त इन्द्रो॑ म॒घवा॒ यद्ध॑ वृ॒त्रा भूरी॒ण्येको॑ अप्र॒तीनि॑ हन्ति ।
अ॒स्य प्रि॒यो ज॑रि॒ता यस्य॒ शर्म॒न्नकि॑र्दे॒वा वा॒रय॑न्ते॒ न मर्ताः॑ ॥

സ്തുതിക്കപ്പെട്ട ഇന്ദ്രൻ, ദാനശീലനായ ഇന്ദ്രൻ, ഒറ്റയ്ക്കുതന്നെ അനേകം വൃത്രന്മാരെ വധിക്കുന്നു; എതിരില്ലാത്തവനാണവൻ. ആരുടെ സ്തോതാവ് പ്രിയനാകുന്നുവോ, ആരുടെ സംരക്ഷണയിൽ ദേവന്മാരോ മനുഷ്യരോ തടസ്സമാകുന്നില്ലയോ അവൻ.

4.17.20

ए॒वा न॒ इन्द्रो॑ म॒घवा॑ विर॒प्शी कर॑त्स॒त्या च॑र्षणी॒धृद॑न॒र्वा ।
त्वं राजा॑ ज॒नुषां॑ धेह्य॒स्मे अधि॒ श्रवो॒ माहि॑नं॒ यज्ज॑रि॒त्रे ॥

ഇങ്ങനെ ദാനശീലനും ശക്തനുമായ ഇന്ദ്രൻ ഞങ്ങൾക്കായി സത്യം പ്രവർത്തിക്കട്ടെ. ജീവികളുടെ രാജാവായ നീ, സ്തോതാവിന് നൽകുന്ന മഹത്തായ കീർത്തി ഞങ്ങളിൽ സ്ഥാപിക്കണമേ.

4.17.21

नू ष्टु॒त इ॑न्द्र॒ नू गृ॑णा॒न इषं॑ जरि॒त्रे न॒द्यो॑ न पी॑पेः ।
अका॑रि ते हरिवो॒ ब्रह्म॒ नव्यं॑ धि॒या स्या॑म र॒थ्यः॑ सदा॒साः ॥

ഇപ്പോൾ സ്തുതിക്കപ്പെട്ട ഇന്ദ്രാ, ഇപ്പോൾ സ്തുതിക്കുന്നവനേ, സ്തോതാവിന് അന്നത്തെ നദികൾപോലെ നിറയ്ക്കണമേ. ഹരി-അശ്വങ്ങളുടെ നാഥാ, നിനക്കായി പുതിയ ബ്രഹ്മം (സ്തോത്രം) രചിക്കപ്പെട്ടു; ബുദ്ധിയാൽ ഞങ്ങൾ എന്നും രഥസാരഥികളായിരിക്കട്ടെ.