ரிக் வேதம் · சூக்தம் 4.17
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.17.1
त्वं म॒हाँ इ॑न्द्र॒ तुभ्यं॑ ह॒ क्षा अनु॑ क्ष॒त्रं मं॒हना॑ मन्यत॒ द्यौः ।
त्वं वृ॒त्रं शव॑सा जघ॒न्वान्त्सृ॒जः सिन्धूँ॒रहि॑ना जग्रसा॒नान् ॥
இந்திரா, நீ பெரியவன்; உனக்காக வானம் தன் ஆற்றலை உண்மையாகவே போற்றியது. நீ வலிமையால் விருத்திரனைத் தாக்கி, பாம்பு விழுங்கிய ஆறுகளை விடுவித்தாய்.
4.17.2
तव॑ त्वि॒षो जनि॑मन्रेजत॒ द्यौः एज॒द्भूमि॑र्भि॒यसा॒ स्वस्य॑ म॒न्योः ।
ऋ॒घा॒यन्त॑ सु॒भ्वः॑ पर्व॑तास॒ आर्द॒न्धन्वा॑नि स॒रय॑न्त॒ आपः॑ ॥
உன் ஒளியின் பிறப்பின்போது வானம் அதிர்ந்தது; உன் சொந்தக் கோபத்தின் அச்சத்தால் பூமி நடுங்கியது. அழகிய மலைகள் அஞ்சின, மலைகள் பிளந்தன, சமவெளிகள் அசைந்தன, நீர்கள் பாய்ந்தன.
4.17.3
भि॒नद्गि॒रिं शव॑सा॒ वज्र॑मि॒ष्णन्ना॑विष्कृण्वा॒नः स॑हसा॒न ओजः॑ ।
वधी॑द्वृ॒त्रं वज्रे॑ण मन्दसा॒नः सर॒न्नापो॒ जव॑सा ह॒तवृ॑ष्णीः ॥
வலிமையால் மலையைப் பிளந்து, வஜ்ரத்தை எறிந்து, உன் ஓஜஸை வெளிப்படுத்தி, வஜ்ரத்தால் விருத்திரனை வீழ்த்தினாய்; மகிழ்ந்து வேகமாக நீர்களை ஓடச் செய்தாய், எதிர்த்தவர்களை வீழ்த்தி.
4.17.4
सु॒वीर॑स्ते जनि॒ता म॑न्यत॒ द्यौरिन्द्र॑स्य क॒र्ता स्वप॑स्तमो भूत् ।
य ईं॑ ज॒जान॑ स्व॒र्यं॑ सु॒वज्र॒मन॑पच्युतं॒ सद॑सो॒ न भूम॑ ॥
வீரப் புதல்வனாகிய நீ — உன்னைப் பெற்றவனாகிய வானம் அவனைப் போற்றியது; இந்திரனின் படைப்பாளி அவன் செயல்களில் மிக உதவியுள்ளவனானான். ஒளியை உண்டாக்கி, நல்ல வஜ்ரம் கொண்டு, தன் இருக்கையிலிருந்து அசையாதவனாக இருக்கும் பெரியவனே.
4.17.5
य एक॑ इच्च्या॒वय॑ति॒ प्र भूमा॒ राजा॑ कृष्टी॒नां पु॑रुहू॒त इन्द्रः॑ ।
स॒त्यमे॑न॒मनु॒ विश्वे॑ मदन्ति रा॒तिं दे॒वस्य॑ गृण॒तो म॒घोनः॑ ॥
ஒருவனாக மட்டுமே மலைகளை விரட்டுபவன், மன்னன், மக்கள் அனைவருக்கும் தலைவன், பலராலும் அழைக்கப்படும் இந்திரன். உண்மையாகவே அனைவரும் அவனுக்குப் பின் மகிழ்கின்றனர்; தேவனின் கொடையையும் வள்ளலின் அருளையும் பாடுபவர்கள் பெறுகின்றனர்.
4.17.6
स॒त्रा सोमा॑ अभवन्नस्य॒ विश्वे॑ स॒त्रा मदा॑सो बृह॒तो मदि॑ष्ठाः ।
स॒त्राभ॑वो॒ वसु॑पति॒र्वसू॑नां॒ दत्रे॒ विश्वा॑ अधिथा इन्द्र कृ॒ष्टीः ॥
உண்மையாகவே சோமங்கள் அவனுக்காக ஆயின; எல்லா மகிழ்விக்கும் பானங்களும் பெரியவையும் மிக மகிழ்விப்பனவுமானவை உண்மையாகவே ஆயின. நீ உண்மையாகவே செல்வங்களுக்குத் தலைவனும் பொக்கிஷங்களின் காவலனுமானாய்; இந்திரா, கொடுப்பதற்காக அனைத்து மக்களையும் நிலைநிறுத்தினாய்.
4.17.7
त्वमध॑ प्रथ॒मं जाय॑मा॒नोऽमे॒ विश्वा॑ अधिथा इन्द्र कृ॒ष्टीः ।
त्वं प्रति॑ प्र॒वत॑ आ॒शया॑न॒महिं॒ वज्रे॑ण मघव॒न्वि वृ॑श्चः ॥
இந்திரா, நீ பிறந்தவுடனேயே முதலில் எல்லா மக்களையும் வென்றாய். மகவன், நீ நீர்ப்பெருக்கில் பதுங்கிக் கிடந்த பாம்பை வஜ்ரத்தால் பிளந்தாய்.
4.17.8
स॒त्रा॒हणं॒ दाधृ॑षिं॒ तुम्र॒मिन्द्रं॑ म॒हाम॑पा॒रं वृ॑ष॒भं सु॒वज्र॑म् ।
हन्ता॒ यो वृ॒त्रं सनि॑तो॒त वाजं॒ दाता॑ म॒घानि॑ म॒घवा॑ सु॒राधाः॑ ॥
எல்லாவற்றையும் வெல்லும், அஞ்சாத, வீரனான, பெரிய, அளவற்ற, காளை போன்ற, நல்ல வஜ்ரமுடைய இந்திரனை (போற்று). விருத்திரனைக் கொல்பவனும், செல்வமும் வெற்றிப் பரிசும் அளிப்பவனுமான அவன், கொடைவள்ளல் மகவன், நல்ல செல்வங்களை அருள்பவன்.
4.17.9
अ॒यं वृत॑श्चातयते समी॒चीर्य आ॒जिषु॑ म॒घवा॑ शृ॒ण्व एकः॑ ।
अ॒यं वाजं॑ भरति॒ यं स॒नोति॑ अ॒स्य प्रि॒यासः॑ स॒ख्ये स्या॑म ॥
இவனே பகைவரின் அரண்களை ஒன்றுசேர்ந்து விரட்டுகிறான்; போர்களில் ஒருவனாகவே புகழப்படும் மகவன் இவனே. இவனே செல்வத்தைக் கொண்டுவருகிறான், யாருக்குக் கொடுக்கிறானோ அவன் இவனுடைய அன்பர்களாவோம்; அவனுடைய நட்பில் நாங்கள் இருப்போமாக.
4.17.10
अ॒यं शृ॑ण्वे॒ अध॒ जय॑न्नु॒त घ्नन्न॒यमु॒त प्र कृ॑णुते यु॒धा गाः ।
य॒दा स॒त्यं कृ॑णु॒ते म॒न्युमिन्द्रो॒ विश्वं॑ दृ॒ळ्हं भ॑यत॒ एज॑दस्मात् ॥
இவனே கேட்கப்படுகிறான்; பின் வென்று அடிக்கிறான்; இவனே போரினால் பசுக்களைப் பெறுகிறான். இந்திரன் உண்மையை நிலைநாட்டி கோபத்தை ஏற்கும்போது, அவனால் உறுதியான அனைத்தும் அஞ்சி நடுங்குகின்றன.
4.17.11
समिन्द्रो॒ गा अ॑जय॒त्सं हिर॑ण्या॒ सम॑श्वि॒या म॒घवा॒ यो ह॑ पू॒र्वीः ।
ए॒भिर्नृभि॒र्नृत॑मो अस्य शा॒कैः रा॒यो वि॑भ॒क्ता स॑म्भ॒रश्च॒ वस्वः॑ ॥
இந்திரன் பசுக்களை ஒன்றாக வென்றான், பொன்னை ஒன்றாக, குதிரைகளையும் ஒன்றாக; பலவற்றை வெல்லும் மகவன் அவன். இந்த மனிதர்களுடன், வீரர்களில் மிக வலிமையான அவன், அவனுடைய ஆற்றலால் செல்வங்களைப் பகிர்ந்தளித்து, பொருட்களை வினியோகிக்கிறான்.
4.17.12
किय॑त्स्वि॒दिन्द्रो॒ अध्ये॑ति मा॒तुः किय॑त्पि॒तुर्ज॑नि॒तुर्यो ज॒जान॑ ।
यो अ॑स्य॒ शुष्मं॑ मुहु॒कैरिय॑र्ति॒ वातो॒ न जू॒त स्त॒नय॑द्भिर॒भ्रैः ॥
இந்திரன் தாயின் எல்லையை எவ்வளவு தாண்டிச் செல்கிறான், தந்தையும் பிறப்பித்தவனுமான அவனுடைய எல்லையை எவ்வளவு தாண்டுகிறான், அவனைப் பெற்றவன் யார்? இடியோசையுடைய மேகங்களால் தூண்டப்பட்ட காற்றைப்போல, அவனுடைய வலிமையை மீண்டும் மீண்டும் அசைப்பவன் யார்?
4.17.13
क्षि॒यन्तं॑ त्व॒मक्षि॑यन्तं कृणो॒तीय॑र्ति रे॒णुं म॒घवा॑ स॒मोह॑म् ।
वि॒भ॒ञ्ज॒नुर॒शनि॑माँ इव॒ द्यौरु॒त स्तो॒तारं॑ म॒घवा॒ वसौ॑ धात् ॥
தேய்ந்தவனை நீ தேயாதவனாக ஆக்குகிறாய்; தூசியை எழுப்பி வள்ளலாகிய இந்திரன் ஆரவாரத்தைப் பரப்புகிறான். இடியை ஏந்திய அழிப்பவன் வானம் போல; வள்ளலாகிய இந்திரன் துதிப்பவனைச் செல்வத்தில் நிறுவுகிறான்.
4.17.14
अ॒यं च॒क्रमि॑षण॒त्सूर्य॑स्य॒ न्येत॑शं रीरमत्ससृमा॒णम् ।
आ कृ॒ष्ण ईं॑ जुहुरा॒णो जि॑घर्ति त्व॒चो बु॒ध्ने रज॑सो अ॒स्य योनौ॑ ॥
இவன் சூரியனின் சக்கரத்தைச் சுழற்றினான்; நகரும் ஏதசனை அமைதியாக்கினான். கருப்பானவன் சுற்றித் திரிந்து இவனைப் பற்றுகிறான்—தோலிலிருந்து, விண்வெளியின் அடியில், இந்தக் கருவறையில்.
4.17.15
असि॑क्न्यां॒ यज॑मानो॒ न होता॑ ॥
இருளில் யஜமானன் போல, அழைக்கும் ஹோதா போல.
4.17.16
ग॒व्यन्त॒ इन्द्रं॑ स॒ख्याय॒ विप्रा॑ अश्वा॒यन्तो॒ वृष॑णं वा॒जय॑न्तः ।
ज॒नी॒यन्तो॑ जनि॒दामक्षि॑तोति॒मा च्या॑वयामोऽव॒ते न कोश॑म् ॥
பசுக்களை விரும்பும் கவிஞர்கள், நட்புக்காக இந்திரனை; குதிரைகளை விரும்பி, காளையை; உணவை விரும்பி, பிறப்பளிப்பவனும் குன்றாத துணையுமானவனை—நாங்கள் அழைக்கிறோம், கிணற்றில் குடத்தை இறக்குவது போல.
4.17.17
त्रा॒ता नो॑ बोधि॒ ददृ॑शान आ॒पिर॑भिख्या॒ता म॑र्डि॒ता सो॒म्याना॑म् ।
सखा॑ पि॒ता पि॒तृत॑मः पितॄ॒णां कर्ते॑मुलो॒कमु॑श॒ते व॑यो॒धाः ॥
எங்கள் காப்பவனே, தோன்றி விளங்கு; சோமம் குடிப்பவர்களின் புகழ்பெற்றவனும் மகிழ்விப்பவனும் ஆகு. நண்பன், தந்தை, முன்னோர்களில் பெருந்தந்தை—ஒளியை உண்டாக்கும் படைப்பாளி, விரும்புபவனுக்கு உயிராற்றல் அளிப்பவன்.
4.17.18
स॒खी॒य॒ताम॑वि॒ता बो॑धि॒ सखा॑ गृणा॒न इ॑न्द्र स्तुव॒ते वयो॑ धाः ।
व॒यं ह्या ते॑ चकृ॒मा स॒बाध॑ आ॒भिः शमी॑भिर्म॒हय॑न्त इन्द्र ॥
நட்பை விரும்புவோருக்குத் துணையாக இரு; நண்பனாக ஆகு, இந்திரனே; துதிப்பவனுக்கு வலிமை கொடு. நாங்கள் உன்னிடம் வந்திருக்கிறோம், துன்பத்துடனும் கூட; இந்தத் துதிகளால் உன்னை மகிமைப்படுத்தி, இந்திரனே.
4.17.19
स्तु॒त इन्द्रो॑ म॒घवा॒ यद्ध॑ वृ॒त्रा भूरी॒ण्येको॑ अप्र॒तीनि॑ हन्ति ।
अ॒स्य प्रि॒यो ज॑रि॒ता यस्य॒ शर्म॒न्नकि॑र्दे॒वा वा॒रय॑न्ते॒ न मर्ताः॑ ॥
புகழப்பட்ட இந்திரன், கொடையாளியான இந்திரன், தனித்து பல விருத்திரர்களை வீழ்த்துகிறான், எதிர்ப்பே இல்லாதவன். எவனுடைய பாடகன் அன்புக்குரியவனோ, எவனுடைய பாதுகாப்பில் தேவர்களோ மனிதர்களோ தடுப்பதில்லையோ அவன்.
4.17.20
ए॒वा न॒ इन्द्रो॑ म॒घवा॑ विर॒प्शी कर॑त्स॒त्या च॑र्षणी॒धृद॑न॒र्वा ।
त्वं राजा॑ ज॒नुषां॑ धेह्य॒स्मे अधि॒ श्रवो॒ माहि॑नं॒ यज्ज॑रि॒त्रे ॥
இவ்வாறு நமக்கு கொடையாளியான இந்திரன், வலிமைமிக்கவன், உண்மையானதைச் செய்யட்டும். உயிர்களின் அரசனான நீ, பாடகனுக்கு வழங்கும் பெரும் புகழை எங்களில் நிலைநிறுத்து.
4.17.21
नू ष्टु॒त इ॑न्द्र॒ नू गृ॑णा॒न इषं॑ जरि॒त्रे न॒द्यो॑ न पी॑पेः ।
अका॑रि ते हरिवो॒ ब्रह्म॒ नव्यं॑ धि॒या स्या॑म र॒थ्यः॑ सदा॒साः ॥
இப்போது புகழப்பட்ட இந்திரா, இப்போது போற்றுபவனே, பாடகனுக்கு உணவை ஆறுகள் போல பெருக்கு. பழுப்புக் குதிரைகளின் தலைவனே, உனக்காக புதிய பிரம்மம் (துதி) இயற்றப்பட்டது; அறிவால் நாங்கள் எப்போதும் தேர் ஓட்டுநர்களாக இருப்போமாக.