ಋಗ್ವೇದ · ಸೂಕ್ತ 4.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.2.1
यो मर्त्ये॑ष्व॒मृत॑ ऋ॒तावा॑ दे॒वो दे॒वेष्व॑र॒तिर्नि॒धायि॑ ।
होता॒ यजि॑ष्ठो म॒ह्ना शु॒चध्यै॑ ह॒व्यैर॒ग्निर्मनु॑ष ईर॒यध्यै॑ ॥
ಮರ್ತ್ಯರ ನಡುವೆ ಅಮರನೂ, ಋತವನ್ನು ಪಾಲಿಸುವವನೂ, ದೇವತೆಗಳ ನಡುವೆ ದೇವನೂ ಆದ ಅಗ್ನಿ ಅಜೇಯನಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ತನ್ನ ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ಅತ್ಯಂತ ಪೂಜನೀಯ ಹೋತೃವಾಗಿ ಉರಿಯಲು, ಮನುವಿನ ಹವಿಸ್ಸುಗಳಿಂದ ಪ್ರೇರಿತನಾಗಲು ಅವನು ನೇಮಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ.
4.2.2
इ॒ह त्वं सू॑नो सहसो नो अ॒द्य जा॒तो जा॒ताँ उ॒भयाँ॑ अ॒न्तर॑ग्ने ।
दू॒त ई॑यसे युयुजा॒न ऋ॑ष्व ऋजुमु॒ष्कान्वृष॑णः शु॒क्रांश्च॑ ॥
ಇಲ್ಲಿ, ಓ ಸಹಸ್ನ ಮಗನೇ, ಇಂದು ನೀನು ಜನಿಸಿದೆ; ಓ ಅಗ್ನಿ, ಜನಿಸಿದವರು ಮತ್ತು ಜನಿಸಲಿರುವವರ ನಡುವೆ ನೀನು ನಮ್ಮ ದೂತನಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತೀಯ. ಓ ಬಲಶಾಲಿಯೇ, ನೇರವಾಗಿ ಚಲಿಸುವವರನ್ನು, ಹೋರಿಗಳನ್ನು, ಪ್ರಕಾಶಮಾನರನ್ನು ನೀನು ನೊಗಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟುತ್ತೀಯ.
4.2.3
अत्या॑ वृध॒स्नू रोहि॑ता घृ॒तस्नू॑ ऋ॒तस्य॑ मन्ये॒ मन॑सा॒ जवि॑ष्ठा ।
अ॒न्तरी॑यसे अरु॒षा यु॑जा॒नो यु॒ष्मांश्च॑ दे॒वान्विश॒ आ च॒ मर्ता॑न् ॥
ಬೆಳೆಯುವ ಆ ಎರಡು, ಕೆಂಪಾದವು, ತುಪ್ಪವನ್ನು ಹೊತ್ತವು — ಋತದ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ; ಆ ಎರಡೂ ಅತ್ಯಂತ ವೇಗವಾದವು. ಆ ಕೆಂಪು ಎರಡನ್ನು ನೊಗಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟಿ ನೀನು ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತೀಯ; ನಿನ್ನನ್ನೂ, ದೇವತೆಗಳನ್ನೂ, ಜನರನ್ನೂ, ಮರ್ತ್ಯರನ್ನೂ ತಲುಪುತ್ತೀಯ.
4.2.4
अ॒र्य॒मणं॒ वरु॑णं मि॒त्रमे॑षा॒मिन्द्रा॒विष्णू॑ म॒रुतो॑ अ॒श्विनो॒त ।
स्वश्वो॑ अग्ने सु॒रथः॑ सु॒राधा॒ एदु॑ वह सुह॒विषे॒ जना॑य ॥
ಅರ್ಯಮನನ್ನು, ವರುಣನನ್ನು, ಮಿತ್ರನನ್ನು ಇವರಿಂದ (ಕರೆ); ಇಂದ್ರ-ವಿಷ್ಣುಗಳನ್ನು, ಮರುತ್ತುಗಳನ್ನು, ಅಶ್ವಿನರನ್ನೂ ಕರೆ. ಓ ಅಗ್ನಿ, ಉತ್ತಮ ಕುದುರೆಗಳು, ಉತ್ತಮ ರಥ, ಉತ್ತಮ ಅರ್ಪಣೆ ಹೊಂದಿರುವವನೇ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕರೆಯುವ ಮನುಷ್ಯನಿಗಾಗಿ ಇವರನ್ನು ಇಲ್ಲಿಗೆ ತಾ.
4.2.5
गोमाँ॑ अ॒ग्नेऽवि॑माँ अ॒श्वी य॒ज्ञो नृ॒वत्स॑खा॒ सद॒मिद॑प्रमृ॒ष्यः ।
इळा॑वाँ ए॒षो अ॑सुर प्र॒जावा॑न्दी॒र्घो र॒यिः पृ॑थुबु॒ध्नः स॒भावा॑न् ॥
ಓ ಅಗ್ನಿ, ಗೋವುಗಳಿಂದ ಸಮೃದ್ಧವಾದ, ಕುರಿಗಳಿಂದ ಸಮೃದ್ಧವಾದ, ಕುದುರೆಗಳಿಂದ ಸಮೃದ್ಧವಾದ ಈ ಯಜ್ಞ ಮನುಷ್ಯರ ಮಿತ್ರ; ಸದಾ ಅಕ್ಷಯವಾದುದು. ಮೇವಿನಿಂದ ಸಮೃದ್ಧವಾದ ಇದು, ಓ ಅಸುರನೇ, ಸಂತತಿಯಿಂದ ಸಮೃದ್ಧವಾಗಲಿ; ದೀರ್ಘ ಸಂಪತ್ತು, ವಿಶಾಲ ಅಡಿಪಾಯ, ಸಭೆಯ ಸಮೃದ್ಧಿ ಇದಕ್ಕಿರಲಿ.
4.2.6
यस्त॑ इ॒ध्मं ज॒भर॑त्सिष्विदा॒नो मू॒र्धानं॑ वा त॒तप॑ते त्वा॒या ।
भुव॒स्तस्य॒ स्वत॑वाँः पा॒युर॑ग्ने॒ विश्व॑स्मात्सीमघाय॒त उ॑रुष्य ॥
ನಿನಗಾಗಿ ಉರುವಲು ತರುವವನು, ಉತ್ಸಾಹದಿಂದಿರುವವನು, ಅಥವಾ ನಿನ್ನಿಂದ ತನ್ನ ತಲೆಯನ್ನು ಬಿಸಿಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವವನು — ಅವನ ಕ್ಷೇಮದ ರಕ್ಷಕನಾಗು, ಓ ಅಗ್ನಿ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಪಾಯದಿಂದ, ದುಷ್ಟರ ದುರುದ್ದೇಶದಿಂದ ಅವನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು.
4.2.7
यस्ते॒ भरा॒दन्नि॑यते चि॒दन्नं॑ नि॒शिष॑न्म॒न्द्रमति॑थिमु॒दीर॑त् ।
आ दे॑व॒युरि॒नध॑ते दुरो॒णे तस्मि॑न्र॒यिर्ध्रु॒वो अ॑स्तु॒ दास्वा॑न् ॥
ನಿನಗೆ ಅನ್ನವನ್ನು ತರುವವನು, ಅನ್ನ ಭೋಜಿಗೆ ಮಧುರ ಅತಿಥಿಯಾಗಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಕಳುಹಿಸುವವನು, ದೇವರನ್ನು ಬಯಸುವ ಅವನು ಮರದ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಉರಿಸುತ್ತಾನೆ; ಆ ದಾನಿಗೆ ಸ್ಥಿರ ಸಂಪತ್ತು ಇರಲಿ.
4.2.8
यस्त्वा॑ दो॒षा य उ॒षसि॑ प्र॒शंसा॑त्प्रि॒यं वा॑ त्वा कृ॒णव॑ते ह॒विष्मा॑न् ।
अश्वो॒ न स्वे दम॒ आ हे॒म्यावा॒न्तमंह॑सः पीपरो दा॒श्वांस॑म् ॥
ಸಂಜೆಯಲ್ಲಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುವವನು, ಉಷಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುವವನು, ಅಥವಾ ಹವಿಸ್ಸಿನೊಂದಿಗೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಪ್ರಿಯನಾಗಿಸುವವನು, ತನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕುದುರೆಯಂತೆ ಇರಲಿ; ಓ ಅಗ್ನಿ, ಆ ದಾನಿಯನ್ನು ಪಾಪದಿಂದ ಕಾಪಾಡು.
4.2.9
यस्तुभ्य॑मग्ने अ॒मृता॑य॒ दाश॒द्दुव॒स्त्वे कृ॒णव॑ते य॒तस्रु॑क् ।
न स रा॒या श॑शमा॒नो वि यो॑ष॒न्नैन॒मंहः॒ परि॑ वरदघा॒योः ॥
ಅಗ್ನಿ, ಅಮರತ್ವಕ್ಕಾಗಿ ನಿನಗೆ ಹವಿಸ್ಸು ಅರ್ಪಿಸುವವನು, ನಿನಗೆ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುವವನು, ಸ್ರುವನ್ನು ಎತ್ತಿದವನು, ಅವನು ಸಂಪತ್ತಿನೊಂದಿಗೆ ಹೊಗಳಲ್ಪಟ್ಟು ಬೇರ್ಪಡದಿರಲಿ; ಪಾಪ ಅವನನ್ನು ಹಿಡಿಯದಿರಲಿ, ದುಷ್ಟನ ಪಾಪ ಅವನನ್ನು ಸುತ್ತದಿರಲಿ.
4.2.10
यस्य॒ त्वम॑ग्ने अध्व॒रं जुजो॑षो दे॒वो मर्त॑स्य॒ सुधि॑तं॒ ररा॑णः ।
प्री॒तेद॑स॒द्धोत्रा॒ सा य॑वि॒ष्ठासा॑म॒ यस्य॑ विध॒तो वृ॒धासः॑ ॥
ಅಗ್ನಿ, ಯಾರ ಯಜ್ಞವನ್ನು ನೀನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತೀಯೋ, ಓ ದೇವ, ಮರ್ತ್ಯನ ಸುವ್ಯವಸ್ಥಿತ ದಾನವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾ; ಆ ಹೋತ್ರ ಕ್ರಿಯೆ ಪ್ರಸನ್ನವಾಗಿ ಫಲಿಸಲಿ. ಓ ಯವಿಷ್ಠನೇ, ಯಾರ ವಿಧಾನದಿಂದ ಅವರು ಬೆಳೆಯುತ್ತಾರೋ ಆ ಸಮರ್ಥರಲ್ಲಿ ನಾವಿರಲಿ.
4.2.11
चित्ति॒मचि॑त्तिं चिनव॒द्वि वि॒द्वान्पृ॒ष्ठेव॑ वी॒ता वृ॑जि॒ना च॒ मर्ता॑न् ।
रा॒ये च॑ नः स्वप॒त्याय॑ देव॒ दितिं॑ च॒ रास्वादि॑तिमुरुष्य ॥
ಆ ಜ್ಞಾನಿ ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಅಜ್ಞಾನವನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಬೇರ್ಪಡಿಸಲಿ, ಬೆನ್ನಿನಂತೆ; ಮರ್ತ್ಯರ ವಕ್ರ ಪಾಪದ ದಾರಿಗಳನ್ನೂ. ಓ ದೇವ, ನಮಗೆ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಮತ್ತು ಒಳ್ಳೆಯ ಸಂತಾನವನ್ನು ಕೊಡು; ದಿತಿಯನ್ನು ಕೊಡು, ಅದಿತಿಯನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸು.
4.2.12
क॒विं श॑शासुः क॒वयोऽद॑ब्धा निधा॒रय॑न्तो॒ दुर्या॑स्वा॒योः ।
अत॒स्त्वं दृश्याँ॑ अग्न ए॒तान्प॒ड्भिः प॑श्ये॒रद्भु॑ताँ अ॒र्य एवैः॑ ॥
ಅಬಾಧಿತ ಕವಿಗಳು ಕವಿಯನ್ನು ಹೊಗಳಿದರು, ಆಯುವಿನ ಕಠಿಣ ದ್ವಾರಗಳಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತಾ; ಆದ್ದರಿಂದ ಅಗ್ನಿ, ನೀನು ಈ ನೋಡಬೇಕಾದವರನ್ನು ಪಾದಗಳಿಂದ ನೋಡು, ಆರ್ಯನ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಅದ್ಭುತಗಳನ್ನು ನೋಡು.
4.2.13
त्वम॑ग्ने वा॒घते॑ सु॒प्रणी॑तिः सु॒तसो॑माय विध॒ते य॑विष्ठ ।
रत्नं॑ भर शशमा॒नाय॑ घृष्वे पृ॒थु श्च॒न्द्रमव॑से चर्षणि॒प्राः ॥
ಅಗ್ನಿಯೇ, ನೀನು ಉತ್ತಮ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿ. ಯುವತಮನೇ, ಸೋಮವನ್ನು ಹಿಂಡಿ ಯಜ್ಞ ಮಾಡುವವನಿಗೆ, ಸ್ತುತಿಸುವವನಿಗೆ, ಹೊಳೆಯುವ ಅಗ್ನಿಯೇ, ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ವಿಶಾಲ ಮತ್ತು ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಧನವನ್ನು ತಂದುಕೊಡು, ಜನರನ್ನು ತುಂಬುವವನೇ.
4.2.14
अधा॑ ह॒ यद्व॒यम॑ग्ने त्वा॒या प॒ड्भिर्हस्ते॑भिश्चकृ॒मा त॒नूभिः॑ ।
रथं॒ न क्रन्तो॒ अप॑सा भु॒रिजो॑र्ऋ॒तं ये॑मुः सु॒ध्य॑ आशुषा॒णाः ॥
ಆಗ, ಅಗ್ನಿಯೇ, ನಾವು ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಕಾಲುಗಳಿಂದ, ಕೈಗಳಿಂದ, ದೇಹಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ್ದರಿಂದ, ರಥದಂತೆ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದೆವು; ಅನೇಕರಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರ ನಡುವೆ ಋತವನ್ನು ಹಿಡಿದೆವು, ಆಸಕ್ತಿಯಿಂದ ಶ್ರಮಿಸುವ ಜ್ಞಾನಿಗಳು.
4.2.15
अधा॑ मा॒तुरु॒षसः॑ स॒प्त विप्रा॒ जाये॑महि प्रथ॒मा वे॒धसो॒ नॄन् ।
दि॒वस्पु॒त्रा अङ्गि॑रसो भवे॒माद्रिं॑ रुजेम ध॒निनं॑ शु॒चन्तः॑ ॥
ಆಗ ತಾಯಿ ಉಷೆಯಿಂದ ಏಳು ಜ್ಞಾನಿಗಳಾಗಿ ನಾವು ಹುಟ್ಟೋಣ, ಹಿಂದಿನ ನಾಯಕ ದರ್ಶಕರಂತೆ; ಆಕಾಶದ ಮಕ್ಕಳಾದ ಅಂಗಿರಸರಾಗೋಣ, ಹೊಳೆಯುವ ಕಲ್ಲನ್ನು ಒಡೆಯೋಣ, ಧನವಂತನನ್ನು.
4.2.16
अधा॒ यथा॑ नः पि॒तरः॒ परा॑सः प्र॒त्नासो॑ अग्न ऋ॒तमा॑शुषा॒णाः ।
शुचीद॑य॒न्दीधि॑तिमुक्थ॒शासः॒ क्षामा॑ भि॒न्दन्तो॑ अरु॒णीरप॑ व्रन् ॥
ಆಗ ನಮ್ಮ ದೂರದ, ಪುರಾತನ ಪಿತೃಗಳು, ಋತವನ್ನು ಬಯಸಿ ಶ್ರಮಿಸುತ್ತಾ, ಓ ಅಗ್ನಿ, ಹೊಳೆಯುವ ಬೆಳಕಿನತ್ತ ಸಾಗಿದರು; ಸ್ತೋತ್ರ ಪಠಿಸುವವರು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸೀಳಿ ಕೆಂಪು ಉಷೆಗಳನ್ನು ತೆರೆದರು.
4.2.17
सु॒कर्मा॑णः सु॒रुचो॑ देव॒यन्तोऽयो॒ न दे॒वा जनि॑मा॒ धम॑न्तः ।
शु॒चन्तो॑ अ॒ग्निं व॑वृ॒धन्त॒ इन्द्र॑मू॒र्वं गव्यं॑ परि॒षद॑न्तो अग्मन् ॥
ಉತ್ತಮ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡುವವರು, ಸುಂದರ ಕಾಂತಿಯುಳ್ಳವರು, ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಬಯಸುವವರು, ಕಬ್ಬಿಣದಂತೆ; ದೇವತೆಗಳು ತಮ್ಮ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಉರಿಯುತ್ತಾ; ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಹೊಳೆಯಿಸಿ, ಇಂದ್ರನನ್ನು ಬೆಳೆಸಿ, ವಿಶಾಲ ಹಸುಗಳತ್ತ ಅವರು ಸಾಗಿದರು, ಸುತ್ತುವರಿಯುತ್ತಾ.
4.2.18
आ यू॒थेव॑ क्षु॒मति॑ प॒श्वो अ॑ख्यद्दे॒वानां॒ यज्जनि॒मान्त्यु॑ग्र ।
मर्ता॑नां चिदु॒र्वशी॑रकृप्रन्वृ॒धे चि॑द॒र्य उप॑रस्या॒योः ॥
ಹಿಂಡಿನ ಪ್ರಾಣಿಯಂತೆ, ಓ ಉಗ್ರನೇ, ದೇವತೆಗಳ ಜನ್ಮ ಪ್ರಕಟವಾಯಿತು. ಮನುಷ್ಯರ ವಿಶಾಲ ಉಷೆಗಳೂ ನಿರ್ಭಯವಾದವು; ಬೆಳವಣಿಗೆಗಾಗಿ, ಆರ್ಯರ, ಉಪರಸನ ಆಯುವಿನ.
4.2.19
अक॑र्म ते॒ स्वप॑सो अभूम ऋ॒तम॑वस्रन्नु॒षसो॑ विभा॒तीः ।
अनू॑नम॒ग्निं पु॑रु॒धा सु॑श्च॒न्द्रं दे॒वस्य॒ मर्मृ॑जत॒श्चारु॒ चक्षुः॑ ॥
ಅಗ್ನಿಯೇ, ನಾವು ನಿನ್ನ ಸತ್ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡುವ ಭಕ್ತರಾದೆವು; ಹೊಳೆಯುವ ಉಷಸ್ಸುಗಳೊಂದಿಗೆ ನಾವು ಋತದ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಡೆದೆವು. ಹಲವು ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣನಾದ, ಅತಿ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾದ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು, ದೇವನ ಸುಂದರ ನೇತ್ರವನ್ನು ಅವರು ಹೊಳೆಯಿಸುತ್ತಾರೆ.
4.2.20
ए॒ता ते॑ अग्न उ॒चथा॑नि वेधो॒ अवो॑चाम क॒वये॒ ता जु॑षस्व ।
उच्छो॑चस्व कृणु॒हि वस्य॑सो नो म॒हो रा॒यः पु॑रुवार॒ प्र य॑न्धि ॥
ಅಗ್ನಿಯೇ, ಜ್ಞಾನಿಯೇ, ಈ ಸ್ತೋತ್ರವಚನಗಳನ್ನು ನಿನಗಾಗಿ, ಕವಿಗಾಗಿ ನಾವು ಪಠಿಸಿದ್ದೇವೆ; ಅವುಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು. ಪ್ರಜ್ವಲಿಸು, ನಮಗೆ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಬಯಸುವವನಾಗಿರು, ಬಹು ವರದಾತನೇ, ಮಹಾ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ನಮ್ಮ ಕಡೆಗೆ ತಂದುಕೊಡು.