ரிக் வேதம் · சூக்தம் 4.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.2.1
यो मर्त्ये॑ष्व॒मृत॑ ऋ॒तावा॑ दे॒वो दे॒वेष्व॑र॒तिर्नि॒धायि॑ ।
होता॒ यजि॑ष्ठो म॒ह्ना शु॒चध्यै॑ ह॒व्यैर॒ग्निर्मनु॑ष ईर॒यध्यै॑ ॥
மனிதர்களிடையே அழியாதவனும், ரிதத்தைக் காப்பவனும், தேவர்களிடையே தேவனுமான அக்னி வெல்லப்படாதவனாக நிறுவப்பட்டான். தன் மகிமையால் மிகவும் வழிபடத்தக்க ஹோதாவாக அவன் பிரகாசிக்கவும், மனுவின் ஹவிஸ்களால் தூண்டப்படவும் வைக்கப்பட்டான்.
4.2.2
इ॒ह त्वं सू॑नो सहसो नो अ॒द्य जा॒तो जा॒ताँ उ॒भयाँ॑ अ॒न्तर॑ग्ने ।
दू॒त ई॑यसे युयुजा॒न ऋ॑ष्व ऋजुमु॒ष्कान्वृष॑णः शु॒क्रांश्च॑ ॥
இங்கே, ஓ சஹஸின் மகனே, இன்று நீ பிறந்தாய்; ஓ அக்னியே, பிறந்தவர்களும் பிறக்கவிருப்பவர்களுமான இருவருக்கிடையே நீ எங்கள் தூதனாகச் செல்கிறாய். ஓ வீரனே, நேராகச் செல்பவர்களையும், காளைகளையும், ஒளிர்பவர்களையும் பூட்டுகிறாய்.
4.2.3
अत्या॑ वृध॒स्नू रोहि॑ता घृ॒तस्नू॑ ऋ॒तस्य॑ मन्ये॒ मन॑सा॒ जवि॑ष्ठा ।
अ॒न्तरी॑यसे अरु॒षा यु॑जा॒नो यु॒ष्मांश्च॑ दे॒वान्विश॒ आ च॒ मर्ता॑न् ॥
வளரும் அந்த இரண்டு, சிவந்தவை, நெய் சுமப்பவை — ரிதத்தின் கட்டளையை மனத்தால் நான் எண்ணுகிறேன், அவ்விரண்டும் மிக விரைவானவை. அந்தச் சிவந்த இரண்டைப் பூட்டி நீ நடுவில் செல்கிறாய்; உன்னையும், தேவர்களையும், குலங்களையும், மனிதர்களையும் அடைகிறாய்.
4.2.4
अ॒र्य॒मणं॒ वरु॑णं मि॒त्रमे॑षा॒मिन्द्रा॒विष्णू॑ म॒रुतो॑ अ॒श्विनो॒त ।
स्वश्वो॑ अग्ने सु॒रथः॑ सु॒राधा॒ एदु॑ वह सुह॒विषे॒ जना॑य ॥
அர்யமனையும், வருணனையும், மித்ரனையும் இவர்களிடமிருந்து (அழை); இந்திர-விஷ்ணுவையும், மருத்களையும், அஸ்வினரையும் அழை. ஓ அக்னியே, நல்ல குதிரைகளும் நல்ல தேரும் நல்ல வழிபாடும் உடையவனே, நல்ல அழைப்பாளனாகிய மனிதனுக்காக இவர்களை இங்கே கொண்டுவா.
4.2.5
गोमाँ॑ अ॒ग्नेऽवि॑माँ अ॒श्वी य॒ज्ञो नृ॒वत्स॑खा॒ सद॒मिद॑प्रमृ॒ष्यः ।
इळा॑वाँ ए॒षो अ॑सुर प्र॒जावा॑न्दी॒र्घो र॒यिः पृ॑थुबु॒ध्नः स॒भावा॑न् ॥
ஓ அக்னியே, பசுக்கள் நிறைந்த, ஆடுகள் நிறைந்த, குதிரைகள் நிறைந்த இந்த யாகம் மனிதர்களின் நண்பன்; எப்போதும் அழியாதது. தீவனம் நிறைந்த இது, ஓ அசுரனே, சந்ததிகள் நிறைந்தது; நீடித்த செல்வமும் பரந்த அடித்தளமும் சபையின் செழுமையும் உடையதாக இருக்கட்டும்.
4.2.6
यस्त॑ इ॒ध्मं ज॒भर॑त्सिष्विदा॒नो मू॒र्धानं॑ वा त॒तप॑ते त्वा॒या ।
भुव॒स्तस्य॒ स्वत॑वाँः पा॒युर॑ग्ने॒ विश्व॑स्मात्सीमघाय॒त उ॑रुष्य ॥
உனக்கு விறகைக் கொண்டுவருபவன், ஊக்கத்துடன் இருப்பவன், அல்லது உன்னால் தன் தலையைத் தகிப்பவன் — அவனுடைய நலத்தின் காவலனாக இரு, ஓ அக்னியே. ஒவ்வொரு தீங்கிலிருந்தும், தீயவர்களின் தீமையிலிருந்தும் அவனைக் காப்பாற்று.
4.2.7
यस्ते॒ भरा॒दन्नि॑यते चि॒दन्नं॑ नि॒शिष॑न्म॒न्द्रमति॑थिमु॒दीर॑त् ।
आ दे॑व॒युरि॒नध॑ते दुरो॒णे तस्मि॑न्र॒यिर्ध्रु॒वो अ॑स्तु॒ दास्वा॑न् ॥
உனக்கு உணவைக் கொண்டுவருபவனும், உண்பவருக்கு இனிய விருந்தினனாக உன்னை அனுப்புபவனும், தேவர்களை விரும்பும் அவன் மரத்தாலான பாத்திரத்தில் உன்னை எழுப்புகிறான்; அந்தக் கொடையாளிக்கு நிலையான செல்வம் இருக்கட்டும்.
4.2.8
यस्त्वा॑ दो॒षा य उ॒षसि॑ प्र॒शंसा॑त्प्रि॒यं वा॑ त्वा कृ॒णव॑ते ह॒विष्मा॑न् ।
अश्वो॒ न स्वे दम॒ आ हे॒म्यावा॒न्तमंह॑सः पीपरो दा॒श्वांस॑म् ॥
யார் மாலையில் உன்னைப் புகழ்கிறானோ, விடியலில் உன்னைப் புகழ்கிறானோ, அல்லது காணிக்கையுடன் உன்னை அன்பாக ஆக்குகிறானோ, அவன் தன் வீட்டில் குதிரை போல் இருக்கட்டும்; அக்னியே, அந்தக் கொடையாளியைப் பாவத்திலிருந்து காப்பாயாக.
4.2.9
यस्तुभ्य॑मग्ने अ॒मृता॑य॒ दाश॒द्दुव॒स्त्वे कृ॒णव॑ते य॒तस्रु॑क् ।
न स रा॒या श॑शमा॒नो वि यो॑ष॒न्नैन॒मंहः॒ परि॑ वरदघा॒योः ॥
அக்னியே, அமிர்தத்திற்காக உனக்கு காணிக்கை தருபவனும், உனக்கு சேவை செய்பவனும், ஸ்ருவத்தை உயர்த்தியவனுமான அவன் செல்வத்துடன் புகழப்பட்டு பிரியாமல் இருக்கட்டும்; பாவம் அவனை வெல்லாது, தீயவனின் பாவம் அவனைச் சூழாது.
4.2.10
यस्य॒ त्वम॑ग्ने अध्व॒रं जुजो॑षो दे॒वो मर्त॑स्य॒ सुधि॑तं॒ ररा॑णः ।
प्री॒तेद॑स॒द्धोत्रा॒ सा य॑वि॒ष्ठासा॑म॒ यस्य॑ विध॒तो वृ॒धासः॑ ॥
அக்னியே, எவருடைய யாகத்தை நீ மகிழ்ந்து ஏற்கிறாயோ, தேவனே, மனிதனுக்கு நன்கு அமைந்த கொடையை அளித்து; அந்த ஹோத்ரச் செயல் மகிழ்ச்சியுடன் பலிக்கட்டும். இளையவனே, அவருடைய விதியால் செழிப்பவர்களாக நாமும் இருக்கட்டும்.
4.2.11
चित्ति॒मचि॑त्तिं चिनव॒द्वि वि॒द्वान्पृ॒ष्ठेव॑ वी॒ता वृ॑जि॒ना च॒ मर्ता॑न् ।
रा॒ये च॑ नः स्वप॒त्याय॑ देव॒ दितिं॑ च॒ रास्वादि॑तिमुरुष्य ॥
ஞானி அறிவையும் அறியாமையையும் பிரித்துக் காட்டட்டும், முதுகைப் போல; மனிதர்களின் வளைந்த பாவ வழிகளையும். தேவனே, எங்களுக்குச் செல்வத்தையும் நல்ல மக்களையும் அளிப்பாயாக; தித்தியையும் கொடு, அதிதியையும் விரிவாக்கு.
4.2.12
क॒विं श॑शासुः क॒वयोऽद॑ब्धा निधा॒रय॑न्तो॒ दुर्या॑स्वा॒योः ।
अत॒स्त्वं दृश्याँ॑ अग्न ए॒तान्प॒ड्भिः प॑श्ये॒रद्भु॑ताँ अ॒र्य एवैः॑ ॥
குற்றமற்ற கவிஞர்கள் கவியை புகழ்ந்தனர், ஆயுவின் கடினமான வாயில்களில் அவனை நிலைநிறுத்தி; ஆகவே அக்னியே, நீ இவற்றைக் கால்களால் பார், ஆரியனின் கண்களால் அதிசயங்களைப் பார்.
4.2.13
त्वम॑ग्ने वा॒घते॑ सु॒प्रणी॑तिः सु॒तसो॑माय विध॒ते य॑विष्ठ ।
रत्नं॑ भर शशमा॒नाय॑ घृष्वे पृ॒थु श्च॒न्द्रमव॑से चर्षणि॒प्राः ॥
அக்னியே, நீ நல்ல வழிகாட்டி. இளையவனே, சோமம் பிழிந்து சடங்கு செய்பவனுக்கு, புகழ்பவனுக்கு, ஒளிரும் அக்னியே, பரந்த ஒளிமிக்க செல்வத்தை காப்பிற்காகக் கொண்டு வா, மனிதர்களை நிரப்புபவனே.
4.2.14
अधा॑ ह॒ यद्व॒यम॑ग्ने त्वा॒या प॒ड्भिर्हस्ते॑भिश्चकृ॒मा त॒नूभिः॑ ।
रथं॒ न क्रन्तो॒ अप॑सा भु॒रिजो॑र्ऋ॒तं ये॑मुः सु॒ध्य॑ आशुषा॒णाः ॥
அப்போது, அக்னியே, நாங்கள் உன்னுடன் கால்களாலும் கைகளாலும் உடல்களாலும் செய்தது போல, தேர் போல செயல்களால் முன்னேறினோம்; பலவகை இருவரின் நடுவே ருதத்தை பற்றிக்கொண்டோம், ஆர்வமுடன் முயன்ற ஞானிகள்.
4.2.15
अधा॑ मा॒तुरु॒षसः॑ स॒प्त विप्रा॒ जाये॑महि प्रथ॒मा वे॒धसो॒ नॄन् ।
दि॒वस्पु॒त्रा अङ्गि॑रसो भवे॒माद्रिं॑ रुजेम ध॒निनं॑ शु॒चन्तः॑ ॥
அப்போது அன்னை உஷையிடமிருந்து ஏழு ஞானிகளாக நாங்கள் பிறக்கட்டும், முன்னிருந்த தலைவரான தரிசிகளைப் போல; வானத்தின் மைந்தர்களான அங்கிரசர்களாக ஆவோமாக, ஒளிரும் கல்லை உடைப்போமாக, செல்வமுள்ளவனை.
4.2.16
अधा॒ यथा॑ नः पि॒तरः॒ परा॑सः प्र॒त्नासो॑ अग्न ऋ॒तमा॑शुषा॒णाः ।
शुचीद॑य॒न्दीधि॑तिमुक्थ॒शासः॒ क्षामा॑ भि॒न्दन्तो॑ अरु॒णीरप॑ व्रन् ॥
அப்போது எங்கள் தொலைதூர, பண்டைய முன்னோர்கள், உண்மையை நாடி முயன்று, ஓ அக்னி, ஒளிரும் ஒளியை நோக்கிச் சென்றனர்; துதிபாடுவோர் பூமியைப் பிளந்து சிவந்த உஷைகளைத் திறந்தனர்.
4.2.17
सु॒कर्मा॑णः सु॒रुचो॑ देव॒यन्तोऽयो॒ न दे॒वा जनि॑मा॒ धम॑न्तः ।
शु॒चन्तो॑ अ॒ग्निं व॑वृ॒धन्त॒ इन्द्र॑मू॒र्वं गव्यं॑ परि॒षद॑न्तो अग्मन् ॥
நல்ல செயல்கள் செய்பவர்கள், அழகிய ஒளியுடையவர்கள், தேவர்களை நாடுபவர்கள், இரும்பைப் போல; தேவர்கள் தம் பிறப்பில் ஒளிர்ந்தபடி; அக்னியை பிரகாசிக்கச் செய்து, இந்திரனை வளர்த்து, அகன்ற பசுக்களை நோக்கிச் சென்றனர், சுற்றி வளைத்தபடி.
4.2.18
आ यू॒थेव॑ क्षु॒मति॑ प॒श्वो अ॑ख्यद्दे॒वानां॒ यज्जनि॒मान्त्यु॑ग्र ।
मर्ता॑नां चिदु॒र्वशी॑रकृप्रन्वृ॒धे चि॑द॒र्य उप॑रस्या॒योः ॥
மந்தையில் உள்ள விலங்கைப் போல், ஓ உக்ரனே, தேவர்களின் பிறப்பு வெளிப்பட்டது. மனிதர்களின் பரந்த உஷைகளும் அஞ்சாமல் ஆயின; வளர்ச்சிக்காக, உயர்ந்தவர்களின், உபரசரின் ஆயுவின்.
4.2.19
अक॑र्म ते॒ स्वप॑सो अभूम ऋ॒तम॑वस्रन्नु॒षसो॑ विभा॒तीः ।
अनू॑नम॒ग्निं पु॑रु॒धा सु॑श्च॒न्द्रं दे॒वस्य॒ मर्मृ॑जत॒श्चारु॒ चक्षुः॑ ॥
அக்னியே, நற்செயல் புரிபவர்களாக நாங்கள் ஆனோம்; ஒளிரும் உஷஸ்களுடன் நாங்கள் ருதத்தைப் பின்பற்றினோம். பலவகையிலும் நிறைவான, மிக ஒளிரும் அக்னியை, தேவனின் அழகிய கண்ணை அவர்கள் பிரகாசிக்கச் செய்கின்றனர்.
4.2.20
ए॒ता ते॑ अग्न उ॒चथा॑नि वेधो॒ अवो॑चाम क॒वये॒ ता जु॑षस्व ।
उच्छो॑चस्व कृणु॒हि वस्य॑सो नो म॒हो रा॒यः पु॑रुवार॒ प्र य॑न्धि ॥
அக்னியே, ஞானியே, இந்த உக்தங்களை உமக்காக, கவிஞனுக்காக நாங்கள் ஓதினோம்; அவற்றை ஏற்றுக்கொள்ளும். ஒளிர்வீராக, எங்களுக்கு விருப்பமானவராய் இருந்து, மிகுந்த செல்வத்தை எங்களிடம் கொண்டுவருவீராக, பல வரங்களை அளிப்பவரே.