ഋഗ്വേദം · സൂക്തം 4.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.2.1
यो मर्त्ये॑ष्व॒मृत॑ ऋ॒तावा॑ दे॒वो दे॒वेष्व॑र॒तिर्नि॒धायि॑ ।
होता॒ यजि॑ष्ठो म॒ह्ना शु॒चध्यै॑ ह॒व्यैर॒ग्निर्मनु॑ष ईर॒यध्यै॑ ॥
മർത്യരിൽ അമൃതനും ഋതം കാക്കുന്നവനും ദേവന്മാരിൽ ദേവനുമായ അഗ്നി, ജയിക്കാനാവാത്തവനായി പ്രതിഷ്ഠിതനായിരിക്കുന്നു. തന്റെ മഹിമയാൽ ഏറ്റവും യജനീയനായ ഹോതാവായി ജ്വലിക്കുന്നതിനും മനുവിന്റെ ഹവിസ്സുകളാൽ പ്രേരിതനാകുന്നതിനുമായി അവൻ സ്ഥാപിതനായി.
4.2.2
इ॒ह त्वं सू॑नो सहसो नो अ॒द्य जा॒तो जा॒ताँ उ॒भयाँ॑ अ॒न्तर॑ग्ने ।
दू॒त ई॑यसे युयुजा॒न ऋ॑ष्व ऋजुमु॒ष्कान्वृष॑णः शु॒क्रांश्च॑ ॥
ഇവിടെ, സഹസ്സിന്റെ പുത്രാ, ഇന്നു നീ ജനിച്ചിരിക്കുന്നു; അഗ്നേ, ജനിച്ചവരും ജനിക്കാനിരിക്കുന്നവരുമായ ഇരുവർക്കും ഇടയിൽ നീ ഞങ്ങളുടെ ദൂതനായി പോകുന്നു. ഓ ശക്തനേ, നേരെ ഗമിക്കുന്നവരെയും കാളകളെയും പ്രകാശിക്കുന്നവരെയും നീ നുകത്തിൽ കെട്ടുന്നു.
4.2.3
अत्या॑ वृध॒स्नू रोहि॑ता घृ॒तस्नू॑ ऋ॒तस्य॑ मन्ये॒ मन॑सा॒ जवि॑ष्ठा ।
अ॒न्तरी॑यसे अरु॒षा यु॑जा॒नो यु॒ष्मांश्च॑ दे॒वान्विश॒ आ च॒ मर्ता॑न् ॥
വളരുന്ന ആ ഇരുവരും, ചുവന്നവരും, നെയ്യ് വഹിക്കുന്നവരും — ഋതത്തിന്റെ കല്പനയെ ഞാൻ മനസ്സിൽ വിചാരിക്കുന്നു; ആ ഇരുവരും ഏറ്റവും വേഗമുള്ളവർ. ആ ചുവന്ന ഇരുവരെയും നുകത്തിൽ കെട്ടി നീ നടുവിലൂടെ പോകുന്നു; നിന്നെയും ദേവന്മാരെയും ജനങ്ങളെയും മർത്യരെയും നീ ചേരുന്നു.
4.2.4
अ॒र्य॒मणं॒ वरु॑णं मि॒त्रमे॑षा॒मिन्द्रा॒विष्णू॑ म॒रुतो॑ अ॒श्विनो॒त ।
स्वश्वो॑ अग्ने सु॒रथः॑ सु॒राधा॒ एदु॑ वह सुह॒विषे॒ जना॑य ॥
അര്യമനെയും വരുണനെയും മിത്രനെയും ഇവരിൽനിന്ന് (വിളിക്കുക); ഇന്ദ്ര-വിഷ്ണുക്കളെയും മരുത്തുക്കളെയും അശ്വിനികളെയും. ഓ അഗ്നേ, നല്ല കുതിരകളും നല്ല രഥവും നല്ല ദാനങ്ങളും ഉള്ളവനേ, നന്നായി വിളിക്കുന്ന മനുഷ്യനുവേണ്ടി ഇവരെ ഇവിടേക്ക് കൊണ്ടുവരിക.
4.2.5
गोमाँ॑ अ॒ग्नेऽवि॑माँ अ॒श्वी य॒ज्ञो नृ॒वत्स॑खा॒ सद॒मिद॑प्रमृ॒ष्यः ।
इळा॑वाँ ए॒षो अ॑सुर प्र॒जावा॑न्दी॒र्घो र॒यिः पृ॑थुबु॒ध्नः स॒भावा॑न् ॥
ഓ അഗ്നേ, പശുക്കൾ നിറഞ്ഞതും ആടുകൾ നിറഞ്ഞതും കുതിരകൾ നിറഞ്ഞതുമായ ഈ യജ്ഞം മനുഷ്യരുടെ സുഹൃത്താണ്; എന്നും അക്ഷയമായത്. തീറ്റ നിറഞ്ഞ ഇത്, ഓ അസുരാ, സന്തതികൾ നിറഞ്ഞതാകട്ടെ; ദീർഘമായ സമ്പത്തും വിശാലമായ അടിത്തറയും സഭയുടെ ഐശ്വര്യവും ഇതിനുണ്ടാകട്ടെ.
4.2.6
यस्त॑ इ॒ध्मं ज॒भर॑त्सिष्विदा॒नो मू॒र्धानं॑ वा त॒तप॑ते त्वा॒या ।
भुव॒स्तस्य॒ स्वत॑वाँः पा॒युर॑ग्ने॒ विश्व॑स्मात्सीमघाय॒त उ॑रुष्य ॥
നിനക്കായി വിറക് കൊണ്ടുവരുന്നവൻ, ഉത്സാഹമുള്ളവൻ, അല്ലെങ്കിൽ നിന്നാൽ തന്റെ തല ചൂടാക്കുന്നവൻ — അവന്റെ ക്ഷേമത്തിന്റെ സംരക്ഷകനായിരിക്കുക, ഓ അഗ്നേ. എല്ലാ ദോഷത്തിൽനിന്നും, ദുഷ്ടരുടെ തിന്മയിൽനിന്നും അവനെ രക്ഷിക്കുക.
4.2.7
यस्ते॒ भरा॒दन्नि॑यते चि॒दन्नं॑ नि॒शिष॑न्म॒न्द्रमति॑थिमु॒दीर॑त् ।
आ दे॑व॒युरि॒नध॑ते दुरो॒णे तस्मि॑न्र॒यिर्ध्रु॒वो अ॑स्तु॒ दास्वा॑न् ॥
നിനക്ക് അന്നം കൊണ്ടുവരുന്നവനും, ഭക്ഷിക്കുന്നവന് മധുരനായ അതിഥിയായി നിന്നെ അയയ്ക്കുന്നവനും, ദേവന്മാരെ തേടുന്ന അവൻ മരപ്പാത്രത്തിൽ നിന്നെ ജ്വലിപ്പിക്കുന്നു; ആ ദാതാവിന് സ്ഥിരമായ സമ്പത്ത് ഉണ്ടാകട്ടെ.
4.2.8
यस्त्वा॑ दो॒षा य उ॒षसि॑ प्र॒शंसा॑त्प्रि॒यं वा॑ त्वा कृ॒णव॑ते ह॒विष्मा॑न् ।
अश्वो॒ न स्वे दम॒ आ हे॒म्यावा॒न्तमंह॑सः पीपरो दा॒श्वांस॑म् ॥
സന്ധ്യയിൽ നിന്നെ സ്തുതിക്കുന്നവനും, ഉഷസ്സിൽ നിന്നെ സ്തുതിക്കുന്നവനും, അല്ലെങ്കിൽ ഹവിസ്സോടെ നിന്നെ പ്രിയനാക്കുന്നവനും, സ്വന്തം വീട്ടിൽ കുതിരയെപ്പോലെ ആകട്ടെ; അഗ്നേ, ആ ദാതാവിനെ പാപത്തിൽ നിന്ന് കാത്തുകൊള്ളേണമേ.
4.2.9
यस्तुभ्य॑मग्ने अ॒मृता॑य॒ दाश॒द्दुव॒स्त्वे कृ॒णव॑ते य॒तस्रु॑क् ।
न स रा॒या श॑शमा॒नो वि यो॑ष॒न्नैन॒मंहः॒ परि॑ वरदघा॒योः ॥
അഗ്നേ, അമരത്വത്തിനായി നിനക്ക് ഹവിസ്സ് നൽകുന്നവനും, നിനക്ക് സേവ ചെയ്യുന്നവനും, സ്രുവം ഉയർത്തിയവനുമായവൻ സമ്പത്തോടെ പ്രശംസിക്കപ്പെട്ട് വേർപിരിയാതിരിക്കട്ടെ; പാപം അവനെ കീഴടക്കാതിരിക്കട്ടെ, ദുഷ്ടന്റെ പാപം അവനെ ചുറ്റാതിരിക്കട്ടെ.
4.2.10
यस्य॒ त्वम॑ग्ने अध्व॒रं जुजो॑षो दे॒वो मर्त॑स्य॒ सुधि॑तं॒ ररा॑णः ।
प्री॒तेद॑स॒द्धोत्रा॒ सा य॑वि॒ष्ठासा॑म॒ यस्य॑ विध॒तो वृ॒धासः॑ ॥
അഗ്നേ, ആരുടെ യജ്ഞത്തെ നീ സന്തോഷത്തോടെ സ്വീകരിക്കുന്നുവോ, ദേവാ, മർത്യന് നന്നായി ഒരുക്കിയ ദാനം നൽകിക്കൊണ്ട്; ആ ഹോത്ര കർമ്മം സന്തുഷ്ടമായി ഫലിക്കട്ടെ. യവിഷ്ഠാ, ആരുടെ വിധാനത്താൽ അവർ വളരുന്നുവോ അവരിൽ ഞങ്ങളും ആകട്ടെ.
4.2.11
चित्ति॒मचि॑त्तिं चिनव॒द्वि वि॒द्वान्पृ॒ष्ठेव॑ वी॒ता वृ॑जि॒ना च॒ मर्ता॑न् ।
रा॒ये च॑ नः स्वप॒त्याय॑ देव॒ दितिं॑ च॒ रास्वादि॑तिमुरुष्य ॥
ആ ജ്ഞാനി ജ്ഞാനവും അജ്ഞാനവും നന്നായി വേർതിരിക്കട്ടെ, മുതുകുപോലെ; മർത്യരുടെ വളഞ്ഞ പാപവഴികളെയും. ദേവാ, ഞങ്ങൾക്ക് സമ്പത്തും നല്ല സന്തതികളും നൽകേണമേ; ദിതിയെ നൽകൂ, അദിതിയെ വിശാലമാക്കൂ.
4.2.12
क॒विं श॑शासुः क॒वयोऽद॑ब्धा निधा॒रय॑न्तो॒ दुर्या॑स्वा॒योः ।
अत॒स्त्वं दृश्याँ॑ अग्न ए॒तान्प॒ड्भिः प॑श्ये॒रद्भु॑ताँ अ॒र्य एवैः॑ ॥
അബാധിതരായ കവികൾ കവിയെ സ്തുതിച്ചു, ആയുവിന്റെ കഠിന കവാടങ്ങളിൽ അവനെ സ്ഥാപിച്ചുകൊണ്ട്; അതിനാൽ അഗ്നേ, നീ ഇവയെ കാലുകൊണ്ട് കാണൂ, ആര്യന്റെ കണ്ണുകൊണ്ട് അത്ഭുതങ്ങളെ കാണൂ.
4.2.13
त्वम॑ग्ने वा॒घते॑ सु॒प्रणी॑तिः सु॒तसो॑माय विध॒ते य॑विष्ठ ।
रत्नं॑ भर शशमा॒नाय॑ घृष्वे पृ॒थु श्च॒न्द्रमव॑से चर्षणि॒प्राः ॥
അഗ്നേ, നീ നല്ല വഴികാട്ടിയാണ്. യുവതമാ, സോമം പിഴിഞ്ഞ് യജ്ഞം ചെയ്യുന്നവന്, സ്തുതിക്കുന്നവന്, തിളങ്ങുന്ന അഗ്നേ, സംരക്ഷണത്തിനായി വിശാലവും ശോഭയുള്ളതുമായ ധനം കൊണ്ടുവരൂ, ജനങ്ങളെ നിറയ്ക്കുന്നവനേ.
4.2.14
अधा॑ ह॒ यद्व॒यम॑ग्ने त्वा॒या प॒ड्भिर्हस्ते॑भिश्चकृ॒मा त॒नूभिः॑ ।
रथं॒ न क्रन्तो॒ अप॑सा भु॒रिजो॑र्ऋ॒तं ये॑मुः सु॒ध्य॑ आशुषा॒णाः ॥
അപ്പോൾ, അഗ്നേ, ഞങ്ങൾ നിന്നോടൊപ്പം കാലുകൾകൊണ്ടും കൈകൾകൊണ്ടും ശരീരങ്ങൾകൊണ്ടും ചെയ്തതുപോലെ, രഥംപോലെ കർമ്മങ്ങളാൽ മുന്നോട്ട് നീങ്ങി; അനേകമായ ഇരുവരുടെയും ഇടയിൽ ഋതത്തെ പിടിച്ചുനിർത്തി, ആഗ്രഹത്തോടെ ശ്രമിക്കുന്ന ജ്ഞാനികൾ.
4.2.15
अधा॑ मा॒तुरु॒षसः॑ स॒प्त विप्रा॒ जाये॑महि प्रथ॒मा वे॒धसो॒ नॄन् ।
दि॒वस्पु॒त्रा अङ्गि॑रसो भवे॒माद्रिं॑ रुजेम ध॒निनं॑ शु॒चन्तः॑ ॥
അപ്പോൾ മാതാവായ ഉഷസ്സിൽനിന്ന് ഏഴ് ജ്ഞാനികളായി ഞങ്ങൾ ജനിക്കട്ടെ, മുൻകാല നേതാക്കളായ ദർശകരെപ്പോലെ; ആകാശത്തിന്റെ പുത്രരായ അംഗിരസരായി ഞങ്ങൾ ആകട്ടെ, തിളങ്ങുന്ന കല്ല് തകർക്കട്ടെ, ധനവാനെ.
4.2.16
अधा॒ यथा॑ नः पि॒तरः॒ परा॑सः प्र॒त्नासो॑ अग्न ऋ॒तमा॑शुषा॒णाः ।
शुचीद॑य॒न्दीधि॑तिमुक्थ॒शासः॒ क्षामा॑ भि॒न्दन्तो॑ अरु॒णीरप॑ व्रन् ॥
അപ്പോൾ ഞങ്ങളുടെ വിദൂരരും പുരാതനരുമായ പൂർവ്വികർ, ഋതം തേടി പരിശ്രമിച്ചുകൊണ്ട്, ഓ അഗ്നേ, തിളങ്ങുന്ന പ്രകാശത്തിലേക്ക് നീങ്ങി; സ്തോത്രം ചൊല്ലുന്നവർ ഭൂമിയെ പിളർന്ന് ചുവന്ന ഉഷസ്സുകളെ തുറന്നു.
4.2.17
सु॒कर्मा॑णः सु॒रुचो॑ देव॒यन्तोऽयो॒ न दे॒वा जनि॑मा॒ धम॑न्तः ।
शु॒चन्तो॑ अ॒ग्निं व॑वृ॒धन्त॒ इन्द्र॑मू॒र्वं गव्यं॑ परि॒षद॑न्तो अग्मन् ॥
നല്ല കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവർ, സുന്ദരദീപ്തിയുള്ളവർ, ദേവന്മാരെ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ, ഇരുമ്പുപോലെ; ദേവന്മാർ തങ്ങളുടെ ജന്മത്തിൽ ജ്വലിച്ചുകൊണ്ട്; അഗ്നിയെ പ്രകാശിപ്പിച്ച്, ഇന്ദ്രനെ വളർത്തി, വിശാലമായ പശുക്കളിലേക്ക് അവർ നീങ്ങി, ചുറ്റിവളഞ്ഞുകൊണ്ട്.
4.2.18
आ यू॒थेव॑ क्षु॒मति॑ प॒श्वो अ॑ख्यद्दे॒वानां॒ यज्जनि॒मान्त्यु॑ग्र ।
मर्ता॑नां चिदु॒र्वशी॑रकृप्रन्वृ॒धे चि॑द॒र्य उप॑रस्या॒योः ॥
കൂട്ടത്തിലെ മൃഗത്തെപ്പോലെ, ഓ ഉഗ്രാ, ദേവന്മാരുടെ ജന്മം വെളിപ്പെട്ടു. മനുഷ്യരുടെ വിശാലമായ ഉഷസ്സുകളും നിർഭയരായി; വളർച്ചയ്ക്കായി, ആര്യരുടെ, ഉപരസയുടെ ആയുവിന്റെ.
4.2.19
अक॑र्म ते॒ स्वप॑सो अभूम ऋ॒तम॑वस्रन्नु॒षसो॑ विभा॒तीः ।
अनू॑नम॒ग्निं पु॑रु॒धा सु॑श्च॒न्द्रं दे॒वस्य॒ मर्मृ॑जत॒श्चारु॒ चक्षुः॑ ॥
അഗ്നേ, നല്ല കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവരായി ഞങ്ങൾ ആയി; തിളങ്ങുന്ന ഉഷസ്സുകളോടൊപ്പം ഞങ്ങൾ ഋതത്തിന്റെ വഴിയിൽ നടന്നു. പലവിധത്തിലും പൂർണ്ണനായ, അത്യന്തം ശോഭിക്കുന്ന അഗ്നിയെയും, ദേവന്റെ സുന്ദരമായ കണ്ണിനെയും അവർ തെളിയിക്കുന്നു.
4.2.20
ए॒ता ते॑ अग्न उ॒चथा॑नि वेधो॒ अवो॑चाम क॒वये॒ ता जु॑षस्व ।
उच्छो॑चस्व कृणु॒हि वस्य॑सो नो म॒हो रा॒यः पु॑रुवार॒ प्र य॑न्धि ॥
അഗ്നേ, ജ്ഞാനിയേ, ഈ സ്തോത്രവചനങ്ങൾ നിനക്കായും കവിക്കായും ഞങ്ങൾ ചൊല്ലി; അവ സ്വീകരിക്കേണമേ. ജ്വലിക്കുക, ഞങ്ങൾക്ക് സമ്പത്ത് ആഗ്രഹിക്കുന്നവനായിരിക്കുക, പലവരങ്ങൾ നൽകുന്നവനേ, മഹത്തായ ധനം ഞങ്ങളിലേക്ക് കൊണ്ടുവരിക.