Vedyatra वेदयात्रा
ଖୋଜନ୍ତୁ

ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 4.31

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ଶବ୍ଦାର୍ଥ ସହ ପଢ଼ନ୍ତୁ

4.31.1

कया॑ नश्चि॒त्र आ भु॑वदू॒ती स॒दावृ॑धः॒ सखा॑ ।
कया॒ शचि॑ष्ठया वृ॒ता ॥

କେଉଁ ଉପାୟରେ ସେହି ତେଜସ୍ୱୀ ସଖା, ସଦା ବର୍ଦ୍ଧମାନ ଇନ୍ଦ୍ର ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଆମ ପାଖକୁ ଆସିବେ? କେଉଁ ଅତି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବଳ ଦ୍ୱାରା ଘେରାଯାଇ ଆସିବେ?

4.31.2

कस्त्वा॑ स॒त्यो मदा॑नां॒ मंहि॑ष्ठो मत्स॒दन्ध॑सः ।
दृ॒ळ्हा चि॑दा॒रुजे॒ वसु॑ ॥

କେଉଁ ସତ୍ୟନିଷ୍ଠ ଉପାସକ ତୁମକୁ ସେହି ମଦକାରୀ ସୋମରସ ଦ୍ୱାରା ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିବ? ଅତି ଆନନ୍ଦଦାୟକ ତୁମେ ଏହି ସୋମରସରେ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ, ଦୃଢ଼ ଦୁର୍ଗ ଭାଙ୍ଗି ଧନ ଦିଅ।

4.31.3

अ॒भी षु णः॒ सखी॑नामवि॒ता ज॑रितॄ॒णाम् ।
श॒तं भ॑वास्यू॒तिभिः॑ ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଆମ ସଖା ଓ ସ୍ତୁତିକାରୀମାନଙ୍କର ଉତ୍ତମ ରକ୍ଷକ ହୁଅ। ତୁମର ଶହ ରକ୍ଷା ସହିତ ତୁମେ ଆମ ସହିତ ଥାଅ।

4.31.4

अ॒भी न॒ आ व॑वृत्स्व च॒क्रं न वृ॒त्तमर्व॑तः ।
नि॒युद्भि॑श्चर्षणी॒नाम् ॥

ଆମ ଆଡ଼କୁ ଫେରି ଆସ, ଅଶ୍ୱର ଚକ ଘୂରିବା ପରି। ଲଗାମ ଲାଗିଥିବା ଦ୍ରୁତ ଅଶ୍ୱମାନଙ୍କ ଗତିରେ ତୁମେ ଆସ।

4.31.5

प्र॒वता॒ हि क्रतू॑ना॒मा हा॑ प॒देव॒ गच्छ॑सि ।
अभ॑क्षि॒ सूर्ये॒ सचा॑ ॥

କାରଣ ତୁମେ ଯଜ୍ଞକର୍ମର ବେଗରେ ଆସ, ଯେପରି ପାଦରେ ଚାଲି; ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ସହିତ ତୁମେ ଭାଗ ନେଇଛ।

4.31.6

सं यत्त॑ इन्द्र म॒न्यवः॒ सं च॒क्राणि॑ दधन्वि॒रे ।
अध॒ त्वे अध॒ सूर्ये॑ ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯେତେବେଳେ ତୁମର କ୍ରୋଧସବୁ ଏକତ୍ର ହେଲା ଏବଂ ତୁମର କର୍ମସବୁ ମଧ୍ୟ ଏକତ୍ର ହେଲା, ସେତେବେଳେ ତୁମଠାରେ, ପରେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କଠାରେ (ସେହି ବଳ ସ୍ଥିର ହେଲା)।

4.31.7

उ॒त स्मा॒ हि त्वामा॒हुरिन्म॒घवा॑नं शचीपते ।
दाता॑र॒मवि॑दीधयुम् ॥

ଏବଂ ନିଶ୍ଚୟ ସେମାନେ ତୁମକୁ ଦାନଶୀଳ ଧନୀ ବୋଲି କହନ୍ତି, ହେ ଶଚୀପତି — ଦାତା, ଦୀପ୍ତିମାନ।

4.31.8

उ॒त स्मा॑ स॒द्य इत्परि॑ शशमा॒नाय॑ सुन्व॒ते ।
पु॒रू चि॑न्मंहसे॒ वसु॑ ॥

ଏବଂ ନିଶ୍ଚୟ ତୁମେ ସର୍ବଦା ସ୍ତୁତିକାରୀ ଓ ସୋମ ନିଷ୍କାସନକାରୀ ନିକଟରେ ରୁହ — ତୁମେ ପ୍ରଚୁର ଧନ ଦିଅ।

4.31.9

न॒हि ष्मा॑ ते श॒तं च॒न राधो॒ वर॑न्त आ॒मुरः॑ ।
न च्यौ॒त्नानि॑ करिष्य॒तः ॥

ନିଶ୍ଚୟ ତୁମର ଶହେ ଗୁଣ ଦାନ ମଧ୍ୟ କୌଣସି ଦାତା ଚାହେଁ ନାହିଁ; କର୍ମ ମଧ୍ୟ କରେ ନାହିଁ।

4.31.10

अ॒स्माँ अ॑वन्तु ते श॒तम॒स्मान्त्स॒हस्र॑मू॒तयः॑ ।
अ॒स्मान्विश्वा॑ अ॒भिष्ट॑यः ॥

ତୁମର ଶହେ ଓ ହଜାର ସହାୟତା ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରୁ; ସକଳ ଇଷ୍ଟ ରକ୍ଷା ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରୁ।

4.31.11

अ॒स्माँ इ॒हा वृ॑णीष्व स॒ख्याय॑ स्व॒स्तये॑ ।
म॒हो रा॒ये दि॒वित्म॑ते ॥

ଏଠାରେ ଆମକୁ ବାଛ — ମିତ୍ରତା ଓ କଲ୍ୟାଣ ପାଇଁ, ମହାନ ଧନ ପାଇଁ, ସ୍ୱର୍ଗାଭିଳାଷୀ ଆମ ପାଇଁ।

4.31.12

अ॒स्माँ अ॑विड्ढि वि॒श्वहेन्द्र॑ रा॒या परी॑णसा ।
अ॒स्मान्विश्वा॑भिरू॒तिभिः॑ ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସର୍ବଦା ତୁମର ପୂର୍ଣ୍ଣ ଧନରେ ଆମକୁ ସମୃଦ୍ଧ କର; ସକଳ ସହାୟତା ସହ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।

4.31.13

अ॒स्मभ्यं॒ ताँ अपा॑ वृधि व्र॒जाँ अस्ते॑व॒ गोम॑तः ।
नवा॑भिरिन्द्रो॒तिभिः॑ ॥

ଆମ ପାଇଁ ସେହି ପଥଗୁଡ଼ିକ ଖୋଲ, ଗାଈରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସାରଥି ପରି; ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ନୂତନ ସହାୟତା ସହ।

4.31.14

अ॒स्माकं॑ धृष्णु॒या रथो॑ द्यु॒माँ इ॒न्द्रान॑पच्युतः ।
ग॒व्युर॑श्व॒युरी॑यते ॥

ଆମ ରଥ ସାହସୀ, ଦୀପ୍ତିମାନ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଅପତନଶୀଳ; ଗାଈ ଓ ଅଶ୍ୱ ଖୋଜି ତାହା ଅଗ୍ରସର ହୁଏ।

4.31.15

अ॒स्माक॑मुत्त॒मं कृ॑धि॒ श्रवो॑ दे॒वेषु॑ सूर्य ।
वर्षि॑ष्ठं॒ द्यामि॑वो॒परि॑ ॥

ଆମ ଯଶକୁ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ କର, ହେ ସୂର୍ଯ୍ୟ; ଆକାଶ ଉପରେ ବିସ୍ତୃତ ଦ୍ୟୁଲୋକ ପରି।