ਰਿਗਵੇਦ · ਸੂਕਤ 4.31

4.31.1

कया॑ नश्चि॒त्र आ भु॑वदू॒ती स॒दावृ॑धः॒ सखा॑ ।
कया॒ शचि॑ष्ठया वृ॒ता ॥

ਕਿਹੜੇ ਉਪਾਅ ਨਾਲ ਉਹ ਤੇਜਸਵੀ ਮਿੱਤਰ, ਸਦਾ ਵਧਣ ਵਾਲਾ ਇੰਦਰ, ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਵੇਗਾ? ਕਿਹੜੇ ਅਤਿ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਬਲ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਆਵੇਗਾ?

कस्त्वा॑ स॒त्यो मदा॑नां॒ मंहि॑ष्ठो मत्स॒दन्ध॑सः ।
दृ॒ळ्हा चि॑दा॒रुजे॒ वसु॑ ॥

ਕਿਹੜਾ ਸੱਚਾ ਉਪਾਸਕ ਤੈਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਮਸਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸੋਮਰਸਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰੇਗਾ? ਅਤਿ ਆਨੰਦਦਾਇਕ ਤੂੰ ਇਸ ਸੋਮਰਸ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ, ਪੱਕੇ ਕਿਲ੍ਹੇ ਤੋੜ ਕੇ ਧਨ ਦੇ।

अ॒भी षु णः॒ सखी॑नामवि॒ता ज॑रितॄ॒णाम् ।
श॒तं भ॑वास्यू॒तिभिः॑ ॥

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਉਸਤਤੀ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਚੰਗਾ ਰੱਖਿਅਕ ਬਣ। ਆਪਣੀਆਂ ਸੈਂਕੜੇ ਰੱਖਿਆਵਾਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਹੋ।

अ॒भी न॒ आ व॑वृत्स्व च॒क्रं न वृ॒त्तमर्व॑तः ।
नि॒युद्भि॑श्चर्षणी॒नाम् ॥

ਸਾਡੇ ਵੱਲ ਮੁੜ ਆ, ਘੋੜੇ ਦਾ ਪਹੀਆ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ। ਲਗਾਮ ਵਾਲੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਗਤੀ ਨਾਲ ਤੂੰ ਆ।

प्र॒वता॒ हि क्रतू॑ना॒मा हा॑ प॒देव॒ गच्छ॑सि ।
अभ॑क्षि॒ सूर्ये॒ सचा॑ ॥

ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਯੱਗ-ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈਂ, ਜਿਵੇਂ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਤੁਰ ਕੇ; ਸੂਰਜ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਤੂੰ ਭਾਗ ਲਿਆ ਹੈ।

सं यत्त॑ इन्द्र म॒न्यवः॒ सं च॒क्राणि॑ दधन्वि॒रे ।
अध॒ त्वे अध॒ सूर्ये॑ ॥

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜਦੋਂ ਤੇਰੇ ਕ੍ਰੋਧ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਕਰਮ ਵੀ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਤਦ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ, ਫਿਰ ਸੂਰਜ ਵਿੱਚ (ਉਹ ਬਲ ਟਿਕਿਆ)।

उ॒त स्मा॒ हि त्वामा॒हुरिन्म॒घवा॑नं शचीपते ।
दाता॑र॒मवि॑दीधयुम् ॥

ਅਤੇ ਸੱਚਮੁੱਚ ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਦਾਨੀ ਤੇ ਧਨਵਾਨ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਸ਼ਚੀਪਤੀ — ਦਾਤਾ, ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ।

उ॒त स्मा॑ स॒द्य इत्परि॑ शशमा॒नाय॑ सुन्व॒ते ।
पु॒रू चि॑न्मंहसे॒ वसु॑ ॥

ਅਤੇ ਸੱਚਮੁੱਚ ਤੂੰ ਸਦਾ ਉਸ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈਂ ਜੋ ਉਸਤਤ ਕਰਦਾ ਅਤੇ ਸੋਮ ਕੱਢਦਾ ਹੈ — ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਧਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ।

न॒हि ष्मा॑ ते श॒तं च॒न राधो॒ वर॑न्त आ॒मुरः॑ ।
न च्यौ॒त्नानि॑ करिष्य॒तः ॥

ਸੱਚਮੁੱਚ ਤੇਰਾ ਸੌ ਗੁਣਾ ਦਾਨ ਵੀ ਕੋਈ ਦਾਤਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ; ਕਰਮ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।

अ॒स्माँ अ॑वन्तु ते श॒तम॒स्मान्त्स॒हस्र॑मू॒तयः॑ ।
अ॒स्मान्विश्वा॑ अ॒भिष्ट॑यः ॥

ਤੇਰੀਆਂ ਸੌ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸਹਾਇਤਾਵਾਂ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ; ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਤ ਰੱਖਿਆਵਾਂ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ।

अ॒स्माँ इ॒हा वृ॑णीष्व स॒ख्याय॑ स्व॒स्तये॑ ।
म॒हो रा॒ये दि॒वित्म॑ते ॥

ਇੱਥੇ ਸਾਨੂੰ ਚੁਣ — ਮਿੱਤਰਤਾ ਤੇ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਮਹਾਨ ਧਨ ਲਈ, ਸਵਰਗ ਦੀ ਚਾਹਤ ਵਾਲੇ ਸਾਡੇ ਲਈ।

अ॒स्माँ अ॑विड्ढि वि॒श्वहेन्द्र॑ रा॒या परी॑णसा ।
अ॒स्मान्विश्वा॑भिरू॒तिभिः॑ ॥

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਦਾ ਆਪਣੇ ਪੂਰਨ ਧਨ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਸਮ੍ਰਿੱਧ ਕਰ; ਸਾਰੀਆਂ ਸਹਾਇਤਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।

अ॒स्मभ्यं॒ ताँ अपा॑ वृधि व्र॒जाँ अस्ते॑व॒ गोम॑तः ।
नवा॑भिरिन्द्रो॒तिभिः॑ ॥

ਸਾਡੇ ਲਈ ਉਹ ਰਾਹ ਖੋਲ੍ਹ ਦੇ, ਗਾਂਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ, ਸਾਰਥੀ ਵਾਂਗ; ਹੇ ਇੰਦਰ, ਨਵੀਂਆਂ ਸਹਾਇਤਾਵਾਂ ਨਾਲ।

अ॒स्माकं॑ धृष्णु॒या रथो॑ द्यु॒माँ इ॒न्द्रान॑पच्युतः ।
ग॒व्युर॑श्व॒युरी॑यते ॥

ਸਾਡਾ ਰਥ ਦਲੇਰ, ਚਮਕਦਾਰ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਨਾ ਡਿੱਗਣ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਗਾਵਾਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਲੋਚਦਾ ਉਹ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ।

अ॒स्माक॑मुत्त॒मं कृ॑धि॒ श्रवो॑ दे॒वेषु॑ सूर्य ।
वर्षि॑ष्ठं॒ द्यामि॑वो॒परि॑ ॥

ਸਾਡੀ ਕੀਰਤੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਕਰ, ਹੇ ਸੂਰਜ; ਅਸਮਾਨ ਉੱਤੇ ਫੈਲੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਦਿਊਲੋਕ ਵਾਂਗ।