ரிக் வேதம் · சூக்தம் 5.54
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.54.1
प्र शर्धा॑य॒ मारु॑ताय॒ स्वभा॑नव इ॒मां वाच॑मनजा पर्वत॒च्युते॑ ।
घ॒र्म॒स्तुभे॑ दि॒व आ पृ॑ष्ठ॒यज्व॑ने द्यु॒म्नश्र॑वसे॒ महि॑ नृ॒म्णम॑र्चत ॥
வலிமைமிக்க மருத்களுக்கு, தன்னொளி பெற்றவர்களுக்கு, மலையை அதிரச் செய்பவர்களுக்கு இந்தச் சொல்லை நான் சமர்ப்பிக்கிறேன். வானிலிருந்து வந்து பலியேற்கும், புகழ்மிக்க அவர்களுக்குப் பெரும் வலிமையைப் பாடுங்கள்.
5.54.2
प्र वो॑ मरुतस्तवि॒षा उ॑द॒न्यवो॑ वयो॒वृधो॑ अश्व॒युजः॒ परि॑ज्रयः ।
सं वि॒द्युता॒ दध॑ति॒ वाश॑ति त्रि॒तः स्वर॒न्त्यापो॒ऽवना॒ परि॑ज्रयः ॥
ஓ மருத்களே, உங்கள் வலிமைக்காக, நீர் நிறைந்தவர்களும், ஆயுளை வளர்ப்பவர்களும், குதிரைகளால் பூட்டப்பட்டவர்களும், சுற்றிச் செல்பவர்களுமான உங்களுக்கு (வணக்கம்). மின்னலுடன் சேர்ந்து மேகத்தைத் தாங்குகின்றனர்; மூன்றாமவன் முழங்குகிறான்; நீர்கள் ஒலிக்கின்றன, வெளியில் சுற்றிச் செல்கின்றன.
5.54.3
वि॒द्युन्म॑हसो॒ नरो॒ अश्म॑दिद्यवो॒ वात॑त्विषो म॒रुतः॑ पर्वत॒च्युतः॑ ।
अ॒ब्द॒या चि॒न्मुहु॒रा ह्रा॑दुनी॒वृतः॑ स्त॒नय॑दमा रभ॒सा उदो॑जसः ॥
மின்னல் போன்ற பெருமை கொண்ட, மனித வீரர்களான, கல் போல் ஒளிரும், காற்றின் ஒளி பெற்ற மருத்கள், மலையை அதிரச் செய்பவர்கள் (இவர்கள்). இடியுடன் கூடிய மேகத்தால் சூழப்பட்டு, மீண்டும் மீண்டும் உக்கிரமாகவும் வேகமாகவும் முழங்குகின்றனர், பெரும் வலிமையுடன்.
5.54.4
व्य॑क्तून्रु॑द्रा॒ व्यहा॑नि शिक्वसो॒ व्य॑न्तरि॑क्षं॒ वि रजां॑सि धूतयः ।
वि यदज्राँ॒ अज॑थ॒ नाव॑ ईं यथा॒ वि दु॒र्गाणि॑ मरुतो॒ नाह॑ रिष्यथ ॥
ஓ ருத்ரர்களே, இரவுகளைப் பிரித்தீர்கள், ஓ வலிமையுள்ளவர்களே, பகல்களைப் பிரித்தீர்கள்; வானத்தைப் பிரித்தீர்கள், உலகங்களைப் பிரித்தீர்கள், ஓ அதிரச் செய்பவர்களே. கட்டவிழ்க்கப்பட்ட வீரர்களை நாவைப் போல் நீங்கள் செலுத்தியபோது, கோட்டைகளையும் திறந்தீர்கள், ஓ மருத்களே; நீங்கள் ஒருபோதும் அழியவில்லை.
5.54.5
तद्वी॒र्यं॑ वो मरुतो महित्व॒नं दी॒र्घं त॑तान॒ सूर्यो॒ न योज॑नम् ।
एता॒ न यामे॒ अगृ॑भीतशोचि॒षोऽन॑श्वदां॒ यन्न्यया॑तना गि॒रिम् ॥
ஓ மருத்களே, உங்கள் அந்த வீரச்செயல், பெருமை நீண்டு பரவியுள்ளது; சூரியன் தன் பாதையை விரிப்பது போல. அவர்கள் தேர்ப்பாதையில் செல்கின்றனர், அவர்களின் ஒளி கட்டுப்படாதது; நீங்கள் மலையை நோக்கிக் கீழிறங்கியபோது.
5.54.6
अभ्रा॑जि॒ शर्धो॑ मरुतो॒ यद॑र्ण॒सं मोष॑था वृ॒क्षं क॑प॒नेव॑ वेधसः ।
अध॑ स्मा नो अ॒रम॑तिं सजोषस॒श्चक्षु॑रिव॒ यन्त॒मनु॑ नेषथा सु॒गम् ॥
ஓ மருத்களே, உங்கள் வலிமை ஒளிர்ந்தபோது, நீங்கள் மேகத்தை உலுக்கினீர்கள், ஒரு மரத்தை அறிவாளி உலுக்குவது போல. அப்போது எங்களுக்கும், ஓ தோழர்களே, உங்கள் அருளை, கண் செல்பவனுக்கு வழி காட்டுவது போல், சுலபமான பாதையில் நடத்துங்கள்.
5.54.7
न स जी॑यते मरुतो॒ न ह॑न्यते॒ न स्रे॑धति॒ न व्य॑थते॒ न रि॑ष्यति ।
नास्य॒ राय॒ उप॑ दस्यन्ति॒ नोतय॒ ऋषिं॑ वा॒ यं राजा॑नं वा॒ सुषू॑दथ ॥
ஓ மருத்துகளே, அவன் வெல்லப்படுவதில்லை, கொல்லப்படுவதில்லை, அழிவதில்லை, துன்பப்படுவதில்லை, சேதமடைவதில்லை; அவனுடைய செல்வமும் காப்பும் அவனை அடையாமல் போவதில்லை, அவன் ஞானியாக இருந்தாலும் அரசனாக இருந்தாலும், நீங்கள் ஊக்குவித்தவன்.
5.54.8
नि॒युत्व॑न्तो ग्राम॒जितो॒ यथा॒ नरो॑ अर्य॒मणो॒ न म॒रुतः॑ कब॒न्धिनः॑ ।
पिन्व॒न्त्युत्सं॒ यदि॒नासो॒ अस्व॑र॒न्व्यु॑न्दन्ति पृथि॒वीं मध्वो॒ अन्ध॑सा ॥
நியுத்வான்களான, கிராமங்களை வெல்லும் மருத்துகள், வீரர்களைப் போல், அரியமனைப் போல், கபந்திகளான மருத்துகள்—அவர்கள் ஊற்றை நிரப்புகிறார்கள், வீரர்கள் பாயும்போது; இனிய சோமரசத்தால் பூமியைத் திறக்கிறார்கள்.
5.54.9
प्र॒वत्व॑ती॒यं पृ॑थि॒वी म॒रुद्भ्यः॑ प्र॒वत्व॑ती॒ द्यौर्भ॑वति प्र॒यद्भ्यः॑ ।
प्र॒वत्व॑तीः प॒थ्या॑ अ॒न्तरि॑क्ष्याः प्र॒वत्व॑न्तः॒ पर्व॑ता जी॒रदा॑नवः ॥
இந்தப் பூமி மருத்துகளுக்காக காற்றுடையதாகிறது; செல்லும் மருத்துகளுக்காக வானமும் காற்றுடையதாகிறது; இடைவெளியின் பாதைகள் காற்றுடையவை, பழைய வில் கொண்ட மலைகளும் காற்றுடையவை.
5.54.10
यन्म॑रुतः सभरसः स्वर्णरः॒ सूर्य॒ उदि॑ते॒ मद॑था दिवो नरः ।
न वोऽश्वाः॑ श्रथय॒न्ताह॒ सिस्र॑तः स॒द्यो अ॒स्याध्व॑नः पा॒रम॑श्नुथ ॥
ஓ மருத்துகளே, ஓ சபைத் தோழர்களே, ஓ தானே ஒளிர்பவர்களே, சூரியன் உதிக்கும்போது நீங்கள் மகிழ்கிறீர்கள்; ஓ வீரர்களே—உங்கள் குதிரைகள் சோர்வடையாமல் இருக்கட்டும்; அவை புறப்பட்டுவிட்டன; இப்போதே இந்தப் பாதையின் மறுகரையை அடைந்தீர்கள்.
5.54.11
अंसे॑षु व ऋ॒ष्टयः॑ प॒त्सु खा॒दयो॒ वक्ष॑स्सु रु॒क्मा म॑रुतो॒ रथे॒ शुभः॑ ।
अ॒ग्निभ्रा॑जसो वि॒द्युतो॒ गभ॑स्त्योः॒ शिप्राः॑ शी॒र्षसु॒ वित॑ता हिर॒ण्ययीः॑ ॥
ஓ மருத்துகளே, உங்கள் தோள்களில் ஈட்டிகள், கால்களில் கால்வளையங்கள், மார்பில் பொன்னாபரணங்கள்; தேரில் ஒளிர்கிறீர்கள்; நெருப்பைப் போல் ஒளிரும் மின்னல்கள், கன்னங்களில் குறடுகள், தலைகளில் விரிந்த பொன்னிறச் சுடர்.
5.54.12
तं नाक॑म॒र्यो अगृ॑भीतशोचिषं॒ रुश॒त्पिप्प॑लं मरुतो॒ वि धू॑नुथ ।
सम॑च्यन्त वृ॒जनाति॑त्विषन्त॒ यत्स्वर॑न्ति॒ घोषं॒ वित॑तमृता॒यवः॑ ॥
அந்த நாகத்தை—உயர்ந்தவனும், பிடிக்கப்படாத ஒளியுடையவனுமான அதை—கர்ஜிக்கும் பிப்பல மரத்தை, ஓ மருத்துகளே, நீங்கள் அசைக்கிறீர்கள்; ருதத்தைப் பின்பற்றுபவர்கள் பரந்த முழக்கத்தை எழுப்பும்போது அவர்களின் வலிமைகள் ஒன்றுகூடி ஒளிர்கின்றன.
5.54.13
यु॒ष्माद॑त्तस्य मरुतो विचेतसो रा॒यः स्या॑म र॒थ्यो॑ वय॑स्वतः ।
न यो युच्छ॑ति ति॒ष्यो॑ यथा॑ दि॒वोऽस्मे रा॑रन्त मरुतः सह॒स्रिण॑म् ॥
ஞானமுள்ள மருத்துகளே, உங்கள் அளித்த செல்வத்தால் நாங்கள் தேர்களுடையவர்களும் வலிமையுடையவர்களும் ஆவோமாக. வானத்தின் ஒளி ஒருபோதும் குறையாதது போல, மருத்துகளே, எங்களுக்கு ஆயிரம் மடங்கு அளித்தீர்கள்.
5.54.14
यू॒यं र॒यिं म॑रुत स्पा॒र्हवी॑रं यू॒यमृषि॑मवथ॒ साम॑विप्रम् ।
यू॒यमर्व॑न्तं भर॒ताय॒ वाजं॑ यू॒यं ध॑त्थ॒ राजा॑नं श्रुष्टि॒मन्त॑म् ॥
மருத்துகளே, வீரர்கள் விரும்பும் செல்வத்தை நீங்கள் தாருங்கள்; சாமமந்திரம் அறிந்த ரிஷியை நீங்கள் காத்தருளுங்கள். பரதருக்காக வேகமான குதிரையையும் வலிமையையும் நீங்கள் அளியுங்கள்; விரைவான அரசனை நீங்களே நிலைநிறுத்துங்கள்.
5.54.15
तद्वो॑ यामि॒ द्रवि॑णं सद्यऊतयो॒ येना॒ स्व॑र्ण त॒तना॑म॒ नॄँर॒भि ।
इ॒दं सु मे॑ मरुतो हर्यता॒ वचो॒ यस्य॒ तरे॑म॒ तर॑सा श॒तं हिमाः॑ ॥
விரைந்து உதவும் மருத்துகளே, உங்கள் அந்தச் செல்வத்தை நான் கேட்கிறேன்; அதனால் சூரியனைப் போல நாங்கள் மனிதர்களிடையே பரவுவோமாக. மருத்துகளே, என் இந்த வாக்கை நன்றாகக் கேளுங்கள்; அதன் வலிமையால் நாங்கள் நூறு குளிர்காலங்களைக் கடப்போமாக.