ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 6.51
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.51.1
उदु॒ त्यच्चक्षु॒र्महि॑ मि॒त्रयो॒राँ एति॑ प्रि॒यं वरु॑णयो॒रद॑ब्धम् ।
ऋ॒तस्य॒ शुचि॑ दर्श॒तमनी॑कं रु॒क्मो न दि॒व उदि॑ता॒ व्य॑द्यौत् ॥
ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କର ମହାନ, ପ୍ରିୟ, ଅଜେୟ ଚକ୍ଷୁ ଉଦିତ ହୁଏ। ଋତର ଶୁଦ୍ଧ, ଦର୍ଶନୀୟ ତେଜ ଉଦୟରେ ଆକାଶର ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଅଳଙ୍କାର ପରି ଝଲସେ।
6.51.2
वेद॒ यस्त्रीणि॑ वि॒दथा॑न्येषां दे॒वानां॒ जन्म॑ सनु॒तरा च॒ विप्रः॑ ।
ऋ॒जु मर्ते॑षु वृजि॒ना च॒ पश्य॑न॒भि च॑ष्टे॒ सूरो॑ अ॒र्य एवा॑न् ॥
ଏମାନଙ୍କର ତିନି ଯଜ୍ଞ ଓ ଦେବତାଙ୍କ ଜନ୍ମ ଜାଣୁଥିବା, ଜନ୍ମ ଦେଉଥିବା, ବିପ୍ର; ସେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସରଳ ଏବଂ ବକ୍ର ପଥ ଦେଖନ୍ତି। ସୂର୍ଯ୍ୟ ଆର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ସମସ୍ତ ରୂପ ପ୍ରତି ଚାହାନ୍ତି।
6.51.3
स्तु॒ष उ॑ वो म॒ह ऋ॒तस्य॑ गो॒पानदि॑तिं मि॒त्रं वरु॑णं सुजा॒तान् ।
अ॒र्य॒मणं॒ भग॒मद॑ब्धधीती॒नच्छा॑ वोचे सध॒न्यः॑ पाव॒कान् ॥
ମହାନ ଋତର ରକ୍ଷକମାନେ, ମୁଁ ତୁମମାନଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରେ; ଅଦିତି, ମିତ୍ର, ବରୁଣ, ସୁଜାତ ଅର୍ଯ୍ୟମା ଓ ଭଗଙ୍କୁ; ଅଜେୟ ଚିନ୍ତାଯୁକ୍ତ, ଧନୀ, ପାବନ ଦେବତାମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ମୁଁ କହେ।
6.51.4
रि॒शाद॑सः॒ सत्प॑तीँ॒रद॑ब्धान्म॒हो राज्ञः॑ सुवस॒नस्य॑ दा॒तॄन् ।
यूनः॑ सुक्ष॒त्रान्क्षय॑तो दि॒वो नॄना॑दि॒त्यान्या॒म्यदि॑तिं दुवो॒यु ॥
ଶତ୍ରୁ ବିନାଶକ, ସତ୍ୟର ପ୍ରଭୁ, ଅଜେୟ, ମହାନ ରାଜା, ଉତ୍ତମ ବସ୍ତ୍ରଦାତା, ଦାତାମାନେ, ଯୁବକମାନେ, ସୁଶାସନଯୁକ୍ତ, ସ୍ୱର୍ଗ ଶାସକ ନରମାନେ, ଆଦିତ୍ୟମାନେ; ଶୀଘ୍ର ସହାୟକ ଅଦିତିଙ୍କ ନିକଟକୁ ମୁଁ ଯାଏ।
6.51.5
द्यौ॑ष्पितः॒ पृथि॑वि॒ मात॒रध्रु॒गग्ने॑ भ्रातर्वसवो मृ॒ळता॑ नः ।
विश्व॑ आदित्या अदिते स॒जोषा॑ अ॒स्मभ्यं॒ शर्म॑ बहु॒लं वि य॑न्त ॥
ହେ ପିତା ଦ୍ୟୌ, ହେ ମାତା ପୃଥିବୀ, ଅଦ୍ରୋହୀ, ହେ ଭ୍ରାତା ଅଗ୍ନି, ହେ ବସୁଗଣ, ଆମ ପ୍ରତି କୃପା କର। ହେ ସମସ୍ତ ଆଦିତ୍ୟଗଣ, ହେ ଅଦିତି, ଏକମତ ହୋଇ ଆମକୁ ବହୁ ଆଶ୍ରୟ ଦିଅ।
6.51.6
मा नो॒ वृका॑य वृ॒क्ये॑ समस्मै अघाय॒ते री॑रधता यजत्राः ।
यू॒यं हि ष्ठा र॒थ्यो॑ नस्त॒नूनां॑ यू॒यं दक्ष॑स्य॒ वच॑सो बभू॒व ॥
ଆମକୁ ଗଧୁଆଙ୍କ ହାତରେ ଦିଅ ନାହିଁ, ସେହି ଦୁଷ୍ଟ ଲୋଭୀଙ୍କ ହାତରେ ଦିଅ ନାହିଁ; ହେ ଯଜନୀୟଗଣ, ମୁକ୍ତ କର। ତୁମେ ହିଁ ଆମ ଶରୀରର ରଥୀ; ତୁମେ ହିଁ ଦକ୍ଷଙ୍କ ବାକ୍ୟ ହୋଇଛ।
6.51.7
मा व॒ एनो॑ अ॒न्यकृ॑तं भुजेम॒ मा तत्क॑र्म वसवो॒ यच्चय॑ध्वे ।
विश्व॑स्य॒ हि क्षय॑थ विश्वदेवाः स्व॒यं रि॒पुस्त॒न्वं॑ रीरिषीष्ट ॥
ହେ ବସୁଗଣ, ଅନ୍ୟ ଦ୍ୱାରା କୃତ ପାପର ଫଳ ଆମେ ଭୋଗ ନ କରୁ, ଏବଂ ତୁମେ ଯେଉଁ କର୍ମ କର ତାହା ଆମର ନ ହେଉ। ହେ ବିଶ୍ୱଦେବଗଣ, ତୁମେ ସମସ୍ତଙ୍କର ଅଧିପତି; ଶତ୍ରୁ ନିଜେ ଆମ ଶରୀରକୁ ହାନି କରୁ।
6.51.8
नम॒ इदु॒ग्रं नम॒ आ वि॑वासे॒ नमो॑ दाधार पृथि॒वीमु॒त द्याम् ।
नमो॑ दे॒वेभ्यो॒ नम॑ ईश एषां कृ॒तं चि॒देनो॒ नम॒सा वि॑वासे ॥
ନମସ୍କାର ହିଁ ସେହି ଉଗ୍ରଙ୍କୁ ମୁଁ ସେବା କରେ; ନମସ୍କାର ଦ୍ୱାରା ହିଁ ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଆରାଧନା କରେ। ନମସ୍କାର ହିଁ ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶକୁ ଧାରଣ କରିଛି। ଦେବତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ନମସ୍କାର ହିଁ ମୁଁ ଏମାନଙ୍କର ଅଧିପତି। କୃତ ପାପକୁ ମଧ୍ୟ ନମସ୍କାର ଦ୍ୱାରା ଦୂର କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ।
6.51.9
ऋ॒तस्य॑ वो र॒थ्यः॑ पू॒तद॑क्षानृ॒तस्य॑ पस्त्य॒सदो॒ अद॑ब्धान् ।
ताँ आ नमो॑भिरुरु॒चक्ष॑सो॒ नॄन्विश्वा॑न्व॒ आ न॑मे म॒हो य॑जत्राः ॥
ଋତର ରଥୀ, ପବିତ୍ର ବୁଦ୍ଧି ବିଶିଷ୍ଟ, ଋତର ଆସନରେ ବସିଥିବା, ଅହିଂସିତ ଦେବଗଣ — ସେମାନଙ୍କୁ ହିଁ ମୁଁ ନମସ୍କାରରେ ପ୍ରଣାମ କରେ। ହେ ବିସ୍ତୃତ ଦୃଷ୍ଟିର ନେତାଗଣ, ହେ ପୂଜନୀୟ ଦେବଗଣ, ତୁମ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମୁଁ ମହାନ ନମସ୍କାର କରେ।
6.51.10
ते हि श्रेष्ठ॑वर्चस॒स्त उ॑ नस्ति॒रो विश्वा॑नि दुरि॒ता नय॑न्ति ।
सु॒क्ष॒त्रासो॒ वरु॑णो मि॒त्रो अ॒ग्निः ऋ॒तधी॑तयो वक्म॒राज॑सत्याः ॥
ସେମାନେ ହିଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତେଜ ବିଶିଷ୍ଟ; ସେମାନେ ହିଁ ଆମକୁ ସମସ୍ତ ଦୁରିତ ପାର କରାନ୍ତି। ସୁଶକ୍ତି ବରୁଣ, ମିତ୍ର, ଅଗ୍ନି — ଋତ ବୁଦ୍ଧିବିଶିଷ୍ଟ ଓ ବାକ୍ ଶକ୍ତିର ରାଜା।
6.51.11
ते न॒ इन्द्रः॑ पृथि॒वी क्षाम॑ वर्धन्पू॒षा भगो॒ अदि॑तिः॒ पञ्च॒ जनाः॑ ।
सु॒शर्मा॑णः॒ स्वव॑सः सुनी॒था भव॑न्तु नः सुत्रा॒त्रासः॑ सुगो॒पाः ॥
ସେହି ଇନ୍ଦ୍ର, ପୃଥିବୀ ଓ ବିସ୍ତୃତ ଅନ୍ତରିକ୍ଷ ଆମକୁ ବଢ଼ାନ୍ତୁ; ପୂଷା, ଭଗ, ଅଦିତି ଓ ପଞ୍ଚଜନ ମଧ୍ୟ ବଢ଼ାନ୍ତୁ। ଉତ୍ତମ ଆଶ୍ରୟ, ଉତ୍ତମ ଧନ, ଉତ୍ତମ ପଥ-ପ୍ରଦର୍ଶନ ବିଶିଷ୍ଟ ସେମାନେ ଆମର ହୁଅନ୍ତୁ; ସେମାନେ ଉତ୍ତମ ରକ୍ଷକ ଓ ଉତ୍ତମ ପାଳକ ହୁଅନ୍ତୁ।
6.51.12
नू स॒द्मानं॑ दि॒व्यं नंशि॑ देवा॒ भार॑द्वाजः सुम॒तिं या॑ति॒ होता॑ ।
आ॒सा॒नेभि॒र्यज॑मानो मि॒येधै॑र्दे॒वानां॒ जन्म॑ वसू॒युर्व॑वन्द ॥
ବର୍ତ୍ତମାନ, ହେ ଦେବଗଣ, ଦିବ୍ୟ ନିବାସକୁ ମୁଁ ଘୋଷଣା କରେ। ଭାରଦ୍ୱାଜ ହୋତା ସୁମତି ଆଡ଼କୁ ଯାଏ। ଆସନ ସହ ଯଜ୍ଞ କରି, ସ୍ତୁତି ଦ୍ୱାରା, ଧନ ଇଚ୍ଛା କରି ସେ ଦେବଗଣଙ୍କ ଜନ୍ମକୁ ବନ୍ଦନା କରେ।
6.51.13
अप॒ त्यं वृ॑जि॒नं रि॒पुं स्ते॒नम॑ग्ने दुरा॒ध्य॑म् ।
द॒वि॒ष्ठम॑स्य सत्पते कृ॒धी सु॒गम् ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ସେହି ବଙ୍କା ଶତ୍ରୁ, ଚୋର, ଦୁରତିକ୍ରମ୍ୟକୁ ଦୂର କର। ହେ ସତ୍ପତି, ତାକୁ ଅତି ଦୂରକୁ ପଠାଇ ପଥ ସୁଗମ କର।
6.51.14
ग्रावा॑णः सोम नो॒ हि कं॑ सखित्व॒नाय॑ वाव॒शुः ।
ज॒ही न्य॑त्रिणं॑ प॒णिं वृको॒ हि षः ॥
ହେ ପଥରସବୁ, ହେ ସୋମ, ଆମ ବନ୍ଧୁତା ପାଇଁ ତୁମେମାନେ ଉତ୍ସୁକ ହେଲ। ନ ଖାଉଥିବା ଶତ୍ରୁ ଓ ଜାଲ ପାତୁଥିବା ବୈରୀକୁ ପାଡ଼ି ଦିଅ, କାରଣ ସେ ନେକଡ଼ିଆ।
6.51.15
यू॒यं हि ष्ठा सु॑दानवः॒ इन्द्र॑ज्येष्ठा अ॒भिद्य॑वः ।
कर्ता॑ नो॒ अध्व॒न्ना सु॒गं गो॒पा अ॒मा ॥
ତୁମେମାନେ ହିଁ ଉତ୍ତମ ଦାତା; ଇନ୍ଦ୍ର ଯେଉଁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଖ୍ୟ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ। ପଥରେ ଆମ ପାଇଁ ସୁଗମ କର; ଏଠାରେ ରକ୍ଷକ ହୋଇ ରୁହ।
6.51.16
अपि॒ पन्था॑मगन्महि स्वस्ति॒गाम॑ने॒हस॑म् ।
येन॒ विश्वाः॒ परि॒ द्विषो॑ वृ॒णक्ति॑ वि॒न्दते॒ वसु॑ ॥
କଲ୍ୟାଣ ଦିଗକୁ ନେଉଥିବା, ନିରୁପଦ୍ରବ ସେହି ପଥରେ ଆମେ ପୁଣି ଯିବା; ଯାହାଦ୍ୱାରା ସେ ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁକୁ ଦୂର କରି ଧନ ଲାଭ କରେ।